Synchroniciteit - Deel je ervaring(en)

Mindless zei:

Maar in het algemeen: hoe bewuster, hoe bijzonderder/magischer de wereld wordt gezien.

Klik om te vergroten...

Dat ben ik helemaal met je eens hoor. Ik bedoelde meer die voorbeelden die je hier noemde zoals de klok die een bepaalde tijd aangeeft wanneer je erop kijkt. Of mijn voorbeeld dat toen ik mijn ogen opende met mediteren dat de timer af ging. Daar vind ik persoonlijk weinig magisch aan, ondanks dat ik er van overtuigd ben dat ik het niet onbewust rationaliseerde op dat moment.

Dat jij dat soort dingen wel magisch vind is hartstikke mooi, maar ik vind het een beetje kortzichtig en makkelijk om dan tegen mij te zeggen dat ik het dan onbewust rationaliseer omdat ik dit niet hetzelfde als jij ervaar. Ervaring en realiteit zijn subjectief en je kunt dus niet zomaar je eigen ervaring op die van een ander projecteren. Daarmee zeg je indirect dat jij de waarheid in pacht hebt en de ander niet. Dan doe je precies hetzelfde als bijvoorbeeld een christen of moslim.

Voor mijn zijn andere dingen magisch, zoals mindful door de natuur lopen ofzo en daar dus helemaal in opgaan. Of telepathie zoals hier eerder in het topic genoemd werd. Ik denk dat iedereen gewoon zijn of haar eigen invulling van magie heeft en dat is ook alleen maar mooi en goed.

Nee, iedereen heeft zijn eigen voorkeuren uiteraard, daar wil ik niet tegenin gaan. Ik zie dat ik het inderdaad nogal cru neer heb gezet, excuses. Op dat niveau is er nou eenmaal diversiteit. Maar dat zijn persoonlijke voorkeuren. Opdelen van ervaring: dit vind ik leuk, dat vind ik niet leuk. Iedereen heeft deze, maar dat is niet echt waar ik op doel.

Psychedelibee zei:

Dat jij dat soort dingen wel magisch vind is hartstikke mooi, maar ik vind het een beetje kortzichtig en makkelijk om dan tegen mij te zeggen dat ik het dan onbewust rationaliseer omdat ik dit niet hetzelfde als jij ervaar.

Klik om te vergroten...

Maar ik wil helemaal niet beweren dat ik dat altijd zo ervaar. Mijn kritiek dat mensen magie negeren is net zo goed aan mezelf gericht. Ik zie slechts in dat ik mezelf (en anderen zichzelf) voor de gek houdt wanneer magie niet aanwezig lijkt te zijn in élk moment. De momenten waar magie ervaren wordt zijn volgens mij een indicatie dat realiteit dichtbij is. Momenten waar alles kil, mechanisch, en magie-loos is zijn daarentegen een indicatie dat men de realiteit aan het negeren is en meer in het verstand is. Ik deel hier de mening van Terence McKenna: schoonheid (nauw verwant aan wonderlijkheid/magie/liefde) is het hoogste, hoger dan "waarheid" en "goedheid". Er is imo wel degelijk een soort universele schoonheid.

Ik ben het ook eens met jou dat ervaring/realiteit subjectief zijn, maar aan de andere kant denk ik dat er in realiteit ook maar 1 subject is ( ), die meer en meer ervaren wordt naarmate magie/schoonheid/liefde meer ervaren wordt.

Volgens mij denken we dan gewoon hetzelfde over magie inderdaad, maar zien die beide in andere dingen terug.

Roze Olifant, dat je hier niet zo'n bijzondere dingen leest is wellicht te wijten aan het feit dat meesten er gewoon over zwijgen. Ik bedoel, how weird can it get?
ALLES is mogelijk! Maar echt alles wordt mogelijk. Via mijn trips werd ik onderworpen aan een vorm van "leerschool" en ik boekte resultaten die ik jullie voor nu even schuldig blijf. De synchroniciteit heeft hier een serieuze indruk nagelaten. Ik spreek dan niet over het samenvallen van cijfers. Maar over het samenvallen van incidentjes die elkaar zo snel opvolgde (in mijn nuchtere leven) dat ik het niet langer meer kon ontkennen. Ik zette de radio aan en het kwam op me af, via de mainstream media, via de social media, via mijn dierbaren, via alles. Ik heb "iets" te zien gekregen dat mij zo persoonlijk aangaat waarmee ik nu een heel leven zoet ben. Er is geen terugweg meer. Eerst toonde het mij iets, dan regelde het mijn nuchtere leven als een sneltrein aan een rotvaart terwijl het mij gedurig signalen gaf. Al mijn skeletten kwamen uit de kast en ik kon er niet meer van vluchten. Ik heb een leven van schijt gekend, maar toen ik om verlossing vroeg en me door de paddo liet leiden is het ook gekomen. Door het niet te aanvaarden en me er van af te keren heb ik nog lang nagesparteld in het leven. Maar ik aanvaard het nu en ik word er weer klaar voor.
Ik kan maar getuigen, er is "iets". En als je het mij vraagt was dat "iets" al hier voor de mens. De mens is misschien een product van dat "iets" wat het ook mag zijn. Of zoiets...

Wat mooi Fundamenteel!

Met leerschool bedoel je dat je lessen in je leven krijgt die precies afgestemd zijn op de dingen die je moeilijk vindt of niet? Maar je weet dat je ze moet leren. Ik maak nu ook zulke dingen mee. Heel moeilijk, maar ook heel mooi!

Verscheidene lessen. Seksueel, relationeel, over mezelf, mijn partner, wat er achter de gordijnen te vinden is buiten onze eigen "cultuursbelevenis". Rationaliteit had daar geen thuishaven.

Ik zat heel mijn leven te "mokken" met waaroms en een onrechtvaardigheidsgevoel. Tot ik eens een ruimere blik op de zaken mocht werpen. Systematisch steeg ik op de trap. Via synchroniciteit belandde mijn levenspartner in mijn leven. Ik ken haar van vroeger toen we op de middelbare school zaten. Ik danste mijn eerste slow met haar op een liedje dat zo'n 18 jaar later op mijn werk op de radio te horen was. Ik dacht aan haar en kort erna kreeg ik na 18 jaar een SMS van haar. Ze had hemel en aarde bewogen aan mijn nummer te geraken. Ik ben anti facebook en andere sociale media. Dus ik was onzichtbaar.
Bon, bij haar begon ik terug te trippen. Maar mijn trips vielen plots in een ander perspectief, ik was nu volmaakt door haar en onderging wat je een seksueel ritueel mag noemen. "Doe dit, doe dat" kreeg ik van iets hogeraf door en mensenlief, ze reageerde daar wonderwel goed op. Het was alsof ik en zij opnieuw ontmaagd werden. Het was alsof ik voor de eerste keer echt seks had. Nu was het echt één worden.

Ik tripte om de twee weken op een deftige portie en dat was "ons" moment. En ja het was een leerschool op persoonlijk vlak. Maar ik voelde mij bekeken, ik kon niet geloven dat dit inzicht van mijzelf kon komen. Iets was erbij, vraag me niet wat. Ik vermoed iets inter- extradimensioneel. Iets zeer bewust. Het was alsof ik daar op "ingetapt" was en ik werd ingeleid in een wereld zonder grenzen. Alles werd nu mogelijk. Ik wou zeker weten of ik met "iets" bewust bezig was of ik nu met "niets" bezig was behalve een mindfart. Het is vanaf het moment dat ik het begon uit te dagen zich kenbaar te maken dat de synchroniciteit waanzinnig versnelde in mijn dagdagelijks leven. Je kan enkele keren zeggen "jup dat is toeval" maar je kan maar zolang de olifant in de kamer negeren.

Maar wederom, ik ben het nog allemaal aan het plaatsen. Jaren later. Het was het meest vreemde dat me ooit overkomen is. Ik geloof toch dat er "iets" is dat even nieuwsgierig en geïnteresseerd in ons is. In het begin werd me dat niet zichtbaar, ik was nog te verbaasd. Tot ik me echt liet leiden door de trip waarna ik later zelf begon te leiden. Maar dan toch het hoofdstuk afsloot om terug die rationaliteit aan te grijpen. Want hoe vreemd kan het erop worden he?

@Fundamenteel, ik had het inderdaad enkel over de voorvallen die hier beschreven stonden (op bepaalde momenten op de klok kijken, een bepaald nummer op een specifiek moment horen, etc.). Ik heb me nooit verdiept in synchroniteit dus ik heb me puur gebaseerd op wat ik hier las.

Bedankt voor het delen van jouw ervaring, vind het interessant om te lezen. Ik hoop zoiets bijzonders ook nog ooit mee te kunnen maken (al dan niet middels psychedelica). Het is misschien ook makkelijker om te geloven dat er 'iets' is zoals jij het beschrijft, als je dat zelf zo hebt meegemaakt. Ik heb die ervaring simpelweg niet. Zo herken ik het onrechtvaardigheidsgevoel waar je over schrijft (heb de nodige pech gekend in m'n leven) maar bij mij is dat omkeerpunt er nog niet geweest en de perfecte levenspartner heb ik ook nog niet gevonden. Dat het leven niet verloopt zoals je dat zelf wil terwijl je wél je best doet maakt het ook moeilijk te geloven dat er 'iets' is dat geïnteresseerd in ons is, snap je? En dergelijke dingen zoals jij beschrijft heb ik in mijn trips ook nooit meegemaakt. De vraag is dan een beetje welke kant het op werkt: je maakt deze dingen mee omdat je ervoor openstaat/gelooft dat er iets is, of je gelooft dat er iets is omdat je dit zelf hebt meegemaakt. Of misschien beide kanten? Hoe dan ook. Wel mooi, dat wat je beschrijft. Dat kan ik zeker niet ontkennen.

Ik weet niet of zo'n perfecte levenspartner nou een zegen of een vloek is.

Nou, ik teken voor die perfecte levenspartner hoor. Maar dan niet in de letterlijke zin van perfectie, dat lijkt me nogal creepy en daar zou ik mezelf dan nogal schraal bij voelen afsteken.

Als het bestaat, een perfecte levenspartner, zou het op den duur toch ook maar gaan vervelen he? Er dienen imperfecties te zijn, dat is perfect menselijk! Perfectie is een norm leggen, we spreken hier over een wereld zonder grenzen. Zonder verwachtingen, zonder aannames, zonder oordeel, .. Het is gewoon wat het is puur zoals het altijd geweest is.
Maar als ik een "soulmate" zou hebben? Dan is zij het! Want toen ik haar voor het eerst zag op mijn 14-15 jaar was ik aan de vloer genageld. Love at first sight. Ik had toen een 4jarige relatie die ik meteen opgaf. Ik wist niet eens of mijn soulmate hetzelfde voor mij voelde. Maar op auto pilot maakte ik het gedaan met mijn huidig lief en deed ik er alles aan om mijn soulmate haar naam, adres, alles te weten te komen. Ik vroeg meteen verkering en we kusten, ik was nooit meer zo verliefd in mijn leven als toen die dag wij kusten.
Wij zeiden toen tegen elkaar: wij trouwen later. Maar onze wegen scheidden en ik kreeg dus bijna twintig jaar later een sms van haar, kort nadat ik aan haar gedacht had. Toeval?
En ook sluit de moment van haar komst perfect aan bij mijn -persoonlijke- gebeden.

Ik denk inderdaad ook wel dat de mindset er veel mee te maken heeft gehad. Ik stond heel open voor de ervaring. En ik ben dan ook diep gegaan. Ik heb rare gedachten en ben raar ontwikkeld, anders dan de meeste rond mij heen. Maar toch denk ik dat dat "iets" toegankelijk is voor iedereen. En dat iedereen die op dat "iets" intapt quasi met hetzelfde verhaal zal terugkomen. Ik vraag mij alleen af, kan iedereen dat "iets" wel aan? Ik was er niet klaar voor. En het heeft zich niet eens voluit getoond he. Het heeft maar een speldenkopje in mijn realiteitsbubbel geprikt en ik ben bang gaan lopen. Ik kan mij best inbeelden dat er mensen in de wereld zijn die niet bang zijn voor de ervaring en zich er voluit door laten opnemen, maar ik denk dan ook op keer dat die mensen zich niet snel gaan laten horen.
Want "iets" komt niet zoals je het verwacht. En mensen trekken niet graag aandacht of worden niet graag geridiculiseerd.