Synchroniciteit - Deel je ervaring(en)

Roze Olifant, dat je hier niet zo'n bijzondere dingen leest is wellicht te wijten aan het feit dat meesten er gewoon over zwijgen. Ik bedoel, how weird can it get?
ALLES is mogelijk! Maar echt alles wordt mogelijk. Via mijn trips werd ik onderworpen aan een vorm van "leerschool" en ik boekte resultaten die ik jullie voor nu even schuldig blijf. De synchroniciteit heeft hier een serieuze indruk nagelaten. Ik spreek dan niet over het samenvallen van cijfers. Maar over het samenvallen van incidentjes die elkaar zo snel opvolgde (in mijn nuchtere leven) dat ik het niet langer meer kon ontkennen. Ik zette de radio aan en het kwam op me af, via de mainstream media, via de social media, via mijn dierbaren, via alles. Ik heb "iets" te zien gekregen dat mij zo persoonlijk aangaat waarmee ik nu een heel leven zoet ben. Er is geen terugweg meer. Eerst toonde het mij iets, dan regelde het mijn nuchtere leven als een sneltrein aan een rotvaart terwijl het mij gedurig signalen gaf. Al mijn skeletten kwamen uit de kast en ik kon er niet meer van vluchten. Ik heb een leven van schijt gekend, maar toen ik om verlossing vroeg en me door de paddo liet leiden is het ook gekomen. Door het niet te aanvaarden en me er van af te keren heb ik nog lang nagesparteld in het leven. Maar ik aanvaard het nu en ik word er weer klaar voor.
Ik kan maar getuigen, er is "iets". En als je het mij vraagt was dat "iets" al hier voor de mens. De mens is misschien een product van dat "iets" wat het ook mag zijn. Of zoiets...

Wat mooi Fundamenteel!

Met leerschool bedoel je dat je lessen in je leven krijgt die precies afgestemd zijn op de dingen die je moeilijk vindt of niet? Maar je weet dat je ze moet leren. Ik maak nu ook zulke dingen mee. Heel moeilijk, maar ook heel mooi!

Verscheidene lessen. Seksueel, relationeel, over mezelf, mijn partner, wat er achter de gordijnen te vinden is buiten onze eigen "cultuursbelevenis". Rationaliteit had daar geen thuishaven.

Ik zat heel mijn leven te "mokken" met waaroms en een onrechtvaardigheidsgevoel. Tot ik eens een ruimere blik op de zaken mocht werpen. Systematisch steeg ik op de trap. Via synchroniciteit belandde mijn levenspartner in mijn leven. Ik ken haar van vroeger toen we op de middelbare school zaten. Ik danste mijn eerste slow met haar op een liedje dat zo'n 18 jaar later op mijn werk op de radio te horen was. Ik dacht aan haar en kort erna kreeg ik na 18 jaar een SMS van haar. Ze had hemel en aarde bewogen aan mijn nummer te geraken. Ik ben anti facebook en andere sociale media. Dus ik was onzichtbaar.
Bon, bij haar begon ik terug te trippen. Maar mijn trips vielen plots in een ander perspectief, ik was nu volmaakt door haar en onderging wat je een seksueel ritueel mag noemen. "Doe dit, doe dat" kreeg ik van iets hogeraf door en mensenlief, ze reageerde daar wonderwel goed op. Het was alsof ik en zij opnieuw ontmaagd werden. Het was alsof ik voor de eerste keer echt seks had. Nu was het echt één worden.

Ik tripte om de twee weken op een deftige portie en dat was "ons" moment. En ja het was een leerschool op persoonlijk vlak. Maar ik voelde mij bekeken, ik kon niet geloven dat dit inzicht van mijzelf kon komen. Iets was erbij, vraag me niet wat. Ik vermoed iets inter- extradimensioneel. Iets zeer bewust. Het was alsof ik daar op "ingetapt" was en ik werd ingeleid in een wereld zonder grenzen. Alles werd nu mogelijk. Ik wou zeker weten of ik met "iets" bewust bezig was of ik nu met "niets" bezig was behalve een mindfart. Het is vanaf het moment dat ik het begon uit te dagen zich kenbaar te maken dat de synchroniciteit waanzinnig versnelde in mijn dagdagelijks leven. Je kan enkele keren zeggen "jup dat is toeval" maar je kan maar zolang de olifant in de kamer negeren.

Maar wederom, ik ben het nog allemaal aan het plaatsen. Jaren later. Het was het meest vreemde dat me ooit overkomen is. Ik geloof toch dat er "iets" is dat even nieuwsgierig en geïnteresseerd in ons is. In het begin werd me dat niet zichtbaar, ik was nog te verbaasd. Tot ik me echt liet leiden door de trip waarna ik later zelf begon te leiden. Maar dan toch het hoofdstuk afsloot om terug die rationaliteit aan te grijpen. Want hoe vreemd kan het erop worden he?

@Fundamenteel, ik had het inderdaad enkel over de voorvallen die hier beschreven stonden (op bepaalde momenten op de klok kijken, een bepaald nummer op een specifiek moment horen, etc.). Ik heb me nooit verdiept in synchroniteit dus ik heb me puur gebaseerd op wat ik hier las.

Bedankt voor het delen van jouw ervaring, vind het interessant om te lezen. Ik hoop zoiets bijzonders ook nog ooit mee te kunnen maken (al dan niet middels psychedelica). Het is misschien ook makkelijker om te geloven dat er 'iets' is zoals jij het beschrijft, als je dat zelf zo hebt meegemaakt. Ik heb die ervaring simpelweg niet. Zo herken ik het onrechtvaardigheidsgevoel waar je over schrijft (heb de nodige pech gekend in m'n leven) maar bij mij is dat omkeerpunt er nog niet geweest en de perfecte levenspartner heb ik ook nog niet gevonden. Dat het leven niet verloopt zoals je dat zelf wil terwijl je wél je best doet maakt het ook moeilijk te geloven dat er 'iets' is dat geïnteresseerd in ons is, snap je? En dergelijke dingen zoals jij beschrijft heb ik in mijn trips ook nooit meegemaakt. De vraag is dan een beetje welke kant het op werkt: je maakt deze dingen mee omdat je ervoor openstaat/gelooft dat er iets is, of je gelooft dat er iets is omdat je dit zelf hebt meegemaakt. Of misschien beide kanten? Hoe dan ook. Wel mooi, dat wat je beschrijft. Dat kan ik zeker niet ontkennen.

Ik weet niet of zo'n perfecte levenspartner nou een zegen of een vloek is.

Nou, ik teken voor die perfecte levenspartner hoor. Maar dan niet in de letterlijke zin van perfectie, dat lijkt me nogal creepy en daar zou ik mezelf dan nogal schraal bij voelen afsteken.

Als het bestaat, een perfecte levenspartner, zou het op den duur toch ook maar gaan vervelen he? Er dienen imperfecties te zijn, dat is perfect menselijk! Perfectie is een norm leggen, we spreken hier over een wereld zonder grenzen. Zonder verwachtingen, zonder aannames, zonder oordeel, .. Het is gewoon wat het is puur zoals het altijd geweest is.
Maar als ik een "soulmate" zou hebben? Dan is zij het! Want toen ik haar voor het eerst zag op mijn 14-15 jaar was ik aan de vloer genageld. Love at first sight. Ik had toen een 4jarige relatie die ik meteen opgaf. Ik wist niet eens of mijn soulmate hetzelfde voor mij voelde. Maar op auto pilot maakte ik het gedaan met mijn huidig lief en deed ik er alles aan om mijn soulmate haar naam, adres, alles te weten te komen. Ik vroeg meteen verkering en we kusten, ik was nooit meer zo verliefd in mijn leven als toen die dag wij kusten.
Wij zeiden toen tegen elkaar: wij trouwen later. Maar onze wegen scheidden en ik kreeg dus bijna twintig jaar later een sms van haar, kort nadat ik aan haar gedacht had. Toeval?
En ook sluit de moment van haar komst perfect aan bij mijn -persoonlijke- gebeden.

Ik denk inderdaad ook wel dat de mindset er veel mee te maken heeft gehad. Ik stond heel open voor de ervaring. En ik ben dan ook diep gegaan. Ik heb rare gedachten en ben raar ontwikkeld, anders dan de meeste rond mij heen. Maar toch denk ik dat dat "iets" toegankelijk is voor iedereen. En dat iedereen die op dat "iets" intapt quasi met hetzelfde verhaal zal terugkomen. Ik vraag mij alleen af, kan iedereen dat "iets" wel aan? Ik was er niet klaar voor. En het heeft zich niet eens voluit getoond he. Het heeft maar een speldenkopje in mijn realiteitsbubbel geprikt en ik ben bang gaan lopen. Ik kan mij best inbeelden dat er mensen in de wereld zijn die niet bang zijn voor de ervaring en zich er voluit door laten opnemen, maar ik denk dan ook op keer dat die mensen zich niet snel gaan laten horen.
Want "iets" komt niet zoals je het verwacht. En mensen trekken niet graag aandacht of worden niet graag geridiculiseerd.

Het is heel simpel. Bijvoorbeeld, je luistert naar muziek. Maar je luistert niet casually. Je luistert met volle aandacht. En nog niet eens naar het 'muzieknummer' per se, maar de feitelijke geluiden. De trillingen in de lucht. Als je dit doet, merk je vanzelf dat je meer details gaat horen. De geluiden worden je hele beleving en worden onbeschrijfelijk mooi. Tot je op een bepaald punt zo 1 bent geworden met de geluiden/vibraties dat je ziet dat hetgeen dat trilt/vibreert jijzelf bent. Niet als een persoon natuurlijk, maar als het vormloze "spul" dat vibreert.

Iedereen is in mindere of meerdere mate opgegaan in muziek op die manier, alleen kun je hier heel erg diep in gaan en dat is ook een vereiste om jezelf te verliezen in die ervaring. En geluid is 1 manier, maar alle andere percepties zijn ook vibraties van die zelfde substantie die je zelf bent.

Klinkt raar misschien, maar als het gebeurd is er een overweldigend gevoel van 'o ja natuurlijk!! Ik was weer in slaap gevallen en droomde dat ik een persoon was...'

Maar een audiofiel is nog steeds 'iemand'. Een persoon met een voorkeur voor muziek/geluiden van hoge kwaliteit. Dat is niet waar ik het over heb. De persoon verdwijnt in de muziek, wordt de muziek. Er is niet meer iemand die naar muziek luistert, maar slechts de muziek zelf.

Exact, we houden een deur dicht. Zelfs al heb je ervaren waar ik het over heb. Zelfs al heb je die glimp, dat 'satori' moment gehad, daarna sluiten we de deur, want we hebben gezien dat je "daar" niet meer zoals "hier" dingen kunt 'hebben'. Je kunt niet meer kennis toe eigenen en vasthouden aan jezelf. Op dat moment zelf is dit juist de grote verlossing, want je ziet dat het vasthouden (aan alles) de oorzaak was van alle problemen. Maar als persoon is datzelfde loslaten het meest ondenkbare en dus proberen we te vergeten wat we heben gezien en gaan we verder met dingen (objecten, personen, kennis, ervaringen) toe eigenen aan onszelf, hopende dat dat ons ooit het geluk geeft dat we zoeken.

Om ook even een brug te slaan naar dit topic:

De muziek waarin je opgaat is niet slechts de muziek die je aan hebt staan op je speakers. Grenzen tussen verschillende dingen verdwijnen en er wordt gezien dat de hele wereld meer muziek/film is dan een dimensie van tijd/ruimte. En met dat is er synchroniciteit. Alles werkt samen volgens een hogere orde en willekeur verdwijnt.

In mijn perceptie ben je dan gewoon een audiofiel. En ja, die horen meer trillingen. Die mensen geven een shitload aan geld uit aan boxen om het nog meer binnen te laten komen, dus ze stoppen er ook effort in. In dat geval zou je ook kunnen stellen dat mensen met een drang naar spiritualiteit zich ook doorontwikkelen en zodoende meer signalen opvangen. Ik heb in mijn leven 1 spirituele ervaring gehad en dat was onder invloed van Ayahuasca. Ik vond het zeer interessant, maar heb achteraf gezien wel het idee dat ik een bepaalde 'deur' dichthoud om het niet echt binnen te laten komen. Wellicht komt het met de tijd. Deze dialoog vond ik overigens wel interessant. Ik kom zo nu en dan even spieken.

A young woman I was treating had, at a critical moment, a dream in which she was given a golden scarab. While she was telling me this dream, I sat with my back to the closed window. Suddenly I heard a noise behind me, like a gentle tapping. I turned round and saw a flying insect knocking against the window-pane from the outside. I opened the window and caught the creature in the air as it flew in. It was the nearest analogy to a golden scarab one finds in our latitudes, a scarabaeid beetle, the common rose-chafer (Cetonia aurata), which, contrary to its usual habits had evidently felt the urge to get into a dark room at this particular moment. I must admit that nothing like it ever happened to me before or since.

Synchronicity: An Acasual Principle (1952)
The Collected Works of C.G. Jung
Paragraph 843

In een bepaalde periode in mijn leven waarin ik veel persoonlijke stress ervaarde had ik te maken met een aantal wat verontrustende fenomenen.
Ik was heel diep in gedachten verzonken, of eigenlijk meer in een raar hersenspinsel betrekking hebbende op mijn toendertijd deplorabele mentale gesteldheid. Ik was alleen in mijn huis. Plotseling werd er 2 keer keihard op de deur van mijn kamer geslagen. Ik wist dat er niemand in huis was aangezien ik de enige daar wonende persoon was. En toen ik op de gang keek was er dan ook niemand.
Elke keer wanneer ik op mijn horloge keek, of wanneer ik in de stad was en naar de kerkklok keek, of welke klok dan ook, was het 12 minuten na 12. Of 2 minuten voor 2. Of 16:16. Of 20:20. Steeds dit soort getallen. Ik werd er aardig onrustig van die maanden en het dwong me na te denken over de mogelijke betekenis er van..

Toeval, het bestaat. Echt.

acht.zes zei:

Toeval, het bestaat. Echt.

Klik om te vergroten...

Toeval bestaat. En nog veel meer.

Toeval
"Het intreden van niet voorziene, maar desalniettemin door oorzaken bepaalde gebeurtenissen. Toevallig is alleen datgene waarvan de bepalende oorzaken door de waarnemer over het hoofd worden gezien. Het te hulp nemen van het begrip toeval is de verhulling van het eigen onvermogen of de eigen onwil de oorzakelijkheid in haar hele omvang te overzien.”

Volgens deze definitie is synchroniciteit compleet compatible met "toeval". Immers, twee verschillende gebeurtenissen komen om onverklaarbare redenen en oorzaken samen. Het verschil is denk ik dat de ene dit wijt aan chaos en de andere aan (een hogere) orde.

Rayyar zei:

Toeval bestaat. En nog veel meer.

Klik om te vergroten...

Chaos bestaat, maar is imo slechts de oppervlakte. Wanneer synchroniciteit ervaren wordt, prikt (hogere) orde imo door de chaos heen. Slechts mijn mening.

Mindless zei:

- Dit is iets wat niet één keer is gebeurd, maar tientallen keren. Vaak wanneer ik mijn zusje besluit te appen, begint zij op exact datzelfde moment mij te appen. En het is niet dat wij zoveel appen met elkaar. Soms dagen of weken niet. Maar de keren dat we appen, gebeurd dit echt vaak, te vaak. Hetzelfde had ik een keer met mijn beste vriend toen wij een tijd lang geen contact hadden gehad en ik hem wou vragen om weer eens af te spreken. Na maanden elkaar niet gesproken te hebben, wou hij mij exact op datzelfde moment exact hetzelfde vragen.

Klik om te vergroten...

Er gebeurt duidelijk van alles wat wij niet kunnen (maar ook 'niet willen') bevatten. Het is aangetoond dat groepen vrouwen die samen wonen op hetzelfde moment menstrueren. Dit is waarschijnlijk niet het soort synchroniciteit waar we in eerste instantie aan denken wanneer we het woord synchroniciteit horen, maar het duidt toch wel op zijn minst op 'stromen' van gebeurtenissen, energieën, etc. die op elkaar afgestemd, -gesynchroniseerd- worden door 'iets' wat ons huidige voorstellingsvermogen ontstijgt.

Mindless zei:

"Het intreden van niet voorziene, maar desalniettemin door oorzaken bepaalde gebeurtenissen. Toevallig is alleen datgene waarvan de bepalende oorzaken door de waarnemer over het hoofd worden gezien. Het te hulp nemen van het begrip toeval is de verhulling van het eigen onvermogen of de eigen onwil de oorzakelijkheid in haar hele omvang te overzien.”

Klik om te vergroten...

Waar komt deze quote vandaan?

Mindless zei:

Chaos bestaat, maar is imo slechts de oppervlakte. Wanneer synchroniciteit ervaren wordt, prikt (hogere) orde imo door de chaos heen. Slechts mijn mening.

Klik om te vergroten...

Ik zie gebeurtenissen en energieën (en nog een aantal andere zaken) als simpele natuurfenomenen.
De wind is ook een natuurfenomeen. En brand, het instorten van een gebouw, ziekte. Zit daar orde in? Het is chaos en ontwrichtend. Het heeft wel een duidelijke functie in de natuur. Alles wat te vast zit moet los komen. En visa versa.
Daarom denk ik dat er zoiets als toeval bestaat. Maar gebeurtenissen met betekenis bestaan ook. Het één is los, het ander vast.

Rayyar zei:

Waar komt deze quote vandaan?

Klik om te vergroten...

Encyclo.nl

Imo hangt het ervaren van chaos of orde helemaal samen met het eigen bewustzijn en de eigen energie. Schroef de energie of het "voltage" op en chaos wordt vervangen door steeds meer orde. Dit is slechts gebaseerd op mijn eigen herhaaldelijke ervaring. Ik heb het opgegeven mensen hiervan te overtuigen. Iedereen ziet wat hij/zij gelooft en wordt daarin bevestigd door zijn/haar ervaring. In die zin heeft misschien niemand het goed of fout.

Toeval;
Onverwachte gebeurtenis, onvoorzien voorval, zonder dat er op gerekend Is, zonder voorbereiding.

Zo simpel is het.