#1
Dit topic was 6 jaar niet in gepost!?
Wtf!!
Wtf!!
Synchroniciteit - Deel je ervaring(en)
109 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
#2
Mijn 2e persoonlijkheid en ik dachten tegelijk: wat in de koortsdroom is dit voor topic?
#3
Het meisje in kwestie zit ik erg op 1 lijn mee. Ken haar nog niet lang, maar denk dat dat irrelevant is. Draait denk ik meer om op dezelfde golflengte zitten.Dit gebeurt mij alleen (zover ik me herinner) met mensen waar ik een sterke band mee heb. We zijn verbonden en pikken elkaars gedachten op lijkt het, je zou kunnen zeggen dat dit bij je partner komt omdat je elkaar kent en een beetje uit patronen kan inschatten wat er gezegd gaat worden, maar dit gebeurt zonder dat er eerst contact was.
Quantum entanglement.Net een filmpje proberen te vinden waarin het over een experiment ging waarbij 2 deeltjes gescheiden werden, en als ze deeltje 1 veranderden, reageerde deeltje 2 hierop, zonder nog verbonden te zijn.
Ze zijn dus wél verbonden. Ook al zien we het niet. De connectie is waarschijnlijk door de waarnemer (jezelf).
Het zal dat ook blijven doen. We zijn daadwerkelijk onlosmakelijk verbonden met elkaar, alles en iedereen. Alles wat je doet heeft invloed op alles, hoe klein dan ook. Butterfly effect.Het alles is 1 verhaal scoort weer puntjes .
#4
Ik had gisteren een bijzondere. Ik ga momenteel door Twinflame Separation (misschien voor altijd, inmiddels al een jaar - ben inmiddels volop bezig met het individualisation proces en snap waar het om gaat, redelijk in de overgave, ook met dank aan fijne journeys met plantmedicijnen.
Een paar maanden geleden ontmoette ik iemand (professioneel) die precies dezelfde energie had als deze twinflame, dezelfde soort grappen, contradictions. Hij gaf me een 'pretpakket' (met veel soorten drugs), samen met zijn partner. Waar het einde van mijn Twinflamejourney vorig jaar zo pijnlijk was (exclusdion), raakte dit precies die wond, om het te helen.
Maar toen gisteren, mailde die mij dat hij 11:11ish er zou zijn. 11:11 was altijd de standaard syncho/grap met mijn twin. Had hem hier nooit over verteld (vertel niet zoveel), maar het was een grappig moment. Geen diepere betekenis, maar het was ergens wel troostend.
Een paar maanden geleden ontmoette ik iemand (professioneel) die precies dezelfde energie had als deze twinflame, dezelfde soort grappen, contradictions. Hij gaf me een 'pretpakket' (met veel soorten drugs), samen met zijn partner. Waar het einde van mijn Twinflamejourney vorig jaar zo pijnlijk was (exclusdion), raakte dit precies die wond, om het te helen.
Maar toen gisteren, mailde die mij dat hij 11:11ish er zou zijn. 11:11 was altijd de standaard syncho/grap met mijn twin. Had hem hier nooit over verteld (vertel niet zoveel), maar het was een grappig moment. Geen diepere betekenis, maar het was ergens wel troostend.
#5
Omdat ik synchroniciteit een fascinerend verschijnsel vind, open ik hierbij een topic over dit fenomeen. Het magische aan synchroniciteit is voor mij dat het de kracht heeft om rationeel denken stil te leggen en een wonderlijke dimensie in ons te openen. Het daagt op een heel directe manier het bestaan van 'toeval' en onze rationele interpretatie van de wereld uit. Dit topic is bedoeld voor het delen van jouw ervaring(en) met synchroniciteit en om mensen er bekend(er) mee te maken. Voor degenen die niet weten wat synchroniciteit precies inhoudt, zal ik eerst een korte beschrijving geven:
Wat is synchroniciteit?
Synchroniciteit is wanneer twee (of meer) gebeurtenissen die betekenis hebben voor jou tegelijkertijd plaatsvinden en het ene niet causaal is aan het andere. Bijvoorbeeld:
- Je denkt aan een liedje, zet de radio aan en datzelfde liedje begint exact op dat moment.
- Je denkt aan een vriend/vriendin, typt een tekst in (bijvoorbeeld) whatsapp en ziet dat diezelfde vriend/vriendin exact op datzelfde moment begint een bericht aan jou te typen.
- Jij en een ander persoon zeggen een heel specifiek iets tegelijk op hetzelfde moment.
Grappig is dat velen synchroniciteit toch vaak af doen als toeval, ook al is berekend dat dergelijke gebeurtenissen kansen zijn van 1 op een miljoen, of kleiner. Deze dingen zouden dus niet of heel sporadisch moeten gebeuren, maar de meeste mensen hebben er ervaring mee en dan niet één keer, maar vele malen in hun leven. Maar omdat ze een directe aanval zijn op ons idee van hoe dingen zouden moeten zijn en dat alles rationeel te verklaren is, is het voor velen comfortabeler om het op toeval te gooien. Ik persoonlijk geloof dat hoe bewuster men in het leven staat, dat wil zeggen: hoe minder in tijd (denken aan verleden/toekomst) en hoe meer men het hier en nu bewust beleefd, hoe meer men synchroniciteit zal gaan herkennen tot men simpelweg niet meer in toeval kan geloven.
Een paar van mijn ervaringen
Om af te trappen een paar van mijn persoonlijke ervaringen met synchroniciteit:
- Ongeveer een jaar geleden zat ik op mijn werk. Drie collega's en ik zelf waren aan het werk. De radio stond niet aan en er was al een tijd niets gezegd. Ineens beginnen twee van mijn collega's op exact hetzelfde moment hetzelfde liedje te zingen. Ik kijk op dat moment naar één van mijn collega's die me met grote ogen aankeek en zei: "what the fuck!! what the fuck!! Jij hoorde het ook hè?! what the fuck!!" We lachten er om en de ene zei: "dat is wel heeel toevallig" Yeah right...![:sweatsmile:]()
- Dit is iets wat niet één keer is gebeurd, maar tientallen keren. Vaak wanneer ik mijn zusje besluit te appen, begint zij op exact datzelfde moment mij te appen. En het is niet dat wij zoveel appen met elkaar. Soms dagen of weken niet. Maar de keren dat we appen, gebeurd dit echt vaak, te vaak. Hetzelfde had ik een keer met mijn beste vriend toen wij een tijd lang geen contact hadden gehad en ik hem wou vragen om weer eens af te spreken. Na maanden elkaar niet gesproken te hebben, wou hij mij exact op datzelfde moment exact hetzelfde vragen.
- Het kijken naar de klok op een heel specifieke tijd. Ik kijk vaak naar een klok wanneer het 13:37 uur is. Zonet pas heb ik gelezen dat dit een teken zou zijn dat je op de goede weg bent. Er zijn meerdere van deze speciale cijfer combinaties, bijvoorbeeld 11:11. Dat gebeurd bij mij dan weer niet uitzonderlijk veel, maar bij vele mensen wel.
Nu jij!
Nu ben ik benieuwd naar jullie ervaringen met synchroniciteit! Ik weet dat velen van jullie dit ook ervaren!![:wink:]()
Wat is synchroniciteit?
Synchroniciteit is wanneer twee (of meer) gebeurtenissen die betekenis hebben voor jou tegelijkertijd plaatsvinden en het ene niet causaal is aan het andere. Bijvoorbeeld:
- Je denkt aan een liedje, zet de radio aan en datzelfde liedje begint exact op dat moment.
- Je denkt aan een vriend/vriendin, typt een tekst in (bijvoorbeeld) whatsapp en ziet dat diezelfde vriend/vriendin exact op datzelfde moment begint een bericht aan jou te typen.
- Jij en een ander persoon zeggen een heel specifiek iets tegelijk op hetzelfde moment.
Grappig is dat velen synchroniciteit toch vaak af doen als toeval, ook al is berekend dat dergelijke gebeurtenissen kansen zijn van 1 op een miljoen, of kleiner. Deze dingen zouden dus niet of heel sporadisch moeten gebeuren, maar de meeste mensen hebben er ervaring mee en dan niet één keer, maar vele malen in hun leven. Maar omdat ze een directe aanval zijn op ons idee van hoe dingen zouden moeten zijn en dat alles rationeel te verklaren is, is het voor velen comfortabeler om het op toeval te gooien. Ik persoonlijk geloof dat hoe bewuster men in het leven staat, dat wil zeggen: hoe minder in tijd (denken aan verleden/toekomst) en hoe meer men het hier en nu bewust beleefd, hoe meer men synchroniciteit zal gaan herkennen tot men simpelweg niet meer in toeval kan geloven.
Een paar van mijn ervaringen
Om af te trappen een paar van mijn persoonlijke ervaringen met synchroniciteit:
- Ongeveer een jaar geleden zat ik op mijn werk. Drie collega's en ik zelf waren aan het werk. De radio stond niet aan en er was al een tijd niets gezegd. Ineens beginnen twee van mijn collega's op exact hetzelfde moment hetzelfde liedje te zingen. Ik kijk op dat moment naar één van mijn collega's die me met grote ogen aankeek en zei: "what the fuck!! what the fuck!! Jij hoorde het ook hè?! what the fuck!!" We lachten er om en de ene zei: "dat is wel heeel toevallig" Yeah right...
- Dit is iets wat niet één keer is gebeurd, maar tientallen keren. Vaak wanneer ik mijn zusje besluit te appen, begint zij op exact datzelfde moment mij te appen. En het is niet dat wij zoveel appen met elkaar. Soms dagen of weken niet. Maar de keren dat we appen, gebeurd dit echt vaak, te vaak. Hetzelfde had ik een keer met mijn beste vriend toen wij een tijd lang geen contact hadden gehad en ik hem wou vragen om weer eens af te spreken. Na maanden elkaar niet gesproken te hebben, wou hij mij exact op datzelfde moment exact hetzelfde vragen.
- Het kijken naar de klok op een heel specifieke tijd. Ik kijk vaak naar een klok wanneer het 13:37 uur is. Zonet pas heb ik gelezen dat dit een teken zou zijn dat je op de goede weg bent. Er zijn meerdere van deze speciale cijfer combinaties, bijvoorbeeld 11:11. Dat gebeurd bij mij dan weer niet uitzonderlijk veel, maar bij vele mensen wel.
Nu jij!
Nu ben ik benieuwd naar jullie ervaringen met synchroniciteit! Ik weet dat velen van jullie dit ook ervaren!
#6
Nee, we weten het niet.
En dat is een verklaring eigenlijk ook: een theorie omdat je het eigenlijk niet weet.
En dat is een verklaring eigenlijk ook: een theorie omdat je het eigenlijk niet weet.
#7
Ik zeg dit voorzichtig en bedoel het niet verkeerd, maar ik denk dat mensen die intellectueel sterk zijn (dus heel goed zijn in dat ontcijferen/verbanden leggen) weleens kunnen doorschieten in hun eigen complexe systeem van denken en het dan inderdaad soms zo is dat alleen zijzelf (en een selecte groep andere intellectuelen) écht volledig begrijpen waar ze het over hebben.
Ditzelfde geldt natuurlijk voor mensen die claimen spiritueel te zijn. En nog erger; zij putten enkel en alleen uit zichzelf. Dus het is pure perceptie.
#8
Ik begrijp je punt, maar denk daar iets anders over.
Het is niet zo dat mensen die zich bezighouden met spiritualiteit allemaal heel andere dingen zeggen. Er is een duidelijke overeenkomst tussen wat gezegd wordt en dat niet over een paar jaren, maar over duizenden jaren van geschiedenis en dat globaal over de hele wereld, zij het via verschillende culturele uitingen. Als je je er in verdiept, zie je dat je eigen inzichten en openbaringen exact overeenkomen met die van mensen door de eeuwen heen.
En puur onze eigen perceptie is denk ik juist dé weg omdat onze eigen directe perceptie het punt van contact met de realiteit is: het nu, dat wat is. En hoe kun je als je op zoek bent naar echte antwoorden over je eigen bestaan uit de kennis van een ander putten? Alleen een dwaas ziet de wereld volgens het idee van een ander. Een ander kan je slechts een kant op wijzen, maar je moet zelf kijken.
Het is overigens wel zo dat spiritueel ingestelde mensen (waaronder ikzelf) toch vaak dingen weer te complex maken. Het is ook eigen aan taal: het (over)compliceren van dingen. Maar spiritualiteit zelf is het simpelste dat er is. Als mensen spiritualiteit niet begrijpen, dan is dat omdat ze er over nadenken. Het mag voor een leek op spiritueel gebied hetzelfde lijken, maar ik zie dat als iets heel anders dan wanneer een stel knappe koppen discussiëren over een complex onderwerp. Daarvoor moet je namelijk iets leren (en de capaciteit daarvoor hebben) en bij spiritualiteit gaat het over alles afleren dat je geleerd is tijdens je leven(s) en het leven zelf door jou te laten bewegen/spreken. Iets dat iedereen kan, mits men bereid is kennis op te geven.
Het is niet zo dat mensen die zich bezighouden met spiritualiteit allemaal heel andere dingen zeggen. Er is een duidelijke overeenkomst tussen wat gezegd wordt en dat niet over een paar jaren, maar over duizenden jaren van geschiedenis en dat globaal over de hele wereld, zij het via verschillende culturele uitingen. Als je je er in verdiept, zie je dat je eigen inzichten en openbaringen exact overeenkomen met die van mensen door de eeuwen heen.
En puur onze eigen perceptie is denk ik juist dé weg omdat onze eigen directe perceptie het punt van contact met de realiteit is: het nu, dat wat is. En hoe kun je als je op zoek bent naar echte antwoorden over je eigen bestaan uit de kennis van een ander putten? Alleen een dwaas ziet de wereld volgens het idee van een ander. Een ander kan je slechts een kant op wijzen, maar je moet zelf kijken.
Het is overigens wel zo dat spiritueel ingestelde mensen (waaronder ikzelf) toch vaak dingen weer te complex maken. Het is ook eigen aan taal: het (over)compliceren van dingen. Maar spiritualiteit zelf is het simpelste dat er is. Als mensen spiritualiteit niet begrijpen, dan is dat omdat ze er over nadenken. Het mag voor een leek op spiritueel gebied hetzelfde lijken, maar ik zie dat als iets heel anders dan wanneer een stel knappe koppen discussiëren over een complex onderwerp. Daarvoor moet je namelijk iets leren (en de capaciteit daarvoor hebben) en bij spiritualiteit gaat het over alles afleren dat je geleerd is tijdens je leven(s) en het leven zelf door jou te laten bewegen/spreken. Iets dat iedereen kan, mits men bereid is kennis op te geven.
#9
Ik begrijp je punt, maar denk daar iets anders over.
Het is niet zo dat mensen die zich bezighouden met spiritualiteit allemaal heel andere dingen zeggen. Er is een duidelijke overeenkomst tussen wat gezegd wordt en dat niet over een paar jaren, maar over duizenden jaren van geschiedenis en dat globaal over de hele wereld, zij het via verschillende culturele uitingen. Als je je er in verdiept, zie je dat je eigen inzichten en openbaringen exact overeenkomen met die van mensen door de eeuwen heen.
Ik denk dat dit gewoon inherent is aan het 'mens-zijn'. In zekere zin zit spiritualiteit dus in iedereen; het is enkel de vraag of je er iets mee wil doen. Maar los van dat, ik vind dat spirituele mensen soms ook erg kunnen doordraven. In dat geval luister ik liever naar iemand met een wetenschappelijke achtergrond.
En puur onze eigen perceptie is denk ik juist dé weg omdat onze eigen directe perceptie het punt van contact met de realiteit is: het nu, dat wat is.
Ik weet niet of het verstandig is zoveel op je gevoel of perceptie te vetrouwen. Het leven heeft mij in ieder geval geleerd dat een mens niet altijd op zichzelf kan vertrouwen. Mocht je dat wel doen dan zou er zich een bepaalde scheefgroei kunnen ontwikkelen. Ik denk dat een balans vinden tussen spiritualieit en wetenschap een prima uitkomst zou kunnen bieden.
En hoe kun je als je op zoek bent naar echte antwoorden over je eigen bestaan uit de kennis van een ander putten? Alleen een dwaas ziet de wereld volgens het idee van een ander. Een ander kan je slechts een kant op wijzen, maar je moet zelf kijken.
Er zijn een hoop mensen die hun kennis uit de Bijbel, Koran en Thora putten en het voor zoete koek slikken. Zelf nadenken wordt in dat soort boeken volgens mij niet echt gestimuleerd. Of het allemaal dwazen zijn weet ik niet, maar het komt er mijns inziens dichtbij in de buurt, ja.
Iets dat iedereen kan, mits men bereid is kennis op te geven.
Wat krijg je daarvoor terug dan?
#10
Yep, spirituele ego's... Ben daar zelf ook vaak schuldig aan. Maar dat is natuurlijk niet spiritualiteit zelf, maar je ego die het claimt en kapot maakt, dus daar kun je spiritualiteit niet de schuld van geven.Ik denk dat dit gewoon inherent is aan het 'mens-zijn'. In zekere zin zit spiritualiteit dus in iedereen; het is enkel de vraag of je er iets mee wil doen. Maar los van dat, ik vind dat spirituele mensen soms ook erg kunnen doordraven. In dat geval luister ik liever naar iemand met een wetenschappelijke achtergrond.
Niet aan de oppervlakte nee, maar alles in je directe perceptie fungeert als een poort naar een diepere werkelijkheid. Je kunt geluiden bijvoorbeeld terug tracen naar hun bron, of visuele percepties, of sensaties, of gedachten. Dat bedoel ik met directe perceptie volgen. Het is niet zomaar een gevoel dat je hebt volgen (als in: dat geeft me een goed gevoel dus ik ga in die richting, dat geeft me een slecht gevoel dus dat ontwijk ik). Nee, daar heb ik het hier niet over. Ik heb het over je directe perceptie aanschouwen en de eigenlijke vibratie van licht/geluid terug tracen naar dat waar het uit komt. Het is in zekere zin ware wetenschap: puur weten, niet kennis vergaren.Ik weet niet of het verstandig is zoveel op je gevoel of perceptie te vetrouwen. Het leven heeft mij in ieder geval geleerd dat een mens niet altijd op zichzelf kan vertrouwen. Mocht je dat wel doen dan zou er zich een bepaalde scheefgroei kunnen ontwikkelen. Ik denk dat een balans vinden tussen spiritualieit en wetenschap een prima uitkomst zou kunnen bieden.
Ja, maar er wordt vergeten dat wetenschap voor een groot deel ook weer een religie is geworden.Er zijn een hoop mensen die hun kennis uit de Bijbel, Koran en Thora putten en het voor zoete koek slikken. Zelf nadenken wordt in dat soort boeken volgens mij niet echt gestimuleerd. Of het allemaal dwazen zijn weet ik niet, maar het komt er mijns inziens dichtbij in de buurt, ja.![:mask:]()
Vrijheid, peace of mind, onvoorwaardelijke liefde, spontaan intuïtief weten. Het is een absolute no-brainer als je weet wat de deal is (en dat is veel meer dan in woorden gezegd kan worden), maar de religie rondom wetenschap heeft kennis boven al deze dingen verheven. Niet dat wetenschap in zichzelf een verkeerd iets is, meer de cultuur daaromheen die zich bijna volledig daarop gericht heeft, ook als een soort afkeer tegen conventionele religie denk ik.Wat krijg je daarvoor terug dan?
#11
Niet aan de oppervlakte nee, maar alles in je directe perceptie fungeert als een poort naar een diepere werkelijkheid. Je kunt geluiden bijvoorbeeld terug tracen naar hun bron, of visuele percepties, of sensaties, of gedachten. Dat bedoel ik met directe perceptie volgen. Het is niet zomaar een gevoel dat je hebt volgen (als in: dat geeft me een goed gevoel dus ik ga in die richting, dat geeft me een slecht gevoel dus dat ontwijk ik). Nee, daar heb ik het hier niet over. Ik heb het over je directe perceptie aanschouwen en de eigenlijke vibratie van licht/geluid terug tracen naar dat waar het uit komt. Het is in zekere zin ware wetenschap: puur weten, niet kennis vergaren.
Hoe werkt dit voor jou dan? Kan je het beeldend maken voor me?
#12
Het is heel simpel. Bijvoorbeeld, je luistert naar muziek. Maar je luistert niet casually. Je luistert met volle aandacht. En nog niet eens naar het 'muzieknummer' per se, maar de feitelijke geluiden. De trillingen in de lucht. Als je dit doet, merk je vanzelf dat je meer details gaat horen. De geluiden worden je hele beleving en worden onbeschrijfelijk mooi. Tot je op een bepaald punt zo 1 bent geworden met de geluiden/vibraties dat je ziet dat hetgeen dat trilt/vibreert jijzelf bent. Niet als een persoon natuurlijk, maar als het vormloze "spul" dat vibreert.
Iedereen is in mindere of meerdere mate opgegaan in muziek op die manier, alleen kun je hier heel erg diep in gaan en dat is ook een vereiste om jezelf te verliezen in die ervaring. En geluid is 1 manier, maar alle andere percepties zijn ook vibraties van die zelfde substantie die je zelf bent.
Klinkt raar misschien, maar als het gebeurd is er een overweldigend gevoel van 'o ja natuurlijk!! Ik was weer in slaap gevallen en droomde dat ik een persoon was...'
Iedereen is in mindere of meerdere mate opgegaan in muziek op die manier, alleen kun je hier heel erg diep in gaan en dat is ook een vereiste om jezelf te verliezen in die ervaring. En geluid is 1 manier, maar alle andere percepties zijn ook vibraties van die zelfde substantie die je zelf bent.
Klinkt raar misschien, maar als het gebeurd is er een overweldigend gevoel van 'o ja natuurlijk!! Ik was weer in slaap gevallen en droomde dat ik een persoon was...'
#13
Maar een audiofiel is nog steeds 'iemand'. Een persoon met een voorkeur voor muziek/geluiden van hoge kwaliteit. Dat is niet waar ik het over heb. De persoon verdwijnt in de muziek, wordt de muziek. Er is niet meer iemand die naar muziek luistert, maar slechts de muziek zelf.
Exact, we houden een deur dicht. Zelfs al heb je ervaren waar ik het over heb. Zelfs al heb je die glimp, dat 'satori' moment gehad, daarna sluiten we de deur, want we hebben gezien dat je "daar" niet meer zoals "hier" dingen kunt 'hebben'. Je kunt niet meer kennis toe eigenen en vasthouden aan jezelf. Op dat moment zelf is dit juist de grote verlossing, want je ziet dat het vasthouden (aan alles) de oorzaak was van alle problemen. Maar als persoon is datzelfde loslaten het meest ondenkbare en dus proberen we te vergeten wat we heben gezien en gaan we verder met dingen (objecten, personen, kennis, ervaringen) toe eigenen aan onszelf, hopende dat dat ons ooit het geluk geeft dat we zoeken.
Om ook even een brug te slaan naar dit topic:
De muziek waarin je opgaat is niet slechts de muziek die je aan hebt staan op je speakers. Grenzen tussen verschillende dingen verdwijnen en er wordt gezien dat de hele wereld meer muziek/film is dan een dimensie van tijd/ruimte. En met dat is er synchroniciteit. Alles werkt samen volgens een hogere orde en willekeur verdwijnt.
Exact, we houden een deur dicht. Zelfs al heb je ervaren waar ik het over heb. Zelfs al heb je die glimp, dat 'satori' moment gehad, daarna sluiten we de deur, want we hebben gezien dat je "daar" niet meer zoals "hier" dingen kunt 'hebben'. Je kunt niet meer kennis toe eigenen en vasthouden aan jezelf. Op dat moment zelf is dit juist de grote verlossing, want je ziet dat het vasthouden (aan alles) de oorzaak was van alle problemen. Maar als persoon is datzelfde loslaten het meest ondenkbare en dus proberen we te vergeten wat we heben gezien en gaan we verder met dingen (objecten, personen, kennis, ervaringen) toe eigenen aan onszelf, hopende dat dat ons ooit het geluk geeft dat we zoeken.
Om ook even een brug te slaan naar dit topic:
De muziek waarin je opgaat is niet slechts de muziek die je aan hebt staan op je speakers. Grenzen tussen verschillende dingen verdwijnen en er wordt gezien dat de hele wereld meer muziek/film is dan een dimensie van tijd/ruimte. En met dat is er synchroniciteit. Alles werkt samen volgens een hogere orde en willekeur verdwijnt.
#14
In mijn perceptie ben je dan gewoon een audiofiel. En ja, die horen meer trillingen. Die mensen geven een shitload aan geld uit aan boxen om het nog meer binnen te laten komen, dus ze stoppen er ook effort in. In dat geval zou je ook kunnen stellen dat mensen met een drang naar spiritualiteit zich ook doorontwikkelen en zodoende meer signalen opvangen. Ik heb in mijn leven 1 spirituele ervaring gehad en dat was onder invloed van Ayahuasca. Ik vond het zeer interessant, maar heb achteraf gezien wel het idee dat ik een bepaalde 'deur' dichthoud om het niet echt binnen te laten komen. Wellicht komt het met de tijd. Deze dialoog vond ik overigens wel interessant. Ik kom zo nu en dan even spieken. ![:wink:]()
#15
A young woman I was treating had, at a critical moment, a dream in which she was given a golden scarab. While she was telling me this dream, I sat with my back to the closed window. Suddenly I heard a noise behind me, like a gentle tapping. I turned round and saw a flying insect knocking against the window-pane from the outside. I opened the window and caught the creature in the air as it flew in. It was the nearest analogy to a golden scarab one finds in our latitudes, a scarabaeid beetle, the common rose-chafer (Cetonia aurata), which, contrary to its usual habits had evidently felt the urge to get into a dark room at this particular moment. I must admit that nothing like it ever happened to me before or since.
Synchronicity: An Acasual Principle (1952)
The Collected Works of C.G. Jung
Paragraph 843
Synchronicity: An Acasual Principle (1952)
The Collected Works of C.G. Jung
Paragraph 843
#16
In een bepaalde periode in mijn leven waarin ik veel persoonlijke stress ervaarde had ik te maken met een aantal wat verontrustende fenomenen.
Ik was heel diep in gedachten verzonken, of eigenlijk meer in een raar hersenspinsel betrekking hebbende op mijn toendertijd deplorabele mentale gesteldheid. Ik was alleen in mijn huis. Plotseling werd er 2 keer keihard op de deur van mijn kamer geslagen. Ik wist dat er niemand in huis was aangezien ik de enige daar wonende persoon was. En toen ik op de gang keek was er dan ook niemand.
Elke keer wanneer ik op mijn horloge keek, of wanneer ik in de stad was en naar de kerkklok keek, of welke klok dan ook, was het 12 minuten na 12. Of 2 minuten voor 2. Of 16:16. Of 20:20. Steeds dit soort getallen. Ik werd er aardig onrustig van die maanden en het dwong me na te denken over de mogelijke betekenis er van..
Ik was heel diep in gedachten verzonken, of eigenlijk meer in een raar hersenspinsel betrekking hebbende op mijn toendertijd deplorabele mentale gesteldheid. Ik was alleen in mijn huis. Plotseling werd er 2 keer keihard op de deur van mijn kamer geslagen. Ik wist dat er niemand in huis was aangezien ik de enige daar wonende persoon was. En toen ik op de gang keek was er dan ook niemand.
Elke keer wanneer ik op mijn horloge keek, of wanneer ik in de stad was en naar de kerkklok keek, of welke klok dan ook, was het 12 minuten na 12. Of 2 minuten voor 2. Of 16:16. Of 20:20. Steeds dit soort getallen. Ik werd er aardig onrustig van die maanden en het dwong me na te denken over de mogelijke betekenis er van..
#17
Toeval, het bestaat. Echt.
#18
Toeval bestaat. En nog veel meer.Toeval, het bestaat. Echt.
#19
Toeval
"Het intreden van niet voorziene, maar desalniettemin door oorzaken bepaalde gebeurtenissen. Toevallig is alleen datgene waarvan de bepalende oorzaken door de waarnemer over het hoofd worden gezien. Het te hulp nemen van het begrip toeval is de verhulling van het eigen onvermogen of de eigen onwil de oorzakelijkheid in haar hele omvang te overzien.”
Volgens deze definitie is synchroniciteit compleet compatible met "toeval". Immers, twee verschillende gebeurtenissen komen om onverklaarbare redenen en oorzaken samen. Het verschil is denk ik dat de ene dit wijt aan chaos en de andere aan (een hogere) orde.
"Het intreden van niet voorziene, maar desalniettemin door oorzaken bepaalde gebeurtenissen. Toevallig is alleen datgene waarvan de bepalende oorzaken door de waarnemer over het hoofd worden gezien. Het te hulp nemen van het begrip toeval is de verhulling van het eigen onvermogen of de eigen onwil de oorzakelijkheid in haar hele omvang te overzien.”
Volgens deze definitie is synchroniciteit compleet compatible met "toeval". Immers, twee verschillende gebeurtenissen komen om onverklaarbare redenen en oorzaken samen. Het verschil is denk ik dat de ene dit wijt aan chaos en de andere aan (een hogere) orde.
Chaos bestaat, maar is imo slechts de oppervlakte. Wanneer synchroniciteit ervaren wordt, prikt (hogere) orde imo door de chaos heen. Slechts mijn mening.Toeval bestaat. En nog veel meer.
#20
Er gebeurt duidelijk van alles wat wij niet kunnen (maar ook 'niet willen') bevatten. Het is aangetoond dat groepen vrouwen die samen wonen op hetzelfde moment menstrueren. Dit is waarschijnlijk niet het soort synchroniciteit waar we in eerste instantie aan denken wanneer we het woord synchroniciteit horen, maar het duidt toch wel op zijn minst op 'stromen' van gebeurtenissen, energieën, etc. die op elkaar afgestemd, -gesynchroniseerd- worden door 'iets' wat ons huidige voorstellingsvermogen ontstijgt.- Dit is iets wat niet één keer is gebeurd, maar tientallen keren. Vaak wanneer ik mijn zusje besluit te appen, begint zij op exact datzelfde moment mij te appen. En het is niet dat wij zoveel appen met elkaar. Soms dagen of weken niet. Maar de keren dat we appen, gebeurd dit echt vaak, te vaak. Hetzelfde had ik een keer met mijn beste vriend toen wij een tijd lang geen contact hadden gehad en ik hem wou vragen om weer eens af te spreken. Na maanden elkaar niet gesproken te hebben, wou hij mij exact op datzelfde moment exact hetzelfde vragen.