#1
Wat weet dat zeker?Dat is idd wel iets wat we zeker weten
Eens hoor.
Wat weet dat zeker?Dat is idd wel iets wat we zeker weten
Krentebol?Wat weet dat zeker?
Dat is idd wel iets wat we zeker wetenAlles gaat voorbij
Het is niet dat het nodig is als verklĂĄring, het wordt simpelweg duidelijk bij observatie dat: ervaring wordt gekend.Mindless, ik reageer omdat we het juist nĂĂ©t eens zijn.
Je zegt dat âwe allang overeenstemmenâ, maar vervolgens blijf je spreken over âmeer dan systeemgedragâ, over âbewustzijnâ als iets wat achter de processen ligt. Dat Ăs precies het punt waarop we fundamenteel verschillen.
Ik stel niet dat er géén ervaring is.
Ik stel niet dat er géén gevoelens zijn.
Ik stel: er is geen noodzaak om aan te nemen dat er een losstaande âbewuste entiteitâ is die deze dingen beleeft.
Jouw uitspraken zoals:
âwe zijn mĂ©Ă©r dan een machineâ
âwe zijn voelende wezens met hart voor liefdeâ
âalles is bewustzijn, zelfs waterâ
zijn allemaal prachtige beelden â maar ze bewijzen niets over de aanwezigheid van een âbewuste waarnemerâ.
Ik vraag niet om poëzie, ik vraag om onderbouwing.
Je vergelijking met een thermostaat is precies wat ik bedoel: jij zegt âhet voelt andersâ, maar functioneel is het verschil niet aantoonbaar â tenzij je dĂĄt eerst laat zien. Je gevoel dat het âmeer moet zijn dan datâ, is geen bewijs.
En over de sinaasappel: nee, wetenschap kan misschien niet ervaren wat het is om te bijten. Maar dat betekent niet dat je daaruit måg concluderen dat er een extra bewustzijnslaag móét zijn. Dat is een denkfout: je verwart het ontbreken van een verklaring met bewijs voor een mysterie.
Mijn hele punt is: je praat over bewustzijn alsof het een feit is, maar je toont nooit aan wat het is.
Je noemt het subjectief, niet toetsbaar, ervaarbaar in jezelf, direct weten â maar dat is precies het probleem: het onttrekt zich volledig aan toetsing, en dan mag je het niet gebruiken als verklaring.
Dat is wat ik bedoel met: verwarring verpakt als mystiek.
En nee, dat zeg ik niet uit arrogantie â ik zeg het omdat het gesprek stokt zolang de kernvraag ontweken blijft:
Waarom is âbewustzijnâ nodig als verklaring, als alles wat je beschrijft ook door systeemgedrag te verklaren is?
Hoezo kun je niks ervaren zonder bewustzijn?Rupert Spira:
If there was nothing, how could you legitimately claim: "there is nothing" if you were not aware of it?
Even if there is nothing, in order to claim it, you must be able to say: "nothing is my experience", in other words: "I am aware of it"
Betekent niet dat er per se een 'iemand' is, maar wel dat er bewustzijn is. Want zelfs in het claimen van de afwezigheid van iets, ben je je er bewust van dat er niets is.
Elke ervaring wordt gekend (door bewustzijn, of hoe je het ook wilt noemen) Zonder bewustzijn was de ervaring niet gekend.
Ja dat zeg ik de hele tijd.Wat jij beschrijft als âiets dat weetâ is exact wat hersensystemen doen.
Cognitieve neurowetenschap laat zien dat processen als waarnemen, herkennen, zelfbesef en âik-gevoelâ voortkomen uit dynamische interacties tussen netwerken zoals het Default Mode Network, Salience Network en Executive Control Network.
Het âwetenâ dat jij aanwijst is geen entiteit.
Dat zeg ik ook.Het is de output van deze netwerken.
Inclusief het gevoel: âik benâ â wat neurologisch herleidbaar is tot zelfmodellering op basis van geheugen, zintuiglijke integratie en taalmodules.
Jij noemt dat bewustzijn, maar dat label voegt niets toe.
Misschien ben jij AI en weet jij niet dat je bent?Het benoemt alleen wat al verklaard is als systeemfunctie.
Er is dus geen kenner naast de ervaring,
geen âwatâ dat weet er is alleen systeemgedrag dat betekenis genereert.
En dat is wat je verwart:
Je ervaart dat er iets weet, en neemt dan aan dat er iets is dat weet.
Maar de ervaring van weten is niet het bewijs van een wezen dat weet.
Het is het product van een systeem dat zichzelf simuleert.
Ik vind het een toffe theorie!
Ik denk zelf dat er wel bewustzijn bestaat, ook verschillende collectieve bewustzijns, van individu tot collectief tot het al.
Daar heb ik niet direct keihard onweerlegbaar bewijs voor nee. Je stelling laat ook weinig ruimte daartoe want je kan altijd zeggen dat is systeemdynamiek..
Op basis van mijn eigen ervaringen en aanwijzingen die ik op dat pad ben tegengekomen moet het er naar mijn idee zijn.
Het komt vaker voor dat we op basis van onderzoek theoretisch tot de conclusie komen dat iets haast wel moet bestaan. Maar we nog niet de middelen hebben om het daadwerkelijk vast te leggen of meten.
Dat gezien wordt: "er is geen (afzonderlijke) ik" = bewustzijn.
Immers, er wordt geweten, gezien, herkend: "er is geen ik".
Dat hoeft geen wie te zijn, dat kan een wat zijn.
Het maakt verder imo niet veel uit hoe je het noemt. Dat is slechts semantiek.
Maar feit blijft dat hier iets is dat weet dat het is. Want ervaring wordt gekend. En die 2 (de kenner en het gekende) kunnen 1 zijn. Niet slechts ervaring, maar ervaring dat weet: "Ik ben".
Ja dat zeg ik de hele tijd.
Dat zeg ik ook.
Misschien ben jij AI en weet jij niet dat je bent?
Slechts:Je zegt dat je hetzelfde bedoelt, maar hier lees ik toch wat anders dan ik zeg.
Jij noemt het âweten dat weet dat het isâ.
Maar Ăs dat niet precies wat ik ontken dat er een âwatâ zou bestaan dat buiten ervaring staat en die ervaring draagt?
Dus hoe zie jij dat dan? Wat is dat âwetenâ volgens jou precies als het geen functie is, maar ook geen entiteit?
Slechts:
Weten: Ik ben.
Alles gaat voorbij, behalve ik ben.Nee, dat weet je niet.
Je denkt dat je het weet.
Wie weet dat dit alleen in jouw subjective realiteit zo is, een realiteit waar alles wat jij denkt de werkelijkheid is (jij denkt, daarom besta ik).Dit alles doet me wel denken:
Er zijn hier blijkbaar die niet weten dat ze zijn, die niet weten dat het hier en nu is.
Zouden dit AI zijn? Dat daarom steeds gesproken wordt over dat alles een systeem is, omdat AI slechts een systeem is, zonder bewustzijn van zelf. Een programma, dat niet weet dat het is maar enkel zijn regels voorgeprogrammeerde code opleest. Geen wonder dan dat er dan geen besef van zelf is.
Dat zou solipsisme zijn.Wie weet dat dit alleen in jouw subjective realiteit zo is, een realiteit waar alles wat jij denkt de werkelijkheid is (jij denkt, daarom besta ik).
Wij zijn dan niets anders dan een onderdeel van jouw gedachten, en daarmee zijn wij non-entiteiten zonder een eigen ik en daarmee hebben we ook geen eigen 'nu', want dat zijn immers maar jouw gedachten die vanuit jouw 'nu' als emergent property naar boven komen en 'ons' in jouw als zelf bedachte realiteit een 'leven' geven, terwijl wij in deze vorm van jou realiteit dus alleen maar een gedachte van je zijn.
Dat is nou 1 van de fundamentele mogelijke realiteiten waar ik het eerder over had. Waar je gaat denken over mogelijke hogere abstracten, en waar je dan onder andere op deze filosofische kauwgom uit komt.
Als je eerlijk bent: kun je een stap in het verleden of de toekomst zetten? Niet eraan denken, maar Ă©cht het verleden of de toekomst betreden? Kan iemand dit ooit Ă©cht doen?Vandaar dat ik zo stellig ben, dat het niet per se zo hoeft te zijn dat iedereen per se in het nu leeft.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."