liever niet, ik kan dat niet veroorloven inverband met werk, dit gaat nu al 1 jaar zo. Ik ben 2 x opgenomen geweest. Eerste keer was voor coke en alcohol en tweede keer voor de alcohol, maar stiekem sloop die verslaving van oxycodon er al in. Weet niet wat ik moet doen..... Ik kan me echt niet veroorloven om zomaar 2/3 weken weg te zijn.
Ik maak hier wel uit op dat je behoorlijk aan het vechten bent tegen de situatie. Feit is wel dat je midden in een stevige actieve verslaving zit.
Mijn ervaring is, en ook als ik naar vele anderen om me heen kijk, dat het tijd en energie kost om dit aan te pakken. Tijd en energie die je met een full-time baan niet hebt. En alleen lukt het blijkbaar niet. Dus de eerste reflex is dan om professionele hulp te zoeken.
Dat is kut, voelt misschien heel beschamend en whatever voor gevoelens daarbij komen kijken. Maar het is wel de realiteit. Je kan je gebruik misschien op gematigde manier nog heel lang zo voortzetten. Het kan ook zomaar weer verder uit de hand lopen. Dat kan niemand voorspellen.
Als ik voor mezelf spreek, werk ik om te leven. Ik leef niet om te werken. En daarmee is mijn eigen welzijn en levensgeluk dus vele malen belangrijker dan mijn werk. Tegenwoordig gaan ze hand in hand. Maar voorheen zeker niet.
Dan kom je dus tot de vraag: wil je wachten tot je verslaving verder uit de hand loopt en je waarschijnlijk ook je baan niet (goed) kunt uitvoeren?
Of neem je het heft in eigen hand en ga je nú aan de slag?
Uiteindelijk verlies je alles wat je boven je herstel plaatst met een ziekte zo nasty als verslaving.
Dat je afgelopen jaar al meer behandelingen hebt gehad, maakt het extra zuur. Maar uiteindelijk heb je zelf de keuze gemaakt om weer te beginnen met gebruiken. (Of was je tijdens je behandelingen nooit gestopt met oxy?)
Dan zijn dit ook de gevolgen.
We kunnen nooit perfect zijn. Maar zolang we leren van onze fouten en elke dag proberen het beste te doen naar kennen en kunnen, dan mogen we heel trots zijn op onszelf. En daar horen soms verdomd moeilijke keuzes bij. Het is vaak niet makkelijk om te doen wat goed voor ons is.
Hopelijk kan je hier iets mee. Het is misschien geen vrolijke boodschap. Maar uiteindelijk denk ik dat je beter helemaal kan gaan voor herstel en werk pas later oppakken. Dan beiden proberen te doen en nog jaren aan te modderen (trust me, dat gebeurt heel veel...)
En dan ben je niet weg voor 2/3 weken. Eerder een jaar. Detox, kliniek, safehouse, meetings.
Ik heb het zelf ook eerst geprobeerd. Om alle ballen hoog te houden. Clean te worden, te herstellen en tegelijkertijd fulltime te werken. Mij is het niet gelukt. Maar toen ik eenmaal de beslissing nam om ècht voor herstel te gaan, schepte dat voor mezelf wel enorm veel ruimte.
Succes!
