nonna

"Ja, zo zie je maar weer dat iedereen weer anders reageert op allerlei stofjes. Suiker kan ik wel hebben, maar koffie niet.1 kopje en dan moet ik stoppen anders word ik zweterig, opgefokt gevoel etc. Veel mensen zeggen goed te slapen op betablokkers, maar misschien toch beter om even aan je arts te vragen. Tja, dat slapen dat is toch wel een flink probleem na het stoppen met de meet. Je lichaam (zenuwstelsel) is even zo van slag dat middeltjes als valeriaan, melatonine enzo ook niet veel meer kunnen doen. Je kunt wel aan je arts vragen of hij clonidine kan voorschrijven. Is een bloeddrukverlager en niet verslavend. Bij mij hielp het wel. Sterkte!"

"Tja en ik altijd maar roepen dat hero eigenlijk nog de minst schadelijke is van al het zooitje(coke, speed, drank). Maar het is dus blijkbaar een gestage killer. En niet zo zeer direkt aan de organen(behalve dan je longen door de rook en folie) maar je geestelijk welbevinden blijkt zodanig aangetast dat leven zonder bijna onmogelijk lijkt. Ik wens je veel sterkte en zou als ik jou was toch stoppen met heroine. Bij mij lukte het door de gedachte dat ik steeds meer angstaanvallen zou krijgen als ik door zou gaan. En toen was het snel gedaan hoor.Want daar heb ik echt geen zin in. Want zoals jij het beschrijft lijt het er ook op dat het niet meer beter gaat worden alleen maar slechter. We worden te oud. Ons lichaam trekt dit niet meer. sterkte!"

"Ik denk dat iets nooit stil kan staan. Het wordt onderdrukt en dus is er minder aandacht voor.(genieten we daarom zo van de hero)? Als alles energie is dan staat het nooit stil, de stroom gaat toch wel door, op wat voor manier dan ook. Met of zonder dope."

"Mijn droom over bruin gaat bijna altijd over het buitenland. Dat ik lekker met het vliegtuig naar een verre bestemming reis en ja hoor, de douane!! Ze vinden bruin!! Hoe kan dat nou? Ik ben dus altijd de lul, zonder dat ik dope wilde meenemen. De diepe angst om gepakt te worden en dan ook nog cold turkey in een buitenlandse cel te zitten. Brrrr, moet er niet aan denken."

"Ik verbaasde me er ook over dat er zo weinig bekendheid aan wordt gegeven. Waarschijnlijk juist door de anonimiteit. Toen ik in 2002 helemaal clean was, ook van de meet, had ik juist heel veel behoefte om met mensen in kontakt te komen die in hetzelfde schuitje zaten. Mensen die ook clean zijn geworden en hun verhaal over het gevecht om weer "normaal"te leven. Centrum Maliebaan had niks te bieden op dat gebied en blijkbaar wisten ze ook niet van het bestaan van de NA. Later vond ik het drugsforum en dat gaf al veel herkenning. Totdat ik een paar maanden geleden ook in kontakt kwam met de NA. De eerste keer vond ik het erg leuk, leuke lui, en vooral veel herkenning. Heb er een paar leuke kontakten aan. Maar soms vond ik het ook weer minder en dacht; wat doe ik hier. Ik geef het wel een kans en ga nog zeker een aantal keren. De ene groep is leuker dan de andere. In Zwolle zit zeker een NA. Ik geloof wel in de verbondenheid die kracht kan geven. Verslaving is volgens hun de ziekte van het isolement. En het is volgens mij juist zo belangrijk ,als je niet meer gebruikt, om je weer verbonden te voelen met de mensen om je heen. De steun krijgen van mensen die precies weten wat je doormaakt. Het werken aan de 12-stappen om jezelf weer te leren kennen en te werken aan een positief leven. Want ik denk ook dat vooral het mentale proces het meest zware is, wat veel verslaafden toch onderschatten denk ik. Teveel gericht op het lichamelijke deel , maar het stuk daarna, al die onderliggende denk/gedragsprocessen maken het vaak dat mensen weer terugvallen en wat het leven zonder dope ook moeilijk maakt. Voor sommige mensen kan het programma van de NA een hulp zijn. Je kunt allicht een keer gaan kijken, je bent als verslaafde erg welkom."

"Ja het geluksgevoel, wat is dat eigenlijk. Is er geluk na de dope? Ben 2.5 jaar geleden gestopt met de hero en heb heel veel momenten gehad dat ik dacht dat ik me nooit meer 'lekker"zou kunnen voelen. Ongeveer 80% van de tijd voelde ik me klote en 20% wel redelijk. Toch voel ik steeds vaker het gevoel waar jij misschien op doelt Kanarie. Gewoon thuis op de bank na een leuke dag gehad te hebben kan ik inderdaad een relaxed gevoel van gelukkig zijn hebben. Of als ik met mijn hond in het bos loop en de buizerds hoor schreeuwen en het is verder lekker rustig,of in de auto keihard lekkere muziek aan,die momenten geven mij dan een geluksgevoel. Ik ben blij dat het dus nog bestaat in mij. Ik ben een tijdje bang geweest dat er misschien zoveel schade aan de zgn. geluksreceptoren was aangericht dat ik nooit meer gelukkig zou kunnen zijn. Maar...het heeft een tijd geduurd en ik ben er nog niet. Het gaat nog erg op en neer. Maar heb nog steeds hoop dat het stabieler zal worden. Ben nu ook gaan sporten om m'n energie wat op te krikken en wat aan te sterken. Was intussen maar een slappe hap geworden. Doordat ik de puf niet had om aktief te zijn, wat weer resulteerde in het gevoel van: wat ben ik toch een slappeling.Dat is het negatieve in mij wat nogal overheersend was. Nu kijk ik vaak wat positiever en denk ik; goh ik doe het nog niet zo slecht, doe dit jaar eindexamen en heb dan, voor het eerst in mijn leven, een HBO-diploma! Wie had dat ooit gedacht? Ik niet in ieder geval. Stapje voor stapje bouw ik m'n leven weer een beetje op. Ja Rara, voor mij moest het ook zo snel mogelijk allemaal want ik had zoveel in te halen, ik had niet zoveel tijd meer! Maar de energie en de zin ontbraken soms volledig, dus vaak moest ik ook even een stapje terug doen. Heb het geluk dat ik geen trek heb, soms inderdaad dat lege gevoel wat je op wilt vullen, maar uiteindelijk wil ik het niet met dope doen. Dat schiet toch niet op. En laatst zat ik ook te denken aan de tijd dat ik iedere dag gebruikte.....het was zoo ver weg, was ik dat? Heb ik dat gedaan allemaal? Ik kon me nog maar moeilijk voorstellen dat ik 30 jaar lang bezig ben geweest met heroine, ongelooflijk... de stommeling. Maar ook dat begin ik wel een plek te geven en ik kijk vooruit, wat wil ik nog met mijn leven? Ik heb genoeg ideeen, dat houdt me op de been. Of het allemaal gerealiseerd gaat worden dat weet ik niet, maar het geeft me hoop en daardoor ook weer een gevoel van tevredenheid en geluk. Het leven draaiende houden met dingen die je graag doet of die je altijd al had willen doen, daar focus ik me op. Ik ben in ieder geval blij Kanarie dat het dus toch terugkomt, dat gevoel van geluk, ook dat geeft weer hoop."

"Allereerst proficiat Rara, wat doe je het goed zeg! Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag. Toen ik 5 jaar geleden echt clean was voelde ik me echt niet happy omdat ik vond dat ik er vanaf moest. Bleef konstant trek houden. Rekende precies uit wanneer ik weer kon gebruiken zonder erg ziek te worden. Dat was dus 1 keer gebruiken en dan vervolgens weer 5 dagen niet. Ik keek uit naar de dag dat het weer kon. Misschien was ik dan wel lichamelijk clean die paar dagen maar zeker niet geestelijk clean .Was er konstant mee bezig. Dus eigenlijk was ik helemaal niet clean. Dus succesvol clean zijn is ook verlost zijn van die alles overheersende trek. God wat ben ik blij dat ik dat niet meer heb en dat de dope echt weg is uit m'n systeem. Tuurlijk komt het wel eens langs in mijn gedachten ,maar denk weer gelijk aan de gevolgen en dan is het snel over. Dus ja, het kan zeker dat een verslaafde een moment krijgt dat hij er klaar mee is. Alleen duurde het bij mij 30 jaar. Maar het kan."

"Ja, en het is vaak een lang proces, jezelf eigenlijk weer herontdekken zonder dope. Ik kan soms erg heftig reageren, iets wat tijdens mijn gebruik totaal afwezig was. Iedereen vond mij zo nuchter en relaxed. Jij maakt je nooit ergens druk over, zeiden ze. Nee dat hoefde ook niet, daar zorgde de dope wel voor. Omdat ik een totaal gebrek had aan zelfvertrouwen en niet voor mezelf op durfde te komen was het wel fijn dat dat dus ook niet hoefde als ik maar m'n dope had. Nu kom ik veel meer voor mezelf op en zeg het gewoon, soms denk ik ook wel eens"effe dimme" Nonna. Maar blijkbaar slaat het soms een beetje door na de andere kant en kan ik me erg druk maken over sommige dingen.' En inderdaad begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik veel meer kan dan ik ooit dacht. Vaak denk ik; nou wat hij(of zij) kan kan ik ook als ik zou willen. En als ik hier op het forum lees denk ik ook vaak; Zo zeg wat een niveau, volgens mij zit er heel wat potentie. Dat vond ik vaak al in de afkickickcentra waar ik heb gezeten(maar liefst 3 keer), drugsmensen zijn vaak intelligent, creatief, origineel, en een goed gevoel voor humor. En wat je eerder zei over het gevoel Is dit het nou?"" Je gezin, je baan enz. Ja dat is het nou, op dit moment. Ik wilde altijd anders, niet het gewone dagelijkse leventje, de structuur van vroeg opstaan , werken, boodschappen doen en tv kijken en naar bed, Oh wat vond ik dat saai zeg! En nu doe ik het zelf ook. En weet je wat? Het voelt toch beter. Als je maar wel zorgt dat je ook dagelijks iets leuks hebt voor jezelf om naar uit te kijken, al is het maar een of ander progamma op tv. Dit is wel het leven zoals het nu is en daar probeer ik steeds meer voldoening uit te halen. Vroeger wilde ik altijd verder, beter, onbereikbaar, avontuur,anders, en dat gaf vaak ook frustratie. Vooral natuurlijk door de dope (ik zette mezelf schaakmat) . Je even onttrekken aan de dagelijkse sleur blijft lekker ,maar we moeten leren zonder dope het opnieuw in te richten. Maar Rara (en Yoro en anderen) het gaat de goeie kant op. En weer cliche...geduld, stap voor stap, en tijd zijn toch blijkbaar de sleutelwoorden in het proces van clean worden (zijn)."

"Bedankt Rara! Ben intussen zelfs 51 ....waar blijft de tijd? Tja ik zit helaas nog op 15 mg meet en daar wil ik dus echt vanaf, maar hoe? Bupe ben ik bang voor, heb hele nare ervaringen met naltrexon. En volgens mij een trage stofwisseling, in de Jellinek na 6 dagen nog positief op hero terwijl ik echt niet had gebruikt. Dus ik ben bang als ik bupe neem dat ik dan acute afkickverschijnselen krijg. Op zich lijkt het me wel fijn als je erop bent ingesteld. De afkick was bij jouw goed te doen? Of vond je het achteraf tegenvallen. Heb wel wat van je gelezen, dat je het even moeilijk had. Kan me voorstellen met 3 kids en een baan. Ook petje af voor jou trouwens! Je hebt het toch maar gedaan en het gaat nu al 4 mnd. heel goed met je. Ben blij om te lezen dat het dus toch mogelijk is na jaren gebruik om je goed te voelen. Want daar twijfel ik soms nog wel eens aan, hoe zal ik me voelen als ik helemaal clean ben. Op dit moment is de enige mogelijkheid die ik kan bedenken: elke 3mnd. ofzo 2,5 mg dalen. Er is hoop na de dope! groetjes, Nonna"