Interessant om te lezen, dank voor het delen! Ik ben vrij nieuw met psychedelica, als puber twee keer paddos gedaan maar dat was in groepsverband en echt heel anders dan dat ik trippen nu ervaar. Omdat ik op latere leeftijd ben gaan trippen denk ik dat dat van invloed is op het verloop van de trips door de baggage die ik heb opgedaan in mijn leven.
En ik heb natuurlijk nooit een “wapperend verband” dosis gehad. Misschien kan ik negatieve gevoelens dan toch niet zo makkelijk opzij schuiven, maar ik verwacht het niet. Ketamine heeft me wel laten schrikken, ik heb twee k-holes gehad die echt angstaanjagend waren. Was blij dat mijn bewustzijn weer vat kon krijgen op de realiteit.
Persoonlijk vind ik een khole of ketamine in het algemeen alleen totaal niet representatief voor een hoge dosis psychedelica. Met dissociatieven raak je ook gedissocieerd van je gevoelens en daardoor komt de angst of heftigheid op een bepaalde manier veel minder binnen met psychedelica. Een khole is echt heftig en kan zeker eng zijn, maar is toch echt anders als de kwetsbare emotionele staat waar je psychedelica je al snel naartoe brengen in hogere doseringen. Ik doe kholes trouwens ook zelden omdat ik het maar een betekenisloze staat. Hoe fascinerend het ook is, door het dissociatieve kan ik er nul lessen voor mezelf uittrekken. Tenzij ik echt wil geloven dat ik god ben hahaha, want dat dacht ik tijdens een van kholes.
Mijn doel met psychedelica is op het moment om er bewust iets van te leren en dat is best een opgave. Natuurlijk heb ik een aantal concepten zoals liefde, verbondenheid en relativeringsvermogen gevoelsmatig behandeld tijdens een trip maar er valt veel meer uit te halen denk ik.
Die grote concepten zijn belangrijk en om die echt in je dagelijks leven te integreren is een lastig en langdurig proces. Toch zijn juist die grote concepten als liefde het meest belangrijke wat we uit psychedelica kunnen halen denk ik. Liefde en verbondenheid zijn voor mij wel een terugkerend thema tijdens trippen en het integreren ervan is iets waarbij ik steeds weer subtieler zie waar het beter gaat en waar ik mezelf nog voor de gek houd en werk te doen heb.
Daarnaast zijn er vaak wat meer kleine en persoonlijke lessen te halen uit trippen, dingen waar je op dat moment tegenaan loopt of misschien al wel zelfs jaren. Controle drang is hier een belangrijke in, maar dat kunnen ook hele simpele dingen zoals iets wat recent op werk is gebeurd bijvoorbeeld.
Achteraf bij het reflecteren is het altijd belangrijk om na te gaan hoe belangrijk die dingen nou echt zijn in je dagelijks leven. Maar ik zie trippen wel als een vergrootglas van het leven, dus in mijn optiek zijn juist de moeilijke momenten tijdens een trip eigenlijk het meest waardevol.
Goed advies om niet te vechten tegen negatieve gevoelens en op die manier er iets van te leren. Meestal zet ik ze gewoon weg maar misschien juist goed om ze even iets meer af te tasten zonder dat je ze de overhand geeft.
Van negatieve gevoelens kun je het meest leren inderdaad. Het hangt natuurlijk ook een beetje van de setting af of hoe je daar tijdens het trippen mee wilt omgaan, sta je op een festival dan wil je daar misschien liever even geen aandacht aangeven aangezien je ook nog voor jezelf moet kunnen zorgen. Maar ben je alleen thuis, of met mensen die je echt vertrouwd, dan kan het heel leerzaam zijn om die negatieve gevoelens toe te laten zodat je het ook verder kunt bekijken en er wat van kan leren. Soms zoek ik zelfs die negatieve gevoelens op om te kijken wat er dan gebeurd en hoe ik dat ik ervaar, andere keren laat ik ze gewoon toe als ze er zijn. Als ik ze bewust opzoek doe ik dat meestal door te mediteren tijdens het trippen en dan bewust naar onderwerpen of gedachtes te gaan waarvan ik weet die ook een bepaalde angst of andere moeilijke gevoelens oproepen. Dat proces van hoe die gedachtes en gevoelens met elkaar verbonden zijn, kun je extra goed zien tijdens het trippen en tijdens meditatie. Daarmee is dit bewust opzoeken leerzaam doordat je meer bewust wordt van het proces en dat werkt ook door in je dagelijks leven. Maar het is ook leerzaam om je angsten onder ogen te komen, ze te ervaren zonder te vechten, waardoor je er ook weer een heel ander perspectief op krijgt.
Ik pleit niet perse voor het opzoeken van je angsten tijdens het trippen, dat moet je echt alleen doen als je op dat moment voldoende vertrouwen in jezelf hebt om die weg in te slaan. Maar de trip niet meer sturen en niet proberen de negatieve kanten weg te zetten is wel de beste manier om ook iets te leren uit trips. Of je moet echt hoog gaan doseren, zodat je het niet meer kunt sturen, maar dat is over het algemeen nog veel minder aangenaam.
