Ik heb al wel wat ervaring met truffels. Mijn eerste keer had ik urenlang over truffels opgezocht zodat ik het zeker op de juiste manier zou doen. Was met mijn oudere broer dan truffels gaan halen in Nederland en we kozen voor Atlantis. We besteden veel aandacht aan de set en setting om de trip in de juiste baan te leiden. Uiteindelijk namen we dan samen de truffels in ons vertrouwde huisje wanneer de mammie en de pappie van huis waren. Een geweldige set en setting dus, in combinatie met een zachte strain van truffels zorgde voor een geweldige eerste ervaring.
Enkele maanden later wou mijn ex-vriendin (we kwamen toen nog goed overeen) ook graag eens trippen. Ook deze keer dacht ik alles goed uit voor de juiste trip. We deden opnieuw de Atlantis, deze keer op mijn kot in Antwerpen (25m^2, dus nog best groot) omdat we hier niet gestoord konden worden. Opnieuw een geweldige trip beleefd, maar ik merkte dat hij nogal snel gedaan was, en besloot de volgende keer iets sterker te gaan.
Nu 2 dagen geleden, weer enkele maanden na mijn laatste tripervaring, besloten we het nog eens opnieuw te doen. We gingen met z’n 5en (ik en 4 goede vrienden van me) naar men kot, en ik en een van mijn vrienden gingen truffels nemen. Dit keer ging ik dus iets sterker, en koos voor de Pandoras, mijn mat koos de Atlantis aangezien het zijn 2de keer was. De rest van mn vrienden gingen gewoon film zien en weed smoren tot we uitgetript waren en lieten ons doen. De trip begon zoals gewoonlijk heel prettig. Na een tijdje moest ik naar het toilet. Door naar beneden te gaan net toen mijn piek begon werd het me allemaal wat teveel. Ik ging na het plassen snel weer naar boven en legde me op m’n vertrouwde plaats. Ik probeerde mezelf kalm te houden maar bleef onrustig en paniekerig. Toch zei ik niets tegen de rest omdat ik niet wou dat ze het merktte. De trip begon eerder een duistere kant te krijgen en ik bleef denken ‘rustig blijven, het zijn de truffels maar, straks is alles over’. De trip ging heel de tijd van plezant naar duitser en terug.
Nu ben ik al een hele tijd aan het nadenken wat mijn trip die richting in heeft kunnen sturen. Zouden de truffels te sterk zijn geweest? Waren we met teveel volk? Meestal wanneer het naar de duistere kant ging merktte ik ook dat ik wat misselijk werd van de truffels. Dit heb ik al vaker gehad maar het stuurde mijn trip niet zo hard. Ik had er ook een paar zware dagen opzitten met weinig slaap. Ook lag ik tijdens mijn trip helemaal niet zo goed maar had ik te weinig plaats om me te verleggen.
Nu 2 dagen na de trip ben ik uitgerust en voel ik me al veel beter. Eigenlijk wil ik opnieuw truffels nemen om uit te zoeken wat me die bad trip heeft ingeduwt. Ik heb nog exact 10 gram Hollandias liggen van een vriend van me die het niet meer aandurfde en ze aan mij gaf.
Ik heb er een dubbel gevoel bij om ze opnieuw te nemen nu. Langs de ene kant ben ik een beetje angstig omdat de hollandias nóg sterker zijn dan de Pandoras, en ik heb geen zin om nog eens een bad trip te hebben. Langs de andere kant denk ik dat ze weinig tot niet gaan werken aangezien ik er nu een tolerantie tegen heb opgebouwt en het maar 2/3de van een portie is. Ook zijn ze al 2 dagen uitgepakt (wel nog in de ijskast). Het zou ook mijn eerste keer zijn dat ik volledig alleen trip
Dus, om tot mijn vraag te komen: Denken jullie dat het een slim idee is om nog eens te trippen, om uit te zoeken waarvan mijn bad trip kwam? En moest ik ze nemen, denken jullie dat ik er nog hard van zou trippen?
Alvast bedankt voor de hulp!
Je benoemt eigenlijk de oorzaak zelf al: een oncomfortabele setting in combinatie met vermoeidheid. Ik heb eens eenzelfde vervelende ervaring gehad met een oncomfortabele setting afgelopen zomer. Ik was 's nachts gaan trippen in het bos, alleen. Ik geloof dat ik toen ook Hollandia had (of Utopia), 30 gram. Anyway, die nacht bleek achteraf toch frisser dan gedacht. Zelfs met t-shirt, tweede t-shirt en fleecevest had ik het nog koud. Bovendien had ik geen comfortabele spot gekozen, met een vrij harde, stoffige ondergrond. Ik probeerde maar wat in beweging te blijven, maar toen de piek echt opkwam moest ik toch echt gaan liggen. Ik had mijn ogen gesloten. Ik kwam in een spiraal van een innerlijke beleving terecht, gevangen in mezelf, waarbij continu dezelfde lichamelijke sensaties en emoties kwamen en weer verdwenen: ik voelde me koud en rillerig, ontzettend oncomfortabel, overgeleverd aan de situatie, geïrriteerd, afgewisseld door een golf van warmte in mijn lichaam gepaard gaande met een gevoel van euforie en bevrijding, om vervolgens weer plaats te maken voor de ijzige kou en gevoelens van overlevering en irritatie. Ook de aard van de visuals vertoonden een soortgelijk cyclische patroon. Een bad trip zou ik het niet noemen. Ik heb er achteraf nog best wat van geleerd, het had voor mij een boodschap met betrekking tot thema's als berusting en vertrouwen: berusting in het negatieve van het moment, vertrouwen in de terugkeer van het positieve. Het belangrijkste thema voor mij was echter, zo besefte ik achteraf, dat van omarmen en loslaten, of verbinding en verlating. Omarmen van het positieve, maar met het besef dat het positieve eindig is en niet aan vastgeklampt moet worden. Geen warmte zonder kou. Geen licht zonder duisternis. Echter, wat de voornaamste les voor mij was in dezen: geen ontmoeting zonder afscheid. Kaap ik nou je topic weg? Zie je, ook die is vergankelijk! Hoe dan ook, vergeef me! :P
Wel, ze zijn binnen, nu rustig een jointje smoren en wachten op resultaat, bedankt voor de reacties, ik update jullie er nog over
Hmmm... toch benieuwd wat 't je gaat brengen. Ik weet niet of ik het zelf gedaan zou hebben. Na een trip heb ik toch altijd wel het gevoel dat ik genoeg heb gehad. Elke ervaring weer voelt voor mij als een gift. In mijn bescheidenheid, nederigheid en respect zou ik me denk ik snel bezwaard voelen om zó snel weer terug te keren om nóg meer tot me te laten komen. Maar goed, dat is toch iets wat iedereen weer anders beleeft denk ik. Dit is hoe ik het beleef. Overigens wel, in het algemeen lijkt me opnieuw trippen om belevingen uit een eerdere (bad) trip verder te onderzoeken helemaal geen gek idee.