Dit is een boeiende discussie.
@Anunnaki: heb jij een wetenschappelijke studie gevolgd? Gewoon een vraag uit interesse hoor, ik wil hier niet weer als betweter overkomen of neergezet worden. Maar ik denk dat je de principes van wetenschappelijk denken en handelen zelf bestudeerd moet hebben om echt te weten wat het inhoudt, en waarom de wetenschap doet wat het doet. Welke sterktes en welke beperkingen het heeft. Media etc. geven vaak een ongenuanceerd en soms zelfs compleet verkeerd beeld weer.
Ik - zelf werkzaam in wetenschappelijk onderzoek - denk dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van wat wetenschap precies is, omdat dat niet zo eenvoudig samen te vatten is zonder je te verdiepen in hoe de wetenschap zich heeft ontwikkeld. Wetenschap is noodzakelijk maar zeker niet heilig (verre van). Het wordt voor mijn gevoel soms neergezet als een beetje een arrogante discipline die zichzelf 'alwetend' vindt. Dat strookt niet met de realiteit. Als wetenschapper besef je je JUIST heel erg hoe beperkt onze kennis is, je staat kritisch ten opzichte van je eigen onderzoek, en je stelt jezelf continu nieuwe vragen. Je probeert theorieeƫn, aannames, te staven met bewijs. Dat gebeurt aan de hand van vrij strikte wetenschappelijke criteria (bijvoorbeeld: een claim moet weerlegd kunnen worden, er moeten controles gebeuren, theorieƫn moeten falsifieerbaar zijn, anekdotes vormen geen bewijs, er moet openheid zijn over gebruikte methoden, er moet zelfcorrectie zijn, er moet gebruik gemaakt worden van betrouwbare bronnen, etc. etc.). De wetenschap beweert nooit de volledige waarheid in pacht te hebben maar wat het wƩl doet is op een zo betrouwbaar en correct mogelijke manier kennis te verwerven, waardoor je hopelijk, uiteindelijk, zo dicht mogelijk bij de 'waarheid' kan komen - for the time being, wil dat zeggen, want iemand anders kan die waarheid ook weer van de troon stoten als een betrouwbaardere meetmethode beschikbaar komt. Continu zoeken, toetsen, verwerpen, verklaren, vooral dat eeuwige toetsen tot je erbij neervalt, da's wetenschap.
Het probleem met pseudowetenschap is niet eens zozeer dat er theorieƫn worden beschreven die niet getoetst worden aan de hand van wetenschappelijke criteria (al maakt dat voor mij persoonlijk een theorie ongeloofwaardig), maar dat er wel
gepretendeerd wordt dat het om wetenschap gaat. Dit is kwalijk, want pseudowetenschappelijke theorieƫn hebben geen wetenschappelijke waarde. Gelukkig maar, want dan zou alles wel wetenschap genoemd kunnen worden, en zouden wij het tijdrovende - soms saaie en zich herhalende - werk niet hoeven doen.
Dat betekent niet dat je mensen niet in dit soort alternatieve theorieƫn mogen geloven of dat ze per definitie niet waar zijn. Maar waarom geen moeite doen om dat beter te onderzoeken? Mijn idee daarover: als je Ʃcht zuiver op de graad op zoek bent naar kennis, dan zou je je theorie of hypothese wel aan de strenge wetenschappelijke controle onderwerpen. Die is niet voor niets in het leven geroepen. Dat niet willen of durven doen, is eigenlijk al toegeven dat er dingen niet kloppen aan je theorie/methode.