#1
Je zegt dat gedachten niet altijd van onszelf zijn, is dat niet gewoon altijd zo. Met andere woorden, zijn alle gedachten niet gewoon niet van onszelf. En vanuit die filosofie, zijn alle theorieen die je tijdens mediteren of trippen bedenkt dan ook niet gewoon gedachtes die je afleiden van waar het echt om draait, namelijk liefde, bewustzijn en eenheid?Dat is het ook aan de ene kant. Aan de andere kant denk ik geregeld na over de manier waarop gedachten niet altijd van onszelf zijn, maar van de omgeving waarin we opgroeien. Een psychedelische trip kan dat vervolgens op een overdreven manier visualiseren, maar tegelijkertijd dus ook dat inzicht geven met in een flits de interconnectie van dingen en "alle" invalshoeken van iets. Wederom: nog steeds geen bewijs dat dat dan ook waarheid is, maar er lijkt een groter geheel te vormen. Het gevoel van puzzelstukjes die op hun plek vallen. Niet alleen een geïsoleerd inzicht, maar vele inzichten die samen naar iets groters verwijzen. Voor mij persoonlijk dan hè.
Toeval nee, maar wel gewoon prima te verklaren vanuit hoe een psychopaten brein werkt en de verziekte incentives die het kapitalistische systeem heeft voortgebracht. Psychopaten kennen geen empathie en laat dat nou net een eigenschap zijn die het kapitalische systeem beloont. Ik zie niet direct de link met een groter occult complot daarin, gewoon meer een verziekt bijeffect van een systeem dat het slechtste in de mens naar boven kan halen. Dat het systeem verziekt is kunnen we het denk ik over eens zijn maar zie persoonlijk niet zo in waarom daar meer achter gezocht zou moeten worden eigenlijk.Het is imo geen toeval dat aan de top waar de meeste macht (en minder belangrijk, maar alsnog: geld) is te vinden, de grootste psychopaten te vinden zijn. Mensen die nooit genoeg hebben, want zonder liefde/goedheid is niets ooit genoeg.
Ik zie, ook na alle voorbeelden, nog steeds de verbanden met het occulte niet echt zoals jij die benoemd. Ik bedoel dit niet lullig, maar het komt me nogal als een incoherent verhaal over eigenlijk wat samenhangt van aannames en verbanden die niet echt duidelijk zijn. Mensen zijn een ster in patroonherkenning, dat kan heel handig zijn en hebben we nodig om te overleven. Maar ook vaak genoeg zien we causaliteit in dingen die er helemaal niet zijn en in werkelijkheid toevallig samenlopen. Een mooi voorbeeld hiervan is dat mensen van sommige kruiden denken dat ze een bepaalde ziekte genezen, omdat ze beter werden nadat ze het namen. In werkelijkheid geneest je lichaam zichzelf en vond dat toch al plaats. Hiermee wil ik voor de duidelijkheid niet zeggen dat alle kruiden geen medische eigenschappen hebben, maar dat er ook kruiden zijn waarvan mensen denken dat ze werken terwijl dit in werkelijkheid niet zo is. Verder wil ik ook niet perse zeggen dat het bij jou slechts patroonherkenning is van iets wat er niet is, maar ik zie persoonlijk de verbanden die je noemt gewoon niet. Ik zie denk ik wel de verziektheid waar je het over hebt, maar zie niet zo waarom daar een groter plan aan ten grond slag moet liggen.
Sowieso heb je zelf invloed op waar je je jezelf en je kinderen aan bloot stelt. Ik zeg ook niet dat je ergens je ogen voor moet sluiten, integendeel, maar je hoeft je er ook niet op te focussen en dat is eigenlijk precies wat jij zelf ook zegt door het minder aanwezig te laten zijn in je huis bijvoorbeeld.Je er gek door laten maken is niet goed nee. Maar is je ogen ervoor sluiten ook niet iets wat schadelijk kan zijn? Kan (bijvoorbeeld) misschien iets gedaan worden om kwaad en perversiteit minder sterk aanwezig te maken in je huis (waar eventueel je kinderen wonen), door bepaalde media en andere negatieve invloeden te minderen?
Het is naar mijn mening een kwestie van liefde én bewustzijn. Alleen maar liefde klinkt mooi, maar kennis van dualiteit, de zwaktes en de duistere kant van de mens is waardevol. Inzicht in hoe wij als mensen potentieel kunnen degraderen tot narcistische monsters. Iets dat nu op dit moment op grote schaal gebeurd.
Het kan heel goed dat ik hier slechts een beperkt beeld van je krijg, ik lees alleen wat je hier post natuurlijk. Maar zoals je erover schrijft krijg ik toch het idee dat dit soort ideeen je negativiteit juist versterken terwijl je zelf zegt dat je die negativiteit juist het kwaad vind. Hoe je over dit soort dingen praat, en dat is langzaam steeds meer geworden hier op het forum, komt het over alsof je een soort gevecht met jezelf en je eigen wereldbeeld hebt. Ik vraag me dan af, zeker als je zegt dat trippen de fascinatie heeft versterkt, of trippen dan wel een goede impact op je leven heeft. Het zijn in mijn optiek ideeen die je laten focussen op negativiteit en je eerder verder weg brengen van liefde en eenheid. Ik zeg dit niet zozeer omdat ik je perse wil overtuigen van mijn gelijk, maar meer omdat ik me oprecht afvraag of je van dit soort ideeen nou heel gelukkig kunt worden. Ik vind je echt een toffe gast, maar je komt vaak over alsof je worsteld met jezelf en het leven en dat vind jammer om te zien.Waarschijnlijk meer dan ik vaak aan mezelf wil toegeven ja. Ik heb een soort terugkerende fascinatie voor het occulte. Gelukkig lang niet altijd. Schrijven over deze dingen geeft misschien ook nog een vertekend beeld van me, alsof ik me er altijd mee bezig houd. Wat gelukkig zeker niet het geval is. Maar altijd goed om een reminder te krijgen om er niet té veel mee bezig te zijn.
