Ben ik klaar voor DMT?

0 ervaring met tripmiddelen (telt wiet als een tripmiddel?) Nou ja, mijn 'domme vraag' zegt wellicht genoeg. Maar wel kennis van de menselijk psyche etc.

Ik denk als je het jezelf afvraagt, dat het wel goed komt. Stel, stel dat je een heftige ervaring heb waar je even van ondersteboven bent. Klinkt het ook alsof je daarmee kan omgaan. Ik sluit bij mijn voorgangers aan dat de menselijke psyche sterk is. Vraag je jezelf af hoe je nu met negativiteit in je leven omgaat, hoe kijk je naar jezelf en omarm je ook je negatieve ervaringen en eigenschappen. Als je gemiddeld genomen in balans bent, komt het wel goed. Maar ik kan mij voorstellen dat mensen die niet zo in balans zijn, door zo'n tripervaring veel geleerd hebben. Best een waardevolle ervaring dan? Het is wat dat betreft een afweging van wat het kan opleveren. En je zegt dat je zelf er klaar voor bent, je geeft eigenlijk antwoord op je eigen vraag

Met alles, positief en negatief, is het wel altijd fijn dat je mensen om je heen heb om erover te praten. Zo verwerk je je gedachtes en gevoelens.

Psychedelibee zei:

DMT is ook niet niks natuurlijk, dus spanning ervoor is heel logisch en zelfs gezond denk ik.

Ik vind DMT nog steeds spannend, maar dat is zeker wel minder geworden. Ik weet niet of ik gespannen over kwam op jullie, maar vond en vind het vaak spannender voor de mensen waarbij ik het introduceer dan voor mijzelf. Desalniettemin is het niet iets wat ik even casual doe op een doordeweekse avond, maar dat heeft ook wel met een groot stuk respect te maken. Ook psilo of LSD doe ik niet even casual en impulsief, zeker de hogere doseringen. Zo hoor je in mijn optiek niet met psychedelica om te gaan namelijk.

Bang voor trauma's op psychedelica ben ik overigens totaal niet, ik heb inmiddels genoeg gekke shit meegemaakt en heb genoeg vertrouwen in mijzelf om er niet van in paniek te raken.

Klik om te vergroten...

Ik meen dat we de stille manier waarop je erbij lag op een bepaald moment vergeleken hebben met iemand die vredig opgebaard ligt in een mortuarium :’D dus ik geloof niet dat je heel gespannen overkwam lol.

We zijn nou eenmaal niet allemaal zo’n oppersjamaan als jij Bee. Hoewel het voor mij wel zeer herkenbaar is dat
‘het willen weten’ eigenlijk in veel situaties uiteindelijke wint van gespannenheid/angst. Vind ik in het dagelijks leven vaak niet perse een handige eigenschap. Maar met shizzle zoals DMT kan het helpen om iets meer te doen en niet téveel te denken (natuurlijk is een beetje denken dan wel weer aan te raden voor je zoiets als DMT gaat doen).

Persoonlijk vind ik wiet een mild 'psychedelicum' al wordt het in het algemeen niet gezien als 'tripmiddel'. Op hoge doseringen kan cannabis zeker wel een beetje die kant op gaan is mijn ervaring.

Ik zeg niet dat ik er klaar voor ben maar ik zie mezelf wel als meestal stabiel en gelukkig. Maar ik was desondanks toch behoorlijk omver geblazen door die eerste wat 'serieuzere' DMT ervaring. Ik wil het graag nog een keer een kans geven maar vraag me af of ik ooit op het punt kom dat ik echt zeker weet dat ik er 'klaar' voor ben...

Sowieso fijn om mensen te hebben met wie je erover kunt praten inderdaad. Het is ook een soort van check of andere mensen mij, zo op het eerste gezicht, totaal niet geschikt vinden om DMT te ervaren dan is het handig om dat vooraf te horen. Dan kan ik dat meenemen in mijn overweging.

"Ik merk de laatste maanden dat ik weer meer interesse in DMT krijg en langzaam weer richting het gevoel ga dat ik er 'klaar voor ben'. "
Dit zeg je toch echt zelf Je bent er niet klaar voor, maar je gaat er wel naartoe. Komt goed dus.

Laten we eerlijk zijn, in hoeverre kan je nu instellen op wat je overkomt als je wat inneemt? Oftewel, kan je klaar zijn voor wat er komt? Zeker als je niet eens weet wat er kan komen. Zelfs als je heel ervaren bent, kunnen sommige trips toch heftig zijn door diverse aspecten. Dat weet je nooit van te voren. Maar wil je hierdoor laten leiden/lijden? (grapje) Als je openstaat voor wat er gebeurd, je leven en je psyche is op orde. Dan lijkt mij dat wanneer je iets heftigs tijdens je trip ervaart, ook weer te verwerken is. Daar wordt je een rijker mens van. In the end kan niemand voorspellen wanneer je een trauma oploopt.

Ik ken je verder niet goed. Dus weet ook niet hoe je bent als persoon, wat je meegemaakt heb in je leven etc. Maar je komt over als een aardig (maar dan ook echt aardig) persoon, die bewust is van zichzelf en goed kan reflecteren lijkt het. Als je geen psychopathologie heb, geen onverwerkte zaken, je hebt je leven op een rijtje. Ook al maak je een heftige ervaring mee, dan komt het wel weer goed. Durf je op jezelf te vertrouwen?

Fenne zei:

k ken je verder niet goed. Dus weet ook niet hoe je bent als persoon, wat je meegemaakt heb in je leven etc. Maar je komt over als een aardig (maar dan ook echt aardig) persoon, die bewust is van zichzelf en goed kan reflecteren lijkt het.

Klik om te vergroten...

Aaaaw dankjewel! Ik zie mezelf ook meestal wel als aardig . Voor zover ik weet heb ik geen psychopathologische aandoeningen maar ik heb echt wel mijn eigen momentjes van zwakte en onzekerheid hoor. En toen ik DMT deed met Roze Olifant en Psychedelibee was het wel duidelijk dat ik de minst 'dappere' van het gezelschap was.

Hopelijk ben ik er over een tijdje weer helemaal klaar voor want ik vond DMT wel echt spectaculair als ervaring. @Fenne hoe komt het eigenlijk dat jij 0 ervaring hebt met psychedelica? Geen interesse in of is het er gewoon nooit van gekomen?

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Eik zei:

Sowieso fijn om mensen te hebben met wie je erover kunt praten inderdaad. Het is ook een soort van check of andere mensen mij, zo op het eerste gezicht, totaal niet geschikt vinden om DMT te ervaren dan is het handig om dat vooraf te horen. Dan kan ik dat meenemen in mijn overweging.

Klik om te vergroten...

Hoe bedoel je dit precies? Het is toch echt aan jezelf en niet aan andere mensen om te bepalen of je al dan niet ‘geschikt bent om DMT te ervaren’, whatever that may mean. De mening van andere mensen daarover, voor zover ze die al hebben, zou totaal niet relevant moeten zijn, tenzij je overduidelijk een mentaal zeer instabiel persoon zou zijn.

Iederéén heeft momenten van zwakte en onzekerheid. Daarin verschil je niet van de doorsnee mens. Sterker nog, ik vind jou eigenlijk overall een best zelfverzekerde persoon. Maar onzekerheden hebben in een bepaalde mate zegt m.i. ook echt niks over het al dan niet klaar zijn voor bepaalde psychedelische ervaringen. Als dit een criterium zou zijn zouden alleen robots klaar zijn voor DMT. Dat je van ons drieën de minst dappere persoon was is volgens mij meer iets wat je jezelf aangepraat hebt dan een feitelijk gegeven.

KropSla zei:

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Klik om te vergroten...

Interessante reactie. De vraag is ook maar in hoeverre je überhaupt klaar kunt zijn voor zoiets als DMT. Het is met grote kans een ingrijpende ervaring, en voor vrijwel iedereen die het probeert denk ik. In veel gevallen weet je pas achteraf wat het precies is waar je klaar voor dacht te zijn, en misschien was je het dan achteraf toch niet. Tsja. Geen man overboord, je hebt niet direct PTSS over het algemeen.

Ik ben alvast zeer benieuwd naar jouw ervaring mocht je DMT gaan proberen! Zelfgemaakt ook nog, badass.

Roze olifant zei:

Maar onzekerheden hebben in een bepaalde mate zegt m.i. ook echt niks over het al dan niet klaar zijn voor bepaalde psychedelische ervaringen. Als dit een criterium zou zijn zouden alleen robots klaar zijn voor DMT.

Klik om te vergroten...

Okay misschien moet ik gewoon niet teveel malen en gewoon erop vertrouwen dat het goed komt...

KropSla zei:

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Klik om te vergroten...

Wow... je eigen DMT gemaakt. Dat wil ik ooit ook nog wel eens doen! Ben echt heel benieuwd wat je er van gaat vinden als je het eenmaal gedaan hebt. Terugkijkend op mijn eerste ervaringen ben ik heel blij dat ik het gedaan heb. Al vond ik die heftigere ervaring op het moment zelf wel echt overweldigend. Ik kijk al uit naar een vervolgervaring met DMT maar ik heb geen haast

Toevallig klikte ik per ongeluk dit topic aan terwijl ik een report over mijn eigen DMT ervaring online aan het zetten was, en DMT in de titel schreef
Ik heb zelf wel een breakthrough gehad op DMT en vond dit echt een van de mooiste momenten in mijn leven.
Klaar zijn voor DMT ben je eigenlijk nooit, het overkomt je. Toen ik jaren geleden mijn eerste breakthrough had had ik mezelf ook enorm ingelezen erover en veel informatie erover opgezocht. Ik dacht goed te weten wat het zou zijn en hoe het zou voelen, maar toen ik daadwerkelijk "gelanceerd" werd overtrof dit toch echt al mijn verwachtingen. Het is heel anders dan je denkt, en zo'n ervaring valt niet in woorden te beschrijven, hoezeer je je best ook doet.
Hoewel mijn breakthrough al jaren geleden was, heb ik er nog steeds hele fijne herinneringen aan. Ik voel me nog steeds een ander mens sinds die ervaring: Best bijzonder, na zo'n lange tijd.
De naspace van DMT voelt alsof je opnieuw geboren wordt, en als ik er nu op terugkijk vind ik dat dat eigenlijk nog steeds wel zo is geweest.
Ik denk dat half-half gelanceerd worden veel enger is dan daadwerkelijk een breakthrough bereiken, dus ik vind het vooral heel jammer voor je dat je er nu zo angstig voor bent omdat dat zo eng voelde op dat moment.
Kijk, in een breakthrough begint niet langzaam. Ik zat zelf tegen een muur aan met mijn rug en had het gevoel uit mijn lichaam naar achter geschoten te worden, die andere dimensie in. Vrijwel direct raakte ik mijn eigen ik kwijt en ervoer ik dus het "ego-dood" concept. Vandaar ook mijn "lanceer" woordkeuze, want je wordt daadwerkelijk een andere dimensie in geduwd.
Het punt is juist dat als je eenmaal een goede dosis DMT binnenkrijgt, dan ga je gewoon. Je hebt geen keuze, je gaat gewoon en dan is er geen weg meer terug. Er is geen tijd om na te denken of dit wel een goed plan was, en om goed te beseffen wat er op dat moment gebeurd.
Ik voelde op het moment dat ik naar achter geduwd werd wel echt een intense angst, ja. Het loslaten van jezelf en je eigen ego ís ook eng, geen twijfel over mogelijk. Maar als je eenmaal losgelaten hebt, en je zweeft in die wereld, ga je je goed afvragen waar je nou eigenlijk zo bang voor was. Als je er eenmaal bent wordt je overspoeld met liefde, en het voelt echt alsof je thuis komt. Het is niet zomaar een "zware LSD trip" die je meemaakt, je hebt gewoon echt het gevoel alsof je dood gaat. Maar dan in positieve zin. Ik ben ook allesbehalve bang om dood te gaan, na die ervaring. Eigenlijk lijkt het me wel een heel mooi iets als het dan toch moet gebeuren. Ik ben overigens niet suïcidaal - dat moet ik er wel bij zeggen Ik wil nog heel graag oud worden en ik wil ook echt nog niet dood, maar ik zie het wel als een mooi iets omdat ik het heb geproefd.
Als je met een half been in de realiteit staat en een half been in die dimensie heb je veel meer tijd en mogelijkheid om na te denken en je zorgen te maken over van alles en nog wat, en daar kun je jezelf echt helemaal gek mee maken. Een deel van die onbezorgdheid komt mede doordat je ego-dood bent; ben je dat niet, dan kan ik me goed voorstellen dat je echt heel angstig kunt worden als je op het randje balanceert als je het nog nooit volledig hebt meegemaakt.

Ik wil zelf binnenkort ook heel graag weer DMT gaan doen, ik heb toevallig van het weekend weer wat in huis gehaald.
Ik heb echter ook een beetje het probleem met het gevoel er nog niet klaar voor te zijn, maar mijn angsten liggen niet per se bij het gelanceerd worden. Ik weet hoe het voelt, en hoe het is. Mijn probleem is met name dat ik vergeet te ademen tijdens een breakthrough. Als ik ego-dood ben heb ik buiten een persoonlijkheid en een eigen ik ook geen eigen lichaam meer, en vergeet ik te ademen/vind het niet nodig. Ik kwam telkens ook echt terug terwijl ik naar adem aan het happen was, en ik weet niet zeker of ik dit tijdens de breakthrough zelf ook deed of gewoon daadwerkelijk stopte met ademen. Ik ben dus eigenlijk best wel bang dat ik tijdens een breakthrough echt dood ga door een ademstilstand Ik ben nu dus met name op zoek naar informatie waarin staat of er sterfgevallen bekend zijn na het gebruik van DMT, en of iemand echt kán overlijden door te stoppen met ademen op DMT.
Al met al ga ik het nu proberen in een joint, om expres geen breakthrough te ervaren en gewoon te trippen en te proeven. Misschien dat dit ook iets is voor jou? Ik heb er geen ervaring mee nog, maar ik denk dat de cannabis je vooral ook rustig houd.

In het kort: Een DMT breakthrough is beter dan seks
En de visuals lijken echt sterk op die van paddo's. Toen ik op paddo's aan het trippen was herkende ik ook enorm veel beelden uit mijn vorigen DMT trips.

@Rupsje, volgens mij hoef je niet bang te zijn dat je stopt met ademen tijdens ego-dood. Als je tijdens ego-dood je lichaam verlaat, worden je vitale functies automatisch overgenomen zonder dat je je er bewust van bent. Ik denk dat het alleen even lastig kan worden op het moment dat je weer half terug aan het komen bent, want dan moet je weer even bewust worden dat je moet gaan ademhalen. Als je info wil: in The Center of The Cyclone en The Deep Self van John C Lilly wordt oa beschreven wat er gebeurd met je lichaam tijdens de verschillende staten van bewustzijn (waaronder ego-dood), bijvoorbeeld dat de ademhaling automatisch wordt overgenomen, de blaas zichzelf elk kwartier leegt zonder dat je het merkt (in de watertanks dan he, tijdens uren van zweven door het universum onder invloed van LSD) en dat je automatisch weer 'bij' komt op het moment dat je lichaam in gevaar is (in de tanks bijvoorbeeld als je lichaam onder water zou gaan). Dus volgens mij hoef je niet bang te zijn dat je tijdens een breakthrough dood kan gaan aan een ademstilstand!

@Eik, de vraag of jij klaar bent voor DMT kun jij alleen zelf beantwoorden, dus daar waag ik me niet aan. Maar als ik kijk naar hoe je overkomt als persoon en hoe stabiel je bent, de ervaring die je al hebt met psychedelica en de mate waarin je je mentaal voorbereid en inleest zou ik denken, go for it.

@Rupsje klinkt echt super interessant! En ook wel geruststellend. Ik hoop ook die breaktrough nog eens mee te maken op DMT (maar mijn probleem is dat ik nogal een rooknoob ben dus de vraag is of het me überhaupt gaat lukken... DMT is de enige drug die ik echt overweeg om ooit te injecteren om die reden). Dank voor het delen van jouw positieve, mooie ervaring. Ik heb al zin om komend weekend de reports te gaan lezen die je hebt geplaatst, nog niet aan toegenomen door werk maar ik zag al dat je volgens mij tijd en moeite in gestoken hebt in wat je al hebt neergezet, en heel fijn schrijft. Dat soort tripreporters kunnen we hier nooit genoeg hebben ^^

@NiandraLades: dat doet me eraan denken dat ik écht aan de boeken van John C. Lilly moet beginnen. Heb er hier twee liggen, The Center of the Cyclone en The Scientist. Zo weinig tijd, zoveel te lezen..! Klinkt heel vet die experimenten in de ruimte. Boeiend om over die verschillende bewustzijnstoestanden te lezen en blijft ook een heel bijzonder idee toch dat het lichaam gewoon autonoom blijft functioneren terwijl je geest zich totaal ergens anders bevindt.

Roze olifant zei:

Boeiend om over die verschillende bewustzijnstoestanden te lezen en blijft ook een heel bijzonder idee toch dat het lichaam gewoon autonoom blijft functioneren terwijl je geest zich totaal ergens anders bevindt.

Klik om te vergroten...

Gebeurd toch eigenlijk ook tijdens slaap. En ook als je geest zich in wakkere toestand focust op specifieke dingen, gaan allerlei lichaamsprocessen autonoom door. Iets als ademhaling wordt juist vaak ontregelt als we erop gaan letten.

Mindless zei:

Gebeurd toch eigenlijk ook tijdens slaap. En ook als je geest zich in wakkere toestand focust op specifieke dingen, gaan allerlei lichaamsprocessen autonoom door. Iets als ademhaling wordt juist vaak ontregelt als we erop gaan letten.

Klik om te vergroten...

Ja, klopt. Sterker nog, het gebeurt zelfs bij mensen in coma/vegetatieve toestand. Het is een zeer basaal proces geregeld vanuit de hersenstam, waar eigenlijk geen bewustzijn voor nodig is.

Maar het blijft toch bijzonder. Ik heb veel over dit soort dingen gelezen (na helaas van zeer dichtbij een zwaar comageval meegemaakt te hebben een paar jaar geleden) en het bewustzijn en alles daar rond omheen fascineert mij gewoon enorm.

Ik heb trouwens een tijdje relaxatietherapie gehad bij een fysiotherapeut en daar leerde je bewust je ademhaling controleren. Vond dat enorm lastig haha. Als ik erop ging letten, snapte ik niet meer hoe het moest. Ik was doorgestuurd door mijn psycholoog hiernaar omdat het goed zou werken bij angst/paniek (stress/burn-outklachten) maar ik zag het vooral als een goede basis voor meditatie, waar ik in de toekomst zeker nog cursussen in wil gaan volgen.

Gelukkig maar dat het proces zo autonoom verloopt.

Ik vind het ook fascinerend dat het iets is dat juist beter verloopt als we er niet teveel mee bezig zijn.

NiandraLades zei:

@Rupsje, volgens mij hoef je niet bang te zijn dat je stopt met ademen tijdens ego-dood. Als je tijdens ego-dood je lichaam verlaat, worden je vitale functies automatisch overgenomen zonder dat je je er bewust van bent. Ik denk dat het alleen even lastig kan worden op het moment dat je weer half terug aan het komen bent, want dan moet je weer even bewust worden dat je moet gaan ademhalen. Als je info wil: in The Center of The Cyclone en The Deep Self van John C Lilly wordt oa beschreven wat er gebeurd met je lichaam tijdens de verschillende staten van bewustzijn (waaronder ego-dood), bijvoorbeeld dat de ademhaling automatisch wordt overgenomen, de blaas zichzelf elk kwartier leegt zonder dat je het merkt (in de watertanks dan he, tijdens uren van zweven door het universum onder invloed van LSD) en dat je automatisch weer 'bij' komt op het moment dat je lichaam in gevaar is (in de tanks bijvoorbeeld als je lichaam onder water zou gaan). Dus volgens mij hoef je niet bang te zijn dat je tijdens een breakthrough dood kan gaan aan een ademstilstand!

@Eik, de vraag of jij klaar bent voor DMT kun jij alleen zelf beantwoorden, dus daar waag ik me niet aan. Maar als ik kijk naar hoe je overkomt als persoon en hoe stabiel je bent, de ervaring die je al hebt met psychedelica en de mate waarin je je mentaal voorbereid en inleest zou ik denken, go for it.

Klik om te vergroten...

Dat is wel heel geruststellend, dankje! Ik ben met zulk spul toch wel vaak angstig dat ik eraan kom te overlijden (bij uppers gek genoeg niet.. heel ironisch) maar het is wel goed om te weten dat mijn lichaam het dan overneemt wanneer ik dat niet meer kan. De angst dat je niet meer terugkomt is ook wel aanwezig - dus in een volledige psychose terecht komen en krankzinnig worden, omdat je echt letterlijk alles loslaat. Ik heb wel DMT trips gehad waarbij ik echt dacht "nu ben ik helemaal gek geworden" net voordat ik echt ego-dood raakte. Gelukkig dat het zo snel gaat dat je niet genoeg tijd hebt om er goed overna te denken, maar het is wek vervelend om dat van te voren telkens te denken. Daarna was alles weer helemaal goed, maar alsnog zijn die gedachtes wel aanwezig.
Ademhalen tijdens het terugkomen is meestal niet zo'n probleem - Ik ben me daar toch wel vrij snel bewust van dat ik dat moet doen.

Roze olifant zei:

@Rupsje klinkt echt super interessant! En ook wel geruststellend. Ik hoop ook die breaktrough nog eens mee te maken op DMT (maar mijn probleem is dat ik nogal een rooknoob ben dus de vraag is of het me überhaupt gaat lukken... DMT is de enige drug die ik echt overweeg om ooit te injecteren om die reden). Dank voor het delen van jouw positieve, mooie ervaring. Ik heb al zin om komend weekend de reports te gaan lezen die je hebt geplaatst, nog niet aan toegenomen door werk maar ik zag al dat je volgens mij tijd en moeite in gestoken hebt in wat je al hebt neergezet, en heel fijn schrijft. Dat soort tripreporters kunnen we hier nooit genoeg hebben ^^

@NiandraLades: dat doet me eraan denken dat ik écht aan de boeken van John C. Lilly moet beginnen. Heb er hier twee liggen, The Center of the Cyclone en The Scientist. Zo weinig tijd, zoveel te lezen..! Klinkt heel vet die experimenten in de ruimte. Boeiend om over die verschillende bewustzijnstoestanden te lezen en blijft ook een heel bijzonder idee toch dat het lichaam gewoon autonoom blijft functioneren terwijl je geest zich totaal ergens anders bevindt.

Klik om te vergroten...

Ik hoop het ook heel erg voor je! Het is echt een fantastische ervaring die nog lang bij je kan blijven.
Moeite met de rook binnenhouden hoor ik van vrijwel iedereen die het heeft gedaan - Ik heb er zelf ook veel moeite mee. Een breakthrough halen is in mijn mening daarom echt een kwestie van geluk hebben, of echt met veel woede de rook hard inademen. Zo is het mij in ieder geval gelukt de eerste keer.. een beetje agressie omdat het niet lukt doet wonderen
Misschien een sigaret roken van te voren? Ik ben zelf een roker (vaper) en bij mij maakt het niet echt verschil, maar een oud vriendin van mij (die normaliter niet rookte) rookte altijd een sigaret van te voren ivm gewenning.
Wat bij mij ook wel heel goed helpt is door eerst een kleine hit te nemen, in te houden, en uit te blazen. En daarna pas "voor het echt" een grote teug rook naar binnen zien te werken en in te houden. Op die manier wen je aan de smaak, en ook voor je longen is het op die manier fijner omdat je een beetje weet wat je kan verwachten. Werkt voor mij echt super goed in ieder geval.
Als het dan echt niet lukt zou injecteren inderdaad een oplossing kunnen zijn voor je. Ik heb ooit 1x ketamine geïnjecteerd om expres een k-hole te bereiken omdat ik daar super geïnteresseerd in was. Ik zou verder ook nooit meer injecteren omdat ik het gewoon niet veilig vind (Ik gebruikte steriele naalden, rechtstreeks uit de verpakking. Maar je zou maar perongeluk mis prikken..) En het mij gewoon te ver gaat, maar om die k-hole te bereiken was het perfect. Ik had die anders misschien wel nooit bereikt omdat je voor een k-hole echt belachelijk veel moet snuiven - heel slecht voor je neus ook.
Nu zou ik een k-hole echt aan niemand aanraden.. de misselijkheid die je erbij cadeau krijgt als je terugkomt in je lichaam is het het absoluut niet waard. Maar het is wel een perfect middel om iets te bereiken waar je veel moeite mee hebt - zoals een breakthrough op DMT. Dus ja.. als het nog steeds niet lukt na mijn tips zou ik zeggen zeker doen Maar doe het veilig, en kijk er wel mee uit.
Wat ook nog een dingetje is is dat bij roken je ontzettend snel weg bent - dermate snel dat ik soms in paniek het pijpje aan een ander in zn handen duwde omdat ik bang was dat ik mezelf ermee zou branden. Dat ik weg zou zijn voordat ik de mogelijkheid had om hem weg te leggen.
Ik kan me voorstellen (weet het eigenlijk wel zeker) dat het met injecteren ook echt ontzettend snel, zo niet direct, inwerkt, en je misschien niet genoeg tijd hebt om de naald uit jezelf te halen. Dus het is misschien wel verstandig om er iemand bij te hebben die in ieder geval tijdens jouw trip nuchter blijft, zodat hij of zij de naald van je af kan pakken mocht dat nodig zijn. Het zou vervelend zijn als je jezelf verwond ermee.
En dankjewel! Ik vind trip reports met name leuk om te schrijven omdat ik mijn trip dan weer opnieuw beleef, en het werkt ook als een soort therapie om alles te verwerken. Het schrijven van een report voelt als het sluiten van een boek - als het eindelijk af is is mijn trip ook volledig afgesloten. Dus daar steek ik wel echt belachelijk veel tijd in in het algemeen ja.. haha

Je kunt nooit echt klaar zijn voor een breakthrough op DMT. Het is zo'n bizarre ervaring; woorden schieten te kort om het te beschrijven.

Wat je wel kunt doen is de set en setting optimaliseren. Dat is ook echt nodig, want DMT is heel erg een in-your-face psychedelicum. Eventuele respectloosheid krijg je keihard terug in je gezicht gesmeten.

Het is dus belangrijk om volledig kalm aan de DMT-trip te beginnen. Ik mediteer graag een tijdje voordat ik het rook om het proces te bevorderen.

Maar je moet het ook alleen doen in stabiele periodes. Dus als je werk, huishouden, liefdesleven en sociale contacten allemaal op orde en verzorgd zijn. Als er recente wijzigingen zijn geweest in werk, familie, vrienden of huis dan is dat een rode vlag. Vaak zijn zulke wijzigingen een belangrijke bron van stress en dat gevoel wordt keer duizend versterkt door DMT.

Als je goed hebt gelet op set en setting, als je er helemaal klaar voor bent en je helemaal overgeeft aan moeder aya die jou de weg laat zien, dan is het enige wat je nog kunt doen je vasthouden aan je stoel.

Ik heb een vraag die heel erg samenhangt met dit topic maar wel betrekking heeft op mezelf. Als TS er akkoord mee is stel ik hem graag, wil geen topic kapen maar wil er ook geen apart topic voor openen

Rupsje zei:

Het is niet zomaar een "zware LSD trip" die je meemaakt, je hebt gewoon echt het gevoel alsof je dood gaat.

Klik om te vergroten...

Helemaal eens met je verhaal behalve dit stukje. Als je dit zegt heb je duidelijk nog nooit een echt goede LSD trip gehad. Een ego dood, of dat nou op DMT, LSD, psilo is etc voelt sowieso als doodgaan. Ik kan het weten omdat ik het zelf meerdere malen op zowel DMT als LSD ervaren heb.