Ben ik klaar voor DMT?

Ruim een half jaar geleden heb ik onder begeleiding van @Psychedelibee en in het gezelschap van @Roze olifant mijn eerste ervaring opgedaan met DMT. We hebben die dag 3 keer changa gerookt en 2 keer pure DMT. Onze trip reports zijn hier nog wel ergens terug te vinden (waardeloze mod dat ik ben... weet niet eens hoe ik linkjes moet maken)...

Anyways. De changa ervaringen en de eerste pure DMT ervaring waren interessante, 'warme' ervaringen die me ergens wel aan psilocybine trips lieten denken. Korter, intenser en anders... maar toch nog ergens wel 'herkenbaar'. Mijn laatste DMT trip was een stuk heftiger en kwam denk ik dichter in de buurt van een doorbraak. Super interessant maar ook echt wel verdomd scary.

Ik heb best wel wat tijd nodig gehad om deze ervaring rustig te verwerken. Ik denk er niet dagelijks aan maar het scheelt niet veel. Het is wel iets waar ik regelmatig aan terugdenk. Ik merk de laatste maanden dat ik weer meer interesse in DMT krijg en langzaam weer richting het gevoel ga dat ik er 'klaar voor ben'.

Nu zat ik gisteren te lezen op het forum van DMT Nexus en las ik deze post:
https://www.dmt-nexus.me/forum/default.aspx?g=posts&t=30533

De post gaat erover of je wel/geen DMT doorbraak zou moeten ervaren en wat een doorbraak voor effect op je leven kan hebben. Dit heeft me wel weer aan het twijfelen gebracht. Aan de ene kant wil ik echt heel graag DMT verder verkennen omdat ik oprecht nieuwsgierig ben naar wat het me te leren heeft. Aan de andere kant vond ik mijn ''sub-breakthrough-ervaring" al best wel eng en weet ik echt niet zeker of ik een volledige doorbraak wel aan zal kunnen.

Ik ben in het algemeen een psychisch stabiel persoon maar ik ben ook gevoelig. Ik wil graag zoveel mogelijk meemaken in dit leven en het idee om zo iets bijzonders niet mee te maken vind ik heel lastig. Aan de andere kant ben ik verantwoordelijk voor twee kleine kinderen en kan ik me een traumatische ervaring niet zomaar veroorloven.

Sorry voor het lange verhaal. Mijn vraag is eigenlijk hoe kan ik nou goed bepalen of ik klaar ben om DMT verder te verkennen. Ben ik er te gevoelig voor of is een stukje angst gewoon een teken dat je DMT voldoende respecteert?

Ik ben benieuwd naar jullie meningen.

Wat raar eigenlijk dat dit bijna nooit besproken wordt. Kudos voor dit topic. Ook een goede post daar op DMT-nexus.

Ik kan je natuurlijk niet antwoord op je vraag geven, omdat ik natuurlijk helemaal geen ervaring heb met DMT. Maar ik herken de beweegredenen om het niet te willen doen of tenminste heel erg voorzichtig te zijn. Je zou zeggen dat ik nou weleens DMT zou hebben moeten gedaan, maar eerlijk gezegd sta ik niet te springen om een potentieel traumatiserende ervaring, enkel om het eens gedaan te hebben. Daarnaast herken ik ook wat die 'vovin' van je gelinkte post zegt over het meer vragen oproepen dan antwoorden. Dit werkt natuurlijk ook zo bij andere psychedelica. Goed om hier bij stil te staan en het niet teveel te zien als de zoveelste drug op je lijstje om af te strepen.

Het is natuurlijk ook zo dat je elke keer wanneer je aan de psychedelica gaat een zeker risico neemt. Als ik af ga op reports van anderen dan lijkt het dat als het mis gaat met DMT, het ook echt goed mis kan gaan. Als ik zie hoe trips bij mij persoonlijk geregeld vrij duister worden, lijkt het me voor mij persoonlijk (voor nu in ieder geval) geen goed idee om DMT te proberen.

Het is een afweging die je moet maken en het is goed om dit weloverwogen te doen denk ik.

DMT door de plee.

Grapje. (Extreme flauwheid en koffieloosheid heerst.)

Ik kom vanavond even dit topic checken en wat inhoudelijker reageren.

* Edit: wat ik wel alvast ga zeggen is, je hebt niet zomaar een traumatische ervaring. Daar is in het algemeen echt wel wat voor nodig. De menselijke (gezonde) geest is sterk. De kans dat je een significant levenstrauma oploopt van een DMT-ervaring is dan ook simpelweg niet erg groot. Ik denk dat je de kans dat je serieuze last in je dagelijks leven krijgt van een psychedelische ervaring overschat. We kunnen ons dat allemaal trouwens niet zomaar veroorloven, gezin of niet. Persoonlijk betwijfel ik sterk of die kans groter is bij DMT dan bij andere psychedelische middelen. Ken geen cijfers maar lijkt me dat ze elkaar hierin niet veel ontlopen.

Grappig twee tegenovergestelde reacties. Hieruit blijkt volgens mij maar weer hoe lastig dit onderwerp is. Volgens mij heb jij @Roze olifant gelijk dat de kans op een slechte ervaring niet eens zo heel groot is. En daar komt nog bij dat een dergelijke ervaring ook vaak als uitzonderlijk mooi, soms zelfs het mooiste van een heel leven, wordt beschreven. Dat is toch wel iets om niet zomaar links te laten liggen vind ik.

Aan de andere kant snap ik @Mindless zijn sentiment ook goed dat het wel echt flink mis kan gaan als het mis gaat. En zelfs al gaat het niet mis en heb je een "goede" ervaring dan nog wordt het door veel mensen als fucking scary omschreven. Lastig allemaal... Ik heb er geen haast mee maar ik merk dat DMT na 3/4 jaar wel weer naar me begint te lonken

Ik weet niet of ik nou de uitgewezen persoon ben om hier mijn mening over te geven, ik ben me namelijk wel bewust van de risico's maar de nieuwsgierigheid wint bij mij sowieso altijd.

Dat gezegd hebbende, het risico is zoals olifantje zegt niet extreem groot. Maar het is er wel en het is uiteindelijk aan jou zelf hoe je daar mee omgaat.

Dat een DMT trip meer vragen kan oproepen dan antwoorden geven kan ik niet ontkennen (en dat hebben jullie letterlijk gezien bij mij ), maar hoezo is dat een probleem? Dat is ook alleen maar een probleem als jij dat er zelf van maakt. Ik wordt daar juist heel nederig van en het heeft me eerder een bepaalde rust in het dagelijks leven gegeven dan een frustratie of trauma.

Ik kan in ieder geval niet zeggen dat DMT me negatief heeft beïnvloed, wat niet uitsluit dat dit in de toekomst niet zo is natuurlijk. Maar in mijn optiek valt en staat alles met hoe jij er zelf mee omgaat.

Een slechte trip, op welke psychedelica dan ook, heeft altijd een onderliggende persoonlijke reden. Als jij goed in je vel zit, mentaal stabiel bent en psychedelica met respect behandeld verklein je de kans op een slechte trip aanzienlijk. En als je dan wel een keer een slechte trip hebt hoeft dat ook niet perse een trauma te worden als je het als kans aangrijpt om er van te leren.

Hey Bee,

Bedankt voor je antwoord. Je hebt een mooie en fijne manier om er tegenaan te kijken. Ik geloof er eigenlijk ook wel in dat de kans het grootste is dat je er van "groeit". Toch heb ik echt wel knikkende knietjes voor de volgende keer. Normaal gesproken wordt iets minder spannend of eng als je het al eens gedaan hebt. Dat effect heb ik met DMT niet. Ik vind het nu minstens net zo spannend als de eerste keer dat ik het deed.

Is bij jou die spanning minder geworden door de hoeveelheid ervaring die jij er mee hebt?

Eik zei:

Hey Bee,

Bedankt voor je antwoord. Je hebt een mooie en fijne manier om er tegenaan te kijken. Ik geloof er eigenlijk ook wel in dat de kans het grootste is dat je er van "groeit". Toch heb ik echt wel knikkende knietjes voor de volgende keer. Normaal gesproken wordt iets minder spannend of eng als je het al eens gedaan hebt. Dat effect heb ik met DMT niet. Ik vind het nu minstens net zo spannend als de eerste keer dat ik het deed.

Is bij jou die spanning minder geworden door de hoeveelheid ervaring die jij er mee hebt?

Klik om te vergroten...

DMT is ook niet niks natuurlijk, dus spanning ervoor is heel logisch en zelfs gezond denk ik.

Ik vind DMT nog steeds spannend, maar dat is zeker wel minder geworden. Ik weet niet of ik gespannen over kwam op jullie, maar vond en vind het vaak spannender voor de mensen waarbij ik het introduceer dan voor mijzelf. Desalniettemin is het niet iets wat ik even casual doe op een doordeweekse avond, maar dat heeft ook wel met een groot stuk respect te maken. Ook psilo of LSD doe ik niet even casual en impulsief, zeker de hogere doseringen. Zo hoor je in mijn optiek niet met psychedelica om te gaan namelijk.

Bang voor trauma's op psychedelica ben ik overigens totaal niet, ik heb inmiddels genoeg gekke shit meegemaakt en heb genoeg vertrouwen in mijzelf om er niet van in paniek te raken.

0 ervaring met tripmiddelen (telt wiet als een tripmiddel?) Nou ja, mijn 'domme vraag' zegt wellicht genoeg. Maar wel kennis van de menselijk psyche etc.

Ik denk als je het jezelf afvraagt, dat het wel goed komt. Stel, stel dat je een heftige ervaring heb waar je even van ondersteboven bent. Klinkt het ook alsof je daarmee kan omgaan. Ik sluit bij mijn voorgangers aan dat de menselijke psyche sterk is. Vraag je jezelf af hoe je nu met negativiteit in je leven omgaat, hoe kijk je naar jezelf en omarm je ook je negatieve ervaringen en eigenschappen. Als je gemiddeld genomen in balans bent, komt het wel goed. Maar ik kan mij voorstellen dat mensen die niet zo in balans zijn, door zo'n tripervaring veel geleerd hebben. Best een waardevolle ervaring dan? Het is wat dat betreft een afweging van wat het kan opleveren. En je zegt dat je zelf er klaar voor bent, je geeft eigenlijk antwoord op je eigen vraag

Met alles, positief en negatief, is het wel altijd fijn dat je mensen om je heen heb om erover te praten. Zo verwerk je je gedachtes en gevoelens.

Psychedelibee zei:

DMT is ook niet niks natuurlijk, dus spanning ervoor is heel logisch en zelfs gezond denk ik.

Ik vind DMT nog steeds spannend, maar dat is zeker wel minder geworden. Ik weet niet of ik gespannen over kwam op jullie, maar vond en vind het vaak spannender voor de mensen waarbij ik het introduceer dan voor mijzelf. Desalniettemin is het niet iets wat ik even casual doe op een doordeweekse avond, maar dat heeft ook wel met een groot stuk respect te maken. Ook psilo of LSD doe ik niet even casual en impulsief, zeker de hogere doseringen. Zo hoor je in mijn optiek niet met psychedelica om te gaan namelijk.

Bang voor trauma's op psychedelica ben ik overigens totaal niet, ik heb inmiddels genoeg gekke shit meegemaakt en heb genoeg vertrouwen in mijzelf om er niet van in paniek te raken.

Klik om te vergroten...

Ik meen dat we de stille manier waarop je erbij lag op een bepaald moment vergeleken hebben met iemand die vredig opgebaard ligt in een mortuarium :’D dus ik geloof niet dat je heel gespannen overkwam lol.

We zijn nou eenmaal niet allemaal zo’n oppersjamaan als jij Bee. Hoewel het voor mij wel zeer herkenbaar is dat
‘het willen weten’ eigenlijk in veel situaties uiteindelijke wint van gespannenheid/angst. Vind ik in het dagelijks leven vaak niet perse een handige eigenschap. Maar met shizzle zoals DMT kan het helpen om iets meer te doen en niet téveel te denken (natuurlijk is een beetje denken dan wel weer aan te raden voor je zoiets als DMT gaat doen).

Persoonlijk vind ik wiet een mild 'psychedelicum' al wordt het in het algemeen niet gezien als 'tripmiddel'. Op hoge doseringen kan cannabis zeker wel een beetje die kant op gaan is mijn ervaring.

Ik zeg niet dat ik er klaar voor ben maar ik zie mezelf wel als meestal stabiel en gelukkig. Maar ik was desondanks toch behoorlijk omver geblazen door die eerste wat 'serieuzere' DMT ervaring. Ik wil het graag nog een keer een kans geven maar vraag me af of ik ooit op het punt kom dat ik echt zeker weet dat ik er 'klaar' voor ben...

Sowieso fijn om mensen te hebben met wie je erover kunt praten inderdaad. Het is ook een soort van check of andere mensen mij, zo op het eerste gezicht, totaal niet geschikt vinden om DMT te ervaren dan is het handig om dat vooraf te horen. Dan kan ik dat meenemen in mijn overweging.

"Ik merk de laatste maanden dat ik weer meer interesse in DMT krijg en langzaam weer richting het gevoel ga dat ik er 'klaar voor ben'. "
Dit zeg je toch echt zelf Je bent er niet klaar voor, maar je gaat er wel naartoe. Komt goed dus.

Laten we eerlijk zijn, in hoeverre kan je nu instellen op wat je overkomt als je wat inneemt? Oftewel, kan je klaar zijn voor wat er komt? Zeker als je niet eens weet wat er kan komen. Zelfs als je heel ervaren bent, kunnen sommige trips toch heftig zijn door diverse aspecten. Dat weet je nooit van te voren. Maar wil je hierdoor laten leiden/lijden? (grapje) Als je openstaat voor wat er gebeurd, je leven en je psyche is op orde. Dan lijkt mij dat wanneer je iets heftigs tijdens je trip ervaart, ook weer te verwerken is. Daar wordt je een rijker mens van. In the end kan niemand voorspellen wanneer je een trauma oploopt.

Ik ken je verder niet goed. Dus weet ook niet hoe je bent als persoon, wat je meegemaakt heb in je leven etc. Maar je komt over als een aardig (maar dan ook echt aardig) persoon, die bewust is van zichzelf en goed kan reflecteren lijkt het. Als je geen psychopathologie heb, geen onverwerkte zaken, je hebt je leven op een rijtje. Ook al maak je een heftige ervaring mee, dan komt het wel weer goed. Durf je op jezelf te vertrouwen?

Fenne zei:

k ken je verder niet goed. Dus weet ook niet hoe je bent als persoon, wat je meegemaakt heb in je leven etc. Maar je komt over als een aardig (maar dan ook echt aardig) persoon, die bewust is van zichzelf en goed kan reflecteren lijkt het.

Klik om te vergroten...

Aaaaw dankjewel! Ik zie mezelf ook meestal wel als aardig . Voor zover ik weet heb ik geen psychopathologische aandoeningen maar ik heb echt wel mijn eigen momentjes van zwakte en onzekerheid hoor. En toen ik DMT deed met Roze Olifant en Psychedelibee was het wel duidelijk dat ik de minst 'dappere' van het gezelschap was.

Hopelijk ben ik er over een tijdje weer helemaal klaar voor want ik vond DMT wel echt spectaculair als ervaring. @Fenne hoe komt het eigenlijk dat jij 0 ervaring hebt met psychedelica? Geen interesse in of is het er gewoon nooit van gekomen?

Eik zei:

Haha dat is wel herkenbaar. Ik heb ooit tijdens een paddotrip geprobeerd mijn portemonaie op te eten in de veronderstelling dat het niet uit zou maken of iets 'binnen'of 'buiten' mij zou zijn. Dus kan me voorstellen dat je soms te ver weg bent om normaal te eten.


Ik vind truffels/paddo's ook wat meer introspectief (naar binnen gericht) dan LSD. LSD voelt voor mij ook iets beter controleerbaar. DMT is dan weer een heel ander verhaal.

Hoe ben je eigenlijk op het idee gekomen om tegelijkertijd DMT en LSD voor de eerste keer te doen en er dan ook nog veel bij te blowen? Dat klinkt, helemaal samen met wat mentale issues, als een ideaal recept voor een mega bad-trip namelijk. Fijn dat het allemaal redelijk meegevallen is als ik het zo hoor maar ik zou het voor een volgende keer toch anders aanpakken.


Hoeveel DMT en hoeveel LSD heb je eigenlijk gehad?


Ik vind het zelf ook altijd wel belangrijk om minstens 1, liefst 2 dagen vrij te hebben na een trip. Ik voel me vaak supergoed na een geslaagde trip maar heb toch vaak wel wat tijd nodig om alles te verwerken.

Tot slot. Heb je iets kunnen leren van deze ervaringen en zo ja wat?

Klik om te vergroten...

Eik zei:

Tot slot. Heb je iets kunnen leren van deze ervaringen en zo ja wat?

Dat als je een slimme jongen bent je beter je trips niet combineert met stakingsdagen van het NS personeel

Klik om te vergroten...

Het was ook geen bijster slim idee, ook niet gepland. Wou alleen DMT proberen, 100 mg ofzo, en toen dat nog vaag nagloeide LSD genomen, ergens tussen de 100 en 150 ug? Blowen, tja, vaste prik, wel bij stilgestaan en rustig aan geprobeerd. Merkte er niet echt wat van, meer soort gewoonte. Had moeilijk last van verkrampte spieren, deed soms echt ontiegelijk pijn. Stonden helemaal strakgespannen waar mn hele rug normaal al vast zit. Dat verpestte het ook best wel hard op een gegeven moment, zo rusteloos en onprettig voelen en daarbij het idee dat je iets vergeten bent of iets moet doen maar net niet weten wat. Makkelijk om je in te laten meeslepen,

Ik ben me er terdege van bewust hoe gevaarlijk zulke fratsen zijn, zeker nu ik heb gemerkt wat voor invloed het heeft op je geest. Veel over gelezen, wel verwacht en toch onderschat

Zwijgrecht zei:

Het was ook geen bijster slim idee, ook niet gepland.

Klik om te vergroten...

Nee kan het inderdaad niet heel verstandig noemen. Wel fijn dat het uiteindelijk nog zo goed meegevallen is.

Zwijgrecht zei:

Wou alleen DMT proberen, 100 mg ofzo, en toen dat nog vaag nagloeide LSD genomen, ergens tussen de 100 en 150 ug?

Klik om te vergroten...

100mg DMT is echt ziek veel! Als je dat goed binnenkrijgt heb je wel een heftige ervaring lijkt me! 100-150ug LSD is een mooie dosering. Ben alsnog wel benieuwd naar wat je nu allemaal meegemaakt hebt. Maar misschien moet je het eerst nog even laten "zakken" en een beetje tijd nemen om de ervaring te integreren.

Zwijgrecht zei:

Veel over gelezen, wel verwacht en toch onderschat

Klik om te vergroten...

Dat had ik bij mijn eerste keer paddo's ook! Dat was best een shock.

Eik zei:

Nee kan het inderdaad niet heel verstandig noemen. Wel fijn dat het uiteindelijk nog zo goed meegevallen is.

Klik om te vergroten...

Heb verstandigere plannen gehad idd, achteraf thuis zag ik pas hoe moeilijk fout het had kunnen gaan, zeker met de chaos op utrecht CS en al die drukte. Instinct om thuis te komen nam t over i guess

Eik zei:

100mg DMT is echt ziek veel! Als je dat goed binnenkrijgt heb je wel een heftige ervaring lijkt me! 100-150ug LSD is een mooie dosering. Ben alsnog wel benieuwd naar wat je nu allemaal meegemaakt hebt. Maar misschien moet je het eerst nog even laten "zakken" en een beetje tijd nemen om de ervaring te integreren.

Klik om te vergroten...

Ik snap het zelf inderdaad nog niet zo goed. Denk nog een beetje in neon kleuren geloof ik

Eik zei:

Dat had ik bij mijn eerste keer paddo's ook! Dat was best een shock.

Klik om te vergroten...

Toen de wc de grond in begon te smelten was toch wel een WTF ja

@Zwijgrecht
De DMT was niet helemaal gelukt dacht ik, niet alles meegekregen doordat we de techniek nog niet helemaal onder de knie kregen, maar zeker wel flink effect. De dosering was dacht ik totaal een 100mg, verdeeld over 2 keer van 50mg met een paar uur verschil er tussen.

De LSD waren 2 zegels van redelijk lage kwantiteit, ik schat 50 a 60ug per zegel, wat dus neer komt op 100 a 120 mg voor jou.
Ik heb t een beetje onderschat, ik had wellicht wat meer ondersteuning moeten bieden, maar was zelf helemaal van het pad van een combi van vanalles en nog wat, dus die kon ik niet bieden op dat moment.

Achteraf gezien zou het beter geweest zijn om die eerste ervaring van je gewoon bij jou thuis te hebben gedaan en niet bij iemand anders (ik dus) in een andere, voor jou vreemde stad zodat je niet nog half verward je weg naar huis had moeten vinden.

Maar ja, het hing allemaal nogal van impulsiviteit aan elkaar, en dat kan je verwachten met drie zware ADD_ers bij elkaar lol!

Ik hoop dat overheerst dat het toch een leuke ervaring was. Ik heb me in ieder geval kostelijk vermaakt!

edit;
De LSD was niet alles, je had er ook nog wat 2cb bij gesnoven @Zwijgrecht lol. En dat heeft toch een flinke wisselwerking met de LSD en dan heb je toch wel een flinke trip gehad!

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Eik zei:

Sowieso fijn om mensen te hebben met wie je erover kunt praten inderdaad. Het is ook een soort van check of andere mensen mij, zo op het eerste gezicht, totaal niet geschikt vinden om DMT te ervaren dan is het handig om dat vooraf te horen. Dan kan ik dat meenemen in mijn overweging.

Klik om te vergroten...

Hoe bedoel je dit precies? Het is toch echt aan jezelf en niet aan andere mensen om te bepalen of je al dan niet ‘geschikt bent om DMT te ervaren’, whatever that may mean. De mening van andere mensen daarover, voor zover ze die al hebben, zou totaal niet relevant moeten zijn, tenzij je overduidelijk een mentaal zeer instabiel persoon zou zijn.

Iederéén heeft momenten van zwakte en onzekerheid. Daarin verschil je niet van de doorsnee mens. Sterker nog, ik vind jou eigenlijk overall een best zelfverzekerde persoon. Maar onzekerheden hebben in een bepaalde mate zegt m.i. ook echt niks over het al dan niet klaar zijn voor bepaalde psychedelische ervaringen. Als dit een criterium zou zijn zouden alleen robots klaar zijn voor DMT. Dat je van ons drieën de minst dappere persoon was is volgens mij meer iets wat je jezelf aangepraat hebt dan een feitelijk gegeven.

KropSla zei:

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Klik om te vergroten...

Interessante reactie. De vraag is ook maar in hoeverre je überhaupt klaar kunt zijn voor zoiets als DMT. Het is met grote kans een ingrijpende ervaring, en voor vrijwel iedereen die het probeert denk ik. In veel gevallen weet je pas achteraf wat het precies is waar je klaar voor dacht te zijn, en misschien was je het dan achteraf toch niet. Tsja. Geen man overboord, je hebt niet direct PTSS over het algemeen.

Ik ben alvast zeer benieuwd naar jouw ervaring mocht je DMT gaan proberen! Zelfgemaakt ook nog, badass.

Roze olifant zei:

Maar onzekerheden hebben in een bepaalde mate zegt m.i. ook echt niks over het al dan niet klaar zijn voor bepaalde psychedelische ervaringen. Als dit een criterium zou zijn zouden alleen robots klaar zijn voor DMT.

Klik om te vergroten...

Okay misschien moet ik gewoon niet teveel malen en gewoon erop vertrouwen dat het goed komt...

KropSla zei:

Wat een goede en interessante vraag. Het feit dat je je zoiets afvraagt is al teken van hoe respectvol je er mee om gaat, in elk geval. Misschien is het accepteren dat je je er nooit 100% 'klaar' voor zult voelen, ook wel onderdeel van er 'klaar genoeg' voor zijn, voor sommige mensen Dat is hoe het voor mij voelt, persoonlijk, haha. Ik had eindelijk eens DMT gemaakt, en toen de avond daar was, heeft ongeveer iedereen gebruikt behalve ik zelf. Ik voelde me er toch niet echt klaar voor. Nu zijn we bijna een half jaar verder en heb ik me gerealiseerd dat ik me er nooit 'klaar' voor zal voelen, ongeacht dat alle factoren wel zo oké-als-mogelijk zijn: ik zit lekker in mijn vel, lijk niet gevoelig voor psychoses, etc. Die realisatie maakt dat ik denk dat ik een volgende keer het wel aan durf.

Klik om te vergroten...

Wow... je eigen DMT gemaakt. Dat wil ik ooit ook nog wel eens doen! Ben echt heel benieuwd wat je er van gaat vinden als je het eenmaal gedaan hebt. Terugkijkend op mijn eerste ervaringen ben ik heel blij dat ik het gedaan heb. Al vond ik die heftigere ervaring op het moment zelf wel echt overweldigend. Ik kijk al uit naar een vervolgervaring met DMT maar ik heb geen haast