#1
Wow, ik wist niet dat je met truffels zo'n sterk effect kon hebben. Dit klinkt erg mooi en tegelijk iets waar je klaar voor moet zijn. Ego dood is voor mij ook iets dat ik wil ervaren en waar ik naar streef in mijn leven. Omdat ik soms wel wat kamp met onzekerheid, vooral als het op relaties aankomt, denk ik dat het goed is om te weten dat er zoiets bestaat.Heb met de jaarwisseling uiteindelijk 2 bakjes gehad.
Een halve om 19u, nog een helft om 23u. Toen vond ik rond 1:30 dat het aardig was uitgewerkt.
Ik had al een hele portie en je zou een weerstand opbouwen, dus nog eens 15gr erin gegooid.
Nou, je hebt nog niet genoeg weerstand voor wat er toen gebeurde, holy shit.
Mensen splitsen zich op in 3 kleuren, ik zag ze gesplitst naast elkaar in rood / geel / blauw.
Mensen die voorbij liepen waren een schimmige kleur die in de lucht bleef hangen.
Rond 2:30 werden de prikkels me teveel, dus ben ik naar huis gegaan.
Daar ben ik onder de douche gegaan en ging ik helemaal op in de trip, er was niks meer te sturen of uit te zetten.
Ik begon alles wat oneindig was te snappen en visualiseren, de oneindigheden stapelden zich op en werden weer een oneindigheid.
Dat alles vormde zich in een bol dat ik volledig kon overzien en het universum voor moest stellen met alle mogelijkheden.
Daarna op bed gaan liggen, ik kwam met allemaal nieuwe ideeen en inzichten over hoe ik zou kunnen verbeteren en zijn. De volgende dag had ik 24 filmpjes op mijn telefoon, laatste om 4:30, met allemaal dingen die ik mezelf wilde vertellen, maar ik kon het niet meer typen. Heb ze 2 dagen later maar verwijderd zonder ooit maar een enkele te hebben bekeken, ik kon me alles nog herinneren en ging er van uit dat het wazige gebral de herinnering geen eer aan zou doen.
Een 2e portie is alsof je de trip nog een trip geeft. Zo ontiegelijk veel heftiger, dat kun je vanuit een normale 15gr trip nog niet bevatten. Was een unieke ervaring, ik weet nu wat er staat te wachten wat er komt als je verder gaat dan normaal, maar dat was voor 1 keer genoeg, zie ik mezelf niet meer doen.
De ego-dood heb ik 1x gehad, Het was mijn 3e trip op 15gr, zit nu boven de 10 trips en heb het nog niet weer gehad.
Ik wist wel wat het was, wilde het ooit bereiken door veel meditatie en/of LSD, daarom begon ik aan truffels om me daarheen te werken.
Bij een trip op truffels had ik het totaal niet verwacht, schrok er daarom ook wel van, maar wist gelukkig wat het was en kon het toelaten.
Ik was in mijn gedachten alles aan het loslaten, eigenlijk aan het mediteren. Voelde / hoorde / rook ook niks meer, alle prikkels van buiten verdwenen, ik voelde mijn bed ook niet meer, stond er ook niet meer bij stil waar ik was, uberhaubt dat ik ergens was. Opeens snapte ik niet meer wat of wie ik was, dus kwam de conclusie dat ik dan ook maar los moet laten wie dat was, wat ik dus wel even echt moest accepteren. Mijn hoofd was leeg, ik dacht nergens meer aan, behalve dat ik nog ademde, dat was de laatste stap die ik los moest laten. Maar stop ik dan met ademen? Is dat erg? Weet je wat, vertrouw dat het lichaam het vanzelf doet en laat los. Toen blies ik mijn laatste adem uit en daar ging ik. Ik denk dat ik een paar seconde later gewoon weer inademde, maar wat zijn mijn gedachten lang weg geweest.
De ego-dood was mijn doel om te bereiken, omdat heel veel lijden komt vanuit het ego was ik benieuwd hoe het er uit kan zien zonder ego. Daarnaast heb ik paniekaanvallen die eigenlijk altijd draaien om dingen rond mezelf, dus als je geen ego hebt, kun je ook die angsten niet meer hebben. Zonder mijn ego raakte ik in gesprek met een gids, die me door een hele mooie wereld rond liet kijken. Daar kwam 'het' en/of ik tot de conclusie dat de ego-dood geen oplossing is voor een probleem, maar dat een ego-dood het resultaat zal zijn als je eerst alles hebt opgelost. Het is geen middel, maar de beloning. De oorzaak en het gevolg had ik verkeerd om. Ik mocht er dus wel even komen kijken, om te zien wat de beloning zou kunnen worden als ik dat punt ooit bereik, maar ik voelde dat ik puur op bezoek was en om terug te kunnen komen er nog wat werk voor me ligt om te doen.
De volgende dag voelde ik me als herboren, mijn leven was gestopt en opnieuw begonnen. Er is geen doel, ik hoefde niks te bereiken, De prijs is al binnen, iedere dag die er nog komt is een bonus / extra, doe er mee wat je wilt. Daarna heb ik ook geen behoefte meer gehad aan een nieuwe ego-dood. Dingen die je leert hoef je niet meerdere keren te leren, de les is geweest, de boodschap is geland, al vervaagt het gevoel uiteindelijk wel.
Het is ook erg mooi om te lezen dat je een leuke trip hebt gehad waar je ook echt iets van geleerd hebt. Ik geloof niet dat dat laatste bij mij echt het geval is geweest deze eerste keer. Het was geweldig, ik heb er van genoten, maar de inzichten die ik kreeg waren kleinschalig en zijn nu al weer weg.
De reden om truffels te nemen die veel mensen noemen, is om te groeien en alles beter te begrijpen. Nu een dag later denk ik dat ik dat nog niet bereikt heb. De gedachte is dan ook om bij een volgende keer meer te gebruiken, maar hoe verstandig dat is weer ik ook niet. Misschien dat een volgende trip ook met dezelfde hoeveelheid al wel heel veel anders kan zijn.