Goede vriendin verslaafd

Lalaro zei:

De spiegel voorhouden, daar ben ik op dit moment mee bezig. Ik heb het idee dat ik steeds meer tot haar door begin te dringen. Maar ik moet me ook een beetje inhouden, want als ik te ver ga in haar ogen, ben ik haar kwijt..

Klik om te vergroten...

De naakte waarheid is soms veel te hard als je er in één keer mee wordt geconfronteerd. Beter stukje bij beetje inderdaad dan jullie vertrouwensband op het spel zetten. Een rustige aanpak is vaak wel zo effectief.

Daan zal toch zelf moeten nadenken en daarnaar handelen. Jij kunt niet meer denk ik dan haar kleine stukjes van de puzzel laten zien, maar zelf zal zij toch de stukjes in elkaar moeten leggen.

Dat vakantieverhaal is geen goede voorbode...want A. komt op mij over als iemand die alles in het werk stelt om zijn verslaving te kunnen betalen, ook al moet hij daarvoor anderen manipuleren en afhankelijk maken. Gewetenloos vind ik dat.

Ik hoop dat jij haar het inzicht kunt geven dat A. haar uiteindelijk alleen maar verder de afgrond in duwt...in zijn belang, en dat kan nooit liefde zijn!
Liefde en dope vormen een lastige combinatie, want bij een verslaafde zal de dope het altijd winnen.

Nogmaals veel succes!

Ja, ik kan niet meer doen dan er voor haar te zijn. Het afkicken zal ze helemaal zelf moeten doen.

Soms nemen mijn emoties de overhand en wil ik haar een heeeele grote spiegel voorhouden, maar gelukkig lees ik mijn smsjes altijd nog een keer door voor ik ze verstuur, dus pas ze meestal nog even aan.

Helaas is ze op dit moment weer onder invloed van dat spul ( ze hebben weer 10 gram gehaald volgens haar laatste sms) dus ik laat het nu even rusten.. Wel zei ze nog in haar sms, wat ben ik blij als ik hier niet meer afhankelijk van ben. Maar voor dat zover is heeft ze nog een ontzettend lange weg te gaan.

Inderdaad Sarori, die combinatie is vreselijk. Ze denkt nu dat ze van hem houdt, maar als ik Daan goed genoeg ken, is ze verstandig genoeg om in te zien dat hij haar nooit gelukkig zal kunnen maken.

Ik hoop niet dat jullie het vervelend vinden dat ik elke dag een beetje schrijf over hoe het ervoor staat. Ik ben heel blij dat mensen meedenken en ik het er hier over kan hebben..

Junkies hebbe heel veel behoefte aan een junk maatje.
Alleen junk zijn, is echt heel erg kut. Met ze tweeen heb je aflijding en steun aan elkaar.
Ik lees dat die vriend constand bij haar in de buurt is en dat deed me daar aan denken.
Dat zal het voor hem, maar ook voor haar, nog moeilijker maken om het einde van hun relatie te accepteren.
Dat die relatie moet eindigen is voor mij 100% duidelijk.
Zonder dat zal zij nooit kunnen stoppen. (en hij ook niet trouwens)
Hun daar ook van overtuigen zal pittig worden.

Het is waarschijnlijk verstandig je nu al af te vragen, hoe ver jij er in wil gaan om haar te overtuigen?
Voor haar, houd bij hem weg gaan in, dat ze dan geen maatje meer heeft en ook nog eens dakloos is.
(die vriend klinkt niet als een persoon die verondwaardigt opstaat en zegt "nou dan ga ik wel weg")

Ze zal haar eigenwaarde moeten opbouwen en een een nieuwe weg in moeten slaan.
Op der 24ste terrug gaan wonen bij haar ouders, helpt daar vast niet bij.

laat haar de film basketball stories zien met leonardo di caprio.
Ook over heroineverslaving

martin van nu zei:

Het is waarschijnlijk verstandig je nu al af te vragen, hoe ver jij er in wil gaan om haar te

Klik om te vergroten...

Bij haar vorige verslaving ben ik heel erg ver gegaan om haar te helpen. Het was uiteindelijk ook gelukt, maar zo ver wil ik nu niet meer gaan. Mijn vriend maakt zich ook al een beetje zorgen omdat hij weet dat ik vorig jaar amper kon slapen omdat ik maar lag te piekeren over haar. Nu is dat gelukkig niet zo..

Ik heb gisteren een uur met haar aan de telefoon gehangen. En ze zegt ook dat ze weet wat haar te doen staat. Ook zegt ze dat ze eigenlijk helemaal geen toekomst ziet in haar en A. Ze stuurde later een sms met dat A. haar volgende week gaat proberen te helpen om af te kicken met methadon (wat hij nog van de Brijder krijgt) en hij heeft beloofd niet meer in haar buurt te gebruiken. Als dat niet lukt, wil ze zich zeker op laten nemen bij een kliniek en dat weet A. nu ook. Daantje zegt dat hij haar steunt en ik kan alleen maar hopen dat dat ook echt zo is. Maandag moet ze naar de huisarts (niet voor haar verslaving) maar ze heeft mij verteld dat ze hem sowieso zal vertellen over haar verslaving zodat ze weet dat er hulp voor haar is zodra ze daar aan toe is.

Ik heb er weinig (of eigenlijk geen) vertrouwen in dat het A. lukt om Daantje af te laten kicken met methadon, maar dat heb ik niet gezegd. Ik wil haar pogingen niet de kop indrukken.

Lalaro zei:

Bij haar vorige verslaving ben ik heel erg ver gegaan om haar te helpen. Het was uiteindelijk ook gelukt, maar zo ver wil ik nu niet meer gaan. Mijn vriend maakt zich ook al een beetje zorgen omdat hij weet dat ik vorig jaar amper kon slapen omdat ik maar lag te piekeren over haar. Nu is dat gelukkig niet zo..

Klik om te vergroten...

Daarom zij ik ook, dat je het je af moest vragen en niet dat je ook nog echt zo ver moest gaan.
Ik ken dat heel erg goed die tweestrijd.
Aan de ene kant wil je iemand heel graag helpen, maar aan de andere kant moet je op een bepaald moment ook jezelf in bescherming nemen.
En dan is er nog het dillemma, dat je steun diegene welligt juist belemmert om echt te verranderen en zelf de juiste beslissingen te nemen.

Heb het ook wel eens mee gemaakt dat je dan alles hebt gegeven wat je in je hebt (grof gezegt: "diegene je echt helemaal leeggezogen heeft") en dat je dan door degene die je probeert te helpen, de schuld krijgt van zijn problemen, omdat je hem ook al niet steunt.

Haar verhaal lijkt erg veel op wat je hoort bij mishandelde vrouwen, die zo gauw ze uit het ziekenhuis komen direct weer terug gaan naar die kerel.
Op een of andere manier zien ze het als de realiteit van hun leven of hun wereldje en proberen dan de oplossing te vinden binnen dat wereldje.

Mijn motto is : steunen waar dat kan, maar ook keihard zeggen waar het op staat, waneer dat nodig is.
Meer of beter als dat kun je vaak ook niet doen.

Voel je je niet moreel verplicht om haar weg te halen bij die A op één of andere manier (cfr. honkballknuppelmethode)?

Ik zie het als een van de taken van de man om eender welke vrouw in moeilijkheden op alle mogelijke manieren te helpen, ik hoop dat er hier nog mannen zijn die het daarover met mij eens zijn. Think about it guys

geekos zei:

Voel je je niet moreel verplicht om haar weg te halen bij die A op één of andere manier (cfr. honkballknuppelmethode)?

Ik zie het als een van de taken van de man om eender welke vrouw in moeilijkheden op alle mogelijke manieren te helpen, ik hoop dat er hier nog mannen zijn die het daarover met mij eens zijn. Think about it guys

Klik om te vergroten...

Hang anders een briefje op het prikbord bij je plaatselijke blijf-van-me-lijf huis :

Spontane jongen zoekt mishandelende kerel op ff flink te verbouwen.
Hobbies : honkbal en straathockey

Talk is cheap!!!

Hoi Lalaro,

Mooi laatste berichtje van jou lees ik daar!

Je gevoel geeft zelf wel aan waar de grenzen liggen tot waar je kunt gaan...en jouw laatste berichtje vind ik heel verhelderend. Je verhaal is zeer betrokken, maar aan de andere kant ook erg nuchter.

Natuurlijk zie je Daantje liever gelukkig en sprankelend als een dartel veulentje in de wei dat met plezier haar levensdagen geniet. De realiteit is helaas anders... en hard....en jij beseft dat ...

Daantje heeft niets aan iemand die haar eigen emoties de overhand laat nemen, want juist die staan dan échte betrokkenheid in de weg. Volgens mij zit dat wel ok bij jou.

Het zal Daantje wel niet gaan lukken vrees ik met je mee...haast onmogelijk om ervan af te komen als je partner een herogebruiker is....dat is de kat op het spek binden...en zwakke momenten zullen er zeker zijn...

Maar uiteindelijk zal Daantje het toch allemaal zelf moeten doen...het is haar leven en aan haar is de keus....gelukkig, na vallen kun je altijd weer opstaan....dat verleer je niet zo snel...

Daar begrip voor kunnen opbrengen is al heel veel steun...

Gr.
Sarori

Ik heb een goede vriendin van 24 jaar, Daantje.

Ze is verslaafd geweest aan cocaine en GHB. Hiervoor is ze langere tijd behandeld door de Jellinek en daarna door de Brijder. En het was haar ook gelukt om af te kicken.

Bij de Brijder heeft ze A. ontmoet. Hij zat daar vanwege een heroineverslaving. En dit was niet de eerste keer dat hij daar zat. Ze werden hopeloos verliefd op elkaar. Ik had mijn twijfels over deze relatie, omdat Daan iemand is die snel te beinvloeden is, in alle opzichten. Ze heeft Borderline hoorde ik van haar ouders, dus haar gedrag zal daar iets mee te maken hebben. Ze is hier echter nooit voor behandeld. Daan ging na de behandeling bij de Brijder samen met A. bij zijn ouders wonen. Ik had nog wel contact met haar, maar zag haar niet meer zo hel veel. Ik hoopte dat het spreekwoord "Geen bericht, goed bericht" hierbij van toepassing was.

Niets is helaas minder waar. Ik maakte me zorgen en heb per sms een klein beetje gepushed om te vragen hoe het nu echt met haar ging. Na heel veel smsjes later kwam het hoge woord eruit. Zij en A. zijn al 9 maanden verslaafd aan de heroine. Hoewel ik er al wel bang voor was, kwam dit behoorlijk hard aan. Ik wilde haar bellen, maar dat kon niet zei ze. Vriend A. mocht absoluut niet weten dat ik het wist! Op een gegeven moment belde ze gelukkig zelf, toen hij even niet bij haar was. Ze huilde hartverscheurend en vertelde dat ze het niet wil, het al heel lang niet wil. Maar dat A. haar bij deze woorden uitlacht en maar blijft halen. En omdat de verslaving ernstig is, zij het ook niet kan weerstaan. Haar woorden waren ook: "Ik heb A. nodig, want ik heb het spul nodig!". Ze wonen inmiddels sinds een paar weken samen, A. en Daantje waren uit het huis van zijn ouders gezet.

Nu weet ik dus niet wat ik moet doen. Ik wil haar zo graag helpen, maar hoe? Ik zit met zoveel vragen..

- Moet ik het haar ouders vertellen? Zij weten van niets. Maar als ik het doe, staan ze meteen op haar stoep en daardoor verliest ze haar vertrouwen in mij.
- Moet ik proberen haar bij A. weg te laten gaan, of juist niet?

Aankomende donderdag zou ze naar me toe komen. Of dat echt zo is weet ik niet, A. laat haar bijna nooit alleen. Maar als ze wel komt, hoe dring ik dan tot haar door?

Ik geef ontzettend veel om Daantje, dit is niet het leven dat ze verdient. En al helemaal niet het leven dat ze zelf voor ogen had.

Ik hoop dat iemand tips kan geven over hoe ik hiermee om moet gaan.

Alvast bedankt.

Ik heb echt geen goede tips o.i.d.

Maar ik wil je wel even sterkte wensen.

Ja van hetzelfde eigenlijk..

Ook geen idee om die A. eventjes flink aan te pakken? Lijkt me geen fijn karakter als hij haar zo behandelt. Dan verdient hij ook wel de honkbalknuppel afkickmethode..

Edit: Beetje nuancering. Probeer in ieder geval tot haar door te dringen, dwing haar tot zelfreflectie, laat haar zien wat ze allemaal kapotmaakt.

Volgens mij kan je als verslaafde toch aan methadon komen (gratis). Zo hoeft ze niet meer van die gast afhankelijk te zijn.

Aan Finesse: Die honkbalknuppel-methode klinkt erg aantrekkelijk!
Maar dat is de weg niet..

Ik denk ook dat ik tot haar door moet proberen te dringen. Het is me al eens gelukt, daardoor werd ze opgenomen om van haar cocaine-verslaving af te komen. Dus hopelijk lukt het nu ook! Alleen heb ik het idee dat dat nu nóg moeilijker zal worden omdat ze weet door wat voor hel ze zal moeten gaan.

Petrovic: Ze zit aan de methadon en heroine. Haar vriend krijgt de methadon nog van de Brijder..Als zij het volgens recept wil krijgen zal ze hulp moeten zoeken denk ik.

Bedankt voor de reacties. Vind ik erg fijn

De beste tip is een iboga ceremonie voor jou vriendin. dat brekt meteen de fiziek en de psychisch verslaving,maar volgens mij aleen in UK is dat mogelijk.Veel succes

ik wens je ook veel succes, ik kan je alleen maar zeggen dat er voor elk probleem een oplossing bestaat en dat ik veel respect heb voor wat je doet.
hou ons op de hoogte
groeten

Aanpakken die gozer, als het niet fysiek is moet je hem toch maar eens flink gaan aanspreken op z'n verantwoordelijkheid en integriteit als man zijnde.

Finesse* zei:

Ja van hetzelfde eigenlijk..

Ook geen idee om die A. eventjes flink aan te pakken? Lijkt me geen fijn karakter als hij haar zo behandelt. Dan verdient hij ook wel de honkbalknuppel afkickmethode..

Edit: Beetje nuancering. Probeer in ieder geval tot haar door te dringen, dwing haar tot zelfreflectie, laat haar zien wat ze allemaal kapotmaakt.

Klik om te vergroten...

Ik ben hier ook wel voor. Je moet in je achterhoofd houden dat hij verslaafd is en dus gekke sprongen kan maken in het nauw, maar hij is ook verzwakt. Lichamelijk en geestelijk.

Bedankt voor alle tips en medeleven. Doet me erg goed!

@ Zomertje, ik heb hier inderdaad over gelezen. Volgens mij is dit inmiddels ook in Nederland verkrijgbaar. Er zijn veel methodes om af te kicken, er is er vast wel 1 bij die voor Daan werkt!

@ Dreamer: Thanx. Ik vind het niet meer dan logisch, ze zou hetzelfde voor mij gedaan hebben

@Finesse: Het is ook nog zo dat zij in ieder geval nog part time werkt in de horeca. Hij werkt niet. Ze zorgt dus ook nog eens voor (extra) inkomsten en dat komt hem natuurlijk heel goed uit!

Ik kreeg vandaag nog een sms van haar dat ze me aankomende donderdag echt graag wil zien en spreken, ik hoop zo dat het door gaat! In de sms vertelde ze ook nog dat ze probeerde zo min mogelijk te gebruiken. Het is een heel klein stapje in de goede richting (voor haar waarschijnlijk een grote), ik hoop zo dat ze er vanaf komt!

Lalaro zei:

"Ik heb A. nodig, want ik heb het spul nodig!".

Klik om te vergroten...

Die opmerking van Daantje klopt natuurlijk niet, want als ik het goed lees brengt zij meer geld binnen dan A.

Ik hoop voor je dat je haar donderdag kan zien en spreken. Zo te lezen is Daantje nogal overstuur en zit zij helemaal onder de plak bij A. Als zij zelf niet zo wil doorgaan en wil afkicken zit er denk ik niets anders op dan A. (wat een ongelooflijke drol!) te laten gaan en in zijn eigen sop te laten gaarkoken. Zolang zij met A. samenwoont zal zij waarschijnlijk niet de kracht hebben om haar eigen gebruik helemaal te staken, want daarvoor is haar eigen verslaving te sterk.

Ik hoop dat het je lukt haar die spiegel voor te houden: dat zij gevangen blijft zolang zij met A. onder één dak woont. Pas als zij die kettingen kan doorknippen, kan zij aan haar eigen "bevrijding" (van de heroïne) werken. Het is goed dat zij nu al zo weinig mogelijk probeert te gebruiken, dat is alvast een begin.

Jij bent er in ieder geval voor haar en ik hoop dat ze daaraan de kracht kan ontlenen om te doen wat zij moet doen: A. loslaten en volledig kiezen voor zichzelf. Zij zal dat helemaal zelf moeten willen en ook nog eens moeten uitvoeren, maar als jij haar kunt laten inzien dat zij nu gevangen zit in een neerwaartse spiraal, dan heb je misschien al heel veel gewonnen.

Het is altijd goed om te weten dat er iemand achter je staat, die je steunt en met je meeleeft in moeilijke tijden...Petje af voor jou en ik hoop dat het je lukt haar ervan te overtuigen dat een leven zonder dope uiteindelijk veel prettiger is!

Ik wens je heel veel sterkte en succes toe!

groet,
Sarori