#1
Neejoh! je kan makkelijk zonder emoties.
De beste manier is om 5 dagen lang door te snuiven zodat je goed ego-dood bent.
De beste manier is om 5 dagen lang door te snuiven zodat je goed ego-dood bent.
Zijn emoties verslavend?
37 antwoorden
18 weergaven
18-5-2026
#2
ik ben juist bang voor emoties en gevoelends omdat ik ze altijd heb weg gestopt op een of andere manier .... en ook echt zo lang vol gehouden dat als er nu opeens emotie of gevoelends op mijn pad komen dat ik gewoon doorflip omdat mn hersens aangeven dat het iets vreemds is
#3
Naar aanleiding van het volgende artikel en dat ik mezelf hier aardig in kan vinden. Wat denken jullie hier van?
Bron.
In vroeger tijden werden we geregeerd door het verstand. Het ratio werd vereerd en was alles, gevoelens en vooral emoties waren uit den
boze. Tegenwoordig lijkt het tij gekeerd te zijn. We moeten voelen en vooral heel veel voelen.
Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met voelen. Er is ook niets mis met het toelaten, erkennen en leren omgaan met je emoties wanneer dit leidt tot innerlijke balans en harmonie.
Maar al te vaak komt het voor dat wij verzanden en blijven hangen in emoties. Keer op keer laten wij ons heen en weer slingeren tussen
angst, pijn, woede, verdriet, machteloosheid zonder dat dit ergens toe leidt. Het helpt ons niet, het is niet productief en we laten er ons door
verlammen.
Wanneer we ervan uitgaan dat onze gedachten onze emoties creëren, lijkt het erop alsof we hulpeloos zijn overgeleverd aan de
grillen van onze eigen gedachtewereld. Wanneer we ervan uit gaan dat alles waar je aandacht op richt, groeit. Dan zullen de schijnbaar
onbeheersbare krachten van je emoties alleen maar sterker en groter worden. Wat uiteindelijk leidt tot nog meer leed.
Waarom doen we onszelf dit toch steeds weer aan? Waarom zouden we steeds weer ( meestal onbewust ) kiezen voor een toestand van
krachteloosheid en onvermogen?
Zijn emoties verslavend?
Ik wil hierbij onderscheid maken in twee soorten emoties: de oprechte, ook wel primaire emoties genoemd en de onoprechte, of secundaire
emoties.
Oprechte of primaire emoties
Dit zijn de emoties die men ervaart wanneer we een dierbare verliezen of wanneer we oprecht verdriet hebben om een onrecht dat ons is
aangedaan. Verdriet is de meest primaire emotie omdat deze vaak schuilgaat achter alle andere emoties als woede. We voelen dan vaak een
echt verdriet en kunnen dit ook vaak goed benoemen. Wanneer we deze emoties uiten voelen we ons daarna gelouterd, opgelucht en bevrijd.
Echter, als wij deze emoties niet uiten om wat voor reden dan ook, blijft deze hangen en dekken we dit vaak af met onoprechte of secundaire
emoties. Een ander kenmerk van primaire emoties is dat deze altijd onderliggend aanwezig blijft, mits geuit en verwerkt.
Onoprechte emoties of secundaire emoties
Deze emoties hebben een wisselend karakter en worden 'gebruikt' om primaire emoties mee af te dekken. Vaak komen deze emoties in
therapie op als afweermechanisme. Men valt als het ware voortdurend in gevoelens van boosheid, machteloosheid, hulpeloosheid en
onoprecht verdriet ( ik huil maar ik weet niet waarom). De emoties zijn vaak moeilijk te benoemen. Men voelt iets maar men weet niet
waarom. Het uiten van deze emoties werkt vaak verlammend en uitputtend. Het kost heel veel energie om ze in stand te houden. Gek genoeg
verdwijnen deze emoties als sneeuw voor de zon wanneer men afgeleid wordt ( Iemand bevindt zich in een toestand van vedriet of woede,
plots gaat de telefoon, een vriend of vriendin belt en men is de emotie vergeten.)
Secundaire emoties zijn verdovend. Ze leiden ons af van wat werkelijk belangrijk is. Ze geven ons het misplaatste gevoel dat we echt leven.
Als je mensen vraagt hoe hun leven eruit zou zien zonder hun dagelijkse rit in de emotionele achtbaan, antwoorden de meesten dat het leven
dan saai en leeg zou zijn. De meeste van ons zijn op zoek naar innerlijke rust en balans.
De meest gehoorde klacht is dat onze emoties het vinden van innerlijke rust en balans verhinderen. Toch kunnen we maar niet stoppen met het genereren van negatieve en onproductieve
gedachten die weer al die onproductieve secundaire emoties oprakelen.
Dit schijnt het moeilijkst te zijn om te leren. Soms willen we niet
stoppen. Blijkbaar leveren al die destructieve emoties ons iets positiefs op. Waarom zou je anders vrijwillig blijven hangen in een
verlammende, onvermogende toestand?
Alles lijkt erop te wijzen dat emoties verslavend zijn. We weten dat het niet goed voor ons is en we
doen het toch. We kunnen er niet mee stoppen. We willen er niet mee stoppen. Het is zo moeilijk om te stoppen. Allemaal kenmerken van
een verslaving.
En als we dan toch zonodig verslaafd willen zijn waarom zijn we dan niet verslaafd aan positieve en constructieve gevoelens
zoals liefde en vreugde. Dat zijn ook emoties. Misschien is geen enkele verslaving goed. Maar als je zou kunnen kiezen, en dat kan je,
waarom dan niet voor de laatste?
Bron.
#4
Ik vind je maar een sul.
#5
JunkXL zei:Headdick zei:Beschrijft dit niet gewoon de puberteit ?
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?![:)]()
Nee het zegt gewoon dat illusies heel mooi lijken maar dat de waarheid ze wel in haalt.
oke, goed. Maar dan heeft iedereen het wel. dus dan kan het moeilijk een verslaving zijn toch ?
ik bedoel, het is als ademen, je doet het onbewust, maar dat wilt dan niet zeggen dat iedereen aan lucht verlsaafd is. het is geen verslaving als iedereen het doet. en je kunt er ook niet mee stoppen. ik vind het allemaal maar een rare gedachten. Wie is er eigenlijk op het idee gekomen dat emoties verslavend zijn ?
#6
Geestelijke afhankelijkheid.
#7
Ik wil het toch weer even opwerpen dat er bedoelt word dat je aan 1 bepaalde emotie verslaafd kan raken wanneer je die voor iets gebruikt. Een emotie die je een praktisch doel geeft. Een bepaalde staat van zijn waar je weer in terug keert wanneer iets tegen zit. Om het maar even te vergelijken met drugs gebruiken omdat je je kut voelt. Je problemen ontvluchten.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
#8
Ik heb me jaren verscholen achter bitchen.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
#9
De angst om mensen binnen te laten, dat zou je als emotie neer kunnen zetten. Maar was dat je verslaving? Waar gebruikte je die angst voor dan? Want het bitchen is weer geen emotie, dat is hoe je je gedraagt.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
#10
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen?
Verdriet..
Wat een soort vicieuze cirkel vormde.
#11
Emoties verstoppen is voor laffe mensen die bang zijn voor het leven.
#12
Berbatov zei:Emoties verstoppen is voor laffe mensen die bang zijn voor het leven.
Here’s more middlebrow bullshit philosophy. “That which does not kill me makes me stronger.” I’ve got something more realistic: “That which does not kill me may sever my spinal cord, crush my rib cage, cave in my skull and leave me helpless and paralyzed, soaking in a puddle of my own waste.” Put that in your T-shirt, touchy feely New Age asshole!
George Carlin
#13
op een paar vragen na...
[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]
...nuff said
[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]
...nuff said
#14
Berbatov zei:Emoties verstoppen is voor laffe mensen die bang zijn voor het leven.
Als je dat bewust doet, dan wel. Maar zoals je het nu neer zet lijkt het nergens op.
#15
Ik vind dat dit klinkt als iemand die het slachtoffer is geworden van zijn/haar eigen emoties...
#16
ik kan me ook wel vinden hierin. klinkt opzich allemaal ook logish
#17
Ik kan me vooral herkennen in het stukje dat je dus die secondaire emoties gaat opwerpen als een masker voor wat er werkelijk aan de hand is. Niet dat ik dit bewust doe, maar heb vroeger(nu gelukkig bijna niet meer) me vaak genoeg rot gevoeld zonder te weten waarom. Maar ergens is het makkelijker om je gewoon kut te voelen dan echt met dat probleem aan de slag te gaan. En allemaal onbewust. Maar in je bewustzijn ervaar je wel dat het makkelijk is om je zo te voelen op een of andere manier. En ik kon er ook altijd veel inspiratie uit halen. En op gegeven moment was het toch een soort van vertrouwd iets, om weg te kruipen in die emotie. Om dus achter dat masker te zitten.
Gelukkig heb ik die problemen dan eindelijk overwonnen, maar nu merk ik dat ik toch dat masker er soms weer bij pak voor het kleinste tegenvallertje en hoe kut dat ook voelt. Aan de andere kant voelt het heel goed. Dus heb het idee dat ik door de jaren heen verslaafd ben geraakt aan die emotie.
Niet dat het uitmaakt voor anderen, ik los het uiteindelijk wel op. Maar ben gewoon benieuwd of meer mensen dat ervaren. Dat ze aanhankelijk zijn geworden van een bepaalde emotie omdat ze daar toch een voordeel uit kunnen halen die makkelijker te behalen is dan de voordelen die het je oplevert als je meteen tot de kern komt en daar je shit oplost. En of emoties dus werkelijk verslavend kunnen zijn.
Gelukkig heb ik die problemen dan eindelijk overwonnen, maar nu merk ik dat ik toch dat masker er soms weer bij pak voor het kleinste tegenvallertje en hoe kut dat ook voelt. Aan de andere kant voelt het heel goed. Dus heb het idee dat ik door de jaren heen verslaafd ben geraakt aan die emotie.
Niet dat het uitmaakt voor anderen, ik los het uiteindelijk wel op. Maar ben gewoon benieuwd of meer mensen dat ervaren. Dat ze aanhankelijk zijn geworden van een bepaalde emotie omdat ze daar toch een voordeel uit kunnen halen die makkelijker te behalen is dan de voordelen die het je oplevert als je meteen tot de kern komt en daar je shit oplost. En of emoties dus werkelijk verslavend kunnen zijn.
#18
Bij nader inzien zet ik deze ook even in general, aangezien we het hier over emoties hebben en niet over drugs... ![:wink:]()
#19
Als emoties niet verslavend zijn dan zijn drugs ook niet verslavend, de meeste drugs hebben immers dezelfde werkingsprincipes als emoties.
Trouwens het laatste wat in dat stukje staat :
"En als we dan toch zonodig verslaafd willen zijn waarom zijn we dan niet verslaafd aan positieve en constructieve gevoelens zoals liefde en vreugde. Dat zijn ook emoties. Misschien is geen enkele verslaving goed. Maar als je zou kunnen kiezen, en dat kan je, waarom dan niet voor de laatste? "
Er zijn genoeg mensen die verslaafd zijn aan liefde, dat zijn de mensen die ongeveer alle 3 tot 6 maanden een nieuwe relatie aangaan of ander niet gezond relatie gedrag. Dit noem ik nou ook niet bepaald positief. Ook zijn er genoeg sex verslaafden, mensen die vaak op een onveilige manier ontzettend veel betpartners hebben. Dit zijn uiteindelijk allemaal positieve gevoelens die toch destructief zijn.
Verslaafd zijn aan vreugde lijkt mij het makkelijkste om het niet destructieve te doen, maar zoals bij iedere verslaving zou dit toch destructief kunnen zijn. Doordat je bijvoorbeeld dingen nalaat die je geen vreugde bezorgen of bepaalde vrienden in de steek laten omdat je liever op dat moment iets leukers maar minder belangrijks gaat doen.
Trouwens het laatste wat in dat stukje staat :
"En als we dan toch zonodig verslaafd willen zijn waarom zijn we dan niet verslaafd aan positieve en constructieve gevoelens zoals liefde en vreugde. Dat zijn ook emoties. Misschien is geen enkele verslaving goed. Maar als je zou kunnen kiezen, en dat kan je, waarom dan niet voor de laatste? "
Er zijn genoeg mensen die verslaafd zijn aan liefde, dat zijn de mensen die ongeveer alle 3 tot 6 maanden een nieuwe relatie aangaan of ander niet gezond relatie gedrag. Dit noem ik nou ook niet bepaald positief. Ook zijn er genoeg sex verslaafden, mensen die vaak op een onveilige manier ontzettend veel betpartners hebben. Dit zijn uiteindelijk allemaal positieve gevoelens die toch destructief zijn.
Verslaafd zijn aan vreugde lijkt mij het makkelijkste om het niet destructieve te doen, maar zoals bij iedere verslaving zou dit toch destructief kunnen zijn. Doordat je bijvoorbeeld dingen nalaat die je geen vreugde bezorgen of bepaalde vrienden in de steek laten omdat je liever op dat moment iets leukers maar minder belangrijks gaat doen.
#20
Ik kan me niet helemaal vinden in wat in deze blog geschreven staat.
Liefde en vreugde zijn juist de meest verslavende emoties. Emoties die iedereen nodig heeft. Ik ben zelf het meest verslaafd aan liefde en vreugde. Niet in de vorm van relaties of altijd seks moeten hebben, maar in de vorm van genegenheid naar vrienden en familie. "Happiness is only real when it's shared"
Secundaire emoties zoals haat/woede kan je door veel training wel uitbannen. Iedere vorm van woede/haat is volgens mij een emotie om een andere primaire emotie uit te bannen.
Ik heb zelf ook gehad dat ik woede gebruikte om andere (primaire) emoties zoals angst of verdriet te verwerken, maar op termijn kom je erachter dat je woede niks oplost. Uiteindelijk moet je toch echt naar de kern van het probleem gaan om je emoties te verwerken.
In het kort kan je zeggen dat primaire emoties onvermijdelijk zijn. Secundaire emoties zijn verslavend in de zin van dat het makkelijk is om woede of haat te uiten bij onzekerheid of angst, maar uiteindelijk schiet je niks op met je woede. Het bouwt zich alleen maar op tot je er zelf aan onderdoor gaat.
Liefde en vreugde zijn juist de meest verslavende emoties. Emoties die iedereen nodig heeft. Ik ben zelf het meest verslaafd aan liefde en vreugde. Niet in de vorm van relaties of altijd seks moeten hebben, maar in de vorm van genegenheid naar vrienden en familie. "Happiness is only real when it's shared"
Secundaire emoties zoals haat/woede kan je door veel training wel uitbannen. Iedere vorm van woede/haat is volgens mij een emotie om een andere primaire emotie uit te bannen.
Ik heb zelf ook gehad dat ik woede gebruikte om andere (primaire) emoties zoals angst of verdriet te verwerken, maar op termijn kom je erachter dat je woede niks oplost. Uiteindelijk moet je toch echt naar de kern van het probleem gaan om je emoties te verwerken.
In het kort kan je zeggen dat primaire emoties onvermijdelijk zijn. Secundaire emoties zijn verslavend in de zin van dat het makkelijk is om woede of haat te uiten bij onzekerheid of angst, maar uiteindelijk schiet je niks op met je woede. Het bouwt zich alleen maar op tot je er zelf aan onderdoor gaat.