#1
Neejoh! je kan makkelijk zonder emoties.
De beste manier is om 5 dagen lang door te snuiven zodat je goed ego-dood bent.
De beste manier is om 5 dagen lang door te snuiven zodat je goed ego-dood bent.
Zijn emoties verslavend?
37 antwoorden
6 weergaven
18-5-2026
#2
ik ben juist bang voor emoties en gevoelends omdat ik ze altijd heb weg gestopt op een of andere manier .... en ook echt zo lang vol gehouden dat als er nu opeens emotie of gevoelends op mijn pad komen dat ik gewoon doorflip omdat mn hersens aangeven dat het iets vreemds is
#3
.sullI zei:Aan emoties kan je niet verlsaafd raken. Verslaafd kun je raken aan externe invloeden die je iets laten voelen. Niet aan hetgene wat je zelf voelt.
Voor drugs kan je kiezen, voor emoties kan je niet kiezen, het overkomt je. En dan wat men noemt de secundaire emoties, daar kies je ook niet voor. Het is niet een kwestie van kiezen, want dan zou de wereld alleen liefde kennen.
Emoties overkomen je, en sturen je een kant op waarin je controle lijkt te hebben over je emoties. Maar deze emoties zijn voortekomen uit je primaire emoties, dus heb je er geen controle over. Het zijn meer instincten.
Dat ben ik niet helemaal met je eens. Die secundaire emoties waar ze het over hebben daar kies je onbewust voor. Maar als je jezelf er wel bewust van bent dan kun je een andere keuze maken. En ze komen ook niet voort uit je primaire emoties, die staan er los van.
En ik denk wel degelijk dat je verslaafd kunt raken aan een bepaalde staat van zijn, een bepaalde gedachten stroom die destructief is voor jezelf. En zo ook een emotie die je onderbewust zijn creëert om te vluchten voor wat er werkelijk aan de hand is. Dat doet men met sommige drugs ook.
#4
Emoties kunnen uitermate verslavend zijn.
Geluksgevoelens bijvoorbeeld. Die wellen soms in je op, maar ze vervluchtigen vaak ook weer naar verloop van tijd. Maar je wilt dat ze weer terugkeren en als je een factor hebt ontdekt die het geluk oproept, dan ga je daar mee aan de slag. Je zoekt bijvoorbeeld steeds vaker de persoon op die de euforie bij je teweegbrengt. Of je de draait de song die je in vervoering brengt over & over again. De hier beschreven vorm van emotie-verslaving hoeft niet ongezond te zijn. Zeker niet als de persoon die jou het goede gevoel schenkt zich daar ook wel bij voelt.
En zolang je het volume van de song in kwestie niet te hoog opvoert zodat je buren en je trommelvliezen niet overprikkeld raken is er ook geen reden tot alarm![:grin:]()
Het komt verder niet zelden voor dat eenzame mensen door krijgen dat het uiten van somberheid of verdriet extra aandacht van hun omgeving oplevert. In dat geval kan je ook verslaafd raken aan deze emoties, die over het algemeen niet in een gunstig daglicht staan. Voor de persoon in kwestie worden het echter positieve emoties omdat ze hem een bepaalde mate van voldoening schenken zolang hij ze in stand weet de houden. Ze activeren op deze wijze tevens het beloningsproces dat zich in het brein afspeelt.
Het is echter consequenter om te stellen dat men in dit geval aan de keten verdriet/aandacht/voldoening verslaafd is ipv enkel aan de emotie in kwestie.
Verder zie je ook vaak dat mensen aan de emotie opwinding verslaafd raken. Dat kan een reden zijn waarom iemand nachtenlang games als Doome zit te spelen. Soms kan je omdat je hooked aan opwinding bent daadwerkelijk gevaar gaan opzoeken. Dan ontstaat er een zucht naar adrealine die mechanismen in stand houdt waardoor mensen de SM-kelder betreden of met een aldaar gedragen masker schreeuwend een bankgebouw binnenrennen terwijl ze een gat in het plafond schieten.
Of ze gaan drugs gebruiken die een hevige opwinding teweegbrengen.
Zo ken ik iemand die dacht dat hij aan de cocaine verslaafd was, maar na langdurig zelfonderzoek bleek hij aan opwinding verslaafd te zijn
Als je met je emotie-verslaving goed en sane kan blijven functioneren en hij je een nuttige portie zelfreflectie biedt waarmee je naar een dieper/breder bestaansniveau kan doorreizen, lijkt het me geen problematisch verschijnsel![:wink:]()
Geluksgevoelens bijvoorbeeld. Die wellen soms in je op, maar ze vervluchtigen vaak ook weer naar verloop van tijd. Maar je wilt dat ze weer terugkeren en als je een factor hebt ontdekt die het geluk oproept, dan ga je daar mee aan de slag. Je zoekt bijvoorbeeld steeds vaker de persoon op die de euforie bij je teweegbrengt. Of je de draait de song die je in vervoering brengt over & over again. De hier beschreven vorm van emotie-verslaving hoeft niet ongezond te zijn. Zeker niet als de persoon die jou het goede gevoel schenkt zich daar ook wel bij voelt.
En zolang je het volume van de song in kwestie niet te hoog opvoert zodat je buren en je trommelvliezen niet overprikkeld raken is er ook geen reden tot alarm
Het komt verder niet zelden voor dat eenzame mensen door krijgen dat het uiten van somberheid of verdriet extra aandacht van hun omgeving oplevert. In dat geval kan je ook verslaafd raken aan deze emoties, die over het algemeen niet in een gunstig daglicht staan. Voor de persoon in kwestie worden het echter positieve emoties omdat ze hem een bepaalde mate van voldoening schenken zolang hij ze in stand weet de houden. Ze activeren op deze wijze tevens het beloningsproces dat zich in het brein afspeelt.
Het is echter consequenter om te stellen dat men in dit geval aan de keten verdriet/aandacht/voldoening verslaafd is ipv enkel aan de emotie in kwestie.
Verder zie je ook vaak dat mensen aan de emotie opwinding verslaafd raken. Dat kan een reden zijn waarom iemand nachtenlang games als Doome zit te spelen. Soms kan je omdat je hooked aan opwinding bent daadwerkelijk gevaar gaan opzoeken. Dan ontstaat er een zucht naar adrealine die mechanismen in stand houdt waardoor mensen de SM-kelder betreden of met een aldaar gedragen masker schreeuwend een bankgebouw binnenrennen terwijl ze een gat in het plafond schieten.
Of ze gaan drugs gebruiken die een hevige opwinding teweegbrengen.
Zo ken ik iemand die dacht dat hij aan de cocaine verslaafd was, maar na langdurig zelfonderzoek bleek hij aan opwinding verslaafd te zijn
Als je met je emotie-verslaving goed en sane kan blijven functioneren en hij je een nuttige portie zelfreflectie biedt waarmee je naar een dieper/breder bestaansniveau kan doorreizen, lijkt het me geen problematisch verschijnsel
#5
JunkXL zei:Neejoh! je kan makkelijk zonder emoties.
De beste manier is om 5 dagen lang door te snuiven zodat je goed ego-dood bent.
Dan ben je hersendood, niet egodood. xP
#6
Iedereen is een slaaf van zijn eigen emoties en behoeftes.
Behalve monniken e.d. en die soms ook nog wel.
Behalve monniken e.d. en die soms ook nog wel.
#7
Kom maar naar mijn woonplaats,
dan zie je mensen die verlicht zijn.
dan zie je mensen die verlicht zijn.
#8
Rooms-Katholieke monniken willen inderdaad nog wel eens verslaafd zijn aan de emotionele staat die het swaffelen tegen crucifixen teweegbrengtgreenpower zei:Iedereen is een slaaf van zijn eigen emoties en behoeftes.
Behalve monniken e.d. en die soms ook nog wel.
#9
Deranged zei:Ik vind je maar een sul.
Oke!
Ja, vind ik soms ook.
Maar eigelijk ben ik geen sulli.
Aangenaam, ik ben nieuw
#10
Kom je nou mee ![:wink:]()
Had je dat geen 5 dagen geleden kunnen zeggen![:grin:]()
Maar even goede vrienden![:grin:]()
Kusjes
Had je dat geen 5 dagen geleden kunnen zeggen
Maar even goede vrienden
#11
Kijken hoe dit topic het doet in ons gloednieuwe subforum over verslaving... ![:wink:]()
#12
Marla Singer zei:Kijken hoe dit topic het doet in ons gloednieuwe subforum over verslaving...![:wink:]()
Ja goedzo!! jij kan lezen.. en zijn emoties verslavend???
Ben jij verslaafd aan lekker een potje janken?
Of misschien verslaafd aan iedereen te manipuleren?
Of ben jij verslaafd aan vrolijk zijn
Of depressief zijn..
Of is liefde soms niet verslavend.
Ik vind het erg krom dat je een topic over verslaving pas als verslaving gaat zien als het woordje DRUGS voorkomt.
Wat maatschappelijk correct ben jij!
En ik zeg ja emoties zijn verslavend!! Ik kan en wil niet zonder. Ik wil kunnen janken en schreeuwen en kunnen knuffelen en zoenen en liefde hebben. Vriendschap en al die dingen die je dagelijks op je plaat krijgt. Ik heb overal emoties bij nodig.. Anders zou ik simpel weg niet bestaan!
Dus wat maakt het nou uit of ik verslaafd ben aan emoties, eten, roken, gamen of aan drugs, die zovele emoties los maken kan op verschillende manieren.
Mijn naam is JunkXL en ik ben verslaafd aan me goed voelen!!
#13
Beschrijft dit niet gewoon de puberteit ?
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?![:)]()
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?
#14
Headdick zei:Beschrijft dit niet gewoon de puberteit ?
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?![:)]()
Nee het zegt gewoon dat illusies heel mooi lijken maar dat de waarheid ze wel in haalt.
#15
JunkXL zei:Headdick zei:Beschrijft dit niet gewoon de puberteit ?
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?![:)]()
Nee het zegt gewoon dat illusies heel mooi lijken maar dat de waarheid ze wel in haalt.
oke, goed. Maar dan heeft iedereen het wel. dus dan kan het moeilijk een verslaving zijn toch ?
ik bedoel, het is als ademen, je doet het onbewust, maar dat wilt dan niet zeggen dat iedereen aan lucht verlsaafd is. het is geen verslaving als iedereen het doet. en je kunt er ook niet mee stoppen. ik vind het allemaal maar een rare gedachten. Wie is er eigenlijk op het idee gekomen dat emoties verslavend zijn ?
#16
Geestelijke afhankelijkheid.
#17
Ik wil het toch weer even opwerpen dat er bedoelt word dat je aan 1 bepaalde emotie verslaafd kan raken wanneer je die voor iets gebruikt. Een emotie die je een praktisch doel geeft. Een bepaalde staat van zijn waar je weer in terug keert wanneer iets tegen zit. Om het maar even te vergelijken met drugs gebruiken omdat je je kut voelt. Je problemen ontvluchten.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
#18
Ik heb me jaren verscholen achter bitchen.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
#19
De angst om mensen binnen te laten, dat zou je als emotie neer kunnen zetten. Maar was dat je verslaving? Waar gebruikte je die angst voor dan? Want het bitchen is weer geen emotie, dat is hoe je je gedraagt.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
#20
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen?
Verdriet..
Wat een soort vicieuze cirkel vormde.