een radeloze moeder

Heftig verhaal zeg, moet mijn ouders maar eens een welverdiende knuffel geven want ook ik ben niet altijd even makkelijk geweest.

Ik denk alleen dat er op dit forum weinig mensen zijn die je hierin kunnen adviseren. Je zoon lijkt namelijk in de eerste plaats een gedrags-probleem te hebben en geen drugs probleem (al gebruikt hij wel,komt dit voor uit zijn gedrag en niet andersom)
Het enige wat ik je kan zeggen is wees er voor hem zo goed als je kan, maar besef ook dat jij geen autoriteit bent op het gebied van gedragsstoornis en alleen de professionals hem hiermee kunnen helpen..

Ik wens jou en je zoon heel veel sterkte,en vooral ook heel veel succes. Iedereen verdiend een mooi en gelukkig leven..

Ik denk dat je persoonlijk weinig kan doen als ik het zo hoor. Het is heel heftig wat je allemaal meemaakt en meegemaakt hebt, kies hoe onnatuurlijk het ook is nu voor jezelf, gun jezelf hulp want die heb je wel nodig lijkt me.

Met een psycholoog kan je perfect over je eigen problemen praten en kan je het er ook over hebben hoe je het beste met je zoon kan omgaan, daar kan hij je echt mee helpen en dat is denk ik ook het enige wat je kan doen.

Een boos gezicht raakt het hart veel minder dan een teleurgesteld.

Succes en sterkte!

als hij een gevaar is voor zichzelf (vaderschap, psychische problematiek, verslaving) en zijn omgeving (mishandeling, diefstal) is er een mogelijkheid om hem via een rechterlijke machtiging op te laten nemen op een crisisopvang voor psychiatire/verslaving, en jij kan daar voor tekenen wanneer een persoon zijn eigen problemen niet inzien/onderkent. Een andere optie is om hem aan te geven voor bijv. diefstal of eenvoudige mishandelijk waarna het balletje voor hulpverlening zou kunnen gaan rollen. Rottige beslissing maar uiteindelijk goed voor jullie allemaal.

Succes

Een bericht voor medeleving!
Heftig dat je zoiets moet meemaken als moeder.
Hoop dat de professionele hulpverlening / opname in de psychiatrie hem kan helpen. Jullie als gezin kunnen hier helaas heel weinig mee vrees ik

slaat ie jou ook ?
beledigt ie je ?
is ie respectloos naar jou ?
mishandelt ie zijn broertje of zusje ?

En, is verslavingsproblematiek de bron van het gedrag (sinds je het op een drugsforum post)? Heeft hij bijv. een cokeverslaving waarom die steelt, of is die totaal apathisch omdat die zich klem zuipt aan alcohol/GHB? Ik bedoel, ik leef met je mee, alleen waar past verslaving in dit verhaal?

machteloos38 zei:

... zijn er meer ouders die er zo voor staan als ik of ben ik echt alleen en onbegrepen en machteloos

Klik om te vergroten...

Nee, machteloos, ik sta er niet zo voor. En ik weet ook niet wat ik concreet zou kunnen zeggen om je te helpen, behalve dan dat je hier op DF wellicht wat hebt aan een "luisterend oor".
Ik wil je veel liefde, kracht en wijsheid toewensen. En mijn god, wat klonk deze zin cliché, maar hij is oprecht gemeend...

Liefs,
R@

Heftig verhaal. Heb helaas ook geen oplossing voor je.

Het enigste wat ik nu voor je kan doen is je een virtuele knuffel geven! *knuf*

Beeeb

Zoals eerdere reacties aan gaven, is het Drugsforum waarschijnlijk niet de juiste plek voor zo'n verhaal. We zijn hier enorm medelevend en wensen je het beste, maar voor echte hulp raad ik de proffesionele instanties aan. Een ding is zeker, uw zoon heeft hulp nodig, en zo snel mogelijk. In mijn ogen lijkt het me het beste als hij voor onbepaalde tijd uit de samenleving blijft. Voordat hij iets ernstigs doet die dit verhaal alleen maar tragischer maakt.

Een soort van heropvoeding lijkt me noodzakelijk.

Sterkte,

sp@ce

Wat vervelend dat je dit al moeder mee moet maken
Na het lezen van het verhaal kan ik alleen maar mijn medeleven betuigen. Zo te lezen zit het in "het aard van het beestje" en is drugs en alcohol niet de oorzaak, maar is dat zijn manier om de realiteit te ontvluchten.

Zolang hij niet inziet hoe hij zijn naasten kapot maakt op deze manier denk ik niet dat je hem actief kunt helpen. Het zal altijd je kind blijven, dus liefde zou ik hem nooit ontnemen. Maar je mag best hard tegen hem zijn en consequenties aan zijn gedrag stellen.

Het lijkt me ook verstandig hulp bij een instantie te zoeken. Niet direct om hèm te helpen, maar vooral jezelf, in bijv een praatgroep. Er zijn vast vééél meer ouders met deze problemen. Ik denk alleen niet dat je die op dit forum vindt. En misschien hebben zij de juiste adviezen.

Veel sterkte met alles

inter fucking punctie

Allereerst mijn medeleven,

Op de vraag; wat moet ik doen? Heb ik geen antwoord.

Maar ik wil wel iets anders zeggen namelijk: het lijkt me dat (hoe moelijk dat ook is) je op een gegeven moment misschien toch echt voor jezelf en je andere zoon zult moeten kiezen. Straks gaan uw relatie met hem en uw eigen leven hier nog kapot aan.

Wie weet kan een psycholoog hulp bieden?

Sterkte!

Mama,
Ik weet niet of je nog mee leest?
Je hebt dan toch blijkbaar dit forum gekozen om help te zoeken..
Ik heb zelf 2 zoontjes en tot zover (ze zijn dan ook maar 8 en 3) gaat alles goed!!
Goed in de zin dat ze veel, maar dan ook echt VEEEL, aandacht vragen.Ik (wij),
doen dan ook ons best om de nodige input te geven.
Nu wil ik natuurlijk niet zeggen dat jij (jullie?) dat niet gedaan hebben!!!!!!!!
Maar als het dan toch mis loopt,,,
Proberen te praten?? En anders aan je andere zoon denken??
En mischien echt wel "streng" zijn met de andere???
Alle steun en liefs,
N

Het klinkt wellicht cru, maar de enige juiste reactie in deze is mijns inziens de reactie dat ik, en elk intelligent persoon met mij op dit forum, hoop dat je zoon echt zelfmoord pleegt.
Dat je zoon het leven van zichzelf ruïneert is iets dat op zich zonde is, maar het ruïneren van andermans leven en het niet nemen van verantwoordelijkheden zou mij in jouw situatie doen besluiten om alle contact met 'mijn' zoon te verbreken.

Ik hoop dat je iets van mijn reactie begrijpt, want zo intelligent kom je niet over. Sterkte in ieder geval.

^

Anders ga je lekker op JeTiX forum trollen ofzo?

Jongens, jongens,

Stel je voor je moeder!!!

allereerst mijn medeleven. Zou zo zeker niet weten hoe je dit zou kunnen oplossen en of dit uberhaupt nog wel op te lossen is. Mijn eerste reactie uit jou verhaal is toch proberen het contact te verbreken. Zodat hij jou en je andere zoon geen verdere schade aan kan richten. Hij is 20, als hij zo flink is om van alles een puinhoop te maken zal die ook wel oud genoeg zijn om zelf goed op z'n bek te gaan. Hij komt zichzelf nog wel tegen, is het niet vandaag dan wel morgen.


en dit:

crackistegek zei:

Het klinkt wellicht cru, maar de enige juiste reactie in deze is mijns inziens de reactie dat ik, en elk intelligent persoon met mij op dit forum, hoop dat je zoon echt zelfmoord pleegt.
Dat je zoon het leven van zichzelf ruïneert is iets dat op zich zonde is, maar het ruïneren van andermans leven en het niet nemen van verantwoordelijkheden zou mij in jouw situatie doen besluiten om alle contact met 'mijn' zoon te verbreken.

Ik hoop dat je iets van mijn reactie begrijpt, want zo intelligent kom je niet over. Sterkte in ieder geval.

Klik om te vergroten...

Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op. Weet niet waar jou waarden zijn gebleven maar daar hecht je in ieder geval weinig aan. Je wenst niemand de dood in. En ik geloof niet dat jij de persoon bent om uit te maken of iemand wel of niet intelligent is, krab eerst jezelf maar achter de oren na het herlezen van je eigen post.

Inderdaad!!!!
Liefs

crackistegek zei:

Het klinkt wellicht cru, maar de enige juiste reactie in deze is mijns inziens de reactie dat ik, en elk intelligent persoon met mij op dit forum, hoop dat je zoon echt zelfmoord pleegt.
Dat je zoon het leven van zichzelf ruïneert is iets dat op zich zonde is, maar het ruïneren van andermans leven en het niet nemen van verantwoordelijkheden zou mij in jouw situatie doen besluiten om alle contact met 'mijn' zoon te verbreken.

Ik hoop dat je iets van mijn reactie begrijpt, want zo intelligent kom je niet over. Sterkte in ieder geval.

Klik om te vergroten...

Wat een ongelooflijk domme reactie! In het vervolg mag je gewoon een beetje normaal doen hier, anders kan je vertrekken!

Ik snap wel wat hij bedoelt, maar het is natuurlijk een beetje raar om te zeggen zoals hij dat doet.

Sommige mensen zijn gewoon niet op de rails te krijgen, en dan ben je beter af zonder ze, in plaats van een 100ste kans geven.