Verslaving... even wat van me afschrijven

Vandaag is de eerste dag dat ik gestopt ben met drugs en medicatie en heb momenteel gigantische cravings naar drugs maar heb het mezelf onmogelijk gemaakt om nog aan drugs te komen.

De voornaamste cravings zijn naar drugs zoals ketamine/diazepam/alprazolam/lormetazepam..
Ik ben nu ook sinds enkele dagen gestopt met mijn anti depressieva zonder af te bouwen omdat ik geen pil/snuifje meer wil doen. Ik ben momenteel zo gedegouteerd van drugs maar die cravings blijven.

Kan iemand me aub vertellen wanneer de cravings/afkickverschijnselen stoppen want dit is gewoon niet meer uit te houden. Afbouwen is geen optie want ik wil niets meer gebruiken.

Nou, op zich goed dat je je verslaving hebt besloten aan te pakken!

Wat betreft die antidepressiva, ik hoop dat je hebt uitgezocht of dat zomaar gaat, in een keer stoppen? Sommige middelen bouwen een spiegel op, en dan is het niet altijd verstandig om daar in 1 klap mee te stoppen. Misschien iets om te overleggen met degeen die ze heeft voorgeschreven?

Hoe dan ook, het stoppen met verslaving heeft vaak een fysieke kant. Dat verschilt een beetje per drug, en hoe lang je iets gebruikt hebt, ik weet niet precies hoe dat met al die -pammetjes zit maar dat zul je per middel vast kunnen vinden.

Het lastigst is meestal de mentale verslaving: het idee dat bepaalde 'normale' dingen echt niet leuk zijn of te doen zijn zonder drugs. Als je gewend bent om te slapen / emoties te verwerken / te feesten via drugs, dan moet je dat nu dus ineens leren te doen zonder drugs. En dat is vaak lastig in eerste instantie.

Vechten tegen craving is vaak een lastige strijd. Beter richt je je daarom op wat je wél wilt. Waarom wil je van de drugs af? Wat verhindert de verslaving je te doen met je leven? Goed werk, leuke relatie, helder in je hoofd, gezondheid? Als je in plaats van te vechten tegen de craving bezig kunt, al zijn het kleine stapjes, aan wat je wel wilt, dan is dat vaak veel bevredigender.

Oja, en leren herkennen wat je 'triggers' zijn. Dus als je weet dat je altijd drugs gebruikt als je in situatie x of y bent, goed om van te voren rekening mee te houden en iets alternatiefs te verzinnen.

Nou ja, zo maar wat dingen die in me opkomen. In ieder geval succes met je stap!

Niet verstandig alles tegelijk te doen. Ik heb zo'n daad eerder meegemaakt bij iemand en de terugval duurde niet lang. Ik zou dingen een voor een aanpakken. Je hebt toch de tijd als je (voorgoed) wilt stoppen, toch?

Anti-depressivum kun je afbouwen afhankelijk van de dosis, maar als de dosis laag is dan is ineens stoppen beter. Alprazolam kun je prima tot nul afbouwen. Hiermee zou ik weken of zelfs maanden nemen afhankelijk van je dosis + duur van je gebruik. Elke 2 weken half pilletje minder nemen.

Stap voor stap is het beste. Laat je lichaam en hersenen wennen aan de nieuwe situatie! Neem evt. supplementen om het herstel te bevorderen en de troep in je lichaam te helpen verwijderen. Naast gezond eten en voldoende beweging natuurlijk. Wandelen is al prima en wie weet zie je nog wat leuks. Succes!

Denk dat de meesten dit wel aan zagen komen... Weet je zeker dat je je benzo's niet wilt afbouwen? Ik heb zelf ook een berucht verleden met dit goedje en kon via een afbouwschema volledig afkicken. Je hebt geen zware cravings en ontrekkingsverschijnselen doen zich bijna niet voor. Veel succes en houd ons op de hoogte!

Ik nam een redelijk lage dosis venlaflaxine dus normaal zou ik kunnen stoppen zonder ontwenningsverschijnselen.

Net gigantisch echte bijna levende nachtmerrie gehad.. onbeschrijflijk eng.. kon me niet meer bewegen, niet meer roepen en iets nam mijn lichaam over en begon vanbinnenuit te schreeuwen.
Dan word je wakker en dan begint het gewoon opnieuw. Dit zullen vast ontwenningverschijndelen zijn zeker?

Ik nam alprazolam recreatief en niet als medicatie. Dus elke dag eens iets anders en altijd heel erg hoge dosissen.

Goh we komen er wel doorheen, ben al een tijdje geleden van de pep moeten afkicken en das ook gelukt

Klinkt naar, leek het hierop?

https://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming

Klinkt heel erg als die slaapverlamming. In durf gewoon niet meer te slapen want ik heb bang dat dit weer gebeurd.

Ik denk niet dat ik zware ontwenningsverschijnselen heb behalve slecht slapen, slaapstoornis, schokjes/wazig zijn in het normale leven.. en ik heb zooo'n zin in benzo's.. Ik wil dit niet afbouwen omdat men ouders niet wisten dat ik het misbruikte.

Enig idee wanneer die slaapverslamming overgaat....?

Op je zij gaan slapen wil vaak helpen tegen een slaapverlamming, ook niet gelijk weer omdraaien als je wakker wordt met slaapverlamming, maar eventjes uit bed gaan en een rondje lopen.

Durf je niet te zeggen hoe lang je hier last van gaat hebben, maar zodra mensen er een betekenis achter hebben schijnt het vaak sneller weer over te gaan. Jezelf realiseren wat er gebeurd is de eerste stap naar het onder controle krijgen. Vaak breek je er ook sneller uit als je je concentreert op het bewegen van één deel van je lichaam, bijvoorbeeld het topje van je pink of het knipperen met je ogen.

Sterkte ermee in ieder geval, een fatsoenlijke nachtrust zou iedereen eigenlijk op moeten kunnen rekenen!

LoveQuality zei:

Ja slapen durf ik gewoon niet meer, lig hier al uren met men ogen open...
Ik wil gewoon iemand die me kan vastpakken en geruststellen.. bedankt voor je tips Fool!!!!!

Klik om te vergroten...

Is er iemand in je omgeving die je kunt bellen als je bang bent?

Kan me heel goed voorstellen, heb ook wel eens een doodeng nachtje slaap gehad en ben de rest van die avond ook niet mijn bed meer ingekropen.

Op een gegeven moment zul je je echt moeten bedenken dat slapen toch de beste optie is, zelfs als je geschrokken wakker wordt. Als het je een paar keer overkomt wordt het echt minder eng. Het klinkt nu eventjes kut, maar probeer het te zien als een uitdaging. Probeer de tips te volgen om slaapverlammingen tegen te gaan en verzet je gedachtes als je slaapt. Met een beetje geluk wordt je wakker zonder slaapverlamming en dan is dat alleen maar bevestiging dat het ook anders kan.

LoveQuality zei:

Niet echt... behalve 1 meisje maar die gaat niet altijd kunnen opnemen in de nacht.

Klik om te vergroten...

Als je de behoefte hebt om te willen praten dan mag je mij gerust bellen, zie je PB voor mijn mobielnummer. Helaas hebben telefoons niet de mogelijkheid om een knuffel fysiek door te geven, maar wat ik je wel kan aanbieden is een luisterend oor als je dat wilt.

Bedankt Erick, dit waardeer ik enorm, ik zal je enkel bellen in uiterste nood want wil anderen niet storen tijdens hun nachtrust.

Heb vannacht geen slaapverlamming gehad enkel heb ik nu van die schokjes ik men hoofd maar dat heb ik nogal gehad bij overmatig XTC gebruik. De wereld gaat voorbij in schokjes en heb niet het gevoel dat ik nu in de realiteit leef. Vreemd!

Bedankt Fool voor de tips, deze hebben me deze nacht goed geholpen!
Ik voel me een stuk geruster als ik niet op men rug lig.

Iemand een idee wat slaapverlamming te maken heeft met stoppen met drugs?

Hoop dat ik rap weer de oude ben. In ieder geval, van drugs blijf ik af!

Ik denk dat ik het antwoord al gevonden heb.

Medicatie ter regulatie van REM-slaap en onderdrukking van kataplexie:
Xyrem ® (Natriumoxybaat) (GHB)
Antidepressiva zoals Anafranil® of Efexor® (Venlafaxine).

Venlafaxine reguleert dus de REM slaap (de periode wanneer slaapverlamming voorkomt)
Ik vermoed dat het hier iets mee te maken heeft.

Mooi dat het geholpen heeft.

Qua oorzaak moet ik je helaas het antwoord schuldig blijven, de wetenschap snapt al niet (niet meer dan goede gokken) waarom we überhaupt slapen, en snapt al helemaal niet wat de oorzaak van slaapverlammingen zijn. Ongetwijfeld zal het iets met medicatie en drugs te maken hebben die je slaappatroon beïnvloeden, maar hoe/wat durf ik niet te zeggen.

Wat je zegt qua schokjes hoor je wel eens vaker bij het minderen/afkicken van o.a. antidepressiva of andere middelen. Als je er langer last van hebt zou je best een gesprekje met de huisarts kunnen houden, dit soort dingen kunnen wel erger worden als de bron niet aangepakt wordt. Moest je de antidepressiva trouwens niet afbouwen, in plaats van direct stoppen?

Wat aardig van Erick dat hij dat aanbiedt, ik heb zijn posts met glimlach gelezen. Het lijkt me wel wat raar om iemand die je niet kent op te bellen, maar ik vind het wel een mooi gebaar.

leipebaviaan zei:

Wat aardig van Erick dat hij dat aanbiedt, ik heb zijn posts met glimlach gelezen. Het lijkt me wel wat raar om iemand die je niet kent op te bellen, maar ik vind het wel een mooi gebaar.

Klik om te vergroten...

Dit mag inderdaad ook wel eventjes gezegd worden.

Het is inderdaad erg vreemd om een vreemde te bellen en ik denk dat ik echt serieus op het randje moet zitten om die stap te zetten

Maar het gebaar is natuurlijk heel erg mooi

LoveQuality zei:

ik zal je enkel bellen in uiterste nood want wil anderen niet storen tijdens hun nachtrust.

Klik om te vergroten...

Ik slaap gemiddeld zo'n twee keer per week en dan vaak ook niet langer dan 4-5 uur per nacht. Met andere woorden: je mag me altijd bellen als er iets is, want ik ben toch wakker.

Beste LoveQuality,

Ik voel met je mee ik heb zelf ook een aantal keer slaapverlamming gehad. Geloof me het is angstaanjagend maar het word erger door meer slaapgebrek. Hoe naar ook maar luister heel goed naar je lijf als je gaat liggen. Slaap neit op je rug dan gebeurd het sneller. Als je goed luistert naar je lijf dan kan je het op voelen komen. Het gebeurd meestal op het moment dat je in slaap valt. Als het gebeurd probeer dan zo kalm mogelijk te blijven. Probeer je te beseffen wat het is. Voor mij hielp het heel erg om tijdens de slaapverlamming te denken aan de wikipedia pagina al kon dat maar moeilijk. Maar dan kon ik het ietsje relativeren mezelf rustig houden. Om er uit te komen helpt voor mij het beste om me heel erg te concentreren op 1 bepaalde hand om die te bewegen. Zodra die in beweging komt (lijkt een eeuwigheid te duren) dan kom je er uit. Ga dan ontspannen weer liggen op je zij en ga wat lezen en probeer even wakker te blijven. Als je meteen weer gaat slapen is de kans vrij groot dat het weer gebeurd.

Maar probeer vooral kalm te blijven. Het is een nogal onbegrepen fenomeen al honderden jaren. Het voelt bijna demonisch en het is mega eng. De eerste twee keer dat het me gebeurde dacht ik dat ik een hersenbloeding had ofzo. Je niet kunnen bewegen en voor je gevoel keihard schreeuwen en gevangen in je hoofd zitten terwijl boze entiteiten op je borst zitten en vervormde schaduwen overal in je kamer om je heen klotsen. Ook hoorde ik mensen lopen.

Hou in je hoofd dat er zwart wit gezien niks aan de hand is en dat het over gaat. Dat er een schakel foutje word gemaakt in je hoofd.

Keep up niks gebruiken jij...

mocht je vragen hebben je mag me altijd PM'en

LoveQuality zei:

Ja slapen durf ik gewoon niet meer, lig hier al uren met men ogen open...
Ik wil gewoon iemand die me kan vastpakken en geruststellen.. bedankt voor je tips Fool!!!!!

Klik om te vergroten...

Hoe vaker het gebeurd hoe minder eng het waarschijnlijk zal worden.

Het verschrikkelijkste is gewoon die demonische wezens die rond en op je zitten en al dat geschreeuw in je hoofd in combinaties met vibraties...

Ik kan best begrijpen dat mensen beginnen te geloven is geesten en dergelijke.
Wie weet is hetgene wat je ziet allemaal echt maar kan je in onze realiteit die dingen niet zien.

Het rare is dat ik wel kon wandelen na een tijd maar een second later gewoon ontwaakte in men bed. Waarna het opnieuw begon. Een soort van droom in een droom.