Hoe erg is het om verslaafd te zijn?

Een verslaving is niet altijd het opvullen van een leegte hoor. Een rookverslaving is vaak gewoon een domme gewoonte die uit de hand loopt en heeft volgens mij zelden een onderliggende boodschap.

Ik raakte verslaafd aan wiet, omdat ik het gewoon chill vond en daarom te vaak ging doen. Niet dat ik een zware jeugd heb gehad oid...

Is een verslaving een ziekte? Iets waarvan je moet proberen te genezen? Of kan je het ook zien als lifestyle? Een keuze? Is het altijd ongezond, of is t best te doen als je er gezond bij eet en het kunt betalen?

Waarom is verslaving taboe? Zijn we allemaal niet ergens verslaafd aan, in meer of mindere mate?

Lijden alle verslaafden (en hun omgeving) aan hun verslaving, of kun je ook verslaafd zijn en een waardevol leven leiden?

Ik ben benieuwd naar jullie mening!

Verslaafd zijn betekent letterlijk dat jij een slaaf bent van je gedrag. Ik weet niet. Hou jij ervan een slaaf te zijn van je gedrag? En is je gedrag niet eerder de lifestyle en huppel jij daar als een slaaf achteraan?

Alle verslaafden lijden denk ik op een bepaald niveau onder hun verslaving. Verslaving tast namelijk je directe gevoel van vrijheid aan. Natuurlijk, aan de oppervlakte geniet je van die joint of dat flesje bier, maar je weet dat het een verdoving is die iets diepers tijdelijk onderdrukt. Het gaat het onderliggende probleem nooit oplossen.

Het leven ís waardevol. Des te meer reden om het niet als een slaaf te beleven.

Mijn mening:
Op het moment dat je verslaafd bent vind je het niet erg. Wat geef jij nou om de verjaardag van je broer/zus als je voorraad speed op is en eerst ergens in een achterbuurt een paar gram moet gaan halen.
Of waarom zou je met je vrienden op stap gaan als je ook thuis kunt zitten en films kunt kijken en joints kunt roken?
Mijn ervaring is dat je zoveel mooie momenten mist terwijl je net je verslaving bezig bent.

Je kunt best gezond leven en verslaafd wezen denk ik.

Maar je kunt zoveel leuke dingen doen in plaats van......noem maar op.

Blow best veel, ik zie het als een lifestyle na werk is lekker of s'weekends blaas ik volop hasj. Vind het niet eens leuk meer om nuchter te zijn. Maar meer dan blowen of af en toe een flesje doe ik niet.

Ik ben n ieder geval verslaafd aan ethanol, en mogelijk/tijdelijk ook andere stoffen.

Dit beschadigt mijn lever op zijn minst, en mijn sociale omgeving heeft er ook wel last van, afhankelijk wat de relatie inhoudt.

Ik ben er zeker niet blij mee, en als ik 1 ding mocht wensen was het nooit meer alcohol te gebruiken.

Verslaving is inderdaad een ziekte, mensen die echt verslaafd zijn kunnen niet lang recreatief gebruiken, wel ben je als verslaafde verantwoordelijk voor je herstel. Niet iedereen heeft dit genetische aspect icm. sociale factoren.Daarom zijn er veel mensen met genetische aanleg zonder dat ze verslaafd raken.Verslaving is een progressieve ziekte voor velen en dit lijdt tot grote financiële problemen, dakloosheid of de dood.

Hangt natuurlijk ook wel van het middel af wat voor gevolgen een verslaving heeft op iemands leven.

Ik ben ruim 6 jaar verslaafd geweest aan wiet, kon er prima mee functioneren en het had dus niet direct een grote negatieve impact op mijn leven. Inmiddels bijna 2 jaar mijn gebruik van wiet onder controle en moet toch wel zeggen dat ik blij ben om van die verslaving af te zijn. Ik ga inmiddels wat bewuster door het leven namelijk. Maar ik had het prima mijn hele leven vol kunnen houden zonder grote negatieve impact. Met zwaardere middelen ligt dat wel anders denk ik.

Zolang je verslaafd bent, ben je er meestal tevreden mee. Natuurlijk zijn er veel nadelen maar die zijn vrij makkelijk weg te moffelen met excuses. Pas als je stopt ontdek je hoeveel impact het op je had.

Ik denk persoonlijk dat het altijd een nadeel is om verslaafd te zijn. Je bent altijd afhankelijk. Verslaafden denken daar vaak anders over.

Praten we hier puur en alleen over een drugsverslaving of in het algemeen?

Ik kan het punt goed begrijpen dat een verslaving niet per direct inhoud dat je je leven verpest.
Als ik kijk naar mezelf, rook al een jaar of 12 iedere dag weed. Ik heb een paar pogingen gedaan om te stoppen (wat vooral uit geld overweging was dan wat anders, dezelfde motivatie heb ik om te stoppen met roken, maar dat is ook niet gelukt, ook een paar keer een goede poging gedaan) maar is nooit gelukt.
Ik werk, ik kook eten, het huis is schoon, de honden zijn er iedere dag lekker uit geweest, mijn partner word verwend (soms ben ik de slaaf ) , mijn kleren worden gewassen, mijn auto word eigenhandig opgeknapt, ik heb een sociaal leven etc. Ik ben verslaafd maar mijn leven gaat gewoon lekker door. In mijn hoofd zit dat ook als vereiste. Zodra mijn leven draait om de shot, hijs, ding te kopen. Dan word de motivatie om te stoppen niet alleen maar geld.
Ik blow ook niet veel, ik doe met 1 gram een week. Daar draai ik dan 3 joint's op een avond van. Volgens de ene site ben ik niet verslaafd omdat ik niet genoeg wegrook, en volgens de andere weer wel omdat ik ieder dag blow.
Dus wat zou nou eigenlijk de criteria voor verslaafd zijn?

Iemand die suikerverslaafd is (jaja, door al de weed ben ik hier wel succesvol mee gestopt, of heel erg geminderd) heeft andere voor en nadelen dan iemand die gokverslaafde is. Of iemand die verslaafd is aan online aankopen, of games, of het verzamelen van spullen, caffeine, sigaretten, seks etc.

Een verslaving is een ziekte, in hoeverre dat het een levensbedreigende ziekte is. Dat staat ter discussie als je het mij vraagt. Ik zie een verslaving niet als iets ergs als men zijn leven nog steeds heeft. Dus geen schulden maakt voor de verslaving, zichzelf onderhoud, zijn werk onderhoud etc. Dan kan iemand verslaafd zijn, maar geen last voor zichzelf of de samenleving.
Ik denk dus dat je niet hoeft te lijden onder je verslaving. En dus een waardevol leven kan leiden, ik denk dat het vrij makkelijk gaat zelfs. (uiteraard verschillend van persoon tot persoon)

Maar ook dit is pp verschillend.
Ik denk dat je ook niet in 1 zin kan samenvatten wat het voor mensen doet. Ik denk dat er te veel nuances in zitten. De ene verslaving is de andere niet.

Een verslaving van zowel drugs, sigaretten of weet ik veel wat, betekend dat jij een bepaalde leegte hebt die jij wilt opvullen.

De ene zijn zware jeugd, de andere het verlies van zijn moeder en misschien wel door geen werk te hebben.

Ik ben al 2 jaar verslaafd aan ghb en ketamine, puur omdat ik geen ritme heb. Heb nooit over mijn gevoelens gepraat en ben nou niet echt bepaald sociaal. Toen ik geen werk meer had en daardoor 24/7 thuiszat ben ik gaan gebruiken. Puur tijdverdrijf. Sommige gaan 20 uur gamen, sommige gaan elke dag fietsen.

De Ene verslaving is net wat heftiger dan de andere natuurlijk. maar als bijvoorbeeld ik fulltime werk zal hebben, vul ik die leegte op en zal ik stoppen. Dan zal de craving er een tijdje nog wel zijn, maar dan verander je je lifestyle van verslaafde naar werkend persoon.

Sommige mensen moete hun gevoelens kwijt of willen misschien hun vader eindelijk weer in hun leven.

Ik denk dat dit voor 99% de gevallen de bron is van een verslaving. Vul die leegte op, en na een tijdje heb je het niet meer nodig

afaik is een verslaving altijd ongezond, omdat, zoals gezegd, je gedrag gestuurd wordt door een ongewone factor, ook game of sex verslaving valt daaronder

Excuses voor de lap tekst zonder tekens enzo maar dat lukt nu echt ff niet morgen pas ik het aan
Heb het nu 3x geprobeerd netjes te krijgen met leestekens etc elke een sql melding ofzo mijn excuus
ja ik heb het ook voor elkaar

vorig jaar een half jaar 5 gram per dag erdoor gewerkt hoge kwaliteit dus neer vernauwing minder bloetc etc ik was dus continu alle bloed eruit halen en alles vernauwen nou toen dus hoog in neus een groot gat er was prima mee te leven volgens de dokter zou ik klachten krijgeb dan sou er over een operatie gepraat gaan worden

ik was best geschrokken dat het in zoon korte tijd is ontstaan je leest overal dat het jaren en jaren duurt

nou komt het allerdomste wat ik ooit had kunnen doen ik heb over 5 maanden een rechtzaak waarin ik schoon bloed wil aanleveren dus wat bedacht ik ik doe nog 1 weekendje een feestje en dan is het klaar moet even vermelden dat ik afgelopen tijd regelmatig weken achter elkaar niet heb gebruikt dus mijn plan is dan ook echt niets meer te gebruiken geen alcohol geen drugs en ook zeker geen pammetjes etc aangezien zonder schoonbloef de zaak verloren is bij voorbaat nou begon klein maar is uit eindelijk verspreid over 2 1/2 dag 11 gr geworden nou is dit niet heel abnormaal gezien me verleden maar wat wil nou zaterdag ochtend snoot ik al een brok van ongeveer 2 1/2 x 2 1/2 uit keihard geen vlees of snot toen dacht ik al kut maarja onder invloed en nu nog steeds nu ik dit typ maar heb nu een paar x me neus gespoeld met fysiologisch zout van dr apotheek dit naar aanleiding ivm dat een aanwezige zei ik moet even in je neus kijken man hij keek en ze gezicht zei genoeg ik zeg wat hij zegt dit is niet goed

ik denk shit raak in paniek donder alles de gootsteen in en spoel het weg de coke sterk zout watertje aan gemaakt en flink gespoelt ging opzich prima ja natuurlijk die gore bedorven bloed smaak maar oke dat hoort erbij

voelt beetje kriebelend aan en irritant dus ik blaas uit via me neus gelijk allebei de gaten dicht verstopt ik denk wtf is dit nou dus pak een wattenstaafje probeer dat er tussen te krijgen nou dat lukte dus duwde me neus vleugel so goed als ging naar buiten om ruimte te creeren vervolgens uit blazen en ik hoor een bonk en vele tikjes nou dan word je al gek durfde niet te kijken en heb meteen de andere kant aan gepakt en eigenlijk zelfde verhaal

ja dan moet je toch kijken ja ik schrok ke de tering 1 en al bot met weefsel etc

paar keer herhaalt tot zoveel mogelijj losse zooi los kwam en het iets rustiger aan voelde ik keek in de spiegel en zag niet veel ja dan word het voelen ja me hele tussen schot is aan de onderkant weg echt helemaal kan zo alles doorsteken van ene naar het anderr neus gat en telkens voel ik weer los spul zitten eigen schuld dikke bult niet mee om kunnen gaan geen grens je kan alles opnoemen wat je wilt en veel zal ook best opgaan ik wil alleen enkel delen hoe het kan gaan en wat het allemaal doet in je hoofd ik begon ook met een halfje in ern weekend dat wou ik even kwijt als maar 1 iemand er iets mee kan of doet ben ik al blij.

Nu 3 weken verder nee wil niet nee mag niet
Afgelopen week 14 uur geslapen
Een los zitten bot vanaf middenpunt tot neuspunt
En volgens mij een perforatie naar oogkas

ja ik vind het erg verslaafd zijn

En dan laat ik alle dingen onbeschreven met betrekking op alles buiten mijzelf
Wil het ookniet typen want doet teveel pijn
En ook tijdens gebruik boeit het je

SkittlesAndMe zei:

Een verslaving is niet altijd het opvullen van een leegte hoor. Een rookverslaving is vaak gewoon een domme gewoonte die uit de hand loopt en heeft volgens mij zelden een onderliggende boodschap.

Klik om te vergroten...

In mijn ervaring kan roken die rol wel degelijk vervullen. (Roken is het enige waar ik ooit verslaafd aan ben geweest.)

Ik ben op mijn 11de begonnen met roken, omdat ik weinig vrienden had en graag erbij wilde horen. Op 12 september 2009, toen ik op uitging met een meisje dat niet van roken hield, ben ik cold turkey gestopt. (Ik rookte toen bijna een pakje per dag.) Op 22 juni 2012 was ik net verhuisd en zat ik niet meer op school, en ben ik weer begonnen met roken.
De hoeveelheid die ik rook hangt af van de omstandigheden: op feestjes waar ik niemand ken rook ik heel veel, thuis rook ik minder. Als ik alleen bij de bushalte sta rook ik niet, als ik tussen vreemden sta steek ik de ene na de andere op.

Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.

Fenrir zei:

Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.

Klik om te vergroten...

Dapper om dat toe te geven. Denk dat velen het om die reden doen, of tegen verveling.

Fenrir zei:

Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.

Klik om te vergroten...

Het klinkt in mijn oren vooral als een gewoonte om sociale spanning tegen te gaan. Je rookt immers niet wanneer je eenzaam op een bus staat te wachten, maar wel wanneer er mensen om je heen zijn bij die bushalte. Ik kan natuurlijk niet tussen jouw oren kijken en ken je niet persoonlijk, maar het komt op mij meer over als een manier om jezelf een houding te geven wanneer je in onbekend gezelschap bent.

Sally Tessio zei:

Het klinkt in mijn oren vooral als een gewoonte om sociale spanning tegen te gaan. Je rookt immers niet wanneer je eenzaam op een bus staat te wachten, maar wel wanneer er mensen om je heen zijn bij die bushalte. Ik kan natuurlijk niet tussen jouw oren kijken en ken je niet persoonlijk, maar het komt op mij meer over als een manier om jezelf een houding te geven wanneer je in onbekend gezelschap bent.

Klik om te vergroten...

Erg scherp
Ik doelde met eenzaamheid inderdaad niet zozeer op het al dan niet alleen zijn, maar op de manier waarop ik de wereld op dat moment ervaar. De aanwezigheid van onbekenden kan isolerender werken dan daadwerkelijk alleen zijn.

Fenrir zei:

Erg scherp
De aanwezigheid van onbekenden kan isolerender werken dan daadwerkelijk alleen zijn.

Klik om te vergroten...

Dat doet me denken aan de inmiddels overleden Robin Williams.

I used to think that the worst thing in life was to end up alone. It's not. The worst thing in life is to end up with people who make you feel alone.

Moest een beetje hieraan denken bij dit topic. Misschien dat iemand er iets aan heeft. (:

Doet mij beetje hieraan denken....