Depressief door cannabis of door leven?

Ok top, het werd me uit eerdere posts niet helemaal duidelijk. Dan is alles in de pijpleiding nu. Meer kan je niet doen. Ik hoop dat je erin terechtkomt!

En wat henkie2 zegt, heel dapper van je.

Tevens goed dat je (al dan niet noodgedwongen) sterk geminderd bent! Niet prettig voor je gevoel misschien maar wel rendabel voor jou en je toekomst!

Keep us posted zou ik zeggen.

*.exe2.0 zei:

Keep us posted zou ik zeggen.

Klik om te vergroten...

Dat zal ik doen.

Vanaf 1 november leef ik op straat, heb net een zak wiet gekocht en ik ga mezelf helemaal de tering blowen...

Oei.. Gast..

Wat kan ik zeggen.

Hele slechte zaak.

En wat zegt degene van het wijkteam daar dan over? Kan die je niet doorverwijzen naar iemand van een overheidsinstantie die je kan helpen? Niet opgeven!

Bad Karma zei:

Vanaf 1 november leef ik op straat, heb net een zak wiet gekocht en ik ga mezelf helemaal de tering blowen...

Klik om te vergroten...

Zwaar kut man.

Zijn er geen opvangcentra in Nederland voor mensen in problemen of daklozen? Hier in Belgie hebben ze dat wel.

Pffff net dit topic doorgelezen. Je leest erover in de krant van dat mensen dakloos worden enzo blablablabla maar om het vanuit jou kant te horen/lezen komt toch heel anders binnen.
Wens je veel succes man met...ja waarmee eigenlijk?
Hoop echt dat je op 1 of andere manier weer op de been komt.

Ik woon in een sloopwoning omdat ik als Nederlander niet in aanmerking kom voor een sociale huurwoning. De huur is al een aardig tijdje niet betaald. Het betreft een jaarcontract wat volgende week afloopt. De woningbouw wil het contract niet verlengen. Over korte tijd worden de woningen gesloopt. De woningbouw is niet meer verplicht mij van een andere woning te voorzien. De opvang is nog het enige en daar ga ik niet heen. Zit trouwens toch altijd vol. Volgende week Donderdag is de ontruiming. Ik weet niet meer wat ik doen moet.

Geen geld meer, geen woning meer, geen familie meer, geen relatie, geen sociale omgeving, geen werk en depressief op straat moeten leven? Dat gaat niet lang duren voordat ik er een einde aan maak. Ik verdom het om zo te leven.

Je hebt echt echt echt nul mensen die je zou kunnen aanspreken?

En ik weet dat het systeem verre van waterdicht en vlekkeloos is maar er zal toch wel iets mogelijk zijn? En dan bedoel ik via de gemeente, Leger des Heils, misschien dat mensen van de voedselbank wel een adres hebben, de kerk?

En als je serieus bent over zelfmoord: https://www.113.nl/

Ondanks alles wens ik je (juist) een goedemorgen.

Keep us posted vandaag graag n.a.v. je gesprek bij het wijkteam.

Goedemorgen,

Ik las je laatste toevoegingen en het is ook wat je niet wilt meemaken.
Ik heb ook mijn moeder en meer belangrijke mensen voor mij verloren op jonge leeftijd al.
En kon dat niet eens accepteren en ging verder als of het niet was gebeurd en van alles tegen de emoties proberen als die dan opeens je helemaal overvallen.
Ik heb al vroeg psychische klachten stemmingsstoornissen en uit eindelijk zit je in een depressie van meer dan een jaar.
En je langzaam gaat gaat afzonderen en zo erg dat je altijd maar alleen bent. En dan met je zelf zit opgescheept!
Maar alleen jij kan ook weer zorgen dat er weer belangrijke dingetjes weer opgestart worden die je nodig hebt.
Anders kan het je alles afpakken wat je nu nog hebt en ook de kansen om hulp.
Je hebt al goede eerste stappen achter de rug nu is het zorgen dat je ook liefst deze
week al een hulpverlener krijgt die bijvoorbeeld bij je langs komt en een stappenplan
samen gaat maken hoe je weer de volgende stappen moet doen.
Welke locatie Brijder ben je aangemeld? En weet je zelf al wat voor soort behandeling
je het meest ziet zitten. Meerdere dagen per week daar ambulant hulp krijgen.
Of kies je voor opname voor 2 of 3 maanden intern bij Brijder bijvoorbeeld?
Voor de eerste intake vaak rond de 2 weekjes wachttijd!
Daarna gaan hun met jouw kijken wat voor behandeling nodig is,
Ambulant duurd dan dan ook weer 2 tot 4 weken.
Opname staan altijd langere wachttijden voor. Maar 2 tot 4 maanden is niet gek ofzo


Suc6 en probeer een iemand te krijgen die je helpt met kleine
praktische zaken en met de moeilijkere beslissingen!
Alleen gaat het jouw niet zo lukken en zal je blijven rot voelen in de situatie.

Degene van het wijkteam die mijn zaak behandeld probeert nog een keer bij de woningbouw of ze over hun hart willen strijken maar geeft me weinig kans. Ter uitzetting van een huurachterstand kan je naar de rechter, voor het aflopen van een jaarcontract voor de huur kun je niets doen. Ik ben de lul. Volgende week word de woning ontruimt en moet ik me melden bij de opvang. Dat ga ik niet doen.

Ik ben aangemeld bij het hoofdkantoor van Breider via een verwijzing van mijn huisarts. Aankomende 6 januari 2020 krijg ik een intake gesprek. Het zal niet veel uitmaken. Ik ben er klaar mee. Ik heb veel meer zin om er uit te stappen dan om maar weer "proberen er iets van te maken". Ik ben het zat. Ik ben moe, en ik heb niets meer.

Ik herken je situatie wel en heb door verslaving en allerlei omstandigheden in 2009 ook mijn woning kwijt geraakt. Van vriend tot vriend want familie had ik niet en omdat ik nog gebruikte ook weinig goeie vrienden. Toch enkele die mij een aantal weken in huis namen maar door hun situatie was dit niet langdurig.

Je wil het misschien niet horen of doen maar als de optie er is en je kan het doen ga naar een opvangcentra. Ik was er zelf ook altijd huiverig over en wou het niet en was er liever niet meer dan mezelf daar aan te melden. Zou wel op straat leven tot ik erbij neerviel. Maar door een straathoekwerker toch de stap gezet. Elke dag volhouden en blijven aanmelden. Ze zeggen altijd dat het vol zit maar voor iemand die echt wil is er altijd een crisisplaats over. Via politie was ik direct in een crisiswoning voor enkele weken en van daaruit naar een mannenopvang. Was daar best een "leuke" ervaring want ik zat tussen mensen die allemaal hetzelfde probleem hadden. Geen dak boven hun hoofd en de middelen niet om zelf dat dak op te bouwen of bekostigen. Er was begrip in de groep mensen die er was. Ik heb nog mensen op social media staan die het allemaal nu goed stellen maar die zich toen ook in een uitzichtloze situatie bevonden.

Als die keus er ook is in Nederland neem ze dan. Laat je kop niet hangen met zwarte gedachten en spinsels in je hoofd. Je hebt hier een topic gestart. Diep in jezelf wil je er komen en dat kan je zeker en vast. Geen enkel mens hoeft zichzelf dood te wensen door dergelijke tegenslagen. Blijven vechten het zal met tijd beloond worden!

Bad Karma zei:

Degene van het wijkteam die mijn zaak behandeld probeert nog een keer bij de woningbouw of ze over hun hart willen strijken maar geeft me weinig kans. Ter uitzetting van een huurachterstand kan je naar de rechter, voor het aflopen van een jaarcontract voor de huur kun je niets doen. Ik ben de lul. Volgende week word de woning ontruimt en moet ik me melden bij de opvang. Dat ga ik niet doen.

Ik ben aangemeld bij het hoofdkantoor van Breider via een verwijzing van mijn huisarts. Aankomende 6 januari 2020 krijg ik een intake gesprek. Het zal niet veel uitmaken. Ik ben er klaar mee. Ik heb veel meer zin om er uit te stappen dan om maar weer "proberen er iets van te maken". Ik ben het zat. Ik ben moe, en ik heb niets meer.

Klik om te vergroten...

In Nederland komen dit soort dingen vaak na verloop van tijd weer goed. Mits je inzet toont en bereid bent mee te werken met de betrokken instanties. Je gaat er nu een tijdje voor moeten vechten. Als je in de opvang komt zal je wel weer andere mensen ontmoeten. Misschien vermindert je eenzaamheid zelfs wel wat. Ik zou je ook echt aanraden om contact op te nemen met je familie als mogelijk. Dit hoeven helemaal niet mensen uit je gezin te zijn. Een tante of een oom waar je het vroeger goed mee kon vinden. Iemand met wie je jouw situatie kan delen en samen mee kan zoeken naar een oplossing. Als je echt geen familie heb dan kan dat natuurlijk niet.

Ik heb ook een zware tijd achter de rug gehad. Vijf jaar lang met suïcidale gedachten. Dacht dat het nooit meer goed zou komen. Nu studeer ik, heb ik wat vrienden, ik zing in koor. Als ik had opgegeven had ik dit allemaal niet mogen meemaken. Suicidale gedachten kan je niet weg wensen maar je kan wel kiezen hoe je er mee om gaat. Het is zoals PsyTekZ zegt,je hebt dit topic aangemaakt, je deelt alles zo open met ons, blijkbaar is er een deel van je dat nog wil blijven vechten. Geef alsjeblieft niet op man.

Fiets

He Bad Karma, ik zie dat je in een ander topic over cannabisverslaving een heel positieve en opbeurende post plaatst! Respect daarvoor. Wat goed van je dat je in jouw situatie nog de power hebt om iemand anders te helpen behoeden van z'n verdere neergang!! Dat zegt heel veel over je karakter. Echt heel krachtig en liefdevol. Gebruik de rest van je energie nu voor jezelf, kerel. Morgen weer een dag waar je je leven opnieuw kan doorstarten.

Goed nieuws! De ontruiming is van de baan, ik moet €50,- per maand meer gaan betalen aan huur. Het precieze weet ik er nog niet van maar ik geloof dat de sloop van de woningen is uitgesteld tot volgend jaar november en het wijkteam heeft iets weten af te dwingen, ik hoor straks precies wat er is gebeurt.

Update: vandaag hoor ik niet meer wat er precies is gebeurt, het belangrijkste is dat ik nog een huurcontract krijg voor een jaar en dat de ontruiming niet doorgaat.

Goed om te horen! Nu krijg je wel de tijd om aan jezelf te werken. Blow het asjeblief niet allemaal voorbij tot volgend jaar. Nu je een positieve ommekeer kan maken, en dat dak boven je hoofd kan behouden, doe het dan zeker en vast!

Ik had mijn een na laatste stoppoging destijds ook verziekt,
precies dezelfde valkuil 'ik heb het verdiend na een tijdje nuchter, ik kan dat ook wel, maar eentje etc etc
kostte me een half jaar blowen weer...

dus een kerstkransje ja, warm aanbevolen

Bad Karma zei:

Ik heb begrepen dat die vermoeidheid te maken heeft met het afkicken van wiet.

Klik om te vergroten...

Wiet dempt de prikkels in de hersens, wanneer je mindert met wiet gebruik zullen die prikkels weer toenemen.

Dit betekend dat je meer energie kwijt bent aan het verwerken van prikkels en dat diezelfde (toename van) prikkels je tegelijkertijd wakker zullen houden zodra je in slaap probeert te vallen. Het komt er op neer dat je het natuurlijk huishouden van je lichaam wat ontregelt hebt en dat dit zich weer even zal moeten stabiliseren.

Bad Karma zei:

De rechten die ze KRIJGEN heb ik dertig jaar voor moeten werken. En dan worden ze afgenomen.

Klik om te vergroten...

Dat is ook niet vanzelfsprekend, en als jij 30 jaar hebt gewerkt en bijgedragen aan gemeenschappelijk goed is het terecht dat je ondersteuning verwacht. Op dit vlak zijn blijkbaar wel vaker verbeteringen mogelijk: https://www.npo3.nl/brandpuntplus/stropdasdakloze-interview

Je moet het immers samen een beetje leuk houden. Cliché blijft toch wel dat er veel moois is opgebouwd en dat allemaal niet vanzelfsprekend is.

Jmths zei:

wat ontregelt hebt

Klik om te vergroten...

Zeg maar gerust dat ik mezelf behoorlijk naar de klote heb geholpen....

Jmths zei:

Je moet het immers samen een beetje leuk houden.

Klik om te vergroten...

Precies. En dat zou betekenen dat als eh, iemand een villa krijgt aangeboden de ander dat ook zou moeten krijgen. ik zit maar te wachten in mijn "woning", (ik noem het verblijfplaats omdat ik er niet mag blijven en een kenmerk van een woning is dat je er jaren kan blijven wonen, contract voor onbepaalde tijd en zo)
op een villa maar niemand die er mij een aanbied. Gelijke rechten en plichten toch? Niet in dit geval en dat trekt scheve gezichten om het voorzichtig uit te drukken. Het is ook een tikkeltje frustrerend.

Maar dit heeft niets met drugs te maken en alles met politiek en daarom hou ik er nu over op.