#1
En eerlijk gezegd, ik moet stoppen, want ik ben slechts 4 uur wakker en heb al 3 concerta s op...ik heb niet veel keuze. Blij met de hoopgevende boodschappen!!!
#4
Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.
Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.
Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen
Het lijkt me eigenlijk ongelooflijk bevrijdend om te geloven dat ik zonder middelen zou kunnen en toch met mijn gevoelens kan omgaan...ik zie ook met het hier neer te schrijven dat dat de oplossing is...Dank je voor de replieken!!!! Van mensen met ervaring neem je toch al wat meer aan héJe heb dus last van je emoties omtrent het last hebben van je emoties.
Ik denk dat de enige uitweg is om je angst te confronteren. Anders blijf je in die feedback loop vast zitten. Probeer het gewoon. En als het fout gaat. Dan probeer je het nog een keer. Het process van leren is er een van vallen en opstaan. Hoe wil je er anders uit ontsnappen? Door gaan met wat je nu doet? Een ander middel zoeken als vervanger?
