#1
ok, mooi dan is er vanaf nu alleen nog maar een weg uit, kleine stapjes, ik raad je vooral aan om naar je emoties te kijken. niet onderdrukken, vind vrienden waarbij je je emoties kan en mag uiten. als je boos ben, wees boos, als je verdrietig bent, wees verdrietig. ga er vol in en laat het toe.Hey lotgenoot, dank voor je reactie en medeleven uit ervaring. Ik denk eigenlijk dat ik wel op het diepste punt ben aangekomen in de zin dat ik werkelijk geen keuze heb: of
1) ik neem meer Concerta s en dat is veel te gevaarlijk aangezien ze te kort werken en dus nauwelijks nog voor verlichting zorgen waarop wel een immense craving volgt. Hierdoor heb ik de rest die ik nog had weggedaan aangezien ik me zwaar zou overgedoseerd hebben als ik nog enigszins toegaf aan de cravings. Ik blijk ook belange niet meer zoveel Concerta aan te kunnen als ik kon, mijn lichaam reageert er heel slecht op en bij mijn voorlaatste herval ben ik al naar de dokter geweest voor zware pijn op de borst, gisteren ging het weer die richting uit. Dit nadat ik al een paar maanden terug met een zware overdosering van 28 Concerta s van 36 mg (ja hoor, op 1 dag zoveel Concerta binnenwerken kon toen) op spoed belandde en dit was in die periode niet mijn enige spoedbezoekje wegens oppeppers. Toegeven aan de craving gaat naar een heel bitter einde.
2) ik kauw elke ochtend 1 Concerta kapot die ik haal bij de apotheker en zie 3 uur daarvoor ontzettend af, heb heel even verlichting en zie dan weer voor de rest van de dag af van cravings en ander afzien wat het ook moge zijn (geestelijke afkick?) en ga dus telkens op en neer. Het uitwerken van de Concerta gaat pijlsnel, dus van een even goede draaglijke stemming naar een diep dal
3) ik neem de Concerta in zijn geheel en zie af, maar heb gelukkig niet echt het gevoel van cravings. Dit ben ik nu terug aan t doen, ik heb dit de laatste keer 4 dagen volgehouden, het kleurenpalet aan emoties was groot (met methylfenidaat of hoge doseringen lijkt t leven simpel: zwart wit), lachen en wenen tegelijk, vooral heel veel wenen, chaos, nauwelijks nog in staat te functioneren...
Ik heb geen andere optie dan keuze 3 of gewoon stoppen met Concerta. Tenzij ik mezelf graag onder de grond wil en dat is gelukkig niet zo.
Ik houd vol zo goed en zo kwaad ik kan om Concerta niet meer te kauwen, ik zie vreselijk af, maar het komt wel goed.
