Dat ligt wat complexer..hoe je brein werkt.Langzaam.praten,knikkebollen en in slaap vallen zijn nu juist het tegenovergestelde dat vind ik zo vreemd,hij is altijd aktief en herken deze dingen niet,maar ga er zeer zeker beter op letten,thanx!
AMEN, goed verwoord! Zo is dat inderdaad en herken hier ook veel in terug bij mezelf. Als ik vol emotie en stress en depressie zat en ik popte wat xanax of clonazolam dan voelde ik me net een superstar die alles aankan! Ik lulde niet net alsof ik een gram coke op had maar zo voelde ik mij wel gelijk. Een ieder ervaart het effect van een middel anders.Dat ligt wat complexer..hoe je brein werkt.
Mensen met autisme, ADHH..stress
Als ze een downer gebruiken dan kalmeert eigenlijk het overprikkelende gedeelte in het brein, waardoor je ineens energie overhoud voor functioneren..contra indicatie..persoon krijgt meer energie..Word euforischer..
Eigenlijk moet je gewoon op op je gutfeeling afgaan..
Bijna niemand is altijd energiek en blij.
En de meeste mensen gebruiken drugs omdat ze een betere versie van zichzelf worden.
Stereotypering...maar misschien herkenbaar
De overspannen moeder word relaxt en ontspannen van wijn.
De onder hoge druk functionerende salesmanager snuift lijntjes om altijd maar 'aan te staan.
Een overspannen persoon rolt door benzo's ineens moeiteloos door t leven.
De verveelde gamejongere dood zijn tijd ineens een stuk makkelijker met wiet.
Er zitten een hoop mensen aan caffeine,anti depressiva,opiaten en kalmerende middelen op doktersrecept.
Die zijn net zo goed verslaafd. Maar dat is maatschappelijk acceptabel.
Bottom line..als je geproeft hebt hoe leuk het leven kan zijn en hoe heerlijk het is om euforisch en energiek te zijn, moet je sterk in je schoenen staan weer te kiezen voor het nuchtere saaie leven, want hoe vaker je gebruik, hoe kleurlozer nuchter is.
Ja ik heb exact hetzelfde!AMEN, goed verwoord! Zo is dat inderdaad en herken hier ook veel in terug bij mezelf. Als ik vol emotie en stress en depressie zat en ik popte wat xanax of clonazolam dan voelde ik me net een superstar die alles aankan! Ik lulde niet net alsof ik een gram coke op had maar zo voelde ik mij wel gelijk. Een ieder ervaart het effect van een middel anders.
Mooi verwoord,duidelijke kan niet,ben erg blij met ons contact hier,het helpt me enorm thanx !Dat ligt wat complexer..hoe je brein werkt.
Mensen met autisme, ADHH..stress
Als ze een downer gebruiken dan kalmeert eigenlijk het overprikkelende gedeelte in het brein, waardoor je ineens energie overhoud voor functioneren..contra indicatie..persoon krijgt meer energie..Word euforischer..
Eigenlijk moet je gewoon op op je gutfeeling afgaan..
Bijna niemand is altijd energiek en blij.
En de meeste mensen gebruiken drugs omdat ze een betere versie van zichzelf worden.
Stereotypering...maar misschien herkenbaar
De overspannen moeder word relaxt en ontspannen van wijn.
De onder hoge druk functionerende salesmanager snuift lijntjes om altijd maar 'aan te staan.
Een overspannen persoon rolt door benzo's ineens moeiteloos door t leven.
De verveelde gamejongere dood zijn tijd ineens een stuk makkelijker met wiet.
Er zitten een hoop mensen aan caffeine,anti depressiva,opiaten en kalmerende middelen op doktersrecept.
Die zijn net zo goed verslaafd. Maar dat is maatschappelijk acceptabel.
Bottom line..als je geproeft hebt hoe leuk het leven kan zijn en hoe heerlijk het is om euforisch en energiek te zijn, moet je sterk in je schoenen staan weer te kiezen voor het nuchtere saaie leven, want hoe vaker je gebruik, hoe kleurlozer nuchter is.
Hoe gaat het nu met je modepop2? Hopelijk goed!Mooi verwoord,duidelijke kan niet,ben erg blij met ons contact hier,het helpt me enorm thanx !
Hey,nou wat aardig dat je dat vraagt ! Ik ben erg verstrooid,weet echt niet meer wat ik moet..wat ik nog wil...en wat ik nog kan,dit is geen standaard situatie,mijn omgeving begrijpt me niet,die snappen ook niet dat verslaving meer is als alleen gebruiken...niemand snapt hoe ik al die jaren geleefd heb,wat dat met je doet,waar ik tegenaan liep en joost mag weten wat me nog te wachten staat,zie even door de bomen het bos niet meer...en hij...ja hij zegt dat het goed gaat daar ,doet er erg nuchter over en ik weet inmiddels wel beter...Hoe gaat het nu met je modepop2? Hopelijk goed!
Het is heel begrijpelijk,.mensen die jarenlange onder extreme stress werken, krijgen vaak een Burnout zodra ze vakantie nemen..het lichaam ervaart even rust..en stort dan helemaal in. De noodrem gaat er dan op want je hebt al je reserves uitgeput.Hey,nou wat aardig dat je dat vraagt ! Ik ben erg verstrooid,weet echt niet meer wat ik moet..wat ik nog wil...en wat ik nog kan,dit is geen standaard situatie,mijn omgeving begrijpt me niet,die snappen ook niet dat verslaving meer is als alleen gebruiken...niemand snapt hoe ik al die jaren geleefd heb,wat dat met je doet,waar ik tegenaan liep en joost mag weten wat me nog te wachten staat,zie even door de bomen het bos niet meer...en hij...ja hij zegt dat het goed gaat daar ,doet er erg nuchter over en ik weet inmiddels wel beter...
Wat een rotsituatie zeg...😪 Gelukkig dat je hier wat medeleven en begrip kan vinden alleen jammer dat je zo'n persoon nu niet in real life hebt. Je kunt zoals Mrlovedj aangeeft misschien wel op zoek gaan naar hulp. Met een verslavingsarts in gesprek gaan en misschien voor jouzelf met een psycholoog? Ik denk dat je dat persoonlijk wel nodig hebt nu. Niet dat ik je niet een sterk persoon vind want je bent hartstikke sterk! Persoonlijk zou ik in jou situatie eerlijkheid het belangrijkste vinden dat is namelijk het enige wat je nu verdient van hem. Geen lariekoek dat het allemaal prima gaat, de waarheid! Zodat je weet waar je aan toe bent! Verder wil ik je nogmaals sterkte wensen en verder kunnen we niet veel voor je betekenen.... hopelijk komen er betere tijden aan voor je! En hopelijk ook voor hem natuurlijk!Hey,nou wat aardig dat je dat vraagt ! Ik ben erg verstrooid,weet echt niet meer wat ik moet..wat ik nog wil...en wat ik nog kan,dit is geen standaard situatie,mijn omgeving begrijpt me niet,die snappen ook niet dat verslaving meer is als alleen gebruiken...niemand snapt hoe ik al die jaren geleefd heb,wat dat met je doet,waar ik tegenaan liep en joost mag weten wat me nog te wachten staat,zie even door de bomen het bos niet meer...en hij...ja hij zegt dat het goed gaat daar ,doet er erg nuchter over en ik weet inmiddels wel beter...
Dankjewel !!Het is heel begrijpelijk,.mensen die jarenlange onder extreme stress werken, krijgen vaak een Burnout zodra ze vakantie nemen..het lichaam ervaart even rust..en stort dan helemaal in. De noodrem gaat er dan op want je hebt al je reserves uitgeput.
Ik denk(correct me if i'm wrong) dat nu je vriend opgenomen is, jij nu ook even een pauze ervaart van jullie driehoeksverhouding (jij, vriend en drugs)
Het kan enorm overweldigend zijn als je alles ineens gaat bevatten, en je kan ook wat paniek ervaren..wat als dit na deze pauze weer gebeurt.
Want daar ga je aan onder door,.en dat is heel begrijpelijk!
Waar je misschien eerst bezig was met de focus op zijn verslaving en je vriend zelf, nu ligt de focus bij jou.
Niets doen is het ergens ook accepteren dat de situatie zo is. Ook al wil je dat niet.
Wat jammer dat je er met niemand over kan praten. Kan je niet zelf contact opnemen met de kliniek? Alleen een gesprek om jouw kant te vertellen bij een gespecialiseerd verslavingshulpverlener kan al heel fijn zijn. Hij of zij kan je ook in contact brengen met andere naasten van verslaafden. Is dat een optie?
Het zou super goed zijn als je er wel over kan praten, op die manier vorm je een proces ipv een probleem.
Dankjewel ,het doet me zo goed,lees jin ook mijn reactie die ik gaf op de rest hier? Want die is mede aan jou gericht!Wat een rotsituatie zeg...😪 Gelukkig dat je hier wat medeleven en begrip kan vinden alleen jammer dat je zo'n persoon nu niet in real life hebt. Je kunt zoals Mrlovedj aangeeft misschien wel op zoek gaan naar hulp. Met een verslavingsarts in gesprek gaan en misschien voor jouzelf met een psycholoog? Ik denk dat je dat persoonlijk wel nodig hebt nu. Niet dat ik je niet een sterk persoon vind want je bent hartstikke sterk! Persoonlijk zou ik in jou situatie eerlijkheid het belangrijkste vinden dat is namelijk het enige wat je nu verdient van hem. Geen lariekoek dat het allemaal prima gaat, de waarheid! Zodat je weet waar je aan toe bent! Verder wil ik je nogmaals sterkte wensen en verder kunnen we niet veel voor je betekenen.... hopelijk komen er betere tijden aan voor je! En hopelijk ook voor hem natuurlijk!
Hey, ik heb je verhaal gelezen.
Mijn broer was ook verslaafd aan heroïne, toen ik rond de 23 was. Hij wilde er nooit over praten en heeft lang ontkend dat hij een probleem had. Ik kon niet tot hem doordringen. Uiteindelijk heeft hij zelf hulp gezocht en dat hele proces heeft 6 jaar geduurd.
Vaak is er een reden waarom mensen verslaafd raken. Mijn broer is autistisch.
Wat ik van die periode heb geleerd is dat je een verslaafde niet kan helpen, die kan alleen zichzelf helpen. De wil moet vanuit hemzelf komen. Anders gaat het niet lukken.
Ik zou, nu je even wat afstand kan nemen, alles goed voor jezelf op een rijtje zetten. Hoe lang ben jij bereid om hierin mee te gaan? Ga je er zelf niet aan onderdoor?
Besef je wel dat er een reële kans is dat hij terugvalt, en liegen hoort ook daarbij. Een verslaving van 36 jaar, dat is niet in 1 jaar opgelost. Hou er serieus rekening mee, anders word je weer zo teleurgesteld.
Dat van liefde en verstand, snap ik helemaal! Ik ben zelf ook vaak lang blijven hangen in ongelukkige relaties, ben ook geen opgever.
Maar degene die jou echt gelukkig kan maken, dat ben jijzelf! Het leven is te kort om ongelukkig te zijn.
Kies wijs! Verlies niet je hoofd. Mijn moeder zei altijd denk eerst aan jezelf en je eigen geluk.
Heel veel sterkte!
Dankjewel,inderdaad...elke verandering begint in je hoofd,voel me zoveel sterker na al jullie adviezen en medeleven,ik heb veel op een rijtje kunnen krijgen in mijn hoofd,ga niet meer voor wat mij ongelukkig maakt,ga alleen nog voor wat mij wel gelukkig maakt en dat is een relatie die gezond is,en nuchter !!!Ik verzon de metafoor ter plekke.
Hoe jij het schets vind ik mooi uitgelegd wat liefde nu echt is.
Vooral je laatste alinea vind ik erg raak.
Want kies je voor hem, dan kies je ook voor de verslaving. Niettemin is zoiets makkelijk gezegd als buitenstaander.
@Modepop2 ik twijfel er niet aan of je de kracht kan vinden om weer verantwoordelijk te zijn voor je eigen geluk, veel sterkte en wees ook trots op jezelf op wat je allemaal bereikt hebt. Misschien lijkt er weinig te zijn verandert, maar elke verandering begint in je hoofd.
Ik verzon de metafoor ter plekke.Mooie metafoor @Mrloverdj! Niet eerder gehoord.
In mijn wat andere kijk op liefde zie ik liefde als de grote rivier van het leven (de Tao). Dit is hoe de natuur stroomt daar waar zij wil stromen. Wij als individuen hebben het idee in deze stroming te zitten en klampen ons vast aan objecten in de rivier: stenen, vastzittende takken/bomen. Dit is wat we vaak doen met romantische liefde: het vast willen houden aan een bepaald punt in de rivier/het leven. Het kan zijn dat een tak loskomt en je een tijdje (sommigen hun leven lang) samen met elkaar mee stroomt met de rivier, maar deze tak kan ergens anders weer vast komen te zitten of in een andere stroming terecht komen dan jij. Vastklampen aan een vast punt in de rivier doet pijn omdat de rivier op je in blijft beuken. En uiteindelijk zal de rivier het toch winnen. Maar op het moment dat je loslaat besef je dat je weer mee stroomt met de rivier en dat dit is wat liefde is. De liefde was niet de relatie met de vastzittende tak of steen, de liefde is de gehele rivier. En nu je je er door mee laat voeren beweeg jij áls de rivier. Er is geen verschil tussen jou en de rivier.
Het is niet alleen een romantische liefde waar je je aan vast kunt klampen, maar ook een (heroïne) verslaving. Dat is dan jouw "beloved" geworden. De ander, waar je niet zonder denkt te kunnen. Je zult weer moeten leren mee stromen met de rivier, de "beloved" die je nooit kunt kwijtraken.
Dankjewel ,ik begrijp je advies en hou me vast aan het feit dat ik mezelf elke dag opnieuw kan afvragen of ik dit nog wil en kan,ik pluk de dag,opnieuw gebruik liegen dat zal voor mij het keerpunt zijn en zal ik spijkers met koppen slaan,die afspraak staat met mezelf !Hey, ik heb je verhaal gelezen.
Mijn broer was ook verslaafd aan heroïne, toen ik rond de 23 was. Hij wilde er nooit over praten en heeft lang ontkend dat hij een probleem had. Ik kon niet tot hem doordringen. Uiteindelijk heeft hij zelf hulp gezocht en dat hele proces heeft 6 jaar geduurd.
Vaak is er een reden waarom mensen verslaafd raken. Mijn broer is autistisch.
Wat ik van die periode heb geleerd is dat je een verslaafde niet kan helpen, die kan alleen zichzelf helpen. De wil moet vanuit hemzelf komen. Anders gaat het niet lukken.
Ik zou, nu je even wat afstand kan nemen, alles goed voor jezelf op een rijtje zetten. Hoe lang ben jij bereid om hierin mee te gaan? Ga je er zelf niet aan onderdoor?
Besef je wel dat er een reële kans is dat hij terugvalt, en liegen hoort ook daarbij. Een verslaving van 36 jaar, dat is niet in 1 jaar opgelost. Hou er serieus rekening mee, anders word je weer zo teleurgesteld.
Dat van liefde en verstand, snap ik helemaal! Ik ben zelf ook vaak lang blijven hangen in ongelukkige relaties, ben ook geen opgever.
Maar degene die jou echt gelukkig kan maken, dat ben jijzelf! Het leven is te kort om ongelukkig te zijn.
Kies wijs! Verlies niet je hoofd. Mijn moeder zei altijd denk eerst aan jezelf en je eigen geluk.
Heel veel sterkte!
Kratom vind ik discutabel of het drugsgebruik is wat je moet afkeuren.Hoeveel van die kratom neem jij in per dag? En krijg jij dit voorgeschreven vanuit de kliniek?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."