#1
Ik geef trouwens echt altijd niet toe aan die drang, maar ik krijg dan hele sterke intrustieve gedachtes
Altijd maar wat in je systeem moeten hebben
24 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Niet nuchter willen zijn, roesverslaving.
Bekend met het laatste? Een roes kan naast bedwelmend ook slaan op het gevoel van onder invloed willen zijn.
Je 1e zin lijkt te willen suggereren dat je jouw gebruik niet als een verslaving of alarmerend wil aanstippen.
Maar uiteindelijk heeft elke verslaafde die wil herstellen hetzelfde doel: nuchter worden. Dat is natuurlijk vrij summier en slechts een onderdeel in het proces. Maar vanuit dit perspectief kan je wel van een verslaving spreken.
Uiteindelijk is elke verslaafde vooral verslaafd aan het effect ervan. In jouw geval bereik je dat met een scala aan opties. Maar verder is er waarschijnlijk meer overlapping dan je denkt.
Wat zou je zelf willen en voel je je hier prettig bij?
Bekend met het laatste? Een roes kan naast bedwelmend ook slaan op het gevoel van onder invloed willen zijn.
Je 1e zin lijkt te willen suggereren dat je jouw gebruik niet als een verslaving of alarmerend wil aanstippen.
Maar uiteindelijk heeft elke verslaafde die wil herstellen hetzelfde doel: nuchter worden. Dat is natuurlijk vrij summier en slechts een onderdeel in het proces. Maar vanuit dit perspectief kan je wel van een verslaving spreken.
Uiteindelijk is elke verslaafde vooral verslaafd aan het effect ervan. In jouw geval bereik je dat met een scala aan opties. Maar verder is er waarschijnlijk meer overlapping dan je denkt.
Wat zou je zelf willen en voel je je hier prettig bij?
#3
Roesverslaving ja. Maar dat nooit nuchter willen zijn moet natuurlijk een onderliggende reden hebben. De roesverslaving is, net als elke andere verslaving, een uiting van een onderliggend probleem.
En meestal, zo niet altijd, heeft dat probleem te maken met een leegte voelen, geen voldoening voelen. En wanneer men nuchter is, dan voelt men die leegte het sterkst en wil men het verdoven of maskeren met een ander (prettig) gevoel. De 1 heeft daar 1 middel (of handeling/gewoonte) voor, de ander meerdere. Imo is die uiting van verslaving van secundair belang en is het primaire probleem: die onderliggende leegte, die niet gevoeld "mag" worden door de persoon. En zo dus ook niet opgelost kan worden, omdat men er altijd bij weg probeert te blijven met iets, in jouw geval verscheidene middelen. Zolang je maar niet dat gevoel van leegte/gebrek voelt (denk je dan).
Of zit ik hier helemaal verkeerd?
En meestal, zo niet altijd, heeft dat probleem te maken met een leegte voelen, geen voldoening voelen. En wanneer men nuchter is, dan voelt men die leegte het sterkst en wil men het verdoven of maskeren met een ander (prettig) gevoel. De 1 heeft daar 1 middel (of handeling/gewoonte) voor, de ander meerdere. Imo is die uiting van verslaving van secundair belang en is het primaire probleem: die onderliggende leegte, die niet gevoeld "mag" worden door de persoon. En zo dus ook niet opgelost kan worden, omdat men er altijd bij weg probeert te blijven met iets, in jouw geval verscheidene middelen. Zolang je maar niet dat gevoel van leegte/gebrek voelt (denk je dan).
Of zit ik hier helemaal verkeerd?
#4
Dit is zeker een treffende omschrijving waarom trauma,leed of andere ongewenste gevoelens zo vaak als oorzaak voor een verslaving voorkomen.Roesverslaving ja. Maar dat nooit nuchter willen zijn moet natuurlijk een onderliggende reden hebben. De roesverslaving is, net als elke andere verslaving, een uiting van een onderliggend probleem.
En meestal, zo niet altijd, heeft dat probleem te maken met een leegte voelen, geen voldoening voelen. En wanneer men nuchter is, dan voelt men die leegte het sterkst en wil men het verdoven of maskeren met een ander (prettig) gevoel. De 1 heeft daar 1 middel (of handeling/gewoonte) voor, de ander meerdere. Imo is die uiting van verslaving van secundair belang en is het primaire probleem: die onderliggende leegte, die niet gevoeld "mag" worden door de persoon. En zo dus ook niet opgelost kan worden, omdat men er altijd bij weg probeert te blijven met iets, in jouw geval verscheidene middelen. Zolang je maar niet dat gevoel van gebrek voelt (denk je dan).
Of zit ik hier helemaal verkeerd?
Maar ook mensen die zichzelf hier niet in herkennen zijn hier ontvankelijk voor. Feit blijft dat drugs een cheat code is, een van de snelste, simpelste en krachtigste manieren om in een vingerknip de stofjes in je brein een fantastisch effect te laten creëren. Of minstens een verbeterde versie. Alleen die ervaring kan al genoeg zijn om daar naar te blijven hunkeren.
Waarom nuchter als met een slok of een pil dat fijne gevoel er weer is? Wat dat betreft is het uitblijven van helse katers of andere problematiek zowel een vloek als een zegen.
#5
Echt niet, ik ben een bewuste gebruiker, zie je tochDan ben je een junk
#6
Allereerst bedankt voor jullie reacties. (:Niet nuchter willen zijn, roesverslaving.
Bekend met het laatste? Een roes kan naast bedwelmend ook slaan op het gevoel van onder invloed willen zijn.
Je 1e zin lijkt te willen suggereren dat je jouw gebruik niet als een verslaving of alarmerend wil aanstippen.
Maar uiteindelijk heeft elke verslaafde die wil herstellen hetzelfde doel: nuchter worden. Dat is natuurlijk vrij summier en slechts een onderdeel in het proces. Maar vanuit dit perspectief kan je wel van een verslaving spreken.
Uiteindelijk is elke verslaafde vooral verslaafd aan het effect ervan. In jouw geval bereik je dat met een scala aan opties. Maar verder is er waarschijnlijk meer overlapping dan je denkt.
Wat zou je zelf willen en voel je je hier prettig bij?
Dat bedoelde ik er eigenlijk niet mee, zie mijn gebruik namelijk wel als verslaving, en ook alarmerend. Maar niet op een hele directe manier. Op lange termijn beinvloed het mijn hele leven. Mijn verslaving zit niet per se vast aan één middel. Al heb ik steeds een voorkeur naar iets, dat veranderd door de tijd heen. Ik ruil constant mijn huidige middelenverslaving in voor een andere. Momenteel is dat kratom, maar ik ben ervan overtuigd dat ik er zo mee kan stoppen als ik dat echt wil/kon. Maar omdat ik dat gevoel heb dat ik niet zonder iets kan, doe ik het niet. En gebruik dan liever dit dan iets dat nog veel slechter voor je is, ik weet niet of dat een rare manier van denken is
Ik heb het gevoel dat ik niet kan leven met mezelf, voornamelijk mentale problemen, zonder iets te gebruiken. Het is ook lastig dat ik sommige dingen echt nodig heb, zoals benzo's doordat ik heel vaak paniekaanvallen heb, pijnstillers tegen de pijn. Maar als ik een paar weken zonder paniekaanvallen en pijn ga, kan ik prima zonder die specifieke middelen. Maar dan heb ik weer zin in iets anders...Roesverslaving ja. Maar dat nooit nuchter willen zijn moet natuurlijk een onderliggende reden hebben. De roesverslaving is, net als elke andere verslaving, een uiting van een onderliggend probleem.
En meestal, zo niet altijd, heeft dat probleem te maken met een leegte voelen, geen voldoening voelen. En wanneer men nuchter is, dan voelt men die leegte het sterkst en wil men het verdoven of maskeren met een ander (prettig) gevoel. De 1 heeft daar 1 middel (of handeling/gewoonte) voor, de ander meerdere. Imo is die uiting van verslaving van secundair belang en is het primaire probleem: die onderliggende leegte, die niet gevoeld "mag" worden door de persoon. En zo dus ook niet opgelost kan worden, omdat men er altijd bij weg probeert te blijven met iets, in jouw geval verscheidene middelen. Zolang je maar niet dat gevoel van gebrek voelt (denk je dan).
Of zit ik hier helemaal verkeerd?
Het voelt daardoor ook onoplosbaar, als één middel het probleem was kon ik me daar echt op richten (niet dat dat trouwens minder erg is-) maar dat is niet zo. Ik heb dit probleem echt al sinds mijn 12e levensjaar of zo. Het voelt alsof het een "deel" van me uitmaakt, en dat maakt het ook lastiger los te laten. Maar klopt dus precies wat je zegt.
#7
Vaak zitten er aan cravings 2 kanten.Maar als ik een paar weken zonder paniekaanvallen en pijn ga, kan ik prima zonder die specifieke middelen. Maar dan heb ik weer zin in iets anders...
Het verlangen naar het effect. Een "positieve" stimulans. En iets wat je wilt vermijden, de negatieve kant.
Zoals je zelf als schrijft kan dat pijn of paniek zijn. Maar ook de gewoonte of gewenning, het idee dat een handeling of middel je structuur of handvatten laat behouden. Wat speelt er bij jou in de periodes dat paniek of pijn geen drijfveer is? Of probeer je daar juist achter te komen.
#8
Herkenbaar...Ik heb het gevoel dat ik niet kan leven met mezelf, voornamelijk mentale problemen, zonder iets te gebruiken. Het is ook lastig dat ik sommige dingen echt nodig heb, zoals benzo's doordat ik heel vaak paniekaanvallen heb, pijnstillers tegen de pijn. Maar als ik een paar weken zonder paniekaanvallen en pijn ga, kan ik prima zonder die specifieke middelen. Maar dan heb ik weer zin in iets anders...
Het voelt daardoor ook onoplosbaar, als één middel het probleem was kon ik me daar echt op richten (niet dat dat trouwens minder erg is-) maar dat is niet zo. Ik heb dit probleem echt al sinds mijn 12e levensjaar of zo. Het voelt alsof het een "deel" van me uitmaakt, en dat maakt het ook lastiger los te laten. Maar klopt dus precies wat je zegt.
Wil hier niets voor je invullen, maar bij mij manifesteerde het zich als een soort leegte en soms ook juist als een soort intense onrust. Maar beide zeer ongemakkelijk, met daarbij een bijna instinctmatig gevoel van, hier wil ik aan ontsnappen. En dat dan doen middels allemaal verschillende middelen, voor mij persoonlijk uppers, downers, psychedelica. Maar ook los van drugs: porno/masturbatie (al zou je een punt kunnen maken dat die ook als een soort drugs werken, want uiteindelijk zijn het de stoffen in je lichaam zelf die de rush geven).
Ik kan me goed voorstellen dat de stap om meteen helemaal dat diepe gevoel van leegte en ongemak te voelen, teveel kan lijken. Dat doet het voor mij soms ook nog, by the way... Maar imo is het wel dé oplossing: in ieder geval beginnen met de confrontatie ermee aan te gaan. Dit kan ook geleidelijk. Je hoeft er niet meteen helemaal diep in te gaan. En het kan ook zo simpel zijn als zo nu en dan even 5 minuutjes nemen om te gaan zitten met je gevoelens en in plaats van te vluchten in een middel óf te vluchten in gedachten (want dat is vaak de nr. 1 manier van vluchten die we doen: in onze gedachten: verleden/toekomst), gewoon eens 5 minuutjes te gaan zitten met dat gevoel en te testen: is dit gevoel wérkelijk zo ondraaglijk als dat mijn hoofd me verteld dat het is? Alleen dát al, kan je de goede kant op laten gaan. Namelijk: minder vluchtgedrag, meer confrontatie met je gevoel.
Mensen worden het misschien onderhand wat moe dat ik het steeds opbreng, maar ik heb recent een topic aangemaakt over Qigong. Dit is een (imo fantastische) manier om middels lichamelijke oefeningen meer in contact te komen met je lichaam en meer uit je hoofd te komen. Dit is het topic:
Qi Gong (Met Chunyi Lin)
Gewoon door die paar filmpjes dagelijks op te zetten en de oefeningen mee te doen, leer je al heel snel hoe je je gevoelens onder ogen kunt komen. Wanneer je in je hoofd zit, lijkt het allemaal onmogelijk. Maar wanneer je in je lichaam zit, wordt het heel goed te doen.
Gewoon een tip hoor.
#9
Ik heb zelf ook een roesverslaving en ik probeer harm reduction toe te passen, wat bij mij werkt maar waarschijnlijk niet voor anderen, door continu het lichtste middel te kiezen waar ik altijd mee onder invloed wil zijn. Mocht het een middel waarbij er risico's aan zitten dan neem ik voor zover mogelijk een lichte dosis. Door zo om te gaan met je verslaving houd je de tolerantie onder de duim. De uitschieters die je dan af en toe kan/wil hebben voel je dan gewoon en door dat speciaal te maken wordt het in mijn ogen geen probleem.
Soms "vergiet" ik me in de CBD en CBG olie om maar een bepaald effect te voelen. Vaak neem ik maar 1 mg lorazepam. Als ik een goeie dag heb probeer ik de lorazepam niet te nemen of op z'n minst het uit te stellen. Dat is sowieso een goede tip qua verslaving. Stel je gebruik gewoon zoveel mogelijk uit. Als je pas in de avond gebruik, gebruik je al minder dan dat je bij opstaan al gebruikt. Kan je het uitstellen tot weekend gebruik, dan ben je ook goed bezig. Dan ben je de andere dagen niet aan het gebruiken.
Gek genoeg verschilt het per middel waar ik trek in krijg. Zo heb ik kratten en six packs bier hier maar de trek erin is vaak laag erin. (ik kan er ook niet zo goed tegen). Sigaretten ben ik verknocht aan. Wiet neem ik een tijdje veel en dan weer een tijdje niet. Lorazepam gebruik ik vaak maar soms ben ik dat ook gewoon zat. Of zit het gebruik me niet lekker meer om de tolerantie niet uit de hand te lopen. Zo ga ik er een beetje mee om.
Wat ik probeer te zeggen: Less = more. Als je continu jezelf, zogezegd, naar de tyfus wil brengen en daarbij niet uitmaakt welke middel zal je dat op de langere termijn alleen maar verliezen. Als ik een tijdje te veel heb geblowd en ik hou er klachten aan, dan ga ik maar mezelf kettingroken met sigaretten en stop ik een tijdje met wiet gebruik. Dan heb ik, voor mijn psyche, hetgeen gekozen wat het minst erg zal zijn.
Soms "vergiet" ik me in de CBD en CBG olie om maar een bepaald effect te voelen. Vaak neem ik maar 1 mg lorazepam. Als ik een goeie dag heb probeer ik de lorazepam niet te nemen of op z'n minst het uit te stellen. Dat is sowieso een goede tip qua verslaving. Stel je gebruik gewoon zoveel mogelijk uit. Als je pas in de avond gebruik, gebruik je al minder dan dat je bij opstaan al gebruikt. Kan je het uitstellen tot weekend gebruik, dan ben je ook goed bezig. Dan ben je de andere dagen niet aan het gebruiken.
Gek genoeg verschilt het per middel waar ik trek in krijg. Zo heb ik kratten en six packs bier hier maar de trek erin is vaak laag erin. (ik kan er ook niet zo goed tegen). Sigaretten ben ik verknocht aan. Wiet neem ik een tijdje veel en dan weer een tijdje niet. Lorazepam gebruik ik vaak maar soms ben ik dat ook gewoon zat. Of zit het gebruik me niet lekker meer om de tolerantie niet uit de hand te lopen. Zo ga ik er een beetje mee om.
Wat ik probeer te zeggen: Less = more. Als je continu jezelf, zogezegd, naar de tyfus wil brengen en daarbij niet uitmaakt welke middel zal je dat op de langere termijn alleen maar verliezen. Als ik een tijdje te veel heb geblowd en ik hou er klachten aan, dan ga ik maar mezelf kettingroken met sigaretten en stop ik een tijdje met wiet gebruik. Dan heb ik, voor mijn psyche, hetgeen gekozen wat het minst erg zal zijn.
#10
Dan ben je een junk
#11
Dan beter niet teveel posten, want dan word je een badass junkie...Echt niet, ik ben een bewuste gebruiker, zie je toch
#12
Nou ik zat daar dus al over na te denken, wat voor kut term ik dat wel niet vind om als "beloning" te geven 😂Dan beter niet teveel posten, want dan word je een badass junkie...
#13
Dankje voor je uitgebreide reactie, ik waardeer het enorm. Dat is inderdaad denk ik de eerste stap die ik moet nemen, die confrontatie (proberen) aan gaan. Je verwoord het heel goed. Dat is zo moeilijk, aangezien ik het al zo lang onderdruk, het is zo makkelijk om dat te blijven doen. Ook niet alleen met drugs, ik probeer altijd alleen maar mijn gevoel te ontvluchten. Vind het doodeng om dat onder ogen te komen, maar in kleine stapjes moet het vast mogelijk zijn.Herkenbaar...
Wil hier niets voor je invullen, maar bij mij manifesteerde het zich als een soort leegte en soms ook juist als een soort intense onrust. Maar beide zeer ongemakkelijk, met daarbij een bijna instinctmatig gevoel van, hier wil ik aan ontsnappen. En dat dan doen middels allemaal verschillende middelen, voor mij persoonlijk uppers, downers, psychedelica. Maar ook los van drugs: porno/masturbatie (al zou je een punt kunnen maken dat die ook als een soort drugs werken, want uiteindelijk zijn het de stoffen in je lichaam zelf die de rush geven).
Ik kan me goed voorstellen dat de stap om meteen helemaal dat diepe gevoel van leegte en ongemak te voelen, teveel kan lijken. Dat doet het voor mij soms ook nog, by the way... Maar imo is het wel dé oplossing: in ieder geval beginnen met de confrontatie ermee aan te gaan. Dit kan ook geleidelijk. Je hoeft er niet meteen helemaal diep in te gaan. En het kan ook zo simpel zijn als zo nu en dan even 5 minuutjes nemen om te gaan zitten met je gevoelens en in plaats van te vluchten in een middel óf te vluchten in gedachten (want dat is vaak de nr. 1 manier van vluchten die we doen: in onze gedachten: verleden/toekomst), gewoon eens 5 minuutjes te gaan zitten met dat gevoel en te testen: is dit gevoel wérkelijk zo ondraaglijk als dat mijn hoofd me verteld dat het is? Alleen dát al, kan je de goede kant op laten gaan. Namelijk: minder vluchtgedrag, meer confrontatie met je gevoel.
Mensen worden het misschien onderhand wat moe dat ik het steeds opbreng, maar ik heb recent een topic aangemaakt over Qigong. Dit is een (imo fantastische) manier om middels lichamelijke oefeningen meer in contact te komen met je lichaam en meer uit je hoofd te komen. Dit is het topic:
Qi Gong (Met Chunyi Lin)
Gewoon door die paar filmpjes dagelijks op te zetten en de oefeningen mee te doen, leer je al heel snel hoe je je gevoelens onder ogen kunt komen. Wanneer je in je hoofd zit, lijkt het allemaal onmogelijk. Maar wanneer je in je lichaam zit, wordt het heel goed te doen.
Gewoon een tip hoor.![:)]()
Ik zal ook je topic even bekijken!
#14
Door de jaren al zovaak voorgesteld hier andere namen voor te nemen (al sinds mijn mod-tijd hier), maar DF wil het blijkbaar zo houden.Nou ik zat daar dus al over na te denken, wat voor kut term ik dat wel niet vind om als "beloning" te geven 😂
De enige manier om eraan te ontsnappen wanneer je eenmaal een Badass junkie bent, is DF koning worden... Maar dan kunnen ze je alsnog labels opplakken, als Zweefkees of zo.
#15
Ik begrijp heel goed dat het heel moeilijk lijkt, want dat gevoel van leegte en/of onrust kan echt heel erg intens zijn. Ik heb er ook moeite mee gehad om aan anderen uit te leggen hoe intens dat kan zijn, want je kunt het van buitenaf niet heel makkelijk aan me zien.Dankje voor je uitgebreide reactie, ik waardeer het enorm. Dat is inderdaad denk ik de eerste stap die ik moet nemen, die confrontatie (proberen) aan gaan. Je verwoord het heel goed. Dat is zo moeilijk, aangezien ik het al zo lang onderdruk, het is zo makkelijk om dat te blijven doen. Ook niet alleen met drugs, ik probeer altijd alleen maar mijn gevoel te ontvluchten. Vind het doodeng om dat onder ogen te komen, maar in kleine stapjes moet het vast mogelijk zijn.
Ik zal ook je topic even bekijken!
Maar geef de Qigong of anders gewoon het stilstaan bij je gevoelens en het niet direct vluchten in middelengebruik óf je gedachten (want daarin kun je zeker ook vluchten) zeker eens een kans. Je kunt er versteld van staan, dat als je eenmaal meer uit je hoofd bent en meer in je lichaam, het helemaal niet meer doodeng is om die gevoelens te voelen.
Wat mij altijd erg helpt, is om te begrijpen wat een emotie is.
Een emotie bestaat uit twee delen:
- Een sensatie
- Het verhaal wat je gedachten je verteld óver die sensatie. (de gedachte)
Zolang ze aan elkaar gekoppeld zijn, heb je dus de emotie. Zo ervaar je ze, wanneer je er naar kijkt middels je hoofd/verstand. Maar door even tijdelijk uit je hoofd te gaan middels meditatie/Qi Gong/etc. kun je de emotie terugbrengen naar de pure sensatie. En dan is dat hele verhaal dat aan de sensatie gekoppeld was, er niet meer. En dán wordt het dus makkelijk om de sensatie te voelen. De sensatie is dan namelijk niet meer persoonlijk. Het heeft niet meer betrekking op jou als persoon, maar is slechts een neutrale sensatie.
Hoop dat ik het zo wat duidelijk uitleg...
Maar om dit echt te begrijpen, moet je er eigenlijk mee experimenteren, door het dus simpelweg te doen.
#16
In kratom zitten 80 verschillende alkaloiden die werken op je serotonine, dopamine, opöide, noradrenaline. Laat dat je eens bezinken 😅Dit doe ik inderdaad ook. Wat ik eerder zei, ik kies Kratom omdat het het "minst erg" is om iedere dag te gebruiken, van de middelen die ik gebruik. Ik dacht dat dat echt een rare manier van denken was, maar ben dus niet de enige 😄
Ik probeer dan ook mijn dosis laag te houden maar op slechte dagen gaat dat ("per ongeluk" probeer ik mezelf graag aan te praten😂) wel eens fout. Dat van zo laat mogelijk beginnen is wel een goede tip, eerste dat ik doe namelijk als ik s ochtends opsta is kratom pakken.
En dat van trek in verschillend middel heb ik ook heel erg, en dit verschilt vaak per periode. Ik probeer zo min mogelijk stims te gebruiken (een keer in de paar maanden, maar wil proberen dit helemaal niet meer te doen) want daar krijg ik wel echt gigantische trek naar de hele tijd. Bedankt voor je advies!
#17
Je legt het perfect uit! Ik heb me eigenlijk nooit opengesteld voor meditatie en dergelijke, ik ga me eens inlezen, ik ben wel geïnteresseerd door je uitlegIk begrijp heel goed dat het heel moeilijk lijkt, want dat gevoel van leegte en/of onrust kan echt heel erg intens zijn. Ik heb er ook moeite mee gehad om aan anderen uit te leggen hoe intens dat kan zijn, want je kunt het van buitenaf niet heel makkelijk aan me zien.
Maar geef de Qigong of anders gewoon het stilstaan bij je gevoelens en het niet direct vluchten in middelengebruik óf je gedachten (want daarin kun je zeker ook vluchten) zeker eens een kans. Je kunt er versteld van staan, dat als je eenmaal meer uit je hoofd bent en meer in je lichaam, het helemaal niet meer doodeng is om die gevoelens te voelen.
Wat mij altijd erg helpt, is om te begrijpen wat een emotie is.
Een emotie bestaat uit twee delen:
- Een sensatie
- Het verhaal wat je gedachten je verteld óver die sensatie. (de gedachte)
Zolang ze aan elkaar gekoppeld zijn, heb je dus de emotie. Zo ervaar je ze, wanneer je er naar kijkt middels je hoofd/verstand. Maar door even tijdelijk uit je hoofd te gaan middels meditatie/Qi Gong/etc. kun je de emotie terugbrengen naar de pure sensatie. En dan is dat hele verhaal dat aan de sensatie gekoppeld was, er niet meer. En dán wordt het dus makkelijk om de sensatie te voelen. De sensatie is dan namelijk niet meer persoonlijk. Het heeft niet meer betrekking op jou als persoon, maar is slechts een neutrale sensatie.
Hoop dat ik het zo wat duidelijk uitleg...
Maar om dit echt te begrijpen, moet je er eigenlijk mee experimenteren, door het dus simpelweg te doen.
#18
Beetje offtopic, maar ik vraag me eigenlijk af of kratom ook slecht is voor je hart. Heb laatste tijd zulke erge hartkloppingen, vooral als ik vlak erna ga rokenIn kratom zitten 80 verschillende alkaloiden die werken op je serotonine, dopamine, opöide, noradrenaline. Laat dat je eens bezinken 😅
#19
Bezig zijn met nuttige, leerzame dingen helpt mij veel. Onderzoekjes doen en studeren (voor mezelf, niet voor een specifieke studie) helpt me heel veel, want dan kan ik simpelweg gewoon niet gebruiken, omdat ik dan niet optimaal kennis vergaar en ik wil nu eenmaal zoveel mogelijk kennis opdoen in een zo kort mogelijke tijd. De enige drug die hierop een uitzondering is, is dexamfetamine, omdat dat ervoor zorgt dat ik überhaupt mijn focus erbij kan houden. Zonder dexamfetamine genomen te hebben is mijn verleiding naar andere drugs, vooral verdovende middelen, ook vele malen groter.En wat doe je om dit een beetje onder controle te houden?
Ik ken het als geen ander hoor, die roesverslaving. Vooral in periodes dat ik me echt nergens toe kan zetten, vreet het me echt op. De truc is voor mij om gewoon uit die vicieuze cirkel te geraken en mijn verwachtingen voor mezelf niet dusdanig laag te houden dat ik helemaal niets meer doe. Ik zet kleine doelen die makkelijk te behalen zijn en waar ik me echt trots en gemotiveerd door kan voelen, ook al zijn het maar kleine doelen. Uiteindelijk vormen al die kleine doelen delen van een groter, uiteindelijk doel dat je wil behalen. Het helpt om jezelf te ruimte te geven om niet alles maar zo snel gefixt te willen hebben in je leven.
#20
Zeer herkenbaar dit. ik wil altijd de dag eindige met iets in mijn lijf ook al weet ik dat het niet goed is.Ik ben meestal niet zo zeer verslaafd aan een bepaald middel, maar ik heb altijd maar dat gevoel dat ik iets in mijn lijf moet hebben, of dat nou alcohol, pijnstillers, stims, benzo's of whatever is.
Ik merk ook soms als ik dan tijdje één van die middelen niet gebruikt heb, en ik gebruik het dan wel weer een enkele keer, wil ik het gelijk weer vaker en in grote hoeveelheden.
Ik zie het niet zitten om compleet te stoppen met alle drugs, maar ik kan er ook niet mee om gaan. Hebben meer dit? En wat doe je om dit een beetje onder controle te houden?