Hey Kiki,
Rot dat je je in deze situatie bevindt! Ik hoop dat je wat aan onze antwoorden hebt. Er zijn al veel mooie dingen hier gezegd. O.a. wat
@Neo-Shulginist heeft uitgelegd over de tegenstrijdigheid van verslaving (wel willen stoppen, maar toch gebruiken) etc.
Ik ben het echter niet eens met 'een beetje' of 'af en toe' kunnen gebruiken. Voor wie dat wel of niet kan, zie ik voor mezelf twee groepen voor me: mensen met de ziekte verslaving en zware gebruikers.
Bij zware gebruikers kan hun gebruik zeker dusdanig uit de hand zijn gelopen dat ze een diagnose verslaving krijgen. Zij kunnen, al dan niet met professionele hulp, hun gebruik minderen of stoppen en later af en toe gebruiken. Zij hebben in zekere zin nog controle.
Diegenen met de ziekte verslaving hebben geen controle. Hun rem is als het ware kapot gegaan en niet meer te repareren. Je kan dan na jaren eens proberen te gebruiken, maar over het algemeen loopt die hoe dan ook weer uit de hand. Dit kan heel snel gaan, door ('er maar eentje') te gebruiken en pas 3 dagen later bijkomen thuis (of in een politiecel of op de SEH, is maar net hoe het loopt). Maar het kan ook heel langzaam gaan. Dat je eerst controle lijkt te hebben, maar die gegarandeerd over (enkele weken of maanden) tijd gegarandeerd verliest.
Ik zie mezelf als iemand in die laatste categorie. Dit is hoe ik het op dit moment in elk geval zie met mijn eigen ervaring en wat ik om me heen zie gebeuren.
Iemand in die laatste categorie kan zichzelf heel goed wijs maken dat ie gecontroleerd kan gebruiken, maar de realiteit is vaak helaas heel anders.
Of iemand een zwaar gebruiker is (al dan niet met diagnose verslaving) of de ziekte verslaving heeft (met gebroken rem), kan alleen diegene zelf inzien. Het draait vaak om veel meer dan alleen het gebruiken van een middel. Juist het aspect van 'geen rem hebben' is hierin vaak bepalend. Dat kan dus ook zijn in bijvoorbeeld hobby's of gedrag.
- Is het überhaupt mogelijk om sporadisch te gebruiken en je gebruik in de hand te houden?
Tldr; voor een echte verslaafde: no way...
- Hoe kan ik een sfeer van vertrouwen creëren tussen ons waarin liegen niet hoeft (ik veroordeel hem niet maar weet wel graag waar ik aan toe ben). Anders gezegd: ik heb liever een harde waarheid dan te leven in een waan die vroeg of laat toch uiteen spat als een luchtbel.
Wat een ontzettend goede vraag. Tegelijk enorm lastig. Ik denk dat het enige zinnige dat ik hierover kan zeggen is: blijf in gesprek.
Soms kan het verschil 'm ook zitten in bewoording. Een vraag als: gaat het wel goed met je? Komt bij mij in elk geval anders binnen dan: heb je weer gebruikt? Of 'wat is dit wat ik heb gevonden?'.
Bij die laatste twee schiet ik standaard in de verdediging of in de aanval omdat dat is wat ik gewend ben om te doen. Als iemand me vraagt of het wel goed gaat ben ik eerder geneigd het te zeggen als ik een terugval heb.
Ik denk ook dat het slim is om deze wens uit te spreken. Dat je liever eerlijk de harde waarheid hoort, dan goedpraterij.
Helaas is het zo dat de verslaafde dit soort dingen niet alleen voor zijn omgeving goed praat. Maar eerder nog voor zichzelf goedpraat. Vaak weet je dondersgoed dat wat je doet eigenlijk heel verkeerd is. Dus doe je er alles aan om het voor jezelf goed te praten. En die goedpraterij gebruik je net zo goed tegen je omgeving.
Dat maakt het dus zo lastig om altijd de harde waarheid te hanteren. Ik als verslaafde ben er ontzettend goed in mezelf en daarmee dus iedereen om me heen voor de gek te houden.
- Welk gedrag kan een link hebben met gebruik?
Eigenlijk elk afwijkend gedrag wat je niet van hem gewend bent uit de tijden dat hij clean is. Dat kan 'm in hele kleine dingen zitten. Van 'iets vergeten van de supermarkt ' tot aan vaker naar het toilet gaan dan normaal. Hier is geen vast handboek voor en ik wil je ook niet onnodig achterdochtig maken.
Wat wel redelijk algemeen kenmerkend is, is gedempte emotie (apathie); emotie die er is, is vaak irritatie; ongeduld; gejaagdheid; en simpelweg emotioneel afwezig of minder beschikbaar.
Specifiek voor heroïne kunnen verkleinde pupillen nog weleens wat weggeven. Maar hecht hier niet teveel waarde aan. Ik krijg ook nuchter weleens te horen dat ik grote pupillen heb (mijn middelen vergroten juist mn pupillen).
Je gaf ook aan dat je niet echt ergens terecht kan met je verhaal buiten dit forum. Ik wil je graag meegeven dat je niet de enige bent in een situatie als deze en dat er ook plekken zijn waar jullie elkaar kunnen ontmoeten.
Voor verslaafden zijn er zelfhulpgroepen op basis van de 12 stappen. Zo ga ik zelf naar de NA en de CA. Maar zo zijn er ook groepen voor naasten.
Mijn moeder gaat bijvoorbeeld naar Nar-Anon bijeenkomst. Voor naasten van verslaafden aan middelen. Hier komen veel partners van.... En soms ouders van... (Drugsverslaafden)
Zo heb je ook Al-Anon, voor naasten van alcoholisten. Al-Anon bestaat al wat langer dan nar-anon in Nederland en er zijn dus meer meetings van. Maar vaak wel meer gericht op alcoholisme en soms komen daar ook kinderen van... (Alcoholisten)
Mijn moeder heeft er veel aan gehad en heeft er nog steeds veel aan. Vooral over dit soort thema's als hoe praat ik hierover, hoe kan ik loslaten en vertrouwen hebben, en hoe stel ik juist grenzen en kan ik die ook handhaven. Eigenlijk allerlei vraagstukken kan je daar bij anderen kwijt en steun halen. Zij zijn immers ook naasten van verslaafden en kunnen je waarschijnlijk beter helpen dan ik als verslaafde zelf.
De meesten die ik ken hebben meer gehad aan naasten hulp door de mensen die in hetzelfde schuitje zitten, dan via hulp uit de verslavingszorg. Er is helaas nog weinig professionele hulp voor naasten...
www.naranon.nl
Er zijn ook nog andere (professionele) hulporganisaties die o.a. informatie avonden of cursussen aanbieden voor naasten van verslaafden. Bijvoorbeeld bij:
Is je partner, kind of familielid verslaafd? Krijg inzicht, praktische tips en hulp om om te gaan met een naaste met een verslaving.
helpmijndierbareisverslaafd.nl
Naasten van iemand met een verslaving staan bij ons centraal Wat doet Stichting Naast? Wij bieden een uitgebreid hulpaanbod, dat volledig is toegespitst op de behoefte van onze doelgroep. Ons hulpaanbod bestaat uit laagdrempelige informatiemiddagen en telefonisch advies. Daarnaast hebben […]
stichtingnaast.nl
(Ik zag nu later pas dat je in België woont? Nar-Anon houdt hun meetings voornamelijk online momenteel. Dus daar kan je sowieso aansluiten. De rest weet ik niet zo goed.
Verslaving in België is een lastig dingetje helaas. Dat zie ik helaas veel om me heen. Woon zelfs vrij dicht bij de grens en ik verwonder me er vaak over.)
Sterkte!