Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Ik voel me als verslaafde zeker geen slachtoffer. Dat is het overigens juist wèl wanneer je in gebruik zit. Dan grijp ik elke kans aan om mezelf slachtoffer van de wereld te vinden. Och dan ben ik zo zielig. Waarom?
Het is simpelweg de slinkse truc van het verslaafde brein om die rush weer voor elkaar te krijgen. Want het legt de basis om te kunnen (of van jezelf mogen) te gebruiken.
In herstel is dit een heel ander verhaal. Ik kijk juist eerlijker naar mezelf. Maar daar heb ik wel hulpt bij nodig. Hulp van anderen die mij eerlijk kunnen vertellen als ik op een oneerlijke manier denk of handel.
Hulp van mensen die mij kunnen helpen mijn gevoelens en gedachten in perspectief te plaatsen.
Maakt dat mij zielig? Ik denk het niet. Ik denk dat dit eerder het type tweezijdige samenwerking is waar jij over praat.
Desalniettemin is het nog steeds hulp.
Zo gaat het overigens ook in de psychologie. Als je geen evenwichtige samenwerking met je psycholoog kan opbouwen op basis van vertrouwen, dan is je behandeling bij voorbaat al kansloos imo.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..
Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.
Ik heb iemand van dichtbij meegemaakt die het op deze manier heeft aangepakt. Is uit het programma bij NA gestapt omdat ie dacht dat ie het weer alleen kon.
Die zie ik wel vaker, mensen die uit het programma stappen. Maar ik achtte zijn poging meer kansrijk omdat hij heel sterk spiritueel bezig was. O.a. door de filosofie van Zen toe te passen. "Je bent je gedachten niet."
Hij is dan ook aan de slag gegaan met het idee dat het label verslaving aangepraat is. Slechts een identificatie van het verstand.
Ook hij is hier na een half jaar van teruggekomen. Blijkbaar had ie beiden nodig, Zen filosofie èn de mensen om hem heen die hulp kunnen bieden waar nodig.