#1
Nou eerste weekendje zonder te snuiven. Wel zaterdag wat biertjes gehad, maar hier bleef t bij. Super gezellige avond gehad. Vandaag ook lekker geen kater en nog een beetje gesport vandaag. Morgen lekker fris op t werk.
Gestopt met wiet, nu terror in het weekend
46 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
#2
Het overcompenseren met andere middelen als je geen cannabis gebruikt, herken ik wel. Ik gebruikte 30 jaar lang vrijwel dagelijks cannabis en op dagen dat ik vond dat ik geen verplichtingen had gewoon continu van opstaan tot naar bed gaan.
Tijdens het werk eigenlijk bijna nooit, want dat ervaarde ik als zeer ongewenst voor mezelf de keren dat ik toch zo dom was om dat te doen. Maar als ik bijvoorbeeld na het werk direct met collega's wat ging drinken en daarna wat ging eten, dan kwam dat overcompenseren al snel om de hoek kijken. Ik dronk dan vaak gewoon zoveel als ik maar kon. Onbewust verlangend naar de 'rust' die cannabisgebruik me al na een beetje roken geeft, maar dat kon dan even niet, want ik was dan met collega's die alleen alcohol gebruiken. Dus goot ik mezelf maar vol drank.
Alcohol is toch al de drug waar ik het minst goed mee om lijk te kunnen gaan. Cannabis heeft er volgens mij voor gezorgd dat ik geen permanent praktiserend alcoholist ben geworden, maar ik heb alsnog veel te vaak veel teveel gedronken. En dat gebeurde juist vaak als ik even geen cannabis kon gebruiken.
Ik ben nu nog maar net een week gestopt met cannabis gebruiken en jawel die eerste week heb ik dat gemis gecompenseerd met andere middelen. Vooral de dag met 2-FMA en alcohol was achteraf gezien ernstig en gevaarlijk compensatiegedrag waar ik niet trots op ben.
De huidige week ga ik dat proberen te laten, want als ik dat blijf doen dan ga ik liever weer cannabis gebruiken om de schade te beperken. Knap dat je afgelopen weekend het snuiven hebt kunnen nalaten en als je niet absurd veel biertjes hebt gedronken en het was een gezellige avond, dan mag je best trots zijn op jezelf!
Tijdens het werk eigenlijk bijna nooit, want dat ervaarde ik als zeer ongewenst voor mezelf de keren dat ik toch zo dom was om dat te doen. Maar als ik bijvoorbeeld na het werk direct met collega's wat ging drinken en daarna wat ging eten, dan kwam dat overcompenseren al snel om de hoek kijken. Ik dronk dan vaak gewoon zoveel als ik maar kon. Onbewust verlangend naar de 'rust' die cannabisgebruik me al na een beetje roken geeft, maar dat kon dan even niet, want ik was dan met collega's die alleen alcohol gebruiken. Dus goot ik mezelf maar vol drank.
Alcohol is toch al de drug waar ik het minst goed mee om lijk te kunnen gaan. Cannabis heeft er volgens mij voor gezorgd dat ik geen permanent praktiserend alcoholist ben geworden, maar ik heb alsnog veel te vaak veel teveel gedronken. En dat gebeurde juist vaak als ik even geen cannabis kon gebruiken.
Ik ben nu nog maar net een week gestopt met cannabis gebruiken en jawel die eerste week heb ik dat gemis gecompenseerd met andere middelen. Vooral de dag met 2-FMA en alcohol was achteraf gezien ernstig en gevaarlijk compensatiegedrag waar ik niet trots op ben.
De huidige week ga ik dat proberen te laten, want als ik dat blijf doen dan ga ik liever weer cannabis gebruiken om de schade te beperken. Knap dat je afgelopen weekend het snuiven hebt kunnen nalaten en als je niet absurd veel biertjes hebt gedronken en het was een gezellige avond, dan mag je best trots zijn op jezelf!
#3
Nee zeker niet! Ik heb een engineering achtergrond. Techniek dus.
Al vind ik het nu soms jammer dat ik geen psychologie heb gestudeerd. Dan had ik prima als ervaringsdeskundige psycholoog aan de slag gekund.
Ach dat kan nog steeds. Maar ik vind techniek ook nog steeds leuk.
Ik ben benieuwd hoe dit je vergaat! Houd ons op de hoogte 😄
Zie ik jou ook nog wel doen.
Ik ga binnenkort een dagje meelopen met een verslavingspsycholoog. (Om me breed te oriënteren en te checken of zoiets wellicht in de toekomst meer iets voor mij zou zijn dan psychologie-onderwijs.) Misschien kunnen we later gezamenlijk als ex-docent-onderzoekers en jij daarnaast als ervaringsdeskundige nog eens een eigen praktijk opzetten joh! 😁👊🏻💪🏻
(Oops sorry off-topic, had niet zo’n fijne dag dus hoofd niet zo erbij. Vergeef me TS.)
#4
Typisch vluchtgedrag. De ene verslaving omwisselen voor de andere. Dit is natuurlijk wat overdreven maar je kunt jezelf afvragen waar je voor vlucht. Welke leegtes probeerde je te vullen met blowen en welke leegtes vul je met drinken?
Ongecontroleerd onder invloed zijn is vaak een teken van vluchtgedrag.
Ongecontroleerd onder invloed zijn is vaak een teken van vluchtgedrag.
#5
Vind dit wel vrij kort door de bocht.Agh ja..... wat boeit zo'n labeltje nou eigenlijk? 🤔Maakt mij geen moer uit wat andere doen en hoe vaak, zolang als ze normaal doen tegen mij doe ik normaal terug.
Vaak zorgt het label voor een groot deel van de kwaal of op ze minst draagt het bij aan het low-self-esteem probleem.
Bijv: je gaat super erg op jezelf letten als je "verslaafd" denkt te zijn, wat weer leidt tot anxiousness...wat weer leidt tot? Juist gebruiken.
Vicieuze cirkel a là carte van het systeem, goed voor jaren depressief zijn als je pech hebt..🫤
Gelukkig is er een simpele oplossing voor je probleem beschikbaar.
Maar ik heb geen diploma, dus dat bewijst uiteraard dat ik geen kennis vz heb. 😏
Edoch zie hier de dood eenvoudige solutie: denk niet meer over jezelf als verslaafd!
Zo simpel is het..doorbreek je de negatieve spiraal vanzelf mee.
Als jij je oprecht chill voelt met jezelf, dus niet het junkie-stereotype, ik ben zielig en heb hulp nodig, dan gaat je leven vanzelf een andere kant op.
Geloof wat je wilt of denkt te willen tot op het gestoorde af en ik beloof je dat je binnen een jaar afgekickt bent en enkel nog recreatief gebruikt.
Conceive, believe achieve.
(Ver)oordelen is enkel voor het goddelijke, evenals wraak. Bevrijd je geest van de labels/hokjes waar het in denkt 🤪
Toegeven dat verslaafd bent is juist stap 1 naar beter worden en hulp accepteren.
#6
Vind dit wel vrij kort door de bocht.
Toegeven dat verslaafd bent is juist stap 1 naar beter worden en hulp accepteren.
In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.
Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..
Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.
#7
Zelfrespect is juist hulp accepteren. Als verslaafde zit je vast in je eigen stramien. Als je klaar bent om te stoppen dan kun je pas echt hulp accepteren.In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.
Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..
Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.
Het feit dat je accepteert dat je hulp nodig hebt betekent niet dat je jezelf als junkie ziet en daardoor blijft gebruiken. Ik snap je link niet helemaal.
#8
@FredKroket, dan even wat botter, wat ik probeerde uit te leggen is dat voor een man het vragen om hulp zeer ernstige karakter moord is zonder dat je het door hebt. Het feit dat jij als man slachtoffer bent die hulp krijgt haalt je eigendunk mega naar beneden.
(Denk aan een jager die thuis komt zonder prooi.)
En dat was gwn het verband tussen weinig zelfvertrouwen hebben en middelenmisbruik. Ja dat bestaat dat verband.
Er is een verschil tussen elkaar helpen en hulp "nodig" hebben! Wederzijdsheid.
(Denk aan een jager die thuis komt zonder prooi.)
En dat was gwn het verband tussen weinig zelfvertrouwen hebben en middelenmisbruik. Ja dat bestaat dat verband.
Er is een verschil tussen elkaar helpen en hulp "nodig" hebben! Wederzijdsheid.
#9
Ik vind het vervelend voor je dat je om hulp vragen ervaart als karaktermoord. Dat is namelijk niet zo en ik vraag me af waar je dat vandaan haalt. Een toxische doctrine is het. Want sommige situaties en omstandigheden kom je zelf niet uit. Tegen beter in doorgaan zorgt juist voor meer ellende.dan even wat botter, wat ik probeerde uit te leggen is dat voor een man het vragen om hulp zeer ernstige karakter moord is zonder dat je het door hebt. Het feit dat jij als man slachtoffer bent die hulp krijgt haalt je eigendunk mega naar beneden.
(Denk aan een jager die thuis komt zonder prooi.)
Er is juist een wereldwijde beweging bezig om mannen meer te laten praten en delen over hun gevoel. Omdat mannen nog steeds ver bovenaan staan in de zelfmoord cijfers.
Daar ben ik het mee eens. Ze gaan helaas hand in hand. Maar door hulp (in de vorm van therapie bijvoorbeeld) kun je erachter komen waar dat vandaan komt en leer je over jezelf. Ik had altijd wel een aardig portie zelfvertrouwen. Maar dat hou je niet altijd in stand, door bepaalde gebeurtenissen. Daaruit ging ik over naar middelen misbruik. Door therapie ben ik erachter gekomen waarom ik een lager zelfvertrouwen had en een slecht zelfbeeld. En dat heeft me juist meer zelfvertrouwen gegeven.En dat was gwn het verband tussen weinig zelfvertrouwen hebben en middelenmisbruik. Ja dat bestaat dat verband.
#10
Ik vind het vervelend voor je dat je om hulp vragen ervaart als karaktermoord. Dat is namelijk niet zo en ik vraag me af waar je dat vandaan haalt. Een toxische doctrine is het. Want sommige situaties en omstandigheden kom je zelf niet uit. Tegen beter in doorgaan zorgt juist voor meer ellende
Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐
Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.
#11
Waar baseer je dit op? We gaan een beetje richting de Andrew Tate levenswijze.Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐
Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.
#12
Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.
Maar je snapte me gister al![:wink:]()
I know hehe
Maar je snapte me gister al
#13
In de slachtofferrol vastzitten is heel wat anders dan accepteren dat je hulp nodig hebt.Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.
Maar je snapte me gister alI know hehe
Waarom verdraai je de discussie nu?
#14
Dat is echt niet hoe de primaten wereld in elkaar zit. Lees eens wat van Frans de Waal, een hele bekende primatoloog als je dat echt interessant vind en je zult zien dat wat mensen op dieren projecteren vaak ongefundeerd is.Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐
Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.
Ik denk ook gezien de context van je post dat je eerder de menselijke soort bedoelde in plaats van ras misschien?
Ik weet ook niet of er een standaard bestaat over wat "falen" zou beteken voor alle mensen/mannen en dat dan als een natuurlijke standaard vastligt of te herkennen is? Als die er is in de natuur, dan lijkt me dat er maar een echt falen is en dat is doodgaan. Als jij als een soort "wannabe silverback" met een geprojecteerde apen mentaliteit dood gaat omdat je weigert hulp te vragen, dan faal je pas echt toch?
Met alle respect he, als dit echt je levensvisie is en het brengt je geluk tsja prima, maar ik denk niet dat het iets is wat in de natuur zo vast ligt als een mannen ding, haha.
#15
Yes! Zo eens met dit!In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.
Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..
Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.
Natuurlijk is hulp op zichzelf niet een slecht iets, maar jezelf als het slachtoffer zien is in mijn ogen ook het slechtste wat je kunt doen. De wereld weerspiegelt hoe jij jezelf ziet. We hebben zoveel kracht in wat betreft wat we geloven over ons zelf.
Ben het ook compleet eens met je over dat de meer stoïsche houding een man zoveel goed doet. Dit is natuurlijk ook compleet verbonden aan hetgeen hierboven: jezelf nooit als het slachtoffer zien, ook al zijn er gegronde redenen om dat te doen.
#16
Ik ben inmiddels afgekapt op de man zelf, om de daadwerkelijk toxische ideeën die hij heeft over vrouwen en het daadwerkelijk uitbuiten van vrouwen (staat ook gewoon op camera en is op youtube te zien, idioot eigenlijk van hem, maar fijn dat hij daar zo transparant in is, want daar sta ik niet achter).Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.
Maar je snapte me gister alI know hehe
Maar toch heeft hij ook hele goede dingen gezegd die dus vaak voortkomen uit die stoïsche houding. Die dingen op zichzelf als ideeën/zienswijzen zijn imo waardevol.
#17
Ik ken niks van Tate, maar ik vind het gebruik van de term stoïsch dan wel interessant. Verwijs je daarmee dan naar de klassieke Griekse filosofie of een verwaterde alledaagse interpretatie van stoïsch? Zoals we het woord stoicijns dus eigenlijk gebruiken in het Nederlands als gelijkmoedig? Ik heb een achtergrond in de academische filosofie maar ik vind het vaak juist interessant om te weten hoe in het algemeen dan filosofische stromingen gezien worden. Want wat is volgens jou dan kenmerkend voor de stoïsche filosofie als je het wel specifiek bedoelt als verwijzend naar de klassieke filosofische stroming? Welke klassieke filosoof vind jij dan het meest typerend bijvoorbeeld voor de stoïsche filosofie en waarom? Als je daar niet echt een antwoord op zou kunnen geven, hoe kun je dan eigenlijk beoordelen of herkennen dat Tate zijn woorden een voorbeeld zijn van stoïsche filosofie?Ik ben inmiddels afgekapt op de man zelf, om de daadwerkelijk toxische ideeën die hij heeft over vrouwen en het daadwerkelijk uitbuiten van vrouwen (staat ook gewoon op camera en is op youtube te zien, idioot eigenlijk van hem, maar fijn dat hij daar zo transparant in is, want daar sta ik niet achter).
Maar toch heeft hij ook hele goede dingen gezegd die dus vaak voortkomen uit die stoïsche houding. Die dingen op zichzelf als ideeën/zienswijzen zijn imo waardevol.
Of als je het dus bedoelt als stoicijns in alledaagse zin, in de zin van gelijkmoedig, wat is er dan gelijkmoedig aan Tate zijn houding? Hij lijkt me nou juist qua mentalitieit behoorlijk defensief en agro, dus toch juist niet stoicijns gezien zijn levenstijl? (Dat beoordeel ik dan dus op wat de gevolgen zijn van zijn handelingen en houding gezien hoe hij dus in het nieuws komt, maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).
Ik merk dat er de laatste tijd een soort populaire opvatting van klassiek filosofisch denken is ofzo waarvan ik het dan toch wel interessant vind hoe mensen dat bedoelen en toepassen op hun denken en leven, dus zie het niet als kritiek ofzo, ik ben echt gewoon nieuwsgierig.
#18
Zo'n figuur is het inderdaad.maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).
#19
Ik hou me niet bezig met academische filosofie, dus ik heb geen klassieke filosoof die ik zou kunnen aanwijzen.Ik ken niks van Tate, maar ik vind het gebruik van de term stoïsch dan wel interessant. Verwijs je daarmee dan naar de klassieke Griekse filosofie of een verwaterde alledaagse interpretatie van stoïsch? Zoals we het woord stoicijns dus eigenlijk gebruiken in het Nederlands als gelijkmoedig? Ik heb een achtergrond in de academische filosofie maar ik vind het vaak juist interessant om te weten hoe in het algemeen dan filosofische stromingen gezien worden. Want wat is volgens jou dan kenmerkend voor de stoïsche filosofie als je het wel specifiek bedoelt als verwijzend naar de klassieke filosofische stroming? Welke klassieke filosoof vind jij dan het meest typerend bijvoorbeeld voor de stoïsche filosofie en waarom? Als je daar niet echt een antwoord op zou kunnen geven, hoe kun je dan eigenlijk beoordelen of herkennen dat Tate zijn woorden een voorbeeld zijn van stoïsche filosofie?
Of als je het dus bedoelt als stoicijns in alledaagse zin, in de zin van gelijkmoedig, wat is er dan gelijkmoedig aan Tate zijn houding? Hij lijkt me nou juist qua mentalitieit behoorlijk defensief en agro, dus toch juist niet stoicijns gezien zijn levenstijl? (Dat beoordeel ik dan dus op wat de gevolgen zijn van zijn handelingen en houding gezien hoe hij dus in het nieuws komt, maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).
Ik merk dat er de laatste tijd een soort populaire opvatting van klassiek filosofisch denken is ofzo waarvan ik het dan toch wel interessant vind hoe mensen dat bedoelen en toepassen op hun denken en leven, dus zie het niet als kritiek ofzo, ik ben echt gewoon nieuwsgierig.![:)]()
Misschien gebruik ik de definitie dus technisch gezien incorrect als je er echt academisch naar gaat kijken, maar ik bedoel met stoïsch zijn eigenschappen tonen als: discipline, verantwoordelijkheid (ook al is iets wellicht niet direct jouw schuld, bijvoorbeeld een kenmerk die je genetisch hebt geërfd van je ouders/voorouders), moed, kalmte en wellicht nog wel meer waar ik nu even niet op kom.
En deze eigenschappen dus als het ideaal stellen. We blijven menselijk, dus we kunnen het niet altijd perfect doen.
Edit:
Even snel gespiekt:
Rechtvaardigheid, wijsheid, gematigdheid zijn ook belangrijke pijlers.
#20
Ok, interessant. Ik vraag me dan af, waarom dan überhaupt de term stoïsch gebruiken en niet gewoon beschrijven wat je nu beschrijft? Dat is dan toch veel duidelijker?Ik hou me niet bezig met academische filosofie, dus ik heb geen klassieke filosoof die ik zou kunnen aanwijzen.
Misschien gebruik ik de definitie dus technisch gezien incorrect als je er echt academisch naar gaat kijken, maar ik bedoel met stoïsch zijn eigenschappen tonen als: discipline, verantwoordelijkheid (ook al is iets wellicht niet direct jouw schuld, bijvoorbeeld een kenmerk die je genetisch hebt geërfd van je ouders/voorouders), moed, kalmte en wellicht nog wel meer waar ik nu even niet op kom.
En deze eigenschappen dus als het ideaal stellen. We blijven menselijk, dus we kunnen het niet altijd perfect doen.
Edit:
Even snel gespiekt:
Rechtvaardigheid, wijsheid, gematigdheid zijn ook belangrijke pijlers.
Stel je een analoge discussie voor: Iemand zegt 'ik vind dat echt goede muziek want ik vind die jazzy stijl echt heel vet" En er is iemand die goed weet hoe jazz klinkt simpelweg omdat hij of zij gewoon heel veel jazz heeft gelusiterd en die denkt dan "huh, maar dit klinkt helemaal niet als de jazz die ik ken... hoe zit dat?' en die vraagt dan dus om verduidelijking en vraagt dus aan die persoon "wat vind je er jazzy aan dan?" En die persoon antwoord dan "nou ja, eigenlijk hou ik me helemaal niet bezig met muzikale genres en stijlen, maar ik bedoelde gewoon dat het een lekker ritme heeft.", dus iets wat voor heel veel muziek geld en niet eens kenmerkend is voor jazz.
Dat vind ik dus toch fascinerend, dat mensen zich afwenden van "academische filosofie" (en ik snap waarom, want dat is gewoon moeilijk), maar wel de behoefte voelen om termen te gebruiken die toch echt alleen betekenis hebben in die context. Waarom zou je dat willen dan? Is dat dan niet een soort variant op name dropping? Ik kan me voorstellen dat mensen dus juist academische filosofie pretentieus vinden (en mij misschien nu ook wel haha, of tenminste bijdehand, maar dat kan me over het algemeen niet zo veel schelen), maar eerlijk gezegd vind ik dus juist termen gebruiken zonder je echt te willen verdiepen in wat ze oorspronkelijk betekenen een soort van pretentieus.
Ik snap dus dan echt niet wat mensen daar dan mee willen communiceren. In ieder geval niet echt kennis opdoen of delen over dat waar ze van zeggen interesse in te hebben. Volgens mij willen zulke mensen dus vooral een term die ze interessant vinden of die ze ergens op social media gebruikt zien worden door mensen die ze interessant vinden naar hun eigen hand zetten en er de betekenis aan geven die hun dan wel goed uitkomt. De grappige paradox is dan, die behoefte om zo met termen om te gaan is verre van stoïsch. Maar goed, je had al met zo veel woorden gezegd eigenlijk helemaal geen interesse te hebben in wat wél stoïsch is, dus ik kan me voorstellen dat het je niks kan schelen.