#1
Het interesseert mij helemaal niets welke naam het beestje heeft, maar dacht (onterecht blijkbaar) een goede naam te gebruiken waar die kwaliteiten onder vallen. Niet dus.Ok, interessant. Ik vraag me dan af, waarom dan überhaupt de term stoïsch gebruiken en niet gewoon beschrijven wat je nu beschrijft? Dat is dan toch veel duidelijker?
Stel je een analoge discussie voor: Iemand zegt 'ik vind dat echt goede muziek want ik vind die jazzy stijl echt heel vet" En er is iemand die goed weet hoe jazz klinkt simpelweg omdat hij of zij gewoon heel veel jazz heeft gelusiterd en die denkt dan "huh, maar dit klinkt helemaal niet als de jazz die ik ken... hoe zit dat?' en die vraagt dan dus om verduidelijking en vraagt dus aan die persoon "wat vind je er jazzy aan dan?" En die persoon antwoord dan "nou ja, eigenlijk hou ik me helemaal niet bezig met muzikale genres en stijlen, maar ik bedoelde gewoon dat het een lekker ritme heeft.", dus iets wat voor heel veel muziek geld en niet eens kenmerkend is voor jazz.
Dat vind ik dus toch fascinerend, dat mensen zich afwenden van "academische filosofie" (en ik snap waarom, want dat is gewoon moeilijk), maar wel de behoefte voelen om termen te gebruiken die toch echt alleen betekenis hebben in die context. Waarom zou je dat willen dan? Is dat dan niet een soort variant op name dropping? Ik kan me voorstellen dat mensen dus juist academische filosofie pretentieus vinden (en mij misschien nu ook wel haha, of tenminste bijdehand, maar dat kan me over het algemeen niet zo veel schelen), maar eerlijk gezegd vind ik dus juist termen gebruiken zonder je echt te willen verdiepen in wat ze oorspronkelijk betekenen een soort van pretentieus.
Ik snap dus dan echt niet wat mensen daar dan mee willen communiceren. In ieder geval niet echt kennis opdoen of delen over dat waar ze van zeggen interesse in te hebben. Volgens mij willen zulke mensen dus vooral een term die ze interessant vinden of die ze ergens op social media gebruikt zien worden door mensen die ze interessant vinden naar hun eigen hand zetten en er de betekenis aan geven die hun dan wel goed uitkomt. De grappige paradox is dan, die behoefte om zo met termen om te gaan is verre van stoïsch. Maar goed, je had al met zo veel woorden gezegd eigenlijk helemaal geen interesse te hebben in wat wél stoïsch is, dus ik kan me voorstellen dat het je niks kan schelen.![]()
De enige reden waarom ik een dergelijke naam gebruikte is als paraplu term om niet al die andere termen steeds afzonderlijk te moeten benoemen.
Heb jij wellicht een goed alternatief?