#1
Hoi,
Het voelt niet gemakkelijk om hier iets te typen. Want dit is het drugsforum en ik weet niet of dit er helemaal bij hoort. Maar ik weet geen betere plek om dit te delen.
Ik ben 21 jaar. Ik heb al 5 jaar een verslaving aan porno. Ik heb daar eigenlijk weinig bij stil gestaan, tot ik een keer op Reddit een linkje tegenkwam naar dit forum. Ik vond hier de "verslaving"-categorie en dit draadje. Ik herkende mezelf deels. Toen ik de reacties las, besloot ik dat het tijd was om te proberen om van mijn verslaving af te komen. Ik wil ook graag mijn verhaal delen, zodat ik voor mezelf duidelijk heb dat ik echt wil stoppen.
Ik heb niet zo'n uitgebreid verhaal. Ik weet dat ik zo'n 5 jaar geleden begon met fappen. Ik kan me niet herinneren wanneer exact de eerste keer was, maar ik kwam pas echt in de verslaving terecht toen ik achter de Instagram pagina van een klasgenote kwam. Ik gebruikte haar foto's als porno. Dit breidde zich later uit met meer vrouwen uit mijn klas. Met sommigen zat ik in een vriendengroep, sommigen vond ik simpelweg aantrekkelijk. Uiteindelijk kwamen daar ook afbeeldingen bij die ik online vond. Ik bereikte op een gegeven moment een punt dat ik gezichten van mijn klasgenoten, soms dus zelfs vrienden, ging fotoshoppen met Paint.NET in de naakte/schaars geklede lichamen van de onlineplaatjes.
Ik besefte me toendertijd al dat dit niet al te best was. Ik probeerde een aantal keer er mee te stoppen, maar ik was gefocust op het aantal dagen dat ik niet gefapt had. Dit betekende als ik weer een keer fapte, dat ik alle hoop eigenlijk al op gaf. Hierdoor heb ik nooit een uitweg kunnen vinden. Vaak ging de poging tot stoppen gepaard met het verwijderen van alle porno die ik maar kon vinden op mijn apparaten. Echter ben ik goed in het terughalen van bestanden, of achteraf toch nog bestanden vinden die ik niet had verwijderd. Dat zorgde ervoor dat het eigenlijk nooit echt hielp.
Soms gebeurde het dat ik verliefd op iemand was. Dan stopte ik vaak eventjes met fappen, omdat de liefdesgevoelens een goede vervanger waren. Ik probeerde ook om niet nieuwe vrouwen aan mijn collectie toe te voegen, maar zodra ik enige haat/jaloezie had kwamen ze er alsnog in. Vrouwen die me hebben afgewezen bijvoorbeeld.
Ik fapte meestal rond de 1× per dag, maar ik heb ook dagen gehad waarbij ik de hele dag niets anders deed.
Vaak merkte ik dat ik een korter lontje kreeg als ik in een periode zat waarin ik veel fapte, maar verder heb ik niet doorgehad wat het fappen met mijn brein deed.
Er is een paar keer een punt gekomen waarop ik besloot dat het scrapen, bewaren, bewerken en verheerlijken van foto's van vrouwen die met mij omgingen niet zo'n goed idee was. Ik weet nog dat ik één keer aan drie vrouwen heb verteld dat ik het deed, maar het maakte ze niet zo veel uit tot mijn verbazing. Daarna ben ik gewoon doorgegaan. Ik heb recentelijk (ik denk maximaal 2 jaar geleden) besloten dat ik echt niet meer mijn vrienden en kennissen wilde gebruiken voor mijn porno, toen heb ik alle afbeeldingen van ze verwijderd en gelukkig heeft dat gewerkt. Vanaf dat moment fapte ik alleen nog op internetporno, en mensen op het internet die er aantrekkelijk uitzagen (wat ik als porno maakte/interpreteerde).
Ik heb een aantal vrienden en familieleden verteld dat ik verslaafd ben maar ik heb het gevoel dat ze het niet zo serieus nemen. Ik voelde me niet gestimuleerd om te stoppen. Ik ging juist door omdat het leek alsof ze er niet veel om gaven.
Ik heb niet mijn beste (/meest behulpzame) vrienden verteld dat ik met dit probleem zit. Ik ben bang dat mensen niet meer met me om willen gaan als ze de details weten. Maar die details zijn denk ik juist belangrijk om te kunnen snappen dat het echt beter is dat ik hiermee op houd. Ik schaam me als de dood voor wat ik gedaan heb. Ik wil niet die persoon zijn. Ik zou mezelf denk ik ook gelijk verstoten als ik dit verhaal hoor.
Ik wil dus eigenlijk dat niemand dit weet. Maar eigenlijk juist ook weer wel. Mij doet het heel erg goed om mijn verhaal te vertellen. Maar ik denk dus niet dat ik iemand dit kan vertellen zonder gelijk afgeschreven te worden.
Sinds ik dit forum heb gezien, weet ik dat pornografie effect heeft op hoe ik vrouwen zie. Dit was belangrijk, want ik bagataliseerde mijn verslaving. Ik sprak vaak niet eens van een verslaving, maar iets wat bij het leven hoort. Ik was er van overtuigd dat ik mezelf was buiten porno om, ik was me (en ben nog niet helemaal) bewust van de effecten die het periodiek fappen op mijn leven en mijn persoonlijkheid hebben gehad.
Ik ben na het lezen van het draadje al mijn pornocollecties en mijn browsergeschiedenis van de afgelopen jaren. Sinds 31 december heb ik niet meer gefapt.
Ik vraag me wel af hoe lang ik het vol ga houden. Ik kan het niet laten om pornosites die ik per ongeluk nog vind te bekijken. Ik merk dat ik verlang naar fappen. En met de dag neemt het verlangen dat ik in me voel ietsjes toe.
Ik zie verveling als mijn grootste gevaar. Ik doe inmiddels een studie waarvoor ik deze vakantie een uitdagende opdracht moet maken. Ik vind deze opdracht niet leuk en ik ga al snel op zoek naar afleiding uit frustratie of omdat ik niet kan vinden wat ik daadwerkelijk zoek. Op zulke momenten wil ik me forceren om aan school te werken, omdat anders ik mijn opdracht misschien niet kan afmaken voor de deadline. Maar die saaiheid zorgt er wel voor dat ik sneller porno ga opzoeken. Ook als ik niet kan afspreken met vrienden en ik moe ben in de avond verveel ik me nog wel eens, dat kan ook een mogelijke opening zijn voor terugval.
Vandaar dat ik nu ook mijn verhaal wil delen. Ik vind het namelijk vreselijk wat ik heb gedaan, en ik wil niet dat het terugkeert. Ik heb er spijt van, maar als ik het voor mezelf houd ga ik het denk ik weer bagatelliseren.
Bedankt voor het lezen. Hopelijk is het een beetje on-topic en was het al te egocentrisch
Het voelt niet gemakkelijk om hier iets te typen. Want dit is het drugsforum en ik weet niet of dit er helemaal bij hoort. Maar ik weet geen betere plek om dit te delen.
Ik ben 21 jaar. Ik heb al 5 jaar een verslaving aan porno. Ik heb daar eigenlijk weinig bij stil gestaan, tot ik een keer op Reddit een linkje tegenkwam naar dit forum. Ik vond hier de "verslaving"-categorie en dit draadje. Ik herkende mezelf deels. Toen ik de reacties las, besloot ik dat het tijd was om te proberen om van mijn verslaving af te komen. Ik wil ook graag mijn verhaal delen, zodat ik voor mezelf duidelijk heb dat ik echt wil stoppen.
Ik heb niet zo'n uitgebreid verhaal. Ik weet dat ik zo'n 5 jaar geleden begon met fappen. Ik kan me niet herinneren wanneer exact de eerste keer was, maar ik kwam pas echt in de verslaving terecht toen ik achter de Instagram pagina van een klasgenote kwam. Ik gebruikte haar foto's als porno. Dit breidde zich later uit met meer vrouwen uit mijn klas. Met sommigen zat ik in een vriendengroep, sommigen vond ik simpelweg aantrekkelijk. Uiteindelijk kwamen daar ook afbeeldingen bij die ik online vond. Ik bereikte op een gegeven moment een punt dat ik gezichten van mijn klasgenoten, soms dus zelfs vrienden, ging fotoshoppen met Paint.NET in de naakte/schaars geklede lichamen van de onlineplaatjes.
Ik besefte me toendertijd al dat dit niet al te best was. Ik probeerde een aantal keer er mee te stoppen, maar ik was gefocust op het aantal dagen dat ik niet gefapt had. Dit betekende als ik weer een keer fapte, dat ik alle hoop eigenlijk al op gaf. Hierdoor heb ik nooit een uitweg kunnen vinden. Vaak ging de poging tot stoppen gepaard met het verwijderen van alle porno die ik maar kon vinden op mijn apparaten. Echter ben ik goed in het terughalen van bestanden, of achteraf toch nog bestanden vinden die ik niet had verwijderd. Dat zorgde ervoor dat het eigenlijk nooit echt hielp.
Soms gebeurde het dat ik verliefd op iemand was. Dan stopte ik vaak eventjes met fappen, omdat de liefdesgevoelens een goede vervanger waren. Ik probeerde ook om niet nieuwe vrouwen aan mijn collectie toe te voegen, maar zodra ik enige haat/jaloezie had kwamen ze er alsnog in. Vrouwen die me hebben afgewezen bijvoorbeeld.
Ik fapte meestal rond de 1× per dag, maar ik heb ook dagen gehad waarbij ik de hele dag niets anders deed.
Vaak merkte ik dat ik een korter lontje kreeg als ik in een periode zat waarin ik veel fapte, maar verder heb ik niet doorgehad wat het fappen met mijn brein deed.
Er is een paar keer een punt gekomen waarop ik besloot dat het scrapen, bewaren, bewerken en verheerlijken van foto's van vrouwen die met mij omgingen niet zo'n goed idee was. Ik weet nog dat ik één keer aan drie vrouwen heb verteld dat ik het deed, maar het maakte ze niet zo veel uit tot mijn verbazing. Daarna ben ik gewoon doorgegaan. Ik heb recentelijk (ik denk maximaal 2 jaar geleden) besloten dat ik echt niet meer mijn vrienden en kennissen wilde gebruiken voor mijn porno, toen heb ik alle afbeeldingen van ze verwijderd en gelukkig heeft dat gewerkt. Vanaf dat moment fapte ik alleen nog op internetporno, en mensen op het internet die er aantrekkelijk uitzagen (wat ik als porno maakte/interpreteerde).
Ik heb een aantal vrienden en familieleden verteld dat ik verslaafd ben maar ik heb het gevoel dat ze het niet zo serieus nemen. Ik voelde me niet gestimuleerd om te stoppen. Ik ging juist door omdat het leek alsof ze er niet veel om gaven.
Ik heb niet mijn beste (/meest behulpzame) vrienden verteld dat ik met dit probleem zit. Ik ben bang dat mensen niet meer met me om willen gaan als ze de details weten. Maar die details zijn denk ik juist belangrijk om te kunnen snappen dat het echt beter is dat ik hiermee op houd. Ik schaam me als de dood voor wat ik gedaan heb. Ik wil niet die persoon zijn. Ik zou mezelf denk ik ook gelijk verstoten als ik dit verhaal hoor.
Ik wil dus eigenlijk dat niemand dit weet. Maar eigenlijk juist ook weer wel. Mij doet het heel erg goed om mijn verhaal te vertellen. Maar ik denk dus niet dat ik iemand dit kan vertellen zonder gelijk afgeschreven te worden.
Sinds ik dit forum heb gezien, weet ik dat pornografie effect heeft op hoe ik vrouwen zie. Dit was belangrijk, want ik bagataliseerde mijn verslaving. Ik sprak vaak niet eens van een verslaving, maar iets wat bij het leven hoort. Ik was er van overtuigd dat ik mezelf was buiten porno om, ik was me (en ben nog niet helemaal) bewust van de effecten die het periodiek fappen op mijn leven en mijn persoonlijkheid hebben gehad.
Ik ben na het lezen van het draadje al mijn pornocollecties en mijn browsergeschiedenis van de afgelopen jaren. Sinds 31 december heb ik niet meer gefapt.
Ik vraag me wel af hoe lang ik het vol ga houden. Ik kan het niet laten om pornosites die ik per ongeluk nog vind te bekijken. Ik merk dat ik verlang naar fappen. En met de dag neemt het verlangen dat ik in me voel ietsjes toe.
Ik zie verveling als mijn grootste gevaar. Ik doe inmiddels een studie waarvoor ik deze vakantie een uitdagende opdracht moet maken. Ik vind deze opdracht niet leuk en ik ga al snel op zoek naar afleiding uit frustratie of omdat ik niet kan vinden wat ik daadwerkelijk zoek. Op zulke momenten wil ik me forceren om aan school te werken, omdat anders ik mijn opdracht misschien niet kan afmaken voor de deadline. Maar die saaiheid zorgt er wel voor dat ik sneller porno ga opzoeken. Ook als ik niet kan afspreken met vrienden en ik moe ben in de avond verveel ik me nog wel eens, dat kan ook een mogelijke opening zijn voor terugval.
Vandaar dat ik nu ook mijn verhaal wil delen. Ik vind het namelijk vreselijk wat ik heb gedaan, en ik wil niet dat het terugkeert. Ik heb er spijt van, maar als ik het voor mezelf houd ga ik het denk ik weer bagatelliseren.
Bedankt voor het lezen. Hopelijk is het een beetje on-topic en was het al te egocentrisch