Heftig om te horen man! Ik kan mezelf ook wel voorstellen dat je je aardig machteloos voelt in zo’n situatie waarbij je een vriend ziet afglijden.
Hopelijk gaat je maatje zijn situatie inzien en zijn best doen om eraan te gaan werken.
Bewustwording is de eerste stap naar verandering dus daar ben je al heel goed mee bezig!
Tja ik ken eigenlijk niet anders als dat het zo gaat met hem. En jaren geleden beschouwde ik het ook echt als mij probleem en wou ik hem redden en gelukkig maken.
Maar ik geleerd dat dat niet aan mij is. En dat die verantwoordelijkheid bij hem zelf ligt.
Soms kan het alleen frustrerend zijn als ik iets wil afspreken. Vanwege zijn levenstijl en alles wat daar omheen hangt is dat nogal lastig want meneer en afspraken na komen is onmogelijk. B.v met kerst was hij 4 uur te laat. Met oud en nieuw is ie niet komen opdagen (ook geen berichtje ofzo)
Altijd overkomt hem vanalles en de jas van slachtoffer past hem zeer goed.
Neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn gedrag komt meestal aanwaaien met 10001 "smoesjes"
En hij ziet ergens zijn situatie wel
Maar ik denk dat hij ergens wel anders wil maar ook weer totaal niet.
En ik denk niet dat hij eraan gaat werken om anders te leven.
Hij is inmiddels al weer bijna 40 en soms lijkt het alsof dingen alleen maar erger worden.
Hij heeft geen dromen/wensen/doelen/zingeving dingen. Ik vraag dat wel eens en dan is het ja weet ik niet. Of zodra ik geld heb dan blablbla...Ja rommel bestellen en drugs verzamelen is dan wat er uiteindelijk gebeurt.
Ik denk niet dat hij ooit nog gaat veranderen. En ja hij is een volwassen man dus ja zijn leven. Zijn verantwoordelijkheid.
Ik doe me best om hem te accepteren zoals hij is.
