Tijd van bezinning - waar?

dupont zei:

Lekker huilen kan erg opluchten.

Ja lekker nostalgie… maar toen ik dat niet kon relativeren was het wel een belangrijke factor die me verslaafd hield - steeds maar denken dat de mooiste tijd van m’n leven al was geweest, en me was ontglipt. Maar dat hoeft bij jou niet zo te zijn 🤗

Klik om te vergroten...

Dank je. Bij ons was alcohol een soort collectieve verslaving. Denk wel dat mijn lichamelijke gezondheid er wat onder leed. Hoewel ik ook periodes gehad heb dat ik er helemaal mee stopte, een paar maanden water dronk op feestjes (ook vanwege mijn gewicht) en goede multi’s slikte.
Dat was niet iets wat we allemaal deden, zo’n gezonde periode. Mijn lijf had dat dan nodig en dan was ik ook rigoureus.

Het ging ‘mis’ toen ik een maatje had, een man die wel enorm veel alcohol naar binnen werkte, wat ook algemeen bekend was. ‘Samen zuipen’ dat was wat we deden. Soms zoenen maar soms ook weer niet.

Ik had toen al besloten naar een andere stad te gaan, een 9 tot 17 ritme te willen met weinig drank. Niet rekening houdend met de eenzaamheid die je overvalt na zo’n verhuizing en toen ging ik juist weer drinken om te slapen.
En toen ging het beter, na maanden. En toen werd de huisbaas vermoord en wilde ik (onbewust) liever niet thuis zijn en ging ik ‘on the run’.

Vorige week, toen ik naar de psycholoog moest, realiseerde ik me dat ik na die moord een gevoel van onveiligheid heb gehouden. Want in het jaar daarna is het mis gegaan met me.

Het ging ook niet altijd goed hoor met die alcohol. Er is 1 dodelijk slachtoffer gevallen en eentje bijna (Combi met wiet). Maar in 99,9 % van de gevallen kwam iedereen weer in bed terecht.

Ik test positief op Corona. Eerste keer. Ik was natuurlijk een beetje chronisch ziek op mijn pillen-cocktail en testte me een slag in de rondte bij elke vorm van malaise maar ik had het nooit. Ik hoopte juist altijd op dat streepje dan kon ik mij even onttrekken aan de verplichtingen.

Voel me niet ziek vooralsnog. Zal even lezen wat wel en niet mag. Ga wel even naar supermarkt anders honger ik uit.

Wat vervelend, beterschap!🍀

Dank je! Ik moest nog even boodschappen doen en het fietsen kostte wel moeite.
Goede reden om vandaag en morgen even rustig aan te doen.

Brijder wil ik morgen contacten. Was alweer flink over mijn theewater dat er bij de apotheek weer veel meer medicatie lag dan gevraagd ( ik had voor 1,5 maand gevraagd) en ik kan dat waarvan ik ging trippen zo in mijn zak steken en niemand merkt het. Heb wel weer alles ingeleverd (bij familie)

Toen letterlijk bijna onder de bus gekomen. T zelfde stoplicht dat ik met rijles nooit zag. Ik vind dat gewoon geen plaats voor een stoplicht, haha. (Was nu met fiets)

Thuis ff getest en iedereen van t weekend ingelicht. Weet niet meer wie hier laatst zei dat ik wellicht een sterk lichaam heb dat ik met al die middelen nog kon bewegen en fietsen enzo. Misschien is het zo en heb ik een sterk lichaam.
Mijn (friese) oma deed ondanks alle pammen en drank toch ook nog haar ding. Vraag niet hoe (opa moest altijd de auto voor rijden) maar t ging.

Nu rustig aan. Vroeger zou ik definetely iets ingenomen hebben, zo thuis met Corona. Maar zonde van mijn cleantijd.

Huh de buren hebben opeens een hond. De vorige sloeg enorm aan al hij mij zag. Deze doet helemaal niks.

Niet echt een lekkere waakhond maar voor mij wel fijner.

Is het vandaag dinsdag? Heb niets gehoord van GGZ, soms sturen ze nav MDO van alles.

Ook geen uitslag groot bloedonderzoek maar dan zal het wel goed zijn.

Begin me toch beroerd te voelen.

Op de doos van de apotheek staat dat ik mijn quetiapine langwerkend in de ochtend moet nemen. Weet niet of dat een foutje is maar ik ga het niet doen iig.

Seroquel overdag is zo naar.

Had ook daarvan nog wat gevonden maar ook dat in de prullenbak nu. Ik moet er ff doorheen met dit virus. Ik weet deze keer in ieder geval wat ik heb.

Belangrijk gesprek vrijdag wordt verplaatst en ik ben zo ongelofelijk opgelucht.
Ik ben vrijdag 18 jaar uit de kliniek. En ik wilde dat even benoemen bij ggz maar voel nu dat ggz precies NIET de plek is waar ik dat kan vieren.

Any place but ggz.

Misschien leuk NA feestje ergens. Die schijnen er te zijn.

Mijn spv heeft onlangs een naaste verloren. Als dat is waarom ze zo slordig is dan snap ik het wel maar dan zou ze wat dingen moeten overdragen.

Dat die psycholoog niets wist van mijn verslaving ging mij echt te ver.

Morgen Brijder bellen. Was van slag vandaag. Nu weer omdat ik bang ben dat ook mijn ouders zijn aangestoken met Corona wat geen gekke angst is.

De ergste ‘hellen’ heb ik beleefd met de Lamotrigine.

Ik wil dat dat spul ook mijn huis uit verdwijnt. De eerste keer in 2006 kreeg ik er een soort aanvallen van en kon ik meteen stoppen.
De tweede keer in 2018 was helaas alle documentatie uit de begintijd kwijt en kreeg ik het gewoon weer.
Heb nog deelgenomen aan een sport-event en sindsdien durf ik het dorp nauwelijks meer in… ik had helemaal geen kracht in mijn armen, ik stond echt voor gek.

Het heette eerst Lamictal en nu Lamotrigine en daardoor ging ik zelf twijfelen of ik het al eens gehad had.

Terugkijkend naar wanneer ik nog kon werken en wanneer ik niet meer kon werken, is het starten met Lamotrigine de omslag geweest. Alleen dat zie je zelf pas achteraf.

Tegen de mensen die vragen of het wel gaat met Corona zeg ik dat de medicatie-hel vele malen erger is. Degenen die er vanaf weten.

Toch merk ik dat ik verder wil met deze psychiater en spv.

waar ik bij de vorige echt van de man zelf af wilde en dat pas na 1,5 jaar voor elkaar kreeg.

Het is niet dat ik van ze af wil. Alleen welke kant gaan we op met zijn allen?
en weten zij van de vele life events en gevallen van overlijden, die ik hier ook niet allemaal kan (be)noemen.

Weten ze dat mijn neef overleden is aan alcohol? Luisteren ze wel?

Dat is het ding met onze familie, we zwakken alles af, we huilen niet. Misschien als ik schreeuwend door de gang ga lopen daar dat het wel indruk maakt.

Ga nu proberen te slapen. Tot nu toe is Corona minder erg dan sommige medicatie. Minder erg dan dormicum sowieso.

Ik dacht bij de buren een nieuwe hond te zien. Maar die doet het dus niet…

Ik merk dat de Ca meeting van laatst me echt goed gedaan heeft. Zulke frisse gezonde mensen. Alles wat ik niet verwacht had eigenlijk.
Sportief.

En zo anders dan wanneer je een ggz ruimte in komt waar 95% van de mensen gedrogeerd is.

Iemand liet zich ontglippen dat de medicatie ooit bedoeld was om de mensen op de opname-afdeling rustig en hanteerbaar te houden.

Een ex-verslaafde vertelde mij dat hij bij de kliniek (afkick) had leren praten.
Mij is juist geleerd om mijn kop te houden.

Vrijdag weer gesprek bij GGZ, ik hoop niet dat ze weer gaan drammen over meer medicatie. Ze kunnen het me niet door de strot douwen.
Deze keer niet.

Dank je. Hij doet ook wel zijn best maar de planning is out of his hands.

Hij heeft misschien een prijs gewonnen dus dat is ook gewoon mooi. Maar dan moet hij er wel zijn.

Best apart dat ik dacht alles redelijk onder controle te hebben en dat er dan zo’n kerel in de steeg staat.

Verder gaat mijn broer voor t werk naar Londen op de dag van mijn intake bij Brijder. Ik wil hem er wel heel graag bij hebben.
Dus even kijken nog. Dit is even overmacht.

Misschien kan hij vertrekken na het gesprek maar t wordt wat krap allemaal. Broer kan veel maar op 2 plekken tegelijk zijn kan hij vlg mij niet…

Thanks voor meedenken. Dan zit hij mogelijk net in trein of vliegtuig. En t is erg privacy-gevoelig, zij hadden me ‘gevonden’.

Ik begreep dat het programma nog niet duidelijk was en daarmee ook de heenreis nog niet.

Toch maar ff wachten, hij weet het deze week.

De hele behandeling voelt als een schaakspel waarin in op het juiste moment, de juiste zetten moet doen.

Dat ik de vorige psychiater heb kunnen ‘wegspelen’ is de beste zet geweest.

Maar als je t niet goed speelt, net het verkeerde zegt, krijg je pillen.

Alinde zei:

Thanks voor meedenken. Dan zit hij mogelijk net in trein of vliegtuig. En t is erg privacy-gevoelig, zij hadden me ‘gevonden’.

Ik begreep dat het programma nog niet duidelijk was en daarmee ook de heenreis nog niet.

Toch maar ff wachten, hij weet het deze week.

Klik om te vergroten...

ik duim voor je dat hij bij je kan zijn

Redelijk geslapen.

Merk dat ik - zoals gisteren- stress heb als de medicatie nog niet geregeld is. Het ligt nu in porties per dag bij mijn ouders. De Corona is over en moeder denkt dat ik het dan ‘gewoon even’ kan halen maar ik ben daar een uur mee bezig.
Zal met broer overleggen of het soms ook daar kan.

Anders weer bij ggz.

Het lieve leven begint weer n beetje. Zaterdag komt een broer (ja weer een andere) dagje helpen met klussen etc. En zaterdag 21 twee vrienden.

Ik vind het lastig wat ik nu van WMO kan vragen. Ik weet nu wat ze allemaal niet doen maar weet niet meer zo goed wat ze wel doen. Zal morgen proberen open het gesprek aan te gaan.

Misschien vanmiddag even zwemmen in open water.

T komt ff weer terug. Hoe ik buiten kwam en alles kwijt was.
Mijn woonplaats, mijn plekje, mijn vrienden, mijn gezondheid.
De zomer.
Mijn hele volwassen bestaan.

Ongelofelijk hoe ze een mens die niets misdaan heeft zo kunnen straffen.