Tijd van bezinning - waar?

Dank je.

Ik heb een EMDR sessie gehad waarbij ik naar het balletje moest blijven kijken, maar ik moest ZO huilen, ik klapte met mijn hoofd op mijn knieën maar ik moest weer rechtop en naar t balletje kijken.

Alles in je zegt, laat me nou, laat me ff janken. Maar dat is EMDR en dan ben je er wel actief mee aan de slag denk ik.

De psycholoog had t ook ff moeilijk bij dat stuk.

Ik heb ook een behandeling gehad waarbij ik thuis achteraf moest huilen, me verslikte in mijn tranen en toen ging hyperventileren. Ik vond dat juist wel een prettige ervaring, om zoveel te voelen.
(helaas als je op internet op zoekt wat je moet doen bij hyperventilatie wordt aangeraden een benzo te nemen)

Dan gebeurt er in ieder geval wat in je lijf.

Misschien heb ik als kind geleerd om niet te huilen. En kan je later leren om wel te huilen. Is toch beter dan drank en benzo’s.

Alinde zei:

Dank je.

Ik heb een EMDR sessie gehad waarbij ik naar het balletje moest blijven kijken, maar ik moest ZO huilen, ik klapte met mijn hoofd op mijn knieën maar ik moest weer rechtop en naar t balletje kijken.

Alles in je zegt, laat me nou, laat me ff janken. Maar dat is EMDR en dan ben je er wel actief mee aan de slag denk ik.

De psycholoog had t ook ff moeilijk bij dat stuk.

Klik om te vergroten...

Soms is er ook een tijd voor huilen. En daarnaast: de een gaat gewoon anders met zijn/haar emoties om dan de ander. Er is niet een one size fits all oplossing voor iedereen. Dit werd mij in een relatie ook eens duidelijk gemaakt: dat echt trauma wel even wat anders is dan meer "reguliere" geestelijke stoornissen zoals depressie. Daarna werd ik voorzichtiger met mensen zomaar dingen aanraden. Ik dacht namelijk (onterecht) dat iedereen simpelweg zijn/haar gevoelens moest gaan voelen. Tot bepaalde hoogte is dat imo wel waar (dat iedereen uiteindelijk alles in zichzelf zal gaan moeten voelen), maar je moet eerst wel in de positie zijn om dat echt te kunnen gaan doen.

Alinde zei:

Ik heb ook een behandeling gehad waarbij ik thuis achteraf moest huilen, me verslikte in mijn tranen en toen ging hyperventileren. Ik vond dat juist wel een prettige ervaring, om zoveel te voelen.
(helaas als je op internet op zoekt wat je moet doen bij hyperventilatie wordt aangeraden een benzo te nemen)

Klik om te vergroten...

Dit zal dan acute hyperventilatie zijn? Ik heb lang chronische hyperventilatie gehad en mij is daar nooit een benzo voor aangeraden. Wie raden dat dan aan? Dit lijkt mij een zeer slechte "oplossing". Tussen haakjes want het lijkt me helemaal geen oplossing hiervoor, maar een tijdelijk wegdrukken van het probleem. Maar goed, acute hyperventilatie is natuurlijk weer anders dan chronische, dus kan er ook niet alles over zeggen.

Alinde zei:

Dan gebeurt er in ieder geval wat in je lijf.

Misschien heb ik als kind geleerd om niet te huilen. En kan je later leren om wel te huilen. Is toch beter dan drank en benzo’s.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of het ooit een optie voor je zal zijn (ivm medicatie, trauma en dergelijke), maar psychedelica kunnen mensen soms doen laten huilen. Zowel truffels als LSD hebben mij een paar keer hard laten huilen, terwijl huilen bij mij normaal ook maar moeilijk komt. Ik weet niet eens waarover het ging dat ik huilde, maar dat zat DIEP. En dat weg janken deed me zeker heel goed.

Maar nogmaals: ik hoor (imo) te vaak dat mensen blijven hangen in het emotionele, met name vrouwen. Emoties zijn goed, emoties uiten ook, maar emoties zijn beweging: emotion = energie in motion. Het biedt niet de stabiliteit, de rust, de vrede waar mensen uiteindelijk écht naar op zoek zijn. Het kan wel als blokkade in de weg staan daarvan en dus nodig zijn om dat dmv huilen weg te krijgen, maar het kan (imo) niet alleen maar dat zijn.

@Alinde ik volg jouw dagboek hier nu al een tijdje. Ik wil je aansporen om het roer om te gaan gooien, want volgens mij begin ik bij jou een zoektocht te zien die geen einde lijkt te hebben. Vaak een focus op het negatieve ook, of wat er juist niet deugt. Dat perspectief kun je veranderen naar denken in mogelijkheden. Zoals het nu vanaf mijn beeldscherm bij jou lijkt te gaan, houdt je verslaving je nog té veel tegen. Uiteindelijk moet het uit jezelf komen, probeer daar de kracht te vinden.

Klinkt misschien vaag als ik het zo schrijf hoor. Concreet maken vind ik lastig, ik heb daar niet voor doorgeleerd. Maar ik weet wel waar ik veel aan heb gehad. Maak eerst eens een begin met de 12 stappen met een sponsor samen, baat het niet dan schaadt het niet. Vraag je niet af hoe het werkt of kan werken zoals ik jarenlang heb gedaan maar ga het doen. Over een half jaar weet je wat je er aan hebt gehad.

Ik lees dat idd vaak hier, dat bepaalde psychedelica juist kunnen helpen. In sommige landen wordt dat ook wel gebruikt. (Paddo’s, ahuwaska)

Ik durf het alleen niet aan bij alle medicatie. En als het niet goed valt heb ik ook een probleem met de omgeving vrees ik. Ze steunen me echt in deze periode en als ik opeens nieuwe dingen ga proberen maak ik wel iets kapot denk ik.

Ik bedoel niet alleen huilen. Meer voelen in het algemeen. Boosheid, angst, verdriet.
Alles blijft zo onderhuids sluimeren als je er niet mee om kunt gaan. Maar mede door de medicatie ben ik NOG slechter geworden met emoties.

Ik zag net toevallig een stukje over EMDR op tv. Een meisje had in een situatie gezeten waarin ze niet mocht huilen. Daar gingen ze nog eens doorheen. Ging heel snel allemaal, geen eindeloze gesprekken.

Volgens mij kan het best lekker opruimen als je alsnog een keer goed boos en verdrietig mag worden. Hoeft echt niet elke week jarenlang maar gewoon wat ooit geblokkeerd is.

Zo te zien is er crosspost.

Alinde zei:

Dank je Dupont.

Ik ben zo moe en daarom is het ook zo moeilijk om die nieuwe stappen te zetten.

Klik om te vergroten...

Snap ik wel. Maar ga nou eens kijken naar wat wel kan. Want als je doet wat je deed, verandert er geen reet.

Je hebt ook gelijk en ik ben ook heel erg blij met je steun.

Het is voor mij ook nieuw om met een sponsor te werken, iemand die niet betaald wordt door verzekering of mijzelf. Voelt nog alsof ik dat niet wil/kan vragen van iemand. Maar iedereen heeft in deze positie gezeten natuurlijk.

Alinde zei:

Je hebt ook gelijk en ik ben ook heel erg blij met je steun.

Het is voor mij ook nieuw om met een sponsor te werken, iemand die niet betaald wordt door verzekering of mijzelf. Voelt nog alsof ik dat niet wil/kan vragen van iemand. Maar iedereen heeft in deze positie gezeten natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Een sponsor die jou helpt, werkt door die hulp te geven ook aan haar herstel. Dat is de beloning - het werkt twee kanten op.

Je kunt zo veel meer dan je denkt. 👍

Ik kan niet spreken voor wat @dupont zegt, want ik heb dat (12 stappenplan) zelf niet doorgaan, maar ik heb een beetje het idee dat er (als je het al op kunt delen) 2 dingen spelen hier:

1. Vrij worden van de verslaving(ssymptomen). Dit kan waarschijnlijk goed gedaan worden dmv zo'n 12 stappenplan.
2. Hetgeen waar jij @Alinde het vaker over hebt gehad: het in contact komen met het "kleine meisje" in jezelf: terugkomen naar je gevoel.

Waarschijnlijk lopen beide ook in elkaar over.

Alinde zei:

Ik lees dat idd vaak hier, dat bepaalde psychedelica juist kunnen helpen. In sommige landen wordt dat ook wel gebruikt. (Paddo’s, ahuwaska)

Ik durf het alleen niet aan bij alle medicatie.

Klik om te vergroten...

Ik zou dit ook zeker niet aanraden om tegelijk met medicatie te doen. Sommige medicatie is gevaarlijk i.c.m. bepaalde psychedelica en medicatie als antidepressiva zal de effecten van psychedelica sterk tegengaan, waardoor je er weinig tot niets aan zult hebben. Goed onderzoek is sowieso cruciaal als je al ooit eens zoiets zou willen ondernemen.

Alinde zei:

En als het niet goed valt heb ik ook een probleem met de omgeving vrees ik. Ze steunen me echt in deze periode en als ik opeens nieuwe dingen ga proberen maak ik wel iets kapot denk ik.

Klik om te vergroten...

Aan de ene kant begrijp ik dit wel wat, maar aan de andere kant: je bent een volwassen vrouw (toch?). Je omgeving zou eigenlijk het beste voor jou moeten willen, maar soms gaat dat om wat voor reden dan ook gewoon niet op die manier en soms moeten dan moeilijke keuzes gemaakt worden die tegen bijvoorbeeld "ouderlijk gezag" in gaan. (let op: ik zeg NIET dat je dat moet doen, ik ken jou niet, ik ken je omgeving en situatie niet. Ik spreek in het algemeen hier om aan te geven dat het in sommige gevallen goed is om je eigen weg te kiezen, zelfs al is je omgeving het daar niet mee eens. Zéker als jij intuïtief aanvoelt dat je iets moet doen op een bepaalde manier)

Trouwens, wist je dat officiële behandeling met psychedelica begint op te komen? Er wordt al therapie mbv psilocybine en ook mdma gedaan, met verbluffende resultaten. Wat de mogelijkheden hiervoor in NL zijn weet ik zo niet. Maar dit betekent wel dat het meer uit de taboesfeer komt/serieuzer genomen wordt. Wat het dus makkelijker zal gaan maken om je omgeving eventueel ook mee te krijgen met dingen die voorheen "not done" waren.

Alinde zei:

Ik bedoel niet alleen huilen. Meer voelen in het algemeen. Boosheid, angst, verdriet.
Alles blijft zo onderhuids sluimeren als je er niet mee om kunt gaan. Maar mede door de medicatie ben ik NOG slechter geworden met emoties.

Klik om te vergroten...

Ja inderdaad. Benzodiazepinen maar ook antidepressiva sluiten ons af van onze emoties en kunnen het zo maken dat we er nog (veel) meer moeite mee krijgen om ermee om te gaan. Ik zeg niet dat bijvoorbeeld antidepressiva nooit mensen geholpen heeft (om mensen even voor te zijn ).

Voor echte genezing is er uiteindelijk geen ontkomen aan: rauwe directe confrontatie met je gevoelens.

Hey grappig, die kus kwam later pas in beeld. Dank je 😊

Ik ga vrijdag dus wel naar de ‘zelfgekozen’ mevrouw dus dat is iig iets.

En dat ik gisteren aan mijn broer verteld heb dat ik ergens verdrietig over was, is ook nieuw voor ons.
Komt ook doordat de psychiater vorige week zei dat ik dat best mocht uitspreken.

Kleine dingetjes van vooruitgang.

En ondertussen ook al een heleboel alcoholvrije dagen op de teller. Ben ook afgevallen.

Reageer even met aparte post op Mindless.

@Mindless ik geloof zeker dat psychedelica kunnen helpen en vind het een mooie ontwikkeling. Zeker paddenstoelen kunnen volgens mij goed helpen alleen zijn we de kennis daarover deels kwijtgeraakt, door de eeuwen heen.

Alleen de combi Lamotrigine, quetiapine, lorazepam en lithium, daar durf ik echt niet bij te gaan experimenteren.
Je kunt ook niet denken, dan slik ik dat ff 48 uur niet… want dat heeft ook gevolgen.

Ik hoef niet alles met fam te overleggen maar zo spelen met gezondheid vind ik wat anders.

Ik wilde nog terugkomen op de hyperventilatie, ik zag toen op internet dat lorazepam werd aangeraden. Dus toen had ik weer een excuus.
Ik heb t maar 1 x gehad. Chronisch lijkt me wel lastig.

Ik merkte vooral dat de behandeling van die psycholoog me hielp. Dat daadwerkelijk de lading eraf is, van de periode die we behandeld hebben. Daarom vind ik het jammer dat we (familie en ik) zeggen dat het helpt maar dat er toch lang vergaderd moet worden, etc.
Nee is ook een antwoord, maar dit is zo vaag.

Dank je. Vooral vervelend dat anderen bepalen of je een psycholoog ‘mag’. En dat ze pas kunnen vergaderen als iedereen terug is van vakantie etc.

Ja gewoon terug naar de natuurlijke middelen. Ik zag een programma van Waldemar in Amerika. In Zuid Amerika is het gebruik van paddenstoelen heel gewoon.

Ja als ik de tijd terug kon draaien. Als de psychose gewoon had mogen uitrazen en we daarna niet een dempende behandeling hadden gehad maar een ‘inspirerende’.
Dat de creativiteit er mag zijn en een behandeling met paddenstoelen, zoiets.

Tijdens een psychose kun je ook veel inzichten hebben die gewoon waar zijn. Een soort absolute waarheid. Helaas slaat het meestal door naar iets warrigs en dan vinden ze je gek.

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Alinde zei:

Dank je. Vooral vervelend dat anderen bepalen of je een psycholoog ‘mag’. En dat ze pas kunnen vergaderen als iedereen terug is van vakantie etc.

Ja gewoon terug naar de natuurlijke middelen. Ik zag een programma van Waldemar in Amerika. In Zuid Amerika is het gebruik van paddenstoelen heel gewoon.

Ja als ik de tijd terug kon draaien. Als de psychose gewoon had mogen uitrazen en we daarna niet een dempende behandeling hadden gehad maar een ‘inspirerende’.
Dat de creativiteit er mag zijn en een behandeling met paddenstoelen, zoiets.

Tijdens een psychose kun je ook veel inzichten hebben die gewoon waar zijn. Een soort absolute waarheid. Helaas slaat het meestal door naar iets warrigs en dan vinden ze je gek.

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Klik om te vergroten...

Sommigen zeggen weleens dat een psychedelische trip ook een soort psychose is. Ik weet niet of ik het daarmee eens ben.

Waar ik het wel heel erg mee eens ben, is deze quote:

Alinde zei:

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Klik om te vergroten...

Nou, als je een sessie met een therapeut hebt die jou begeleidt dan denk ik dat er best wat voor te zeggen valt om het als voorgeschreven medicatie te zien. En tsja, als dat niet zo is - so what?. Mits je er met de juiste intentie in gaat (inzichten onder begeleiding ipv vluchten) en er daardoor veel uithaalt voor je gesteldheid zal het uiteindelijk ook wel helpen voor je verslaving op de e.o.a. manier. De teller resetten om daarna langer dan ooit clean te blijven zonder terug te vallen (even zwartwit) lijkt mij een constructief plan. Als het je echt blijkt te helpen is het zelfs misschien nog een mooie symbolische nieuwe start.

Als dit soort therapieën een meer formeel tintje krijgen dan gaan we (her?)ontdekken wat de waarde van deze ervaringen een verslaafde kan brengen. Van Ibogaïne is bekend dat het kan helpen (IIRC bij Opiaten). De oprichter van AA heeft ook met LSD geëxperimenteerd om hem te helpen van zijn alcoholisme af te komen.

@Alinde misschien is het leuk om eens rond te vragen bij wat fellows en fellas hoe zij dat zien.

Dank je voor je visie.

Het lijkt me echt heel interessant. Juist de diepte in gaan in plaats van dempen.
Jammer dat het nu met de huidige Combi van medicatie echt niet verstandig is het te proberen en ik denk dat een begeleider zich er ook niet aan waagt, en dat ook niet zou moeten doen.

Gelukkig heb ik bij EMDR gemerkt dat ik ook vrij goed dingen kan terughalen en herinneren. En heel emotioneel kan worden. Maar er waren ook sessies dat ik er niet goed bij kon.

Verder heb ik een tijd open water zwemmen gedaan in dezelfde periode als EMDR en dat leek het nog te versterken. (Herfst dus water werd koud).

Nouja mijn badpak ligt klaar enzo, de waterschoenen ook en toch kom ik elke keer niet in dat meer. Morgen gaan ze weer.

Mochten er trouwens mensen zijn die ook open water zwemmen willen doen, stuur me dan een berichtje. Ik ga nooit alleen vanwege de veiligheid. Jullie weten ws niet mijn regio maar die kan ik per pm wel delen.
We kunnen dan eerst met de groep mee, dan is er ervaren begeleiding.

De behandelaar waar ik vrijdag heen ga, vroeg mij vooraf een vragenlijst in te vullen. Het wordt nu best uitgebreid, mijn antwoorden, maar zij kan eruit filteren wat ze nodig vindt.

Vragen over de familie. Dan denk ik ‘niks bijzonders’ (de generatie van de ooms en tantes) maar daar heeft ze natuurlijk niets aan. Elke familie werkt anders.

Vind het wel prettig dat ze kijkt waar je vandaag komt. Sommige thema’s komen steeds terug. Bij ons verslaving in lichte mate. Maar moeite met emoties, met dingen uitspreken, dat zie je heel erg.

Ben benieuwd welke dingen haar opvallen.

Oh wauw. Ik heb hulp van WMO, ik had nu even een invalster aan de telefoon.

Wat een lieve fijne vrouw. Ze vroeg ook of er in medicatie iets veranderd was, dat ik daar klachten van heb. Gewoon heel begripvol, zo’n vrouw met jaren ervaring.

Voelt warm van binnen.

Ik heb vanavond gezwommen in t meer. Het was vandaag warm water dus niet zo’n prestatie.

Twee jaar geleden in de zomer en herfst veel gezwommen. Het is wel echt goed voor lichaam en geest. En t is midden in de natuur.

Ik kan eens bij de (ex) wrap-klasgenoten in de groep gooien of mensen eens mee willen. We zijn ook niet aan dat ene meer gebonden, er is veel water in de buurt.

Ben even aan t peilen bij wat bekenden of ze bij t zwemgroepje willen. (Buiten-zwemgroepje)

Sommigen moeten er niet aan denken, koud enzo. Ik ben niet zo’n koukleum. Je lichaam wordt wel ff goed gereset. En t kost niks.

Wat het ook is… er moet nog 18 jaar aan emotie uit.

Ik ben niet zo’n jankerd maar die ene keer dat het er dan uit komt schrikt de familie zich de pleuris want dat zijn ze niet gewend. Dus dan moet ik meteen komen praten…

Daarom liever een neutrale plek.
Liefst waar je ook met spullen mag gooien enzo.