Goed dat je er hier over deelt. Delen is helen zullen we maar zeggen.
Het helpt ook wel om er in real life met mensen over te praten.
Ga je naar meetings? Daar kan je altijd terecht zonder oordeel over je terugval.
Hier meteen vol gas op doorgegaan op zolder. En ik wilde eigenlijk slapen. Maar iedere keer als de coke uitwerkte kreeg ik enorme schuldgevoelens en werd ik gigantisch paranoïde. Dus toen ben ik nog maar een hele tijd door blijven snuiven. Zonder echt een fijn gevoel te krijgen overigens.
Dit is zo pijnlijk herkenbaar 😳
De hoeveelheden die naar binnen gingen waren echt als vanouds, dan wel niet hoger. Het lijkt wel of dat tolerantie amper verdwijnt.. Of in ieder geval razendsnel weer naar zijn oude niveau stijgt. Heel bizar.
Ik heb (helaas) vele, vele terugvallen gehad en kan dit alleen maar bevestigen. Het maakte daarin ook geen reet uit of ik 1 week clean was of 6 maanden. Het is gewoon meteen vol gas.
Minimaal hetzelfde niveau als waar ik stopte, maar meestal nog een schepje er bovenop.
En ik weet dat het een proces is. En dat een terugval zeker kan gebeuren en er misschien ook wel bij hoort. Het is natuurlijk jammer dat het heeft moeten gebeuren, maar het geeft me absoluut nog een flinke verdieping in het inzicht in mijn verslaving.
Ja en nee.
Het helpt niet op jezelf te straffen dat het is gebeurd. Het antwoord voor mij waarom ik ben teruggevallen is eigenlijk altijd heel simpel: ik ben verslaafd en (nog) niet voldoende hersteld om daar weerstand tegen te bieden.
Aan de andere kant mag het geen vrijbrief worden om te gebruiken. Dan wordt 'aaah een terugval hoort erbij' een rationalisatie.
Kortom, een terugval mag niet aanvoelen alsof het net zo normaal is als naar de bakker gaan. Een terugval wil je serieus nemen. Maar het moet ook niet doorslaan in zelfbestraffing.
Weet niet of ik het helder uitleg nu, maargoed.
Ga er maar vanuit dat “ die high “ wat je wil ervaren zoals “ vroeger “ er nooooooooit meer komt. Maar dan ook echt nooit meer.
Ik ben ook een lange tijd clean geweest. Ik dacht toen ook weer een keertje goed waus te worden van een beetje ketamine.
Dat wauw zijn kwam maar niet, maar het heeft wel bijna m’n leven gekost…
Is bizar hè. Er is niets leuks meer aan. En toch kan mijn hoofd me soms nog vertellen dat het deze keer anders zal zijn. Dan is het wèl leuk.
Bij geen enkele terugval heb ik een leuke tijd gehad of was ik lekker high. Nope....