Maar wat als je nu 0.0 drinkt voor een X tijd?
Want kan me voorstellen als je het gebruikt int begin dat het dan wat anders is dat als je al 15 jaar clean bent en dan 0.0 gaat drinken.
De vraag is eigenlijk: moet je het risico willen nemen?
Het risico dat 0.0 wèl triggerend werkt. De opstap is naar een echt biertje waarna de remming vervaagd en de overstap naar drugs zo weer is gemaakt?
Dat voor de smaak van (vaak nog) matige 0.0's?
Ik vraag me dan ook af of het die smaak waard is. Maar dat is voor iedereen een eigen afweging.
Wat ik wel weet is dat het idee en het beeld van een drankje. Of dat nou alcoholisch is of 0.0 ontzettend diep zit ingesleten in onze patronen.
Als mijn ouders op vrijdagavond toe waren aan hun portje, de snacks op tafel kwamen. Dan ineens was mijn normale fris glas niet 'gezellig' meer. Of ik mijn frisdrank niet in een wijnglas wilde, want dat staat gezelliger.
Hoezo is de vorm van mijn glas bepalend voor de gezelligheid?
Dit is slechts een voorbeeld van de vorm van een glas dat pas bij onze ingesleten patronen. Laat staan hoe smaak en geur daaraan bijdragen. In eerste instantie zal je de smaak van een biertje misschien missen. Maar laten we eerlijk zijn. Er is tegenwoordig een prachtige scala aan allerlei bijzondere frisdranken. Van mierzoet, tot net als bier straf en bitter. (Hangt af van het bier natuurlijk)
Ik was fervent speciaalbier drinker. Heb jaren lang minimaal 5 dagen in de week twee á 3 speciaalbiertjes gedronken. 0.0 heb ik me nooit meer aan gewaagd. En ik mis het totaal niet meer.
De enige keren dat ik er nog 'moeite' mee heb is het gemis van een wijnarrangement als we eten in een net-niet-sterren restaurant. Of met kerst. Maar verder ben ik de behoefte helemaal kwijt en houd ik het bij mijn ginger beer of ander 'gezellige' frisdrank.
Het heeft me wel laten inzien hoe bizar onze patronen soms zijn. Dat ons denkbeeld vaak veel bepalender is dan de werkelijkheid. Best komisch om te zien 😂