#1
Dat verbod is voor research chemicals.
I know.
Maar kratom valt dus blijkbaar niet onder RC. Excuus
Verslaafd aan kratom
73 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
I know.
Maar kratom valt dus blijkbaar niet onder RC. Excuus
#2
Zit een goede meeting in datzelfde complex, dat is al een voordeel. Vroeger was het geen geweldige plek, er werd gewoon gebruikt. Hoop dat het er nu veiliger is.Ja, ik ga ook voor een detox.
Maar wat me zorgen baart is dat die detox eerst één week zou duren, toen hoorde ik later dat ze er twee weken voor uit wilden trekken. En vorige week heb ik te horen gekregen dat ze van drie weken detoxen uitgaan.
Drie! Dat is de langste periode dat deze kliniek detox aanbiedt. Wat betekent dat?
Ik heb geprobeerd rechtstreeks contact met deze kliniek op te nemen (zowel tel. als via de mail), maar dat is nu bijna een week geleden en ze hebben nog niet gereageerd. De instantie die me daarna gaat behandelen besteedt de detox uit, en kunnen me ook niet meer vertellen.
Vandaar dat ik hier mijn heil zoek. Heeft hier iemand ervaring met detox in Laren?
Kratom is gelukkig geen full blown opiaat en daarmee is de ontwenning minder heftig als bijv. heroine of oxy. Denk dat ze je op een lichte dosis suboxone of methadon zetten en die ib drie weken naar 0 gooien. Moet prima te doen zijn.
#3
Klopt! Op maandagavond is er op het terrein een na of aa meeting, ik ga er de eerstvolgende keer heen met iemand uit mn groep.Zit een goede meeting in datzelfde complex, dat is al een voordeel. Vroeger was het geen geweldige plek, er werd gewoon gebruikt. Hoop dat het er nu veiliger is.
Die verhalen van vroeger hoor ik hier idd terug, maar het schijnt verbeterd te zijn. Ik heb er iig geen last van. Ik weet dat sommigen nog wel stiekem roken, maar dat negeer ik gewoon.
Klopt! Ik heb suboxone gekregen en ben dat inmiddels alweer aan het afbouwen. Als het goed is sta ik op woensdag op 0. Wel wat zweterig, onrustig en heftige dromen, maar dat is wel te doen. Ik ben hier in goede handen 🙏Kratom is gelukkig geen full blown opiaat en daarmee is de ontwenning minder heftig als bijv. heroine of oxy. Denk dat ze je op een lichte dosis suboxone of methadon zetten en die ib drie weken naar 0 gooien. Moet prima te doen zijn.
#4
Vandaag helaas een iets minder goede dag. Twee hele fijne mensen naar huis 😭 en daar twee nieuwe gezichten voor terug. Vast ook weer fijne mensen, maar het is weer even wennen en het heeft toch ook invloed op de groepsdynamiek.
Vandaag de suboxone verder afgebouwd naar 6 mg, maar ik kreeg (te) heftige ontwenning. Ik probeerde het te verbergen maar het was overduidelijk. Het zweet droop van mijn gezicht, mijn handen trilden en het lukte niet om stil te zetten. In overleg met de arts besloten vandaag weliswaar niet op te hogen, maar morgen een extra dagje op 6 mg te blijven om te stabiliseren. En dan woensdag weer verder met afbouwen. Dat betekent een dag/nacht langer in de kliniek blijven en daar baal ik wel van.
Vanavond voor het eerst naar een NA meeting geweest, er zit er hier eentje op het complex, elke maandagavond. Ik vond het heftig, ik moet het even laten bezinken. Maar ik voelde me wel erg welkom. En ik heb mijn eerste sleutelhanger 🎖🙂
Afgelopen weekend veel bezoek gehad, waaronder mijn eerdergenoemde 'pislinke partner'. Die begint wat bij te draaien en begrip en empathie te tonen. Dat is fijn. En het was heerlijk om de kinderen hier te zien. We hebben buiten op de picknickbank gezeten, aan de rand van het bos en in de zon. Dat maakte een verslavingskliniek een veel minder nare plek dan ze vreesden.
Ik ben dankbaar voor deze kans, ik benader alles zo positief mogelijk, ik werk hard en ik heb vertrouwen in een goede afloop. Dat zien ze aan me en dat helpt enorm ❤
Just for today. Morgen een nieuwe dag.
Vandaag de suboxone verder afgebouwd naar 6 mg, maar ik kreeg (te) heftige ontwenning. Ik probeerde het te verbergen maar het was overduidelijk. Het zweet droop van mijn gezicht, mijn handen trilden en het lukte niet om stil te zetten. In overleg met de arts besloten vandaag weliswaar niet op te hogen, maar morgen een extra dagje op 6 mg te blijven om te stabiliseren. En dan woensdag weer verder met afbouwen. Dat betekent een dag/nacht langer in de kliniek blijven en daar baal ik wel van.
Vanavond voor het eerst naar een NA meeting geweest, er zit er hier eentje op het complex, elke maandagavond. Ik vond het heftig, ik moet het even laten bezinken. Maar ik voelde me wel erg welkom. En ik heb mijn eerste sleutelhanger 🎖🙂
Afgelopen weekend veel bezoek gehad, waaronder mijn eerdergenoemde 'pislinke partner'. Die begint wat bij te draaien en begrip en empathie te tonen. Dat is fijn. En het was heerlijk om de kinderen hier te zien. We hebben buiten op de picknickbank gezeten, aan de rand van het bos en in de zon. Dat maakte een verslavingskliniek een veel minder nare plek dan ze vreesden.
Ik ben dankbaar voor deze kans, ik benader alles zo positief mogelijk, ik werk hard en ik heb vertrouwen in een goede afloop. Dat zien ze aan me en dat helpt enorm ❤
Just for today. Morgen een nieuwe dag.
#5
Waarom verbergen in plaats van hulp vragen?Vandaag de suboxone verder afgebouwd naar 6 mg, maar ik kreeg (te) heftige ontwenning. Ik probeerde het te verbergen maar het was overduidelijk. Het zweet droop van mijn gezicht, mijn handen trilden en het lukte niet om stil te zetten. In overleg met de arts besloten vandaag weliswaar niet op te hogen, maar morgen een extra dagje op 6 mg te blijven om te stabiliseren. En dan woensdag weer verder met afbouwen. Dat betekent een dag/nacht langer in de kliniek blijven en daar baal ik wel van.
Welcome to the clubVanavond voor het eerst naar een NA meeting geweest, er zit er hier eentje op het complex, elke maandagavond. Ik vond het heftig, ik moet het even laten bezinken. Maar ik voelde me wel erg welkom. En ik heb mijn eerste sleutelhanger 🎖🙂
Fijn. Vaak helpt het ook wel als de verslaafde thuis weg is en veilig zit. Dat geeft rust aan de naasten.Afgelopen weekend veel bezoek gehad, waaronder mijn eerdergenoemde 'pislinke partner'. Die begint wat bij te draaien en begrip en empathie te tonen. Dat is fijn. En het was heerlijk om de kinderen hier te zien. We hebben buiten op de picknickbank gezeten, aan de rand van het bos en in de zon. Dat maakte een verslavingskliniek een veel minder nare plek dan ze vreesden.
Amen!Ik ben dankbaar voor deze kans, ik benader alles zo positief mogelijk, ik werk hard en ik heb vertrouwen in een goede afloop. Dat zien ze aan me en dat helpt enorm ❤
Just for today. Morgen een nieuwe dag.
#6
Goede vraag. Omdat ik al aan mijn dochters had doorgegeven dat ik (waarschijnlijk) eerder naar huis kan en ik het rot vind om te zeggen dat het nu toch weer wat langer duurt. Ik realiseer me dat ik de tijd moet nemen, maar het voelt toch alsof ik ze (opnieuw) teleurstel 😔Waarom verbergen in plaats van hulp vragen?
Ja jij zei al dat het een fijne club is. Was jij er gister ook 👀?Welcome to the club![:wink:]()
#7
Neem de tijd. Herstel laar zich niet haasten. Na half werk is het wachten op een terugval, en dan is de teleurstelling een stuk groter dan wanneer jij een tijdje langer in de kliniek zit om je herstel beter op de rit te krijgen.Goede vraag. Omdat ik al aan mijn dochters had doorgegeven dat ik (waarschijnlijk) eerder naar huis kan en ik het rot vind om te zeggen dat het nu toch weer wat langer duurt. Ik realiseer me dat ik de tijd moet nemen, maar het voelt toch alsof ik ze (opnieuw) teleurstel 😔
Ik was gister bij NA in het oosten des lands.Ja jij zei al dat het een fijne club is. Was jij er gister ook 👀?
#8
Inmiddels de tweede dag zonder suboxone. Ik vond zelf dat het verrassend goed ging zonder kratom, maar pas nu ik ook van de vervangende medicatie af ben, voel ik wat er nog 'onder' zat. Wat ik bedoel is dat ik de afgelopen 1,5 week best lekker ging, maar nu pas besef hoe groot de rol is die de suboxone daarin heeft gespeeld. Mijn lijf doet nu zeer, ik ben ontzettend moe, heel emotioneel en regelmatig ook erg verdrietig en ongerust.
Maandagochtend word ik ontslagen na 15 dagen detox. Dan ben ik een week eerder thuis dan gepland en zit er dus ook een gat van een week voor het vervolgtraject begint (dagbehandeling Spoor6). Ik merk dat er vanuit 'thuis' alweer verwachtingen ontstaan, die ik wel begrijp, maar ik sta nog maar aan het begin. Ik heb het middel dat mij hielp de dag aan te kunnen niet meer tot mijn beschikking, maar ik heb nog niet geleerd hoe het zonder moet? Mijn gezin en familie lijken te denken dat de verslaving nu weg is en dat ik bijna weer de oude ben. Dat is deels mijn eigen schuld, het 'mezelf groot houden' draait alweer op volle toeren.
In die zin maak ik me wel zorgen. Niet zo zeer over een terugval, helemaal niet eigenlijk, maar wel over hoe ik mezelf volgende week overeind ga houden en hoe ik er eind volgende week aan toe ben.
Ik zit deze laatste dagen veel alleen op mijn kamer, heb zoveel mensen zien komen en gaan. Zoals ik me nu voel, trek ik het niet meer om naar al die ellende van nieuwkomers te moeten luisteren. Dat klinkt misschien onaardig, en zo voel ik me soms ook, maar op de momenten dat ik wel op de groep moet zijn doe ik zo vriendelijk mogelijk als lukt. Er zijn op dit moment ook nog maar weinig mensen met wie ik een klik voel, maar dat komt dus ook omdat ik nieuwe mensen niet echt meer een kans geef.
Kan goed zijn dat ik een beetje als een zeur overkom, maar dat komt doordat ik me onzeker voel en uit mijn comfortzone ben. Ik ben vooral echt heel dankbaar voor deze kans. Stap 1 is gezet, nu op naar de volgende stap, maar ... het is gewoon wel een pittig proces.
Maandagochtend word ik ontslagen na 15 dagen detox. Dan ben ik een week eerder thuis dan gepland en zit er dus ook een gat van een week voor het vervolgtraject begint (dagbehandeling Spoor6). Ik merk dat er vanuit 'thuis' alweer verwachtingen ontstaan, die ik wel begrijp, maar ik sta nog maar aan het begin. Ik heb het middel dat mij hielp de dag aan te kunnen niet meer tot mijn beschikking, maar ik heb nog niet geleerd hoe het zonder moet? Mijn gezin en familie lijken te denken dat de verslaving nu weg is en dat ik bijna weer de oude ben. Dat is deels mijn eigen schuld, het 'mezelf groot houden' draait alweer op volle toeren.
In die zin maak ik me wel zorgen. Niet zo zeer over een terugval, helemaal niet eigenlijk, maar wel over hoe ik mezelf volgende week overeind ga houden en hoe ik er eind volgende week aan toe ben.
Ik zit deze laatste dagen veel alleen op mijn kamer, heb zoveel mensen zien komen en gaan. Zoals ik me nu voel, trek ik het niet meer om naar al die ellende van nieuwkomers te moeten luisteren. Dat klinkt misschien onaardig, en zo voel ik me soms ook, maar op de momenten dat ik wel op de groep moet zijn doe ik zo vriendelijk mogelijk als lukt. Er zijn op dit moment ook nog maar weinig mensen met wie ik een klik voel, maar dat komt dus ook omdat ik nieuwe mensen niet echt meer een kans geef.
Kan goed zijn dat ik een beetje als een zeur overkom, maar dat komt doordat ik me onzeker voel en uit mijn comfortzone ben. Ik ben vooral echt heel dankbaar voor deze kans. Stap 1 is gezet, nu op naar de volgende stap, maar ... het is gewoon wel een pittig proces.
#9
Therapie is wel nodig, maar dat komt ook. Je hebt alleen één week te overbruggen. Je kunt naar meetings gaan. Kijk of je de week in ieder geval goed gedoseerd actief kunt zijn. Verveling is meestal niet zo best in vroeg herstel.Inmiddels de tweede dag zonder suboxone. Ik vond zelf dat het verrassend goed ging zonder kratom, maar pas nu ik ook van de vervangende medicatie af ben, voel ik wat er nog 'onder' zat. Wat ik bedoel is dat ik de afgelopen 1,5 week best lekker ging, maar nu pas besef hoe groot de rol is die de suboxone daarin heeft gespeeld. Mijn lijf doet nu zeer, ik ben ontzettend moe, heel emotioneel en regelmatig ook erg verdrietig en ongerust.
Maandagochtend word ik ontslagen na 15 dagen detox. Dan ben ik een week eerder thuis dan gepland en zit er dus ook een gat van een week voor het vervolgtraject begint (dagbehandeling Spoor6). Ik merk dat er vanuit 'thuis' alweer verwachtingen ontstaan, die ik wel begrijp, maar ik sta nog maar aan het begin. Ik heb het middel dat mij hielp de dag aan te kunnen niet meer tot mijn beschikking, maar ik heb nog niet geleerd hoe het zonder moet? Mijn gezin en familie lijken te denken dat de verslaving nu weg is en dat ik bijna weer de oude ben. Dat is deels mijn eigen schuld, het 'mezelf groot houden' draait alweer op volle toeren.
In die zin maak ik me wel zorgen. Niet zo zeer over een terugval, helemaal niet eigenlijk, maar wel over hoe ik mezelf volgende week overeind ga houden en hoe ik er eind volgende week aan toe ben.
Ik zit deze laatste dagen veel alleen op mijn kamer, heb zoveel mensen zien komen en gaan. Zoals ik me nu voel, trek ik het niet meer om naar al die ellende van nieuwkomers te moeten luisteren. Dat klinkt misschien onaardig, en zo voel ik me soms ook, maar op de momenten dat ik wel op de groep moet zijn doe ik zo vriendelijk mogelijk als lukt. Er zijn op dit moment ook nog maar weinig mensen met wie ik een klik voel, maar dat komt dus ook omdat ik nieuwe mensen niet echt meer een kans geef.
Kan goed zijn dat ik een beetje als een zeur overkom, maar dat komt doordat ik me onzeker voel en uit mijn comfortzone ben. Ik ben vooral echt heel dankbaar voor deze kans. Stap 1 is gezet, nu op naar de volgende stap, maar ... het is gewoon wel een pittig proces.
Ik heb 'm eerder vandaag al gepost maar ik wilde jou deze video ook nog even mee geven. Ik denk dat je er wel het e.e.a. van zult herkennen als ik een beetje tussen de regels door lees hoe jij in elkaar steekt.
#10
Bedankt voor je reactie en tip! Een aantal delen van deze video raakt me behoorlijk 😿, dus ik denk dat je een punt hebt. Wel jammer dat ze niet echt vertelt hoe ze dat dan aanpakt, maar dat zal ook wel niet in een paar zinnen te vatten zijn. Ik ga in die tussenweek nog even wat andere videos van haar bekijken.Therapie is wel nodig, maar dat komt ook. Je hebt alleen één week te overbruggen. Je kunt naar meetings gaan. Kijk of je de week in ieder geval goed gedoseerd actief kunt zijn. Verveling is meestal niet zo best in vroeg herstel.
Ik heb 'm eerder vandaag al gepost maar ik wilde jou deze video ook nog even mee geven. Ik denk dat je er wel het e.e.a. van zult herkennen als ik een beetje tussen de regels door lees hoe jij in elkaar steekt.
#11
Ze heeft het wel over stappenwerk. Dat is sowieso goed om te gaan doen. En mediteren. Dagelijks.Bedankt voor je reactie en tip! Een aantal delen van deze video raakt me behoorlijk 😿, dus ik denk dat je een punt hebt. Wel jammer dat ze niet echt vertelt hoe ze dat dan aanpakt, maar dat zal ook wel niet in een paar zinnen te vatten zijn. Ik ga in die tussenweek nog even wat andere videos van haar bekijken.
#12
En weer thuis, de derde dag al. Het is fijn om weer bij de kinderen en beestjes te zijn, maar ik ben ook erg onrustig en somber.
Ik ben 's nachts heel rusteloos, rusteloze benen ook, en daarom slaap ik erg slecht. Ik val pas tegen de ochtend in slaap en het is verleidelijk om dan de hele dag te blijven liggen 😔
Vanmorgen lukte het me om me rond 10.00 uur het bed uit te slepen en ben ik gaan mediteren (nou ja, poging), de hond gaan uitlaten en daarna heb ik zelf nog 3 kwartier op een stevig tempo langs de rivier gelopen. Eerlijk is eerlijk: het hielp wel een beetje.
Ik pieker veel. Over alles wat er is gebeurd, over hoe het zover heeft kunnen komen en of ik ooit weer oke zal zijn met mezelf. @De Zandman reageerde hier eerder: 'Straks ben je weer vrij!'. Dat voelt nog ver weg. Ik ben de afgelopen 1,5 jaar een grens/grenzen overgegaan, en het lukt me niet om terug te keren. Ik voel me niet verbonden met het nu, zit eigenlijk de hele dag in mijn hoofd en nou ja... soms weet ik het gewoon niet meer 💔
Ik mis de mensen van de kliniek, die hadden vaak aan een half woord genoeg. Met een aantal heb ik nog dagelijks contact. Ondanks mijn huidige staat, kijk ik terug op een waardevolle tijd vol mooie mensen en mooie momenten🙏
Op naar de dagbehandeling, die start maandag. Nog vier dagen zien door te komen. Ik hoop dat de therapie etc ook op korte termijn wat verlichting brengt? Heeft iemand daar ervaring mee?
En heeft iemand nog tips tegen dat knagende gevoel in mijn buik/maag? Liefst quick-fix 🤣
En ook: bedankt voor alle fijne reacties die ik op eerdere posts heb gekregen 😍
Ik ben 's nachts heel rusteloos, rusteloze benen ook, en daarom slaap ik erg slecht. Ik val pas tegen de ochtend in slaap en het is verleidelijk om dan de hele dag te blijven liggen 😔
Vanmorgen lukte het me om me rond 10.00 uur het bed uit te slepen en ben ik gaan mediteren (nou ja, poging), de hond gaan uitlaten en daarna heb ik zelf nog 3 kwartier op een stevig tempo langs de rivier gelopen. Eerlijk is eerlijk: het hielp wel een beetje.
Ik pieker veel. Over alles wat er is gebeurd, over hoe het zover heeft kunnen komen en of ik ooit weer oke zal zijn met mezelf. @De Zandman reageerde hier eerder: 'Straks ben je weer vrij!'. Dat voelt nog ver weg. Ik ben de afgelopen 1,5 jaar een grens/grenzen overgegaan, en het lukt me niet om terug te keren. Ik voel me niet verbonden met het nu, zit eigenlijk de hele dag in mijn hoofd en nou ja... soms weet ik het gewoon niet meer 💔
Ik mis de mensen van de kliniek, die hadden vaak aan een half woord genoeg. Met een aantal heb ik nog dagelijks contact. Ondanks mijn huidige staat, kijk ik terug op een waardevolle tijd vol mooie mensen en mooie momenten🙏
Op naar de dagbehandeling, die start maandag. Nog vier dagen zien door te komen. Ik hoop dat de therapie etc ook op korte termijn wat verlichting brengt? Heeft iemand daar ervaring mee?
En heeft iemand nog tips tegen dat knagende gevoel in mijn buik/maag? Liefst quick-fix 🤣
En ook: bedankt voor alle fijne reacties die ik op eerdere posts heb gekregen 😍
#13
Hoe gaat het nu met je @Mudshake ?
Hopelijk kratom vrij en je weg weer gevonden
Hopelijk kratom vrij en je weg weer gevonden
#14
ik ben heel benieuwd hoe het nu met je gaat.. ik ben ook kratom afhankelijk en ben er nog niet klaar voor om tr stoppen, voornamelijk praktische redenen (alleen, kids, studie en werk) maar dat zou ook geen excuus mogen zijn.. ik heb je dagboek gelezen met tranen in mn ogen. wat ben jij dapper zeg!!!!En weer thuis, de derde dag al. Het is fijn om weer bij de kinderen en beestjes te zijn, maar ik ben ook erg onrustig en somber.
Ik ben 's nachts heel rusteloos, rusteloze benen ook, en daarom slaap ik erg slecht. Ik val pas tegen de ochtend in slaap en het is verleidelijk om dan de hele dag te blijven liggen 😔
Vanmorgen lukte het me om me rond 10.00 uur het bed uit te slepen en ben ik gaan mediteren (nou ja, poging), de hond gaan uitlaten en daarna heb ik zelf nog 3 kwartier op een stevig tempo langs de rivier gelopen. Eerlijk is eerlijk: het hielp wel een beetje.
Ik pieker veel. Over alles wat er is gebeurd, over hoe het zover heeft kunnen komen en of ik ooit weer oke zal zijn met mezelf. @De Zandman reageerde hier eerder: 'Straks ben je weer vrij!'. Dat voelt nog ver weg. Ik ben de afgelopen 1,5 jaar een grens/grenzen overgegaan, en het lukt me niet om terug te keren. Ik voel me niet verbonden met het nu, zit eigenlijk de hele dag in mijn hoofd en nou ja... soms weet ik het gewoon niet meer 💔
Ik mis de mensen van de kliniek, die hadden vaak aan een half woord genoeg. Met een aantal heb ik nog dagelijks contact. Ondanks mijn huidige staat, kijk ik terug op een waardevolle tijd vol mooie mensen en mooie momenten🙏
Op naar de dagbehandeling, die start maandag. Nog vier dagen zien door te komen. Ik hoop dat de therapie etc ook op korte termijn wat verlichting brengt? Heeft iemand daar ervaring mee?
En heeft iemand nog tips tegen dat knagende gevoel in mijn buik/maag? Liefst quick-fix 🤣
En ook: bedankt voor alle fijne reacties die ik op eerdere posts heb gekregen 😍
#15
Hi Mudshake, ik ben ook benieuwd hoe het met je gaat. Ik ben een nieuwe hier en via google/kratomverslaving in jouw topic terechtgekomen. Ik wil ook stoppen met mijn forse gebruik en schrik wel een beetje van jouw ervaring hiermee. Supergoed dat je het bent aangegaan! Ik hoop dat het goed met je gaat en zou het fijn vinden iets van je te horen!
#16
Veel sterkte! Geen ervaring met Kratom, wel met verslaving en alle ellende die erbij komt kijken zoals familie problemen
#17
Hopelijk nu weer ok?Veel sterkte! Geen ervaring met Kratom, wel met verslaving en alle ellende die erbij komt kijken zoals familie problemen
#18
Nou enige support die ik kan geven is dat de eerste x ben afgekickt door een streptokokken en lag in het ziekenhuis.Goedenavond lieve mensen.
Zo'n 1,5 jaar geleden kwam kratom in mijn leven. Op zich een mooi middel, maar ik zat in een nare periode toen en ben erin doorgeslagen. Sinds een jaar neem ik het dagelijks en ook nog eens veel te veel. Toen ik een paar maanden geleden wilde stoppen, bleek dat niet zo makkelijk te zijn. Ik vloog echt tegen de muren op.
Ik heb me vervolgens gemeld bij de huisarts en die heeft een hulptraject voor me in gang gezet. Daar ben ik heel dankbaar voor, maar ik vind het tegelijk doodeng. Over twee weken word ik opgenomen voor een detox van 2 tot 3 weken. Aansluitend volgt een dagbehandeling.
Mijn partner is pislink en weigert elke medewerking hieraan (begrijpelijk hoor, hij heeft me namelijk meermaals gewaarschuwd voor kratom). Maar daardoor zijn die opname en behandeling wel echt een beladen onderwerp hier thuis. Gelukkig krijg ik steun van mijn dochters, met name de oudste (20) gaat er tijdens mijn afwezigheid voor zorgen dat de boel thuis door blijft draaien en dat er goed voor mijn jongste (12) en onze beestjes wordt gezorgd. Ik vind het heel erg dat ik ze dit allemaal aandoe, maar ik probeer het positief te zien: mijn herstel komt hen ook ten goede.
Ik heb op DF al even gezocht op Kratom, maar ben nog niet veel info tegengekomen van andere verslaafden en daar ben ik wel heel erg naar op zoek. Ik lees al langer mee op dit forum, heb ook wel eens iets gepost in mijn RC-periode, en het raakt me altijd als ik lees hoeveel steun er hier aan elkaar wordt gegeven <3.
Ik kan ook wel een beetje steun gebruiken om eerlijk te zijn. Zijn er forummers die hun ervaringen en tips met mij willen delen? Ontzettend bedankt alvast.
Sinds 1 jaar weer verslaafd. Nu geen ziekenhuis dus heb ik taperen geprobeerd. Veel te teveel gedoe dat wegen. Nu de knoop doorgehakt voor een detox. 3 weken is niet zo lang, voor alcohol moest ik 8jaar geleden 3 maanden worden opgenomen.
Dus over paar weken ga ik maar weer. Benzo verslaving afbouwen en dan kratom.
Ik ben wel heel benieuwt of je middelen krijgt die helpen. Ik hoor methadon, suboxone.
Maar mocht je een kliniek hebben waar je ook kan sporten, DOEN. Ook al heb je geen zin. Pas je wel op, dat de problemen van die andere vrouw niet jouw problemen gaan worden?
Pleasen. Ook een verslaving. Het klinkt raar maar als je je beter gaat voelen ben jijzelf nog vol in herstel en de ander op een ander punt. Je zit daar tijdelijk, zelden hou je vrienden over. Dus steek de tijd zoveel mogelijk in je eigen herstel.Het is mooi dat je die vrouw wilt helpen. Maar psychische schade, dat kan je beter aan de leiding overlaten. Ik heb meer dan eens gezien, dat een groepslid de afdelingspsychiater werd, en dat liep niet zo goed af....
Ik zat een keer in detox, was er 1,5 liter ghb over een hek gegooid en de schuldigen. Waar ik graag mee ging praten. Maar alle hulp en tips waren voor niks. Ze werden volgende dag getest. Zo overduidelijk. Daar zat ik dan. Kut voelen door hun.
Ik ga over een tijdje naar alkmaar 3 weken voor die benzos en kratom en word steeds handiger in detoxen. Lessen geleerd. Goeie is ook stoppen met roken en daar zit ik nu op maand 5. Bij de rokers merkte ik dat mensen gekke verheerlijken van foute herinneringen ophalen.
Je gebruikte veel en mijn tips.
1. Hou beetje afstand. Je hoeft geen open boek te zijn.
2. Doe mee aan alle activiteiten van puzzelen tot fitness of hardlopen
3. Kap met roken.
4. Goed eten.
5.veel water en niet teveel koffie.
6. Accepteer dat 3 weken in principe niets is. Ghb verslaafden soms wel 6 maanden
7. Maak een plan voor erna. Wel meetings geen meetings, dagindeling, maak een taaklijkst en vink ze af. Creëert dopamine. Maar pas op voor de valkuil.. beloningssysteem.
Dit word opname nummer zoveel en ik heb zelfs zin. Het is ten eerste sparen voor mij. 3,5maand was ook gelukt.
Hopelijk heb jij of iemand iets aan. Hopelijk ben ik nu slimmer door het maken van fouten.
Ik kan nog uren doorgaan btw. Clean worden ben ik goed in blijven nog niet.
Dus andersom tips, graag!!!
#19
Ja kun je wel zeggen. Al is het nicotine het blijft verslaving. Al merk ik wel dat als mijn ouders het door hebben ik direct beken en hulp zoek. Dan ben ik eerlijk. En hoeven zij dat niet te doen.Veel sterkte! Geen ervaring met Kratom, wel met verslaving en alle ellende die erbij komt kijken zoals familie problemen
En aan je naam te zien zijn we op dezelfde manier begonnen.
#20
Hoe gaat het nu met jou?Hi Mudshake, ik ben ook benieuwd hoe het met je gaat. Ik ben een nieuwe hier en via google/kratomverslaving in jouw topic terechtgekomen. Ik wil ook stoppen met mijn forse gebruik en schrik wel een beetje van jouw ervaring hiermee. Supergoed dat je het bent aangegaan! Ik hoop dat het goed met je gaat en zou het fijn vinden iets van je te horen!