Kun je uitleggen waarom je non-dualiteit niet als een theorie of filosofie ziet? Zoals ik hierboven al schreef is ervaring nogal subjectief en is een bepaalde ervaring naar mijn idee ook gewoon onderhevig aan interpretatie en dus filosofie. Dualiteit wordt door velen ook gewoon zo ervaren, voor hun zal dat de waarheid zijn. Zoals je inmiddels weet ben ik ook gaan geloven in non-dualiteit door mijn eigen ervaringen, maar ik heb er zelf moeite mee om te stellen dat het de waarheid is. Ik weet simpelweg niet wat de waarheid is en heb dat als zodanig geaccepteerd. Wat niet weg neemt dat ik het super interessant vind om te discussieren over de waarheid.Mindless zei:Hmm... Mijn geest raakt een beetje in de war van al die verschillende definities en filosofie. Ik krijg een beetje het idee dat je vooral aan het filosoferen en speculeren bent hier. Ik lees vaak "wat als". Voor mij is het heel simpel. Ik ben niet iemand van theorie. Wat niet in mijn directe ervaring is, is voor mij niet interessant.
Om nog even terug te komen op de meer praktische aspecten. De discussies hierboven zijn over het algemeen natuurlijk vrij abstract en als zodanig denk ik lastig toe te passen in je leven, zeker in een leven in het westen waar van alles moet de hele tijd. Hier loop ik zelf ook tegenaan, tijdens de ultieme ego oplossing was ik zodanig van de wereld dat ik hier op aarde niet meer bestond of kon functioneren. Hoewel het als het nirvana aanvoelde en ik dit graag vaker zou willen meemaken is dit niet iets wat ik zelf ten alle tijden nastreef omdat ik ook gewoon nog een lichaam hier op aarde te onderhouden heb. Wat ik wel ten allen tijde nastreef is het leven in het nu, vrij zijn van mijn gedachten, angsten en verlangens waardoor ik alles wat ik hier op aarde meemaak intenser kan beleven. Dit lukt mij zeker niet altijd helaas, maar dit is wel iets wat ik probeer. Sinds ik dit ben gaan proberen na te streven doormiddel van meditatie moet ik zeggen dat mijn stemming er aanzienlijk beter op is geworden, ik veel meer rust in mijn hoofd ervaar en dus algemeen een stuk meer tevreden met het leven ben eigenlijk. De grootste uitdaging waar ik nog voor sta is een beroep vinden waarin ik een passie heb en de levenstijl van non-dualiteit zoveel mogelijk in kan toepassen.Bobsacamano zei:Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.
Er zit zeker ook een schoonheid in het geloven dat je écht deze persoon bent en het met zoveel overtuiging spelen van die rol. Maar of die schoonheid in de buurt komt van wat ervaren wordt als de ego-loze staat? Nee, die twee zijn niet eens met elkaar te vergelijken. Als je eenmaal een keer het witte licht (ja dat klinkt dramatisch...) hebt gezien, ben je voor een groot deel klaar met deze wereld. Dan heb je je eigen thuis in al zijn glorie ervaren en wil je dát. Maar dat hoeft niet te betekenen dat je op relatief niveau de pleziertjes van het leven niet meer hebt of niet meer kunt waarderen. Maar je ziet wel in dat al deze pleziertjes van vergankelijke aard zijn en uiteindelijk állemaal losgelaten moeten worden. En juist wanneer je als bewustzijn in plaats van de persoon kijkt, zul je de schoonheid van de rol als persoon vele malen meer kunnen waarderen. Het verschil is alleen dat het geloof in het zijn van die rol er dan niet is. Het is dan oké dat dingen eindigen. Het ego zal nooit echt kunnen accepteren dat dingen eindigen, maar de waarheid is nu al dat dingen steeds eindigen. De dood is hier constant aanwezig als de keerzijde van het leven. Spiritualiteit is het accepteren van die cyclus van leven en dood en jezelf er niet in te verliezen.Bobsacamano zei:Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.
Troost je met het gegeven dat ik nog een stuk waziger stukkies tekst heb. :PBobsacamano zei:Weer lekker wazig stukkie tekst Bob goed gedaan :P
Wat dacht je van bewustzijn? Of je dat nou de ziel noemt of gewoon bewustzijn, maakt niet uit. Als je dit allemaal vanuit (neutraal) bewustzijn bekijkt, zijn er helemaal geen paradoxen. Paradoxen lijken pas te ontstaan wanneer het verstand dat wil verklaren wat onverklaarbaar is. Een mooie simpele methode om bewustzijn te onderzoeken is die van non-dualiteit "leraar" Rupert Spira:ooscaar zei:Dit komt op enkele vlakken overeen met wat jullie typen, maar dit leidt ook tot paradoxen. Ik weet ook dat jullie dan zeggen dat je dit soort zaken niet met het verstand moet proberen te benaderen, maar met wat moet ik het dan benaderen? De ziel? Ik heb het idee dat ik deze zaken bijvoorbeeld tijdens trippen ook met de ziel heb benaderd. Een paradox is een tegenstrijdigheid, en als het tegenstrijdig is, is het niet waar, of is het andere niet waar. Wat waar is zullen we nooit (in dit leven weten), maar je kunt wel stellen dat er bij een paradox één van de twee kanten niet klopt, of verder toelichting nodig heeft.
O, nee dit gaat niet over theorie. :P Uiteraard maakt het verstand er weer een concept/theorie van en zullen woorden de boel compleet verdraaien/interpreteren, maar de eigenlijke realiteit van non-dualiteit is hetzelfde als je eigen realiteit. En wat je zelf bent is geen concept/theorie.ooscaar zei:Ik heb het idee dat ik in jullie theorieën een heel simpel, algemeen idee terug lees, wat zeker moeilijk (onmogelijk) in woorden is uit te drukken, maar juist door die pogingen en de vele woorden lijken die tegenstrijdigheden te ontstaan. Naar de zoektocht naar de waarheid lijkt het nemen van psychedelica/ mediteren sneller, simpeler, completer, juister. Zelf lukt het me ook niet echt goed om deze denkbeelden op te schrijven.
Maar juist dat bewustzijn, dat zou ik defineren als de geest, en de geest is ook het verstand. Het verstand kan een ego creëren, maar naar mijn inzien bestaat een ego niet voor jezelf. Je ego is hoe anderen jou zien, of kunnen zien. Eigenlijk is mijn definitie van de ego niet iets slechts. Wat nou als je je ego door die ziel, door dat uiterste bewustzijn kan laten vormen? Wat heeft het dan voor zin om die ego te gaan proberen op te lossen? Ik heb het idee dat jij met de ego bedoelt datgene hoe je jezelf wilt zien, datgene dat je graag zou willen zijn. Dus inderdaad verlangens, bezig zijn met de toekomst, of juist het verleden, en aan jezelf aan de hand daarvan een bepaald beeld wilt geven, dat je aan de rest van deze wereld kan laten zien.Mindless zei:Wat dacht je van bewustzijn? Of je dat nou de ziel noemt of gewoon bewustzijn, maakt niet uit. Als je dit allemaal vanuit (neutraal) bewustzijn bekijkt, zijn er helemaal geen paradoxen. Paradoxen lijken pas te ontstaan wanneer het verstand dat wil verklaren wat onverklaarbaar is. Een mooie simpele methode om bewustzijn te onderzoeken is die van non-dualiteit "leraar" Rupert Spira:
Vraag jezelf: Ben ik bewust?
Het verstand zal dan een conceptueel antwoord beginnen te zoeken, maar kan dat onmogelijk op deze vraag en zal daardoor stil vallen. Wat dan overblijft is hetgeen waarmee je je bewustzijn/ervaring neutraal kunt onderzoeken, namelijk: bewustzijn zelf. Dit bewustzijn is al jezelf en is compleet stil, waardoor het natuurlijk zo moeilijk lijkt om het te vinden. Hoe je je bewustzijn onderzoekt is door simpelweg bewust te zijn van dat bewustzijn en dat voor langere tijd te "doen". Dat is wat meditatie is: simpelweg zijn. Het verstand is echter niet van plan zichzelf zo snel gewonnen te geven en zal steeds proberen je weer terug te halen naar "zijn" realiteit: die van tijd/concepten. Dit zal het keer op keer op keer op keer weer proberen en dat is waar de uitdaging in dit alles ligt: door simpelweg te blijven als dat neutrale stille bewustzijn en het verstand (wat simpelweg alleen gedachten zijn) door te laten ratelen. Doordat je het verstand geen aandacht geeft, krijgt het niet wat het wil en zal het hevig gaan protesteren in de vorm van gedachten/emoties. Blijf ook dan als dat stille bewustzijn en identificatie met dergelijke gedachten/emoties zal zichzelf opbranden, wat er zeer intens aan toe kan gaan.
Dat is zo'n beetje hoe je dit "doet" (het is natuurlijk geen 'doen', maar alleen een 'zijn').
O, nee dit gaat niet over theorie. :P Uiteraard maakt het verstand er weer een concept/theorie van en zullen woorden de boel compleet verdraaien/interpreteren, maar de eigenlijke realiteit van non-dualiteit is hetzelfde als je eigen realiteit. En wat je zelf bent is geen concept/theorie.ooscaar zei:Ik heb het idee dat ik in jullie theorieën een heel simpel, algemeen idee terug lees, wat zeker moeilijk (onmogelijk) in woorden is uit te drukken, maar juist door die pogingen en de vele woorden lijken die tegenstrijdigheden te ontstaan. Naar de zoektocht naar de waarheid lijkt het nemen van psychedelica/ mediteren sneller, simpeler, completer, juister. Zelf lukt het me ook niet echt goed om deze denkbeelden op te schrijven.![:wink:]()
Ik snap wat je bedoelt, maar ook hier hangt de aanname aan vast dat 'als zijn de meest essentiele zin van bestaan is'. Hoewel ik hier ook in geloof blijft het een aanname.ElvenSpice zei:Ik denk dat er wordt bedoeld dat je inderdaad verschillende perspectieve of filosofieën over het leven kan hebben, maar dat "zijn" het meest essentiële is om te bestaan. Non-dualiteit is puur "zijn" zonder ergens over na te denken of een houding tegen over aan te nemen. En als "zijn" de meest essentiële zin van bestaan is, dan valt non-dualiteit niet onder een filosofie maar iets want niet te ontkennen valt. Soortgelijk zou je zintuigelijke waarneming hieraan kunnen vergelijken.
Psychedelibee zei:Ik heb ook nog wel een vraag aan jou Meejhem. Ik merk dat je je vaak mengt in de discussies van mij en Mindless, ik kan uit jouw posts echter nooit helemaal opmaken of je het nou interessant vind en er meer over wilt weten (zonder dat je het moet geloven natuurlijk) of dat je het eigenlijk allemaal maar onzin vind? Ik waardeer het wel dat je je in de discussie mengt trouwens, altijd goed om meerdere kijken ergens op te hebben. Ikzelf hoef in ieder geval niemand te overtuigen over wat nou wel of niet de realiteit is, elke visie hierop is naar mijn idee net zo legitiem.
Ik lees hier eigenlijk vooral aannames, maar heb je deze ook zelf getest? Kijk, ik wil niet uit de hoogte doen en claimen dat ik nooit aannames maak, dat doe ik zeker wel. Oude geloven en gewoontes kunnen zo op komen zetten. Maar: ben je eigenlijk vooral geïnteresseerd in praten over dit onderwerp, of in de praktijk zelf? Als je zegt dat het ego altijd op de achtergrond aanwezig zal blijven, wie weet dat met absolute zekerheid? Is dat een feit, of komt dat voort uit rationeel denken/het verstand? Hetzelfde met zeggen dat je niet door meditatie in een lichaam-loze staat kunt verkeren. Wie is het die dat claimt? Ik denk toch niet bewustzijn of de ziel zoals jij het noemt? Is het dan niet slechts het verstand weer die een claim maakt waar het helemaal geen weet van kan hebben?ooscaar zei:Maar hoezeer je ook van mening bent dat je die ego probeert op te lossen, dit gaat je niet lukken, zelfs niet tijdens een trip. Die ego zal altijd op de achtergrond aanwezig blijven. Later heb je ook weer een bepaald beeld van jezelf, ook als je dat niet naar buiten probeert te dragen. Aards leven brengt een ego met zich mee. Het ego ontkennen is net zo onzinnig als het lichaam ontkennen. Je kunt ook niet door meditatie in een lichaamloze toestand verkeren, hooguit tijdelijk. Dus ook hooguit tijdelijk in een egoloze/geestloze toestand. Later keer je toch weer terug naar de realiteit. De enige manier om de ego te verdrijven is door deze te doden.
In principe wel ja. Maar verlangen kan zo grof als vleselijke lust zijn en zo subtiel als uitkijken naar het moment dat je je drinken in je keel hebt, terwijl je je glas aan je lippen zet. Juist bij die kleine subtiele bijna niet op te merken verlangens is het zo lastig om compleet in het nu te leven. Steeds nét niet het nu compleet accepteren zoals het is, is iets héél anders dan compleet in/als het nu leven.MeejheM zei:Ff terug on-topic: Is zonder verlangen leven niet zo simpel als gewoon accepteren hoe je leeft. Verlangens zijn onvervulde wensen of behoeftes.
Op die manier kun je zeker een tevreden en zelfs overwegend gelukkig leven leiden ja. En daar is ook helemaal niets mis mee. Maar geluk kan dan nooit constant/stabiel zijn, omdat je je geluk op die manier zoekt in de wereld, in plaats van vindt in jezelf. Pas wanneer het aan je gaat knagen dat dat geluk niet stabiel is en dat je eigenlijk helemaal niet (echt) weet wie/wat je bent, zal je meer willen dan zo'n relatief tevreden leventje.Als je tevreden ben met je basisbehoeften, en ook niet perse hogerop wil komen of boven je stand leven heb je al de precondities om zonder verlangen te leven. Alles wat je dan extra op je weg tegenkomt is vooral mooi meegenomen.
Soms zullen mensen juist dán geforceerd worden om inwaarts te kijken. Op een bepaalde manier is de wereld er om je te teleurstellen. Wij in het westen denken het getroffen te hebben, maar blijven door ons extreem niveau van comfort en zekerheid (oké dat laatste wat minder de laatste tijd) ook gauw vastzitten op ons niveau van bewustzijn. Waarom het eigen bewustzijn onderzoeken als er zoveel entertainment is? Zoveel dingen om te doen/kopen.Zou dit inhouden dat mensen die bijvoorbeeld in crisis zitten(slecht huwelijk, ontslagen, huis afgebrand) of niet in hun primaire behoeften voorzien zijn(ik denk aan arme landen/rampslachtoffers), ooit zonder ego of verlangens kunnen leven?
Ah, op die manier.ooscaar zei:In grote lijnen zijn we het ook zeker eens hoor, maar het gaat natuurlijk niet over 'eens' zijn, of oneens zijn.Ik dacht gewoon, ik ben benieuwd hoe jullie hiernaar kijken. Het gaat niet om een discussie naar de waarheid natuurlijk, want zoals ik al aangaf: in feite is iedere beredeneerde theorie goed mogelijk. Ik ben gewoon erg benieuwd naar de beweegredenen van het zoeken van zo een ego-oplossing. Blijkbaar doe je het dus meer voor praktische redenen, ik dacht dat het je ook erg ging om het filosoferen.
![:wink:]()
Ik begrijp dit standpunt, maar tijdens zo'n ego-oplossing (of dat nou een complete ego-oplossing was of niet) zag ik dat het 'lichaam' een concept van het verstand is. Het is een interpretatie van het verstand over onze ervaring. Wanneer die interpretatie er niet is, is er ook geen lichaam. Maar áls het slechts een interpretatie/geloof is, is het lichaam er natuurlijk ook niet echt wanneer die interpretatie wel aanwezig is, er is slechts het geloof dat er een lichaam is. Wat er dan wél is, is puur ervaren. Het leven is dan als een film waarbij jij het scherm bent waarop de film geprojecteerd wordt. Maar wederom, dit is uiteraard niet een rationele conclusie die je moet maken. Ik beschrijf slechts de ego-loze staat.ooscaar zei:Ik ben tijdens trippen hier wel eens mee bezig geweest, en natuurlijk kom je dan tot bepaalde inzichten. Ik heb volgens mij nog nooit een ego-oplossing gehad. 'Volgens mij' omdat het ondanks alle uitleg een vaag begrip blijft. Wat ik ermee bedoel is dat ondanks dat iets kan voelen als een ego-oplossing, dat het mij niet mogelijk lijkt om binnen het aardse bestaan lichaamloos, egoloos of zielloos te zijn, wat dat ook mag betekenen. :P Dit is ook een aanname. Ik weet zelf uiteraard ook niet wat waar is.
Hier komt de bovengenoemde metafoor van het springen op de trampoline en over het hek kijken goed van pas. Zolang er identificatie met gedachten en gevoelens is, zal dat je constant terug proberen te trekken uit die ego-loze "staat".ooscaar zei:Wat ik ermee bedoel, is dat je misschien voor je gevoel in een lichaamloze toestand kunt verkeren, maar een uur later verkeer je toch in een toestand met lichaam, geest, en verlangens? Hoe zit het dan met het constante geluk, als juist die ego-oplossing blijkbaar vergankelijk is? Voor praktische redenen snap ik het heel goed dat je het doet, het lijkt me erg aannemelijk dat je hier echt wel voordeel van kunt hebben en dat het je een gelukkiger leven kan geven. Ik kon er alleen niet zo goed bij waarom je dit zou willen bereiken voor andere redenen.
Ik vind het zelf ook verschrikkelijk interessant, maar het gaat dus ook nog veel verder dan dat. Ik weet dat ik heel zeker overkom hierover, en dat ben ik dan ook.ooscaar zei:Ik moet er ook nog bij vermelden dat ik het enorm interessant vind wat je hier schrijft over bijvoorbeeld de ego-oplossingen. Ik wil daar absoluut niets aan af doen. Je lijkt altijd vrij zeker van de zaak, en om die reden vroeg ik me af hoe je er nou precies tegenaan kijkt, wat jij nou gelooft dat er achter zit. Als het om de praktijk gaat maakt het dat een stuk duidelijker. Misschien was ik ook wat direct met steeds 'jullie'? Het ging dus niet om overtuigen in ieder geval![:)]()
He Bob,Bobsacamano zei:Hey Mindless,
Ik wil je allereerst bedanken voor het steeds weer neerzetten van enorme lappen tekst die voor mij de boel vaak steeds ietsje duidelijker maken. Mijn eigen pad van verlichting gaat langzaam maar precies op de goede snelheid. Je hebt een paar fijne dingen hierboven gezegd die ik erg prettig vond om te lezen en ook goed kon plaatsen.
Een zwakte van mezelf is dat ik soms niet goed tegen zekerheden kan van mensen. Als iemand zegt zo zeker te zijn van iets dat niet te bewijzen is voor mijn idee. Maar in dit geval moet ik ook gewoon inzien dat het voor jou een zekerheid is dat er een ultiem geluk zit in het egoloos zijn. Wellicht maak ik het mee wellicht niet. Ik denk het wel maar hoe ik daar op dat moment over voel dat weet ik niet. Op dit moment vind ik het leven juist heel erg prettig in al zijn intensiteit en ook de intensiteiten van het ego.
Wel moet ik zeggen dat ik soms nu al de vruchten pak van meditatie en rust in mijn hoofd. Geen onnodige zorgen verlangen genieten van het moment. Maar ik blijf het fijn vinden om te dromen.
Ik ben het ook nooit van plan, maar dit interesseert me zo erg dat ik het dan toch weer doe. Fijn dat je het gevoel hebt dat het voor jou op de goede snelheid gaat. Dit is voor ieder natuurlijk ook weer anders en het kan ook zo in een stroomversnelling gaan bijvoorbeeld. Geniet van de rust die meditatie je geeft zou ik zeggen, maar realiseer je ook dat een meditatie zo een keer helemaal niet zo vredig kan zijn omdat je uiteindelijk toch een opening maakt naar je onderbewuste. Veel mensen zien meditatie als alleen een tool om er als persoon beter (bijvoorbeeld meer relaxed) op te worden, maar het gekke is toch dat als je meditatie echt goed "doet", het intens oncomfortabel kan worden. Zolang je maar weet dat dit een goed iets is. Door het simpele gegeven dat filosofie/theorie conceptueel is. Er is eerst taal nodig om te kunnen filosoferen of een theorie op te kunnen stellen. Beide worden gedaan met het verstand. 'Non-dualiteit' is weliswaar een concept, maar hetgeen waar non-dualiteit naar verwijst is niet een concept. Dat wat je bent is geen concept, het is er al vòòr concepten kunnen "bestaan". Kijkend naar je ervaring kun je met absolute zekerheid zeggen dat het 'is'. Daar heb je geen theorie voor nodig. Op dezelfde manier kun je stellen dat jij 'bent'. Dat weet je niet 'omdat... dit en dat', maar dat weet je. Punt.Psychedelibee zei:Kun je uitleggen waarom je non-dualiteit niet als een theorie of filosofie ziet? Zoals ik hierboven al schreef is ervaring nogal subjectief en is een bepaalde ervaring naar mijn idee ook gewoon onderhevig aan interpretatie en dus filosofie. Dualiteit wordt door velen ook gewoon zo ervaren, voor hun zal dat de waarheid zijn. Zoals je inmiddels weet ben ik ook gaan geloven in non-dualiteit door mijn eigen ervaringen, maar ik heb er zelf moeite mee om te stellen dat het de waarheid is. Ik weet simpelweg niet wat de waarheid is en heb dat als zodanig geaccepteerd. Wat niet weg neemt dat ik het super interessant vind om te discussieren over de waarheid.
Wat ik ermee bedoel, is dat je misschien voor je gevoel in een lichaamloze toestand kunt verkeren, maar een uur later verkeer je toch in een toestand met lichaam, geest, en verlangens? Hoe zit het dan met het constante geluk, als juist die ego-oplossing blijkbaar vergankelijk is? Voor praktische redenen snap ik het heel goed dat je het doet, het lijkt me erg aannemelijk dat je hier echt wel voordeel van kunt hebben en dat het je een gelukkiger leven kan geven. Ik kon er alleen niet zo goed bij waarom je dit zou willen bereiken voor andere redenen.Ik lees hier eigenlijk vooral aannames, maar heb je deze ook zelf getest? Kijk, ik wil niet uit de hoogte doen en claimen dat ik nooit aannames maak, dat doe ik zeker wel. Oude geloven en gewoontes kunnen zo op komen zetten. Maar: ben je eigenlijk vooral geïnteresseerd in praten over dit onderwerp, of in de praktijk zelf? Als je zegt dat het ego altijd op de achtergrond aanwezig zal blijven, wie weet dat met absolute zekerheid? Is dat een feit, of komt dat voort uit rationeel denken/het verstand? Hetzelfde met zeggen dat je niet door meditatie in een lichaam-loze staat kunt verkeren. Wie is het die dat claimt? Ik denk toch niet bewustzijn of de ziel zoals jij het noemt? Is het dan niet slechts het verstand weer die een claim maakt waar het helemaal geen weet van kan hebben?
Psychedelibee zei:Ik snap wat je bedoelt, maar ook hier hangt de aanname aan vast dat 'als zijn de meest essentiele zin van bestaan is'. Hoewel ik hier ook in geloof blijft het een aanname.ElvenSpice zei:Ik denk dat er wordt bedoeld dat je inderdaad verschillende perspectieve of filosofieën over het leven kan hebben, maar dat "zijn" het meest essentiële is om te bestaan. Non-dualiteit is puur "zijn" zonder ergens over na te denken of een houding tegen over aan te nemen. En als "zijn" de meest essentiële zin van bestaan is, dan valt non-dualiteit niet onder een filosofie maar iets want niet te ontkennen valt. Soortgelijk zou je zintuigelijke waarneming hieraan kunnen vergelijken.
Stel, je begint het leven met idee dat gedachten, tijd, ruimte, etc de meest essentiele zin van het bestaan zijn. Vervolgens ervaar je een ego oplossing en realiseer je je dat hier aan ten grondslag puur zijn of bewustzijn ligt. Op dit moment kom je wellicht tot de conclusie dat bewustzijn de meest essentiele zin van het bestaan is. Stel dat er zoiets zou bestaan als een bewustzijns oplossing, dan zou je dus tot de conclusie kunnen komen dat er iets is dat nog meer essentieel is voor het bestaan dan bewustzijn. Met andere woorden je zult nooit weten of je de meest essentiele zin van het bestaan gevonden hebt, of dat je wellicht slechts een deel van de ui hebt gepeld en er nog oneindig veel lagen zijn.
Voor een 2D-wezen is er echter ook geen 'bestaan' van 3D, nietwaar? Tenzij het wezen natuurlijk wordt beïnvloed door factoren die wel in 3D zijn, maar dan is dat ook een 'ingang' om een bewijs ervan te vormen.Bobsacamano zei:Net als een 2D wezen niet het bestaan van 3D kan bewijzen.
Ik moet nu meteen aan flatland denken, interessante film om eens te kijken.Fool zei:Voor een 2D-wezen is er echter ook geen 'bestaan' van 3D, nietwaar? Tenzij het wezen natuurlijk wordt beïnvloed door factoren die wel in 3D zijn, maar dan is dat ook een 'ingang' om een bewijs ervan te vormen.Bobsacamano zei:Net als een 2D wezen niet het bestaan van 3D kan bewijzen.![:wink:]()
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."