De onsterfbare ziel

Psychedelibee zei:

Belangrijk hierbij te vermelden is dat ik op dit moment het hele begrip non-dualiteit nog niet eens kende, deze ervaring was dus niet voorgeprogrammeerd door wat ik eerder gelezen had. Eigenlijk maanden later door posts van Mindless leerde ik dat deze ervaringen aansloten bij non-dualiteit en toen ben ik mij daar verder in gaan verdiepen. De begrippen van non-dualiteit had ik eerder nooit kunnen begrijpen, maar omdat ze zo nauw aansloten op mijn ervaringen met psychedelica begreep ik het enen wel.

Klik om te vergroten...

He he bij mij ging dat precies zo. Ik had geen benul van het begrip non-dualiteit toen ik voor het eerst een zogenaamde 'ego-oplossing' had, waarvan ik trouwens toen ook niet goed wist wat het betekende (het concept van een ego-oplossing). Ik wist alleen dat alles wat ik toen zag net zo goed mezelf was als mijn lichaam. Dat geeft dan ook maar weer aan dat concepten compleet onnodig zijn voor dit en vaak zelfs in de weg staan. Door mijn ervaringen ben ik eens op zoek gegaan naar of anderen dat ook zo mee hadden gemaakt en toen bleek ineens dat dergelijke ervaringen tot in detail beschreven werden door non-dualiteit meesters en dan ook nog eens exact overeenkwamen met die van mij.

Het is fijn om die soort van bevestiging te krijgen, maar ik draaf er zelf vaak ook in door, door veel teveel van dat soort filmpjes te kijken. Maar er is dan ook bar weinig wat me echt interesseert zoals dit.

Als je globaal kijkt is vrijheid volgens jullie een ander begrip dan hoe ik het zie.

Ik zie vrijheid als je eigen identiteit vormen, en in staat zijn die naar eigen inzicht uit te dragen, en uit te leven. en geloof me als ik zeg dat ik in elk geval het tegenovergestelde van vrijheid ken. jouw voordeur is waarschijnlijk doodnormaal, en iets waar je nooit bij stilstaat.

als je je identiteit los moet laten/opgeven om op te gaan in een of andere complete eenheid, dan zou dat echt een enorm bezit zijn wat je afstaat. wereldwijd zijn er zoveel mensen die zich niet kunnen uitten zoals ze zijn vanwege beperkende religie's etc.

kan een van jullie "ego-oplossing" in hooguit 3 zinnen samenvatten voor rationele zielen?
(waarschijnlijk niet, maar probeer het eens, doe es gek.)

En houd eens op mensen non-dualiteit meesters te noemen, waarschijnlijk vinden ze dat helemaal niet fijn

edit: Als jullie die filmpjes echt begrijpen, dan kun je waarschijnlijk de boodschap kort samenvatten. ik heb ooit mijn opa het Cysco/OSI 7 Layer netwerksysteem uitgelegd in 10 minuutjes, dus alles is mogelijk.

MeejheM zei:

Ik zie vrijheid als je eigen identiteit vormen, en in staat zijn die naar eigen inzicht uit te dragen, en uit te leven. en geloof me als ik zeg dat ik in elk geval het tegenovergestelde van vrijheid ken. jouw voordeur is waarschijnlijk doodnormaal, en iets waar je nooit bij stilstaat.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk is dat ook een soort vrijheid, maar dat is een vrijheid "in" de wereld, net zoals bijvoorbeeld de vrijheid om je carrière zelf te kunnen kiezen of de vrijheid om de wereld over te reizen. Het zijn relatieve vrijheden. Non-dualiteit draait om vrijheid ván de wereld: absolute vrijheid. Met het besef dat je absoluut niets bent en de wereld zoals het verstand denkt dat deze is een complete illusie is, komt ook de vrijheid van grenzeloosheid, oneindigheid, eeuwigheid.

als je je identiteit los moet laten/opgeven om op te gaan in een of andere complete eenheid, dan zou dat echt een enorm bezit zijn wat je afstaat. wereldwijd zijn er zoveel mensen die zich niet kunnen uitten zoals ze zijn vanwege beperkende religie's etc.

Klik om te vergroten...

Dat klopt. Met meditatie ben je puur bezig met loslaten/opgeven. Maar dat is een loslaten van een illusionaire identiteit. Die identiteit is in letterlijke zin waardeloos, het heeft geen echt bestaan. Maar die 'een of andere' complete eenheid is verre van waardeloos, aangezien het ons eigen zelf is.

Religies beperken mensen inderdaad in het uiten van wie ze zijn. Maar religies ontstaan door dat illusionaire ego. Religies zijn een symptoom/effect van het ego. Het is het ego met zijn enorme onzekerheid dat door middel van angst zaaien andere mensen onder controle wil houden. Religies zijn slechts 1 uiting van dat.

kan een van jullie "ego-oplossing" in hooguit 3 zinnen samenvatten voor rationele zielen?
(waarschijnlijk niet, maar probeer het eens, doe es gek.)

Klik om te vergroten...

Jezelf kennen als het stille bewustzijn dat als enige constante altijd in je ervaring aanwezig is en zien dat alles van vorm slechts een tijdelijke expressie en modulatie is van dat bewustzijn. Zien dat de wereld slechts een reflectie is van jouw binnenste en zien dat het bewustzijn achter de ogen van de ander hetzelfde bewustzijn is dat jij bent.

Maar doe jij nu ook eens gek en probeer voor de grap eens een tijdje alleen bewust te zijn van bewustzijn, eventueel tijdens een lsd trip. Dan zul je zien dat de twee zinnen die ik hierboven heb neergeschreven een zielige poging zijn om de non-duale ervaring samen te vatten. En dat meen ik echt. De werkelijkheid van zo'n ervaring weet je in minder dan een seconde te overtuigen van z'n waarde. Geen enkel woord is daarvoor nodig en geen enkel woord zal het ooit recht aandoen. Hoe kan het ook, we hebben het hier over het grootste wonder ooit: dat er überhaupt bewustzijn is, dat je überhaupt bestaat, zo vanuit het niets. En dat je zowel dat bewustzijn bent én het niets waar het "uit" komt.

En houd eens op mensen non-dualiteit meesters te noemen, waarschijnlijk vinden ze dat helemaal niet fijn

Klik om te vergroten...

Haha ik vind het zelf ook niet zo'n fijne benaming maar heb er niet echt een andere voor.

MeejheM zei:

als je je identiteit los moet laten/opgeven om op te gaan in een of andere complete eenheid, dan zou dat echt een enorm bezit zijn wat je afstaat. wereldwijd zijn er zoveel mensen die zich niet kunnen uitten zoals ze zijn vanwege beperkende religie's etc.

Klik om te vergroten...

Volgens mij zie jij non-dualiteit teveel als een religie, wat het totaal niet is. Binnen religies hebben mensen inderdaad geen vrijheid omdat ze zich moeten gedragen volgens een bepaald stramien. Bij religies wordt er mensen opgelegd hoe ze moeten denken en mogen daar vooral niet van afwijken, dat is uiteraard geen vrijheid. Bij non-dualiteit gaat het om zijn en dat is dus ook gewoon de vrijheid om te zijn wie jij bent. Echter gaat er ook om dat je je bewust wordt van je gedachten en je hier niet mee gaat identificeren. Dat is inderdaad een ander soort vrijheid zoals jij dat ziet. Het is niet zozeer dat je niet mag nadenken binnen non-dualiteit, echter gaat het om het niet identificeren met je gedachten. Gedachten stromen kunnen voor mensen ook als een soort gevangenis worden ervaren, terwijl je diep van binnen het idee kan hebben dat je het eigenlijk helemaal niet eens bent met een bepaalde gedachten.

Psychedelibee zei:

Ik heb ook nog wel een vraag aan jou Meejhem. Ik merk dat je je vaak mengt in de discussies van mij en Mindless, ik kan uit jouw posts echter nooit helemaal opmaken of je het nou interessant vind en er meer over wilt weten (zonder dat je het moet geloven natuurlijk) of dat je het eigenlijk allemaal maar onzin vind? Ik waardeer het wel dat je je in de discussie mengt trouwens, altijd goed om meerdere kijken ergens op te hebben. Ikzelf hoef in ieder geval niemand te overtuigen over wat nou wel of niet de realiteit is, elke visie hierop is naar mijn idee net zo legitiem.

Klik om te vergroten...

Ik ben nog steeds benieuwd naar je antwoord hierop Meejhem.

Ik vind Meejhem zijn toevoeging hier in dit topic wel erg prettig wat zijn beweegreden ook is. Het is een goed kritisch maar respectvol vragenvuur. Het zijn ook vragen waar ik wel mee zit. Ik had me ook echt wel meer in het hele topic willen mengen maar ben nu zo druk met werk dat ik er even niet aan toe kom.

Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.

Weer lekker wazig stukkie tekst Bob goed gedaan :P

Psychedelibee zei:

Ik heb ook nog wel een vraag aan jou Meejhem. Ik merk dat je je vaak mengt in de discussies van mij en Mindless, ik kan uit jouw posts echter nooit helemaal opmaken of je het nou interessant vind en er meer over wilt weten (zonder dat je het moet geloven natuurlijk) of dat je het eigenlijk allemaal maar onzin vind? Ik waardeer het wel dat je je in de discussie mengt trouwens, altijd goed om meerdere kijken ergens op te hebben. Ikzelf hoef in ieder geval niemand te overtuigen over wat nou wel of niet de realiteit is, elke visie hierop is naar mijn idee net zo legitiem.

Klik om te vergroten...

Ik ben nog steeds benieuwd naar je antwoord hierop Meejhem.[/quote]

Zelf volg ik ook wel eens dit soort discussies hier op het forum, maar vaak haak ik toch weer af vanwege de enorme lappen tekst

Wat ik me toch af vraag, is het niet gewoon een hele simpele theorie die jullie hebben?

Ik vind dit zelf wel een aardige theorie, al weet ik echt niet wat ik allemaal moet 'geloven'. Ik vind alles wat een mooi en valide idee is even aanvaardbaar en even waar. Alleen sommige theorieën komen toch 'echter' over, misschien omdat het mooier klinkt, of beter aanvaardbaar omdat het ook bijvoorbeeld onsterfelijkheid impliceert en eindigheid ontkent.

- Je kunt 'ons bestaan' opsplitsen in drie vormen/dingen, van materialistisch naar eeuwig zou je kunnen zeggen: lichaam, geest, ziel. De ziel is onsterfelijk, heeft geen herinnering, en voelt en ervaart alleen maar, maar kan daar wel sterker door worden (valt te veronderstellen).
- Wat er gebeurt bij een ego-oplossing is dat je zo een diepe meditatie hebt bereikt dat je de zaken die er toe doen voor het lichaam en vooral geest je niet meer kunnen interesseren en je die dus als het ware uitschakelt, waardoor je in een staat lijkt te verkeren van pure rust en in het nu leven doordat de ziel op de voorgrond komt. Echter, je geest in nog steeds aanwezig, want je observeert en onthoudt en verwerkt dit later ook weer met dezelfde geest. De ziel onthoudt geen concrete herinneringen, maar leert eerder van ervaringen en gevoelens en kan zo gevormd worden. In de ego-oplossing gaat de geest dus naar de achtergrond, maar verdwijnt niet.
- Dat je je eigen waarneming hebt en vormt, is alleen accepteerbaar als daarbij komt dat je ziel een levensvorm heeft gecreëerd (of gekozen? reïncarnatie?) om te leven en om van te leren of sterker van te worden. Je kunt binnen een gegeven leven geen eigen waarneming creëren omdat je meerdere hoofdfactoren in het leven moet accepteren als gegeven. Er valt genoeg te veranderen, maar dat is aan jezelf, aan je geest, aan je lichaam, en alles waarmee die twee (en je ziel bij persoonlijke relaties waarbij anderen een ziel kunnen waarnemen, voelen, ervaren, hoewel dit naar mijn idee niet snel voorkomt omdat bij iedereen, ook die 'meesters' de geest sterker aanwezig is) in aanraking komen. De wereld kun je zien als speelruimte voor de ziel maar binnen 'dit' leven is die speelruimte een gegeven.
- Wat veranderlijk is, hoeft niet onwaar, onecht of irrationeel te zijn. Dat iets eerder was, en nu niet meer, of later zal zijn, betekent toch niet dat het onbestaand hoeft te zijn. Alles wat gebeurt heeft uitwerking op andere zaken, en zo, direct of indirect, ook op mensen of ander leven en zo dus op zielen. Als je een ziel ziet als oneindig heeft dus ook alles wat tijdelijk is een oneindige uitwerking. In de natuurkunde valt tijd te zien als het niet benutten van beweging, waardoor bijvoorbeeld stralingen (fotonen) ten gevolg van tijdelijke gebeurtenissen volgens hele vrije (niet-wetenschappelijke) benadering best als oneindig te zien zijn. Er zijn best nog meer manieren te bedenken om eindige zaken als oneindig te beschouwen, die best redelijk zijn.

Dit komt op enkele vlakken overeen met wat jullie typen, maar dit leidt ook tot paradoxen. Ik weet ook dat jullie dan zeggen dat je dit soort zaken niet met het verstand moet proberen te benaderen, maar met wat moet ik het dan benaderen? De ziel? Ik heb het idee dat ik deze zaken bijvoorbeeld tijdens trippen ook met de ziel heb benaderd. Een paradox is een tegenstrijdigheid, en als het tegenstrijdig is, is het niet waar, of is het andere niet waar. Wat waar is zullen we nooit (in dit leven weten), maar je kunt wel stellen dat er bij een paradox één van de twee kanten niet klopt, of verder toelichting nodig heeft.

Ik heb het idee dat ik in jullie theorieën een heel simpel, algemeen idee terug lees, wat zeker moeilijk (onmogelijk) in woorden is uit te drukken, maar juist door die pogingen en de vele woorden lijken die tegenstrijdigheden te ontstaan. Naar de zoektocht naar de waarheid lijkt het nemen van psychedelica/ mediteren sneller, simpeler, completer, juister. Zelf lukt het me ook niet echt goed om deze denkbeelden op te schrijven.

Ben benieuwd of jullie het niet met me eens zijn, en in hoeverre. Wel een interessant topic :P

Bobsacamano zei:

Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.

Klik om te vergroten...

Ik ben het hier helemaal mee eens. Ik zie het opzoeken van ego-oplossingen wel als nuttig, onder andere voor het beter aanpakken voor aardse zaken, maar daar lijken sommigen het juist niet voor te doen. Ik heb het idee dat er óf geen ziel bestaat en je eigenlijk alleen maar een beetje jezelf zit in te beelden dat je met de ziel bezig bent maar je gewoon met een 'hogere laag' van de geest bezig bent, óf dat de (onsterfelijke) ziel wel bestaat, maar die zal dan ooit weer in een lichaam en geestloze toestand verkeren, en dan zal de ideale, ultieme ego-oplossing ontstaan. Waarom zal je er dan nu naar op zoek gaan, als het je niet om de aardse zaken gaat? Ik zie het niet los willen laten van het ego dan ook niet als angst voor een andere toestand, ik zie het als een manier om het leven te leiden, als een voorkeur. Als je gelooft in een betekenis van het leven, dan bestaat het ego toch niet als beproeving? Het zou natuurlijk kunnen, wellicht als uiterlijke beproeving om toe te treden tot een/de hemel en de reïncarnatiecyclus te verlaten, wat sommigen ook geloven. Ik weet het niet

Bobsacamano zei:

Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.

Klik om te vergroten...

Er zit zeker ook een schoonheid in het geloven dat je écht deze persoon bent en het met zoveel overtuiging spelen van die rol. Maar of die schoonheid in de buurt komt van wat ervaren wordt als de ego-loze staat? Nee, die twee zijn niet eens met elkaar te vergelijken. Als je eenmaal een keer het witte licht (ja dat klinkt dramatisch...) hebt gezien, ben je voor een groot deel klaar met deze wereld. Dan heb je je eigen thuis in al zijn glorie ervaren en wil je dát. Maar dat hoeft niet te betekenen dat je op relatief niveau de pleziertjes van het leven niet meer hebt of niet meer kunt waarderen. Maar je ziet wel in dat al deze pleziertjes van vergankelijke aard zijn en uiteindelijk állemaal losgelaten moeten worden. En juist wanneer je als bewustzijn in plaats van de persoon kijkt, zul je de schoonheid van de rol als persoon vele malen meer kunnen waarderen. Het verschil is alleen dat het geloof in het zijn van die rol er dan niet is. Het is dan oké dat dingen eindigen. Het ego zal nooit echt kunnen accepteren dat dingen eindigen, maar de waarheid is nu al dat dingen steeds eindigen. De dood is hier constant aanwezig als de keerzijde van het leven. Spiritualiteit is het accepteren van die cyclus van leven en dood en jezelf er niet in te verliezen.

En het ego heeft uiteraard ook een cruciale rol. Het ego is er om ontstegen te worden. Helaas is onze cultuur nu zo dat we onszelf compleet hebben geïdentificeerd met het ego en vast blijven zitten in die fase. Het resultaat is de wereld die we nu hebben.

Maar het komt allemaal neer op zelf in de diepte van je bewustzijn neer te dalen. En dat ís een gok. Je interesse/verlangen naar de waarheid van jezelf moet zó groot zijn dat je bereid bent te sterven op het moment dat je "doorbreekt". Je kunt niet met je ene voet in de wereld van tijd blijven staan. Maar ik moet zeggen dat het m.b.v. psychedelica echt niet zo heel moeilijk is om dit i.c.m. meditatie voor elkaar te krijgen. De echte beproeving is om dit nieuwe weten toe te passen in het dagelijkse leven en bewust en zonder hulpmiddelen naar die "plek" in jezelf terug te komen.

Bobsacamano zei:

Weer lekker wazig stukkie tekst Bob goed gedaan :P

Klik om te vergroten...

Troost je met het gegeven dat ik nog een stuk waziger stukkies tekst heb. :P

ooscaar zei:

Dit komt op enkele vlakken overeen met wat jullie typen, maar dit leidt ook tot paradoxen. Ik weet ook dat jullie dan zeggen dat je dit soort zaken niet met het verstand moet proberen te benaderen, maar met wat moet ik het dan benaderen? De ziel? Ik heb het idee dat ik deze zaken bijvoorbeeld tijdens trippen ook met de ziel heb benaderd. Een paradox is een tegenstrijdigheid, en als het tegenstrijdig is, is het niet waar, of is het andere niet waar. Wat waar is zullen we nooit (in dit leven weten), maar je kunt wel stellen dat er bij een paradox één van de twee kanten niet klopt, of verder toelichting nodig heeft.

Klik om te vergroten...

Wat dacht je van bewustzijn? Of je dat nou de ziel noemt of gewoon bewustzijn, maakt niet uit. Als je dit allemaal vanuit (neutraal) bewustzijn bekijkt, zijn er helemaal geen paradoxen. Paradoxen lijken pas te ontstaan wanneer het verstand dat wil verklaren wat onverklaarbaar is. Een mooie simpele methode om bewustzijn te onderzoeken is die van non-dualiteit "leraar" Rupert Spira:

Vraag jezelf: Ben ik bewust?

Het verstand zal dan een conceptueel antwoord beginnen te zoeken, maar kan dat onmogelijk op deze vraag en zal daardoor stil vallen. Wat dan overblijft is hetgeen waarmee je je bewustzijn/ervaring neutraal kunt onderzoeken, namelijk: bewustzijn zelf. Dit bewustzijn is al jezelf en is compleet stil, waardoor het natuurlijk zo moeilijk lijkt om het te vinden. Hoe je je bewustzijn onderzoekt is door simpelweg bewust te zijn van dat bewustzijn en dat voor langere tijd te "doen". Dat is wat meditatie is: simpelweg zijn. Het verstand is echter niet van plan zichzelf zo snel gewonnen te geven en zal steeds proberen je weer terug te halen naar "zijn" realiteit: die van tijd/concepten. Dit zal het keer op keer op keer op keer weer proberen en dat is waar de uitdaging in dit alles ligt: door simpelweg te blijven als dat neutrale stille bewustzijn en het verstand (wat simpelweg alleen gedachten zijn) door te laten ratelen. Doordat je het verstand geen aandacht geeft, krijgt het niet wat het wil en zal het hevig gaan protesteren in de vorm van gedachten/emoties. Blijf ook dan als dat stille bewustzijn en identificatie met dergelijke gedachten/emoties zal zichzelf opbranden, wat er zeer intens aan toe kan gaan.

Dat is zo'n beetje hoe je dit "doet" (het is natuurlijk geen 'doen', maar alleen een 'zijn').

ooscaar zei:

Ik heb het idee dat ik in jullie theorieën een heel simpel, algemeen idee terug lees, wat zeker moeilijk (onmogelijk) in woorden is uit te drukken, maar juist door die pogingen en de vele woorden lijken die tegenstrijdigheden te ontstaan. Naar de zoektocht naar de waarheid lijkt het nemen van psychedelica/ mediteren sneller, simpeler, completer, juister. Zelf lukt het me ook niet echt goed om deze denkbeelden op te schrijven.

Klik om te vergroten...

O, nee dit gaat niet over theorie. :P Uiteraard maakt het verstand er weer een concept/theorie van en zullen woorden de boel compleet verdraaien/interpreteren, maar de eigenlijke realiteit van non-dualiteit is hetzelfde als je eigen realiteit. En wat je zelf bent is geen concept/theorie.

Zo ik moest weer even een flink stuk bij lezen. Volgens mij gaat het hier inderdaad niet om elkaar te overtuigen, ieder heeft zo zijn/haar eigen opvatting maar het is natuurlijk wel super interessant om hier over te discussieren en elkaars visies te horen.

Ik snap wel wat je bedoelt Ooscaar met dat non-dualiteit ook maar gewoon een theorie of filosofie is. Hoe echt iets ook kan aanvoelen, het is en blijft ook maar gewoon een filosofie en daar is volgens mij helemaal niks mis mee. Het aardse leven met een lichaam en een ego kan slechts een droom of hallucinatie zijn, maar een ego oplossing kan dat eveneens zijn. Het hele punt is dat je het nooit zeker kunt weten en dat maakt het een filosofie of zelfs een geloof. Het hele leven is zo subjectief als maar zijn kan, ieder heeft in feite zijn/haar eigen waarheid. Vraag meerdere mensen om een bepaalde scene na te vertellen en ze zullen het allemaal net iets anders beschrijven, wat is er dan echt waar?

Door ervaringen met psychedelica en zeker mijn eerste echte ego oplossing een jaar geleden ben ik zelf ook gaan geloven in dat het leven wellicht anders in elkaar steekt dan dat we het normaal waarnemen. Sterker nog, die ervaringen voelden zo echt aan dat ik er eigenlijk niet meer omheen kon. Helemaal op eigen gelegenheid was ik tot conclusies gekomen die zo merkte ik later te boek stonden als non-dualiteit. Maar als ik nu stel dat dit dan de waarheid is dan doe ik net zoveel aannames als wanneer ik stel dat materie, tijd, etc de waarheid is. Mensen die een religie aanhangen en een ego oplossing hebben zullen waarschijnlijk zeggen dat ze in de hemel waren of in contact met god en voor hun is dat de waarheid dan. Hoe je die ervaring interpreteert kan enorm per persoon verschillen. Wat daadwerkelijk de waarheid is zullen we in dit aardse leven nooit zeker weten, wellicht dat er na het sterven antwoorden komen maar wellicht ook niet. Het is natuurlijk wel mens eigen om antwoorden te zoeken en zo zijn er vele filosofien en levenswijzen bedacht die allemaal in principe even valide lijken.

Mindless zei:

Hmm... Mijn geest raakt een beetje in de war van al die verschillende definities en filosofie. Ik krijg een beetje het idee dat je vooral aan het filosoferen en speculeren bent hier. Ik lees vaak "wat als". Voor mij is het heel simpel. Ik ben niet iemand van theorie. Wat niet in mijn directe ervaring is, is voor mij niet interessant.

Klik om te vergroten...

Kun je uitleggen waarom je non-dualiteit niet als een theorie of filosofie ziet? Zoals ik hierboven al schreef is ervaring nogal subjectief en is een bepaalde ervaring naar mijn idee ook gewoon onderhevig aan interpretatie en dus filosofie. Dualiteit wordt door velen ook gewoon zo ervaren, voor hun zal dat de waarheid zijn. Zoals je inmiddels weet ben ik ook gaan geloven in non-dualiteit door mijn eigen ervaringen, maar ik heb er zelf moeite mee om te stellen dat het de waarheid is. Ik weet simpelweg niet wat de waarheid is en heb dat als zodanig geaccepteerd. Wat niet weg neemt dat ik het super interessant vind om te discussieren over de waarheid.

Bobsacamano zei:

Ik merk wel de voordelen op het moment van mediteren en mijn eigen centrum opzoeken. Zowel in mijn privé leven als in mijn professionele leven. Maar ik vind het lastig om te zeggen dat zodra je helemaal niks meer bent tot het diepste van loslaten je het gelukkigst bent. Of door niet meer te verlangen en te wensen je altijd gelukkiger bent. Ik snap die gedachte gang wel maar ik vind mensen juist zo mooi omdat ze leven in de grootste intensiteit. En dat we nergens waren geweest zonder ons ego. Ook vind ik het lastig dat het erg tegenstrijdig is als ik helemaal op die manier mijn leven zou indelen en mijn vriendin niet (om maar even iemand te noemen) Het zijn zulke andere visies het lijkt me lastig combineren.

Klik om te vergroten...

Om nog even terug te komen op de meer praktische aspecten. De discussies hierboven zijn over het algemeen natuurlijk vrij abstract en als zodanig denk ik lastig toe te passen in je leven, zeker in een leven in het westen waar van alles moet de hele tijd. Hier loop ik zelf ook tegenaan, tijdens de ultieme ego oplossing was ik zodanig van de wereld dat ik hier op aarde niet meer bestond of kon functioneren. Hoewel het als het nirvana aanvoelde en ik dit graag vaker zou willen meemaken is dit niet iets wat ik zelf ten alle tijden nastreef omdat ik ook gewoon nog een lichaam hier op aarde te onderhouden heb. Wat ik wel ten allen tijde nastreef is het leven in het nu, vrij zijn van mijn gedachten, angsten en verlangens waardoor ik alles wat ik hier op aarde meemaak intenser kan beleven. Dit lukt mij zeker niet altijd helaas, maar dit is wel iets wat ik probeer. Sinds ik dit ben gaan proberen na te streven doormiddel van meditatie moet ik zeggen dat mijn stemming er aanzienlijk beter op is geworden, ik veel meer rust in mijn hoofd ervaar en dus algemeen een stuk meer tevreden met het leven ben eigenlijk. De grootste uitdaging waar ik nog voor sta is een beroep vinden waarin ik een passie heb en de levenstijl van non-dualiteit zoveel mogelijk in kan toepassen.

Toeval of niet, mooi dat je dit gevonden hebt. Thanks voor het delen! Hij bevestigd eigenlijk wel mijn visie erop als ik het zo hoor.

Iets waar ik zelf veel mee bezig ben en over nadenk. En nu kwam er een nieuwsbericht over uit. Er staan niet echt bewijzen in maar het is een mooie theorie dat onze ziel onsterfbaar is. Ditmaal niet bekeken vanuit een religieus uitgangspunt maar vanuit een wetenschappelijke.

http://truththeory.com/2015/12/05/quant ... ter-death/

Interessant artikel, het is een onderwerp waar ik ook wel eens artikelen over lees en mij boeit. Het is jammer dat het eigenlijk niet te bewijzen valt maar ik geloof wel dat er een kern van waarheid in zit. Deze andere universa kunnen gewoon zijn wat anderen wellicht de hemel noemen, in die zin dat je fysiek niet meer op deze wereld bent maar je bewustzijn of ziel wel ergens anders heen gaat. Sinds ik mijn lsd trip heb gehad ben ik hier echt geïnteresseerd in geraakt, omdat ik het gevoel had niet meer te bestaan maar wel ergens te zijn. Mijn gevoel zegt nu dat dat gevoel gelijk kan staan aan de dood, of de wereld waar je je in zal bevinden na je dood.

Ik heb zelf een beetje een dubbel gevoel bij dit soort artikelen. Mijn spirituele kant vind dit super interessant en door wat ik allemaal heb meegemaakt tijdens trippen geloof ik wel dat er meer is dan we in het dagelijks leven zien. Door ervaringen zoals uit mijn lichaam treden, bijna doodervaringen, ego oplossing, etc kan ik niet ontkennen dat dit soort theorien daar mogelijk mooi bij aansluiten. Wellicht houd het allemaal gewoon op als je dood gaat, maar het zou mij ook niks verbazen als er meer is dan alleen dit leven.

Aan de andere kant ben ik wetenschappelijk opgeleid, en dit soort artikelen zijn vanuit wetenschappelijk oogpunt erg kwalijk omdat ze wetenschappelijk nul basis hebben maar door een link te maken met wetenschappelijke theorien krijgt zo'n artikel voor veel mensen die geen wetenschappelijke achtergrond hebben automatisch een hoger aanzien dan wanneer er spirituele of filosofische theorien voor gebruikt waren.

Wat het geheel nog slechter maakt vanuit wetenschappelijk oogpunt is dat een nieuwe theorie wordt gelanceerd op basis van wetenschappelijke theorien die op zichzelf amper tot niet bewezen zijn. Quantum mechanica is wel degelijk bewezen maar de multiversum theorie niet en zeker ook niet de link tussen beiden.

Waar het artikel, of de theorie waar het artikel op gebaseerd is, echt nog een stap te ver gaat is door te stellen dat je bewustzijn van het ene naar het andere universum zou kunnen verplaatsen. Er wordt niet uitgelegd hoe quantum mechanica of het multiversum hier een rol in kunnen spelen. Laten we namelijk even aannemen dat quantum mechanica een multiversum tot gevolg heeft. Elke keer als er een keuze voor iets komt splitsen de universa zich weer om de verschillende scenario's tot leven te laten komen. Stel vervolgens dat je dood gaat in het ene universum en blijft leven in het andere universum. Op dat moment is er helemaal geen noodzaak voor jouw bewustzijn om zich van het ene universum naar het andere te verplaatsen. In het universum waar je bleef leven is je lichaam en bewustzijn immers nog, daar is jouw bewustzijn uit het andere universum dus niet nodig om jou door te laten leven. En zo verklaart die theorie dus helaas totaal niet waarom je bewustzijn van het ene naar het andere universum zou verplaatsen als je dood gaat.

Ik heb er ook gemengde gevoelens over. Aan de ene kant is het mooi om te zien dat de wetenschap zich meer gaat richten op bewustzijn. Of dit dan ook goed uitgevoerde wetenschap is, zou ik niet kunnen zeggen omdat ik daar vrij weinig van af weet. Aan de andere kant ben ik van mening dat iets als conventionele wetenschap compleet ontoereikend is op dit gebied. Ik denk dan altijd: Wat áls er met conventionele wetenschap een échte conclusie gemaakt kan worden over wat wij zijn, of er een multiverse is, waar we heen gaan na de dood, etc. Wat áls dat gebeurt? Schieten we daar op individueel gebied óf als gehele mensheid ook maar iets mee op? Als je mentaal weet dat je een ziel hebt en dat deze onsterfelijk is en dat er een multiverse bestaat waar die ziel naartoe zou kunnen nadat het lichaam sterft, wat schiet je daar praktisch gezien mee op? En dan zeg ik áls, want op dat niveau blijft het gewoon informatie/conceptueel, iets waar je ofwel in kunt geloven of niet. Maar zelfs al zou je het dus zeker kunnen weten op dat niveau, wat heb je eraan? Het meeste wat je daaruit kunt halen is hoop en dat is iets wat je op de zogenaamde toekomst richt, niet op wat werkelijk is: nu.

Wat betreft het bestaan van een ziel. Uit mijn ervaringen met ego-oplossingen heb ik het "idee" dat er niet echt iets bestaat als een ziel die kan reizen tussen verschillende werelden/universums. Op relatief niveau zou je kunnen zeggen dat het lijkt alsof er een soort ziel (een soort gelimiteerd bewustzijn dat wel hoger is dan het ego) is die van de ene wereld/droom naar de andere wereld/droom kan gaan, maar als ik afga op de ervaring van een ego-oplossing, is er een hoger bewustzijn dan dat ziel "niveau". En dat hogere bewustzijn reist helemaal nergens naartoe. Het is hier en nu. En dát bewustzijn is naar mijn mening onsterfelijk/eeuwig/oneindig, juist omdat het geen enkele kwaliteit heeft. Het is letterlijk helemaal niets: 0. Waar zou oneindigheid naartoe kunnen reizen? :P Maar ja, als je dat ziel zou noemen dan zou het weer kloppen. Een complete ego-oplossing is kijken vanuit het standpunt van die '0'. Die 0 is het enige wat constant is, al de rest is tijdelijk, inclusief de "ziel". Vanuit dat standpunt zie en weet je dat alles wat niet constant is ook niet echt kan zijn.

Maar dat is mijn kijk erop. En daar ligt imo ook het probleem als we dingen als dit willen weten. We kunnen als mensheid oneindig theorieën blijven bedenken, discussiëren, geloven, etc. Maar als je écht wilt weten wat dit bestaan is, dan zul je naar binnen moeten keren. Er zijn geen echte (substantiële) antwoorden op het niveau van taal/concepten. En wetenschap opereert nou eenmaal op dat niveau.

Het artikel is naar mijn mening ook alles behalve wetenschappelijk. Het leunt op allemaal hele zwakke funderingen van theorieën die van zichzelf ook moeilijk of niet te bewijzen zijn. Wel vind ik het erg prettig dat een steeds groter aantal wetenschappers zich bezig houd met het bestaan van de ziel en die het spirituele met het wetenschappelijke nader proberen te brengen.

Dit niet met de reden om spiritualiteit kouder, platter & analytisch te krijgen maar om die twee werelden elkaar te laten helpen en samen te evolueren. Ik vind de discussie interessant. Zelf geloof ik wel in een multiversum an zich net zoals ik in buitenaards leven geloof en net zoals ik geloof dat er in Australië ook mensen wonen. Ik geloof niet in een "one time lucky shot" Wiskundig gezien moet het universum bulken van het leven. En als ik daar in geloof mag ik zelf niet ineens de lijn trekken bij ons universum. Ook ons universum is ontstaan uit een bepaald proces en als iets één keer is gebeurd kan het vaker gebeuren.

Maar ik geloof niet persee in de theorie besproken in het artikel. Het gaat me niet zozeer te ver maar vind het wel ver gezocht. Het idee van een hoger bestaan zoals Mindless beschrijft spreekt me meer aan. Maar dan wel in een hogere dimensie waar het fysieke er niet meer toe doet. Deze dimensies zijn verweven met de onze. Niet in een compleet andere bubbel maar als velletjes papier die op elkaar liggen (dit zuig ik niet uit mijn duim veel theoretische natuurkundige denken hier op deze manier over) Zie het een beetje als radiogolven ze gaan allemaal door de zelfde lucht op een andere frequentie maar ze raken elkaar niet.

De ego oplossing waar Mindless het over heeft heb ik nog niet echt meegemaakt of ik heb het nog niet echt herkent. Maar ik denk niet persee dat dat een volgende constante staat hoeft te zijn. Het weg zetten, loslaten, kwijtraken van het ego is een prachtig fenomeen maar het blijft ook een staat van zijn, wellicht komt er in een hogere dimensie juist nog veel meer kijken bij het zijn/bestaan.

Komt ie weer hoor:

quantum mechanica en quantum theorie zijn beide gebieden van studie. quantum mechanica is deels bewezen, omdat sommige processen herhaalbaar zijn. dat wil totaal niet zeggen dat alles in dat vakgebied bewezen of begrepen is. quantum theorie is een verzamelnaam voor de studie over de onbegrepen processen.

Heel dat artikel is een soort boeksamenvatting van iemand die allerhande theorieën bij elkaar gezocht heeft om een bepaalde uitleg te formeren over veel onbegrepen zaken. erg wetenschappelijk is het niet. meer populairwetenschappelijk leesvoer.

het biedt een leuke gedachte op de eeuwenoude vraag waar de ziel/bewustzijn van een bewust wezen geherbergd zijn. Als dat bewezen zou zijn dan had je waarschijnlijk de grootste ontdekking in de laatste 500 jaar.

maar het hele artikel staat net als het boek op erg wankele onderbouwing.

verder lees ik niet dat je ziel perse in een ander lichaam terechtkomt. ik zou niet graag als ziel bestaan zonder lichaam om me te uiten, en omgeving te kunnen manipuleren bijvoorbeeld.

ook reïncarnatie, wat erg veel mensen geloven, lijkt me erg doelloos als je geen kennis van de fouten in je vorige verschijning mee zou kunnen nemen.

wel is het grappig dat de auteur in het filmpje in 18 minuten uitlegt dat we er met zijn allen inderdaad geen bal van snappen, en hij ook niet. hij heeft gewoon zoveel relevante materie gelezen dat hij zelf ook een soort eigen verenigde theorie eclectisch heeft samengesteld om er nog een soort 'big picture' van samen te breien die in elk geval voor hem te bevatten is.

Er is een reden dat wetenschap en religie niet samengaan, en dat is dat de wetenschap een religie op zich is. het geloof in de meest aannemelijke theorieën totdat ze ontkracht worden.

ik vind spiritualiteit wetenschappelijk verklaren ook een soort 'Don Quichot' niveau missie. Het onverklaarbare verklaren met dingen die we ook nog niet begrijpen.

Das mijn mening, en daar moet u het mee doen. (in ere van meester visser)

Mindless zei:

Wat dacht je van bewustzijn? Of je dat nou de ziel noemt of gewoon bewustzijn, maakt niet uit. Als je dit allemaal vanuit (neutraal) bewustzijn bekijkt, zijn er helemaal geen paradoxen. Paradoxen lijken pas te ontstaan wanneer het verstand dat wil verklaren wat onverklaarbaar is. Een mooie simpele methode om bewustzijn te onderzoeken is die van non-dualiteit "leraar" Rupert Spira:

Vraag jezelf: Ben ik bewust?

Het verstand zal dan een conceptueel antwoord beginnen te zoeken, maar kan dat onmogelijk op deze vraag en zal daardoor stil vallen. Wat dan overblijft is hetgeen waarmee je je bewustzijn/ervaring neutraal kunt onderzoeken, namelijk: bewustzijn zelf. Dit bewustzijn is al jezelf en is compleet stil, waardoor het natuurlijk zo moeilijk lijkt om het te vinden. Hoe je je bewustzijn onderzoekt is door simpelweg bewust te zijn van dat bewustzijn en dat voor langere tijd te "doen". Dat is wat meditatie is: simpelweg zijn. Het verstand is echter niet van plan zichzelf zo snel gewonnen te geven en zal steeds proberen je weer terug te halen naar "zijn" realiteit: die van tijd/concepten. Dit zal het keer op keer op keer op keer weer proberen en dat is waar de uitdaging in dit alles ligt: door simpelweg te blijven als dat neutrale stille bewustzijn en het verstand (wat simpelweg alleen gedachten zijn) door te laten ratelen. Doordat je het verstand geen aandacht geeft, krijgt het niet wat het wil en zal het hevig gaan protesteren in de vorm van gedachten/emoties. Blijf ook dan als dat stille bewustzijn en identificatie met dergelijke gedachten/emoties zal zichzelf opbranden, wat er zeer intens aan toe kan gaan.

Dat is zo'n beetje hoe je dit "doet" (het is natuurlijk geen 'doen', maar alleen een 'zijn').

ooscaar zei:

Ik heb het idee dat ik in jullie theorieën een heel simpel, algemeen idee terug lees, wat zeker moeilijk (onmogelijk) in woorden is uit te drukken, maar juist door die pogingen en de vele woorden lijken die tegenstrijdigheden te ontstaan. Naar de zoektocht naar de waarheid lijkt het nemen van psychedelica/ mediteren sneller, simpeler, completer, juister. Zelf lukt het me ook niet echt goed om deze denkbeelden op te schrijven.

Klik om te vergroten...

O, nee dit gaat niet over theorie. :P Uiteraard maakt het verstand er weer een concept/theorie van en zullen woorden de boel compleet verdraaien/interpreteren, maar de eigenlijke realiteit van non-dualiteit is hetzelfde als je eigen realiteit. En wat je zelf bent is geen concept/theorie.

Klik om te vergroten...

Maar juist dat bewustzijn, dat zou ik defineren als de geest, en de geest is ook het verstand. Het verstand kan een ego creëren, maar naar mijn inzien bestaat een ego niet voor jezelf. Je ego is hoe anderen jou zien, of kunnen zien. Eigenlijk is mijn definitie van de ego niet iets slechts. Wat nou als je je ego door die ziel, door dat uiterste bewustzijn kan laten vormen? Wat heeft het dan voor zin om die ego te gaan proberen op te lossen? Ik heb het idee dat jij met de ego bedoelt datgene hoe je jezelf wilt zien, datgene dat je graag zou willen zijn. Dus inderdaad verlangens, bezig zijn met de toekomst, of juist het verleden, en aan jezelf aan de hand daarvan een bepaald beeld wilt geven, dat je aan de rest van deze wereld kan laten zien.

Maar hoezeer je ook van mening bent dat je die ego probeert op te lossen, dit gaat je niet lukken, zelfs niet tijdens een trip. Die ego zal altijd op de achtergrond aanwezig blijven. Later heb je ook weer een bepaald beeld van jezelf, ook als je dat niet naar buiten probeert te dragen. Aards leven brengt een ego met zich mee. Het ego ontkennen is net zo onzinnig als het lichaam ontkennen. Je kunt ook niet door meditatie in een lichaamloze toestand verkeren, hooguit tijdelijk. Dus ook hooguit tijdelijk in een egoloze/geestloze toestand. Later keer je toch weer terug naar de realiteit. De enige manier om de ego te verdrijven is door deze te doden.

Kortom: dit leven bestaat niet zonder de geest. Ik zie de ziel als datgene dat onsterfelijk is, maar niet herinnert. De geest herinnert. De ziel voelt, ervaart, maakt bewust, wordt sterker. Ik zie het als lichaam en geest die leven, maar betekenisloos. De ziel is dan wat achter dat leven zit, het doel van het leven, hetgene dat kan leren van het leven. Naar mijn idee is wat jij probeert te doen juist je (vergankelijke) geest, dat onderdeel uitmaakt van het lichaam maar wel tussen lichaam en ziel zit, te laten leren over de ziel. Maar wat is daar het nut van als je jezelf ervan al bewust bent dat je ziel altijd aanwezig is, maar juist de geest niet? En als je ego zich misschien al juist conformeert aan de ziel? Kun je niet tijdens dit leven een gelijkgestemde ego en ziel naast elkaar laten leven? Als je ziel het niet eens is met het foute beeld dat het ego/geest vormt, dan kun je geen gelukkig leven hebben.

Wat ik wel merk is dat met psychedelica en in mindere mate ketamine een laag van bewustzijn (ego) wordt weg gevaagd en plaats maakt voor een andere laag. Eigenlijk een ontstijging van het aardse leven, zo voelt dat. De waarheid daarachter, wat het is, of het 'echt' is, waarom het zo is; dat zullen we (onze vergankelijke lichaam en geest) nooit weten, en alles wat je daarover bedenkt doet toch echt je geest/ego. Daar is geen ontkomen aan. Wat ik eigenlijk ook probeerde te zeggen, is dat de plaats die je geeft aan een ego-oplossing (impliciet zeg je toch dat door het extreme geluk dat je erbij ervaart je ziel wordt beloond omdat een ego-oplossing dus iets goeds is, en (te) dominante aanwezigheid van de ego dus iets slechts?) slechts een concept is. Misschien ervaar je hierbij wel een intens geluk om een andere reden, misschien omdat je ego/geest te ver weg zit van de ziel? Misschien bestaat er niet eens ziel en ervaar je dat intense geluk omdat je een verre staat van meditatie hebt bereikt, en je geest daar tevreden mee is of zelfs trots op is, maar heb je dat niet door omdat je die geest op dat moment wel onderdrukt? Immers, je geeft zelf al toe dat het er tijdens de meditatie zeer intens aan toe kan gaan. Misschien versterk je slechts de emoties (tevredenheid, trots?) die je geest op de achtergrond creëert. Het antwoord hierop kun je niet weten, hierover kun je slechts speculeren met geest/ego. Om die reden is alles wat je zegt (en denkt) over een ego-oplossing, over meditatie, over bewustzijn, slecht een theorie, een levensbeschouwing of een manier van kijken, gevormd door geest/ego. Het is alleen het uiterste gevoel van de ego-oplossing wat de ziel kan bereiken. Als de ziel al bestaat, is dat niet een verzinsel van de geest/ego? Misschien is er niet meer dan het aardse leven met lichaam en lichaambesturende geest, die onlosmakelijk verbonden zijn. Ik zelf weet niet wat ik moet geloven, en beschouw iedere theorie hierover als even valide.

ElvenSpice zei:

Ik denk dat er wordt bedoeld dat je inderdaad verschillende perspectieve of filosofieën over het leven kan hebben, maar dat "zijn" het meest essentiële is om te bestaan. Non-dualiteit is puur "zijn" zonder ergens over na te denken of een houding tegen over aan te nemen. En als "zijn" de meest essentiële zin van bestaan is, dan valt non-dualiteit niet onder een filosofie maar iets want niet te ontkennen valt. Soortgelijk zou je zintuigelijke waarneming hieraan kunnen vergelijken.

Klik om te vergroten...

Ik snap wat je bedoelt, maar ook hier hangt de aanname aan vast dat 'als zijn de meest essentiele zin van bestaan is'. Hoewel ik hier ook in geloof blijft het een aanname.

Stel, je begint het leven met idee dat gedachten, tijd, ruimte, etc de meest essentiele zin van het bestaan zijn. Vervolgens ervaar je een ego oplossing en realiseer je je dat hier aan ten grondslag puur zijn of bewustzijn ligt. Op dit moment kom je wellicht tot de conclusie dat bewustzijn de meest essentiele zin van het bestaan is. Stel dat er zoiets zou bestaan als een bewustzijns oplossing, dan zou je dus tot de conclusie kunnen komen dat er iets is dat nog meer essentieel is voor het bestaan dan bewustzijn. Met andere woorden je zult nooit weten of je de meest essentiele zin van het bestaan gevonden hebt, of dat je wellicht slechts een deel van de ui hebt gepeld en er nog oneindig veel lagen zijn.

Psychedelibee zei:

Ik heb ook nog wel een vraag aan jou Meejhem. Ik merk dat je je vaak mengt in de discussies van mij en Mindless, ik kan uit jouw posts echter nooit helemaal opmaken of je het nou interessant vind en er meer over wilt weten (zonder dat je het moet geloven natuurlijk) of dat je het eigenlijk allemaal maar onzin vind? Ik waardeer het wel dat je je in de discussie mengt trouwens, altijd goed om meerdere kijken ergens op te hebben. Ikzelf hoef in ieder geval niemand te overtuigen over wat nou wel of niet de realiteit is, elke visie hierop is naar mijn idee net zo legitiem.

Klik om te vergroten...

Had ik even overheen gelezen, maar het is zeker wel een toelichtng waard. Ik vind het interessant om te lezen. De filmpjes vind ik met alle respect als nonsens klinken af en toe. Soms begrijp ik waarover iemand spreekt, en andere keren komt het bij mij gewoon niet binnen.

Jullie discussie en antwoorden op onder andere mijn vragen vind ik een stuk helderder vaak, soms ook niet. Soms is iets wat je echt niet begrijp, ook al probeer je het wel intrigerend, dat heb ik met 'Non-dualiteit'.

Ik ben er persoonlijk wel achter dat ik het waarschijnlijk nooit ga doorgronden, en dat ik het persoonlijk niet nastreef.

Ff terug on-topic: Is zonder verlangen leven niet zo simpel als gewoon accepteren hoe je leeft. Verlangens zijn onvervulde wensen of behoeftes.

Als je tevreden ben met je basisbehoeften, en ook niet perse hogerop wil komen of boven je stand leven heb je al de precondities om zonder verlangen te leven. Alles wat je dan extra op je weg tegenkomt is vooral mooi meegenomen.

Zou dit inhouden dat mensen die bijvoorbeeld in crisis zitten(slecht huwelijk, ontslagen, huis afgebrand) of niet in hun primaire behoeften voorzien zijn(ik denk aan arme landen/rampslachtoffers), ooit zonder ego of verlangens kunnen leven?

Ooscaar,

Hmm... Mijn geest raakt een beetje in de war van al die verschillende definities en filosofie. Ik krijg een beetje het idee dat je vooral aan het filosoferen en speculeren bent hier. Ik lees vaak "wat als". Voor mij is het heel simpel. Ik ben niet iemand van theorie. Wat niet in mijn directe ervaring is, is voor mij niet interessant. Dit is naar mijn mening puur praktijk:

Wanneer ik mijn bewustzijn richt op datzelfde bewustzijn in plaats van de inhoud daarvan (gedachten, gevoelens, percepties, sensaties), met andere woorden: mijn aandacht naar binnen keer, en ik dit lang genoeg doe, dan zullen gedachten/emoties me proberen af te leiden van dit. Maar blijf ik zelfs dan als wat ik ben (wat dat ook is en of je dat nou bewustzijn of ziel wilt noemen) dan begint het intens (dat bedoelde ik eerder met intens) te branden in de regio rechts van mijn hart. Blijf ik dit voelen, dan komt er een moment wanneer dat gevoel zichzelf lijkt op te branden en de restanten vloeien dan af door mijn lichaam naar beneden toe en van me af. Vervolgens komt er dan een volgende "laag", waarbij hetzelfde gebeurd, maar dan intenser. En dan nog één, en nog één. Dan komt er een moment waarop de zwaartekracht ineens enorm zwaar (hoog? :P ) wordt en steeds toeneemt tot het ineens allemaal van me af valt en ik zo mijn lichaam "uit" schiet. Ineens ben "ik" als de persoon die in dit lichaam zit er dan niet meer. Wat er echter over blijft is een universele "ik" die geen persoon is, maar overal aanwezig is. Op dat moment zie je dat je altijd alleen die universele "ik" bent, ook op de momenten dat je denkt een ego te zijn. Maar op de veel lagere frequentie van het ego-bewustzijn kun je dat simpelweg niet zien. Die "ik" die er dan niet meer is zou ik (jaja diezelfde ik) het ego noemen. Alle ervaring is er dan nog steeds, maar de ervaring is niet ván of voor iemand. Er is niemand die ervaart, alleen ervaring zelf.

Jij zegt dat je je ego niet kunt ontstijgen. Oké, maar heb je bovenstaande überhaupt geprobeerd/meegemaakt? We kunnen hier eeuwig discussiëren/speculeren over of het ego te ontstijgen valt of niet, maar wanneer het erop neerkomt, interesseert mij de praktijk vooral. Er over praten is ook leuk, maar speculeren vind ik eigenlijk totaal oninteressant. Ik hoef ook helemaal mijn gelijk hier niet te halen, maar ben zelf zó gefascineerd door deze ervaringen dat ik ze graag deel hier bij mensen die ze zelf misschien ook mee hebben gemaakt of hier interesse in hebben.

ooscaar zei:

Maar hoezeer je ook van mening bent dat je die ego probeert op te lossen, dit gaat je niet lukken, zelfs niet tijdens een trip. Die ego zal altijd op de achtergrond aanwezig blijven. Later heb je ook weer een bepaald beeld van jezelf, ook als je dat niet naar buiten probeert te dragen. Aards leven brengt een ego met zich mee. Het ego ontkennen is net zo onzinnig als het lichaam ontkennen. Je kunt ook niet door meditatie in een lichaamloze toestand verkeren, hooguit tijdelijk. Dus ook hooguit tijdelijk in een egoloze/geestloze toestand. Later keer je toch weer terug naar de realiteit. De enige manier om de ego te verdrijven is door deze te doden.

Klik om te vergroten...

Ik lees hier eigenlijk vooral aannames, maar heb je deze ook zelf getest? Kijk, ik wil niet uit de hoogte doen en claimen dat ik nooit aannames maak, dat doe ik zeker wel. Oude geloven en gewoontes kunnen zo op komen zetten. Maar: ben je eigenlijk vooral geïnteresseerd in praten over dit onderwerp, of in de praktijk zelf? Als je zegt dat het ego altijd op de achtergrond aanwezig zal blijven, wie weet dat met absolute zekerheid? Is dat een feit, of komt dat voort uit rationeel denken/het verstand? Hetzelfde met zeggen dat je niet door meditatie in een lichaam-loze staat kunt verkeren. Wie is het die dat claimt? Ik denk toch niet bewustzijn of de ziel zoals jij het noemt? Is het dan niet slechts het verstand weer die een claim maakt waar het helemaal geen weet van kan hebben?

Nogmaals, ik wil hier echt niet respectloos doen, maar dergelijke filosofie is niet echt aan mij besteedt... En ik wil hier ook niemand overtuigen, maar wil slechts het ongelofelijke geluk dat ik in mijzelf heb gevonden delen en kijken of er mensen zijn die ook geïnteresseerd zijn om die duik in het eigen bewustzijn te nemen. Voor mij is de vraag of het ego wel of niet overwonnen kan worden totaal niet aan de orde, dus discussies daarover zijn wel het laatste waar mijn interesse ligt. Het heeft uiteindelijk toch geen zin of iemand anders gelooft in wat een ander zegt. Dat (onder andere) vind ik nou ook zo mooi aan non-dualiteit, dat je álles zelf moet ontdekken en dat het werkelijke delen ervan alleen d.m.v. liefde kan gebeuren, niet overredingskracht.

MeejheM zei:

Ff terug on-topic: Is zonder verlangen leven niet zo simpel als gewoon accepteren hoe je leeft. Verlangens zijn onvervulde wensen of behoeftes.

Klik om te vergroten...

In principe wel ja. Maar verlangen kan zo grof als vleselijke lust zijn en zo subtiel als uitkijken naar het moment dat je je drinken in je keel hebt, terwijl je je glas aan je lippen zet. Juist bij die kleine subtiele bijna niet op te merken verlangens is het zo lastig om compleet in het nu te leven. Steeds nét niet het nu compleet accepteren zoals het is, is iets héél anders dan compleet in/als het nu leven.

Als je tevreden ben met je basisbehoeften, en ook niet perse hogerop wil komen of boven je stand leven heb je al de precondities om zonder verlangen te leven. Alles wat je dan extra op je weg tegenkomt is vooral mooi meegenomen.

Klik om te vergroten...

Op die manier kun je zeker een tevreden en zelfs overwegend gelukkig leven leiden ja. En daar is ook helemaal niets mis mee. Maar geluk kan dan nooit constant/stabiel zijn, omdat je je geluk op die manier zoekt in de wereld, in plaats van vindt in jezelf. Pas wanneer het aan je gaat knagen dat dat geluk niet stabiel is en dat je eigenlijk helemaal niet (echt) weet wie/wat je bent, zal je meer willen dan zo'n relatief tevreden leventje.

Zou dit inhouden dat mensen die bijvoorbeeld in crisis zitten(slecht huwelijk, ontslagen, huis afgebrand) of niet in hun primaire behoeften voorzien zijn(ik denk aan arme landen/rampslachtoffers), ooit zonder ego of verlangens kunnen leven?

Klik om te vergroten...

Soms zullen mensen juist dán geforceerd worden om inwaarts te kijken. Op een bepaalde manier is de wereld er om je te teleurstellen. Wij in het westen denken het getroffen te hebben, maar blijven door ons extreem niveau van comfort en zekerheid (oké dat laatste wat minder de laatste tijd) ook gauw vastzitten op ons niveau van bewustzijn. Waarom het eigen bewustzijn onderzoeken als er zoveel entertainment is? Zoveel dingen om te doen/kopen.

Wat betreft de mensen die zelfs niet in hun primaire behoeften zijn voorzien. Het kan dan zijn dat deze mensen alleen met overleven bezig zijn en dat dus de prioriteit voor hen is. Het is dan allereerst aan degenen die wél tijd hebben voor zelf-exploratie/meditatie om dat te doen, om het collectieve bewustzijn te verhogen. Iedereen is uiteindelijk geholpen daarmee. Meditatie lijkt in eerste instantie iets dat je voor je eigen rust/vrede doet, maar zo werkt bewustzijn niet. Alles is verbonden met elkaar en reageert op elkaar. Meditatie en daarmee het verhogen van bewustzijn is misschien wel het minst zelfzuchtige wat je kunt doen voor deze wereld.