Het machinedilemma: wat kies jij?

Mezelf zei:

Een illusie is niet echt nee, in onze realiteit. Maar als je dieper kijkt dan is de illusie van onze werkelijkheid wel degelijk echt. We hadden immers niet bestaan zonder deze illusie van de werkelijkheid. Tenminste, ik als individuele persoon dat in de illusie dualiteit leeft, had nooit bestaan zonder deze illusie. Dus hoe erg deze illusie niet echt is, is de illusie wel degelijk waarheid anders was de "ik" in mij er niet. Deze ik is een manier (één van de vele) voor de kosmos zichzelf te ervaren.

Klik om te vergroten...

Maar jij had het eerder over datgene dat altijd is. (werkelijkheid dus) Werkelijkheid heeft niet illusie nodig om zichzelf te kennen. Werkelijkheid heeft illusie nodig om iets anders dan zichzelf te kennen. (werelden/dromen) Er is geen ruimte in werkelijkheid voor iets anders dan werkelijkheid, daarom moet werkelijkheid zichzelf vergeten om zo werelden te kunnen dromen.

Ja, wij als entiteiten (lichaam+geest) hebben de illusie nodig om te kunnen bestaan in deze vorm. Sterker nog, wij als entiteiten zijn onderdeel van de schijnbare creatie. Als de illusie van de wereld verdwijnt, verdwijnt de illusie van de entiteit ook en vice versa.

Mezelf zei:

Zonder de illusie dus geen ervaring.

Klik om te vergroten...

Geen ervaring van iets anders dan de werkelijkheid. Zonder de illusie is er alleen werkelijkheid.

Mezelf zei:

Zonder illusie kunnen we niet leren.

Klik om te vergroten...

Eens. Daar is de illusie voor nodig.

Mezelf zei:

Alles is één maar ook weer niet anders had ik niet een gesprek met jou kunnen hebben. Is ons gesprek dan een illusie? Als dualiteit niet echt is en dus een illusie, dan is ons gesprek dat ook. Maar we voeren dit gesprek wel, wat ook een werkelijkheid is. Natuurlijk is in zekere zin dit gesprek ook een illusie, maar tegelijk ook werkelijkheid en dus echt. Tegenpolen kunnen buiten deze 3d werkelijkheid gewoon bestaan want ze bestaan daar niet. Zo is het dus mogelijk dat buiten onze 3d werkelijkheid iets bestaat maar "tegelijkertijd" ook niet bestaat.

Klik om te vergroten...

Wat bedoel je met werkelijkheid hier? Niet wérkelijkheid, want dat dat wat werkelijk is, zal te allen tijde moeten zijn en niet soms wel en soms niet. Al het veranderlijke zou ik een illusie willen noemen ja, een droom. Maar waan je jezelf een karakter ín de droom, dan wordt de droom je werkelijkheid met schijnbaar zeer echte consequenties. Misschien bedoel je dat?

Mezelf zei:

Dus in onze 3d werkelijkheid is een illusie niet echt (wat immers gewoon de betekenis van het woord is), maar buiten onze 3d werkelijkheid kan een illusie "ook" echt zijn terwijl het dus een illusie is. Dit komt omdat er buiten deze werkelijkheid geen dualiteit bestaat waardoor een illiusie dus een illusie kan zijn maar ook echt. Maar we hebben geen woord voor iets wat een eigen tegenstrijdigheid is. We hebben geen woord voor iets dat een illusie is maar ook echt is. Geen woord dat licht en duisternis in één woord kan omschrijven. Geen woord voor boven en beneden tegelijk.

Klik om te vergroten...

Binnen deze "werkelijkheid" (droom) bestaat er ook niet echt dualiteit. Vanaf welk punt verandert plezier in pijn? Wanneer wordt goed kwaad? Wanneer wordt dag nacht? Wanneer wordt boven beneden? Dit zijn allemaal dingen die verbonden zijn met geconditioneerde opvattingen, normen en waarden, relativiteit.

Mezelf zei:

We hebben nou eenmaal geen woorden die in onze 3d werkelijkheid zijn bedacht, om iets buiten deze 3d werkelijkheid te kunnen beschrijven. Onze woorden zijn nou eenmaal gebonden aan de wetten van dualiteit en aan onze 3d werkelijkheid. Maar tegelijkertijd proberen we wel iets buiten deze 3d werkelijkheid ermee te beschrijven. Dat gaat dus niet.

Klik om te vergroten...

Inderdaad, taal zorgt ervoor dat we dingen wel onder moeten verdelen op een dualistische manier. Maar meer dan het gebruiken daarvan om te communiceren, gaan we ook echt geloven in de werkelijkheid van de betekenis van woorden. Wat ons in de illusie brengt en houdt. De concepten zijn op zich het probleem niet. Wel ons geloof in de werkelijkheid ervan.

Mezelf zei:

Daarom kunnen bijvoorbeeld jij en ik precies het tegenovergestelde zeggen terwijl we hetzelfde bedoelen. Wel alleen als het over dingen gaat dat buiten onze 3d werkelijkheid en dus illusie vallen.

Klik om te vergroten...

True...

Ugh... taal is inderdaad zo gelimiteerd en omslachtig...

Martinus zei:

Zo ver heb ik er nog nooit over nagedacht. Dan zou de machine eindeloos veel dingen moeten genereren die je bewustzijn vergroten? Maar zou dan op een gegeven moment de machine niet zichzelf verraden?

Klik om te vergroten...

Echte blijvende gelukzaligheid/extase kan enkel van binnenuit komen, is wat ik probeer te zeggen. Door juist niet meer ervaring te verlangen, intenser plezier, etc. Maar door content te zijn met helemaal niets. Letterlijk niets.

Maar met de magie van ons voorstellingsvermogen en 'suspension of disbelief' kunnen we hier fantaseren dat er een machine zou bestaan die je kunstmatig voor altijd in extase houdt.

Ik kom terug naar dit topic maar ik snap hem niet helemaal meer. Dit gaat zo diep. hier moet ik even op zitten. Maar ik kom wel terug met een goede reply morgen,

benzzzy zei:

Zou wat zijn als ik nou dmt doe en wakker word in mijn eigen realiteit. Dat de ervaringen die ik hier heb gehad puur de dmt was.

Klik om te vergroten...

Stel dat wanneer je doodgaat je wakker wordt met een bong in je hand een groep aliens om je heen die vragen vraagt: "hoe was het?"

benzzzy zei:

F

Klik om te vergroten...

Ja dat is een van de beste argumenten. Je ze zet me aan denken.

F

Oh wow, this blew up. Ik kreeg geen meldingen, dus ik dacht dat dit doodgebloed was! Heb gezien dat het al heel gauw heel filosofisch werd, precies is waar ik op uit was, maar het is wel meteen pittig wat werk om terug te lezen en op te reageren. Eens zien of ik in staat ben om bij te poten, want wat ik zo snel even gescand heb is wel echt bijster interessant om op door te gaan.

De theory can McKenna betreft psychedelica en aliens is vrij interessant to!

Ja, McKenna kan wel praten. Altijd leuk om naar te luisteren. Maar ja onder zijn redenatie zijn we zelf ook aliens want op aarde zijn mensen ook redelijk uniek. Ik zie geen andere dieren vliegtuigen bouwen of ruimteschepen.

Er zijn ook bacteriën en planten die sporen maken. Dat zal ook wel alien zijn dan.

Ik heb zelf wel eens een wezen gezien in een trip. Maar het was heel kort. Ik raakte afgeleid en toen was hij weg.
Eigenlijk was dat een alien. Een wezen van een andere wereld ^^

Waarom is dit voor mij toch allemaal zo simpel terwijl ik het tegelijkertijd niet kan uitleggen. als ik tegen mijzelf zeg dat illusie en werkelijkheid buiten onze werkelijkheid tegelijk kunnen bestaan en dus beide waarheid/echt is (ookal spreekt het woord illusie dit tegen) dan is dat het enige wat kan kloppen.

Mezelf zei:

Daarom kunnen bijvoorbeeld jij en ik precies het tegenovergestelde zeggen terwijl we hetzelfde bedoelen. Wel alleen als het over dingen gaat dat buiten onze 3d werkelijkheid en dus illusie vallen.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

True...

Ugh... taal is inderdaad zo gelimiteerd en omslachtig...

Klik om te vergroten...

als je dit echt van mij begrepen hebt, waarom lijkt het dan dat je me tegenspreekt?

Zo blijf ik erbij dat in deze werkelijkheid een illusie niet echt is, maar buiten deze werkelijkheid, buiten dit tijdig bestaan, is illusie "echt" en een "illusie" tegelijk. Dus de werkelijkheid is buiten deze tijdig bestaan ook een illusie. De werkelijkheid is de grootste illusie zoals de illusie de grootste werkelijkheid is. Beide tegelijk wat wij op geen enkele manier kunnen bevatten omdat we altijd in enige vorm van dualiteit denken en dus nooit in dingen kunnen denken die zijn eigen tegenovergestelde tegelijk is. Zelfs bij het denken over dingen buiten dit tijdige dualistische bestaan blijven we dualistisch denken. Daar gaat het in mijn ogen fout bij mensen die het heel mooi kunnen verwoorden en zeggen het uit te kunnen leggen. Mensen die denken de werkelijkheid buiten dit tijdige bestaan te kunnen beschrijven, hebben het dus juist niet begrepen.

Nou wil ik gerust niet zeggen dat ik het helemaal begrijp, maar ik begrijp het wel dusdanig dat ik weet dat ik het niet uit te kan leggen

Mindless zei:

Werkelijkheid heeft niet illusie nodig om zichzelf te kennen.

Klik om te vergroten...

In mijn ogen zeker wel. De werkelijkheid, het één, heeft de illusie van dualiteit nodig zichzelf te kennen. Ik kon mijzelf namelijk niet toen ik het "één" was.

Dit heb ik zelf allemaal hoogst persoonlijk van de werkelijkheid, het één, god, kosmos geleerd toen ik even geen bewustzijn meer had en de illusie en werkelijkheid tegelijk was. Dus de waarheid die ik hier verkondig heb ikzelf tegen Mezelf geleerd. Dus.......

Mindless zei:

Alles (schijnbaar) in de illusie kan de realiteit kennen

Klik om te vergroten...

Maar toch (wij in de illusie) hebben wij geen benul wat die realiteit is.

Mezelf zei:

Waarom is dit voor mij toch allemaal zo simpel terwijl ik het tegelijkertijd niet kan uitleggen. als ik tegen mijzelf zeg dat illusie en werkelijkheid buiten onze werkelijkheid tegelijk kunnen bestaan en dus beide waarheid/echt is (ookal spreekt het woord illusie dit tegen) dan is dat het enige wat kan kloppen.

Klik om te vergroten...

I know the feeling...

Mezelf zei:

als je dit echt van mij begrepen hebt, waarom lijkt het dan dat je me tegenspreekt?

Klik om te vergroten...

Je zei toch zelf:

Mezelf zei:

Daarom kunnen bijvoorbeeld jij en ik precies het tegenovergestelde zeggen terwijl we hetzelfde bedoelen.

Klik om te vergroten...

Mezelf zei:

Zo blijf ik erbij dat in deze werkelijkheid een illusie niet echt is, maar buiten deze werkelijkheid, buiten dit tijdig bestaan, is illusie "echt" en een "illusie" tegelijk. Dus de werkelijkheid is buiten deze tijdig bestaan ook een illusie. De werkelijkheid is de grootste illusie zoals de illusie de grootste werkelijkheid is. Beide tegelijk wat wij op geen enkele manier kunnen bevatten omdat we altijd in enige vorm van dualiteit denken en dus nooit in dingen kunnen denken die zijn eigen tegenovergestelde tegelijk is. Zelfs bij het denken over dingen buiten dit tijdige dualistische bestaan blijven we dualistisch denken. Daar gaat het in mijn ogen fout bij mensen die het heel mooi kunnen verwoorden en zeggen het uit te kunnen leggen. Mensen die denken de werkelijkheid buiten dit tijdige bestaan te kunnen beschrijven, hebben het dus juist niet begrepen.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of ik je hier helemaal volg...

Wat bedoel je hier met "echt"?

Ik bedoel met "echt" constant aanwezig. Alles wat onderbroken wordt, kan niet echt/realiteit zijn. Waarschijnlijk gaat het (o.a.) daar fout in onze communicatie.

Mezelf zei:

In mijn ogen zeker wel. De werkelijkheid, het één, heeft de illusie van dualiteit nodig zichzelf te kennen. Ik kon mijzelf namelijk niet toen ik het "één" was.

Klik om te vergroten...

Maar het kennen van de Zelf is in de diepte/stilte en subtiliteit van de verticale dimensie. De essentie kent zichzelf constant, omdat dat de Realiteit is. Aan de oppervlakte zijn wij (de Zelf in al zijn gemanifesteerde vormen) dit "vergeten" (eerder: constant aan het negeren, door een contractie van bewustzijn tot de gelimiteerde entiteit die we denken te zijn). We lijken onszelf niet te kennen, maar onze essentie doordringt alle lagen van de illusie. De illusie is alleen maar gemaakt van de essentie, (Realiteit) dus zelfs in de illusie kennen we alleen maar Realiteit...

Mezelf zei:

Dit heb ik zelf allemaal hoogst persoonlijk van de werkelijkheid, het één, god, kosmos geleerd toen ik even geen bewustzijn meer had en de illusie en werkelijkheid tegelijk was. Dus de waarheid die ik hier verkondig heb ikzelf tegen Mezelf geleerd. Dus.......

Klik om te vergroten...

Je kunt nog steeds hetzelfde bedoelen als mij denk ik, maar een compleet andere interpretatie en bewoording eraan geven. Denk ik...

We zullen dit waarschijnlijk nooit op deze manier volledig helder kunnen communiceren.

Mezelf zei:

Maar toch (wij in de illusie) hebben wij geen benul wat die realiteit is.

Klik om te vergroten...

Wij zitten niet in de illusie, de illusie (tijd/ruimte) is in ons, stroomt door ons heen. Maar wanneer we ons identificeren met (delen van) de stroom, dan lijkt het alsof we zelf in de illusie zitten.

Het doodnormale, alledaagse, niet spectaculaire bewustzijn 'ik ben', daar stroomt tijd/ruimte doorheen. Maar de 'ik ben' is tegelijkertijd het ego, de echte (ongeconditioneerde, pure) Zelf én de poort daartussen. Zeggen dat "ik de realiteit ben", of zelfs het simpele "ik ben" is niet per definitie oprecht/waar. De woorden zijn niet zo belangrijk, het is het bewustzijn waar het mee gezegd wordt. Let er maar eens op hoeveel mensen twijfelachtig "Ik Ben" zeggen als je ze vraagt dat te doen. Er zit geen overtuiging, geen vertrouwen, geen kracht achter, of het zegt ze simpelweg weinig. De valse kleine zelf heeft de grote Zelf misleid te denken dat het slechts de (gelimiteerde) entiteit is. En ik geef toe: ik spreek nu niet vanaf de pure Zelf, dus mijn woorden hebben niet de kracht als wanneer ik van de pure Zelf zou spreken. Als alles 1 is, zijn we dus ook de illusionaire kleine zelf: het ego. Misschien dat dat overeenkomt met jouw zienswijze(?) We zijn dus ook de illusie en de illusie moet ergens een werkelijkheid hebben, anders had het geen (tijdelijk) bestaan en waren we er niet bewust van. Maar die illusie verdwijnt door dichter naar het standpunt van de ongeconditioneerde Zelf te "bewegen".

Misschien ontmoeten onze zienswijzen elkaar zo iets meer(?)

Ik ben de meest echte illusie die er is

Mezelf zei:

"Een illusie is per definitie niet echt... Dat is wat een illusie is: een droombeeld, een hallucinatie, een zinsbegoocheling. "

Een illusie is niet echt nee, in onze realiteit. Maar als je dieper kijkt dan is de illusie van onze werkelijkheid wel degelijk echt. We hadden immers niet bestaan zonder deze illusie van de werkelijkheid. Tenminste, ik als individuele persoon dat in de illusie dualiteit leeft, had nooit bestaan zonder deze illusie. Dus hoe erg deze illusie niet echt is, is de illusie wel degelijk waarheid anders was de "ik" in mij er niet. Deze ik is een manier (één van de vele) voor de kosmos zichzelf te ervaren. Zonder de illusie dus geen ervaring. Zonder illusie kunnen we niet leren. Ookal bestaat er eigenlijk geen "we" want we zijn één.

Alles is één maar ook weer niet anders had ik niet een gesprek met jou kunnen hebben. Is ons gesprek dan een illusie? Als dualiteit niet echt is en dus een illusie, dan is ons gesprek dat ook. Maar we voeren dit gesprek wel, wat ook een werkelijkheid is. Natuurlijk is in zekere zin dit gesprek ook een illusie, maar tegelijk ook werkelijkheid en dus echt. Tegenpolen kunnen buiten deze 3d werkelijkheid gewoon bestaan want ze bestaan daar niet. Zo is het dus mogelijk dat buiten onze 3d werkelijkheid iets bestaat maar "tegelijkertijd" ook niet bestaat.

Dus in onze 3d werkelijkheid is een illusie niet echt (wat immers gewoon de betekenis van het woord is), maar buiten onze 3d werkelijkheid kan een illusie "ook" echt zijn terwijl het dus een illusie is. Dit komt omdat er buiten deze werkelijkheid geen dualiteit bestaat waardoor een illiusie dus een illusie kan zijn maar ook echt. Maar we hebben geen woord voor iets wat een eigen tegenstrijdigheid is. We hebben geen woord voor iets dat een illusie is maar ook echt is. Geen woord dat licht en duisternis in één woord kan omschrijven. Geen woord voor boven en beneden tegelijk.

We hebben nou eenmaal geen woorden die in onze 3d werkelijkheid zijn bedacht, om iets buiten deze 3d werkelijkheid te kunnen beschrijven. Onze woorden zijn nou eenmaal gebonden aan de wetten van dualiteit en aan onze 3d werkelijkheid. Maar tegelijkertijd proberen we wel iets buiten deze 3d werkelijkheid ermee te beschrijven. Dat gaat dus niet.

Daarom kunnen bijvoorbeeld jij en ik precies het tegenovergestelde zeggen terwijl we hetzelfde bedoelen. Wel alleen als het over dingen gaat dat buiten onze 3d werkelijkheid en dus illusie vallen.

Klik om te vergroten...

Ik vind je tekst mooi, vandaar de like. Maar inhoudelijk zie ik het iets anders. Ik denk dat illusies alleen in de geest bestaan. In de realiteit bestaan alleen verschillende lagen van realiteit. Iedereen leeft op zijn eigen frequentie. En via psychedelica krijg je toegang tot andere frequenties. Op een bepaalde manier zie je constant projecties van je eigen denkwijzen. Maar via bijvoorbeeld eenvoudige meditatie kan je vanuit je huidige naakte ik, vanuit je huidige frequentie kijken naar de realiteit. Iemand anders ziet de realiteit anders omdat die persoon op een andere frequentie leeft. Vandaar misschien dat werkelijke communicatie moeilijk is. Maar in mijn ogen is er dus in de kern alleen maar (gelaagde) waarheid.

שמש zei:

Ik denk dat ilusies alleen in de geest bestaan.

Klik om te vergroten...

En wat is de geest, anders dan de huidige gedachte?

De ruimte tussen twee gedachten is al vrij van illusie. Daarom is meditatie denk ik een kwestie van die ruimte opmerken, "groter maken" en onderzoeken. Het onderzoeken van (je) realiteit, zonder interpretatie, zonder geest/verstand.