#1
HeroineSowieso een plant-based stofje. Dit soort gekkigheid kan alleen de natuur maken. Ik denk ook een opiaat/opioïde.
Gokje: morfine?
Welke drug zou jij proberen op je sterfbed?
71 antwoorden
32 weergaven
18-5-2026
#2
Eigenlijk diacetylmorfine dus je hebt het half goed.Heroine
#3
Klopt, zonder die twee (di) acetylgroepen is het morfine, maar deze toevoeging zorgt ervoor dat het beter vet oplosbaar en daardoor sneller de bloed hersen barrière kan bereiken.Shit, bijna!
Dus die twee acetyl-groepen aan die pootjes maken het grote verschil..
#4
Als het een keer onder mijn neus voorbij zou komen, uit de hand van een betrouwbare bron, zou ik er best voor open staan om dit een keer te gebruiken (snuiven dan).Klopt, zonder die twee (di) acetylgroepen is het morfine, maar deze toevoeging zorgt ervoor dat het beter vet oplosbaar en daardoor sneller de bloed hersen barrière kan bereiken.
Maarja, dit zijn twee onmogelijke zaken. Ik heb met wel een aantal dozijnen dealers in mijn leven te maken gehad, maar nog nooit heroïne gezien of aangeboden gekregen. Ook niet op feesten, bij vrienden of iets dergelijks. Daarbij schijnt de puurheid echt dramatisch te zijn in Nederland, dus betrouwbare bronnen lijken ook niet echt te bestaan.
#5
Meh, ik ben wel benieuwd maar zou het niet aandurven. Heb teveel om voor te leven. Daarbij ben ik alcoholist (gestopt) dus dat soort geintjes waag ik me niet meer aan.Als het een keer onder mijn neus voorbij zou komen, uit de hand van een betrouwbare bron, zou ik er best voor open staan om dit een keer te gebruiken (snuiven dan).
Maarja, dit zijn twee onmogelijke zaken. Ik heb met wel een aantal dozijnen dealers in mijn leven te maken gehad, maar nog nooit heroïne gezien of aangeboden gekregen. Ook niet op feesten, bij vrienden of iets dergelijks. Daarbij schijnt de puurheid echt dramatisch te zijn in Nederland, dus betrouwbare bronnen lijken ook niet echt te bestaan.
Maar als ik te horen krijg “Dirk, je gaat dood over een paar jaar” dan in injecteer ik mezelf met die troep als ezeltje prikje.
#6
In deze situatie zou ik gaan voor een cocktail van: heroïne, cocaïne, LSD en ketamine.
Per infuus langzaam verhogen.
Per infuus langzaam verhogen.
#7
Hey, welke drug zou jij wel eens willen proberen aan het einde van je leven? Zelf heb ik hier ook nooit over nagedacht maar volgens mij zou ik wel een mix van meth en DMT proberen, daar sterf je sowieso aan plus je hersenen scheiden nog een extra dosering DMT af. Kon zelf niks anders bedenken want meth is zeer verslavend dus wil ik het nog lang niet proberen.
#8
Als ik heel erg veel pijn heb dan zou ik wel een opioide willen proberen, logischerwijs.
Voor de rest heb ik mijn wenslijstje al een heel end afgevinkt.![:sunglasses:]()
edit;
Ik kan me niet voorstellen dat de combinatie meth/dmt een fijne is trouwens. Wellicht heb je dan een gruwelijke horrortrip de laatste uren van je leven, ik weet niet of je dat wel zou moeten willen.
Voor de rest heb ik mijn wenslijstje al een heel end afgevinkt.
edit;
Ik kan me niet voorstellen dat de combinatie meth/dmt een fijne is trouwens. Wellicht heb je dan een gruwelijke horrortrip de laatste uren van je leven, ik weet niet of je dat wel zou moeten willen.
#9
Meth, crack of heroïne.
Ben ook wel benieuwd naar GHB maar ik denk dat de setting zich er niet voor zou lenen. Mijn vijfde no-go-drug-waarnaar-ik-wel-erg-benieuwd-ben is datura. Dat lijkt me echter zonde van mijn laatste uren op deze aardkloot.
Ben ook wel benieuwd naar GHB maar ik denk dat de setting zich er niet voor zou lenen. Mijn vijfde no-go-drug-waarnaar-ik-wel-erg-benieuwd-ben is datura. Dat lijkt me echter zonde van mijn laatste uren op deze aardkloot.
#10
Meth, crack of heroïne.
Ben ook wel benieuwd naar GHB maar ik denk dat de setting zich er niet voor zou lenen. Mijn vijfde no-go-drug-waarnaar-ik-wel-erg-benieuwd-ben is datura. Dat lijkt me echter zonde van mijn laatste uren op deze aardkloot.
Datura bevat allerlei alkaloïden en dosering is heel moeilijk (net als met slaapbolzaden) want je weet nooit hoeveel werkzame stoffen er in zitten dus het kan dodelijk zijn. Wat ik wel weet is dat er in Datura scopolamine zit wat bekend staat om zijn 'hypnotische' effecten. Wel betwijfel ik of verhalen hierover wel authentiek zijn.
#11
Dat maakt in deze situatie niet zoveel uit tochDatura bevat allerlei alkaloïden en dosering is heel moeilijk (net als met slaapbolzaden) want je weet nooit hoeveel werkzame stoffen er in zitten dus het kan dodelijk zijn.
#12
Dodelijke dosering Datura zorgt denk ik ook wel voor een horrortrip voor je het loodje legt denk ik.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
#13
Dodelijke dosering Datura zorgt denk ik ook wel voor een horrortrip voor je het loodje legt denk ik.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
https://beckleyfoundation.org/2017/07/05/do-our-brains-produce-dmt-and-if-so-why/
Niet meer nodig denk ik, probeer anders maar een spuitje heroïne voor een lekker dutje.
#14
Ik dacht heel lang dat ik als ik nog 1 dag te leven had, ik wel heroïne of zo zou willen proberen. Inmiddels helemaal bijgesteld van die gedachte, als ik echt nog 1 dag zou hebben, zou ik de controle zeker niet uit handen willen geven door me aan een of andere drugs over te leveren. Zou het ook zo sneu voor mijn kinderen vinden...
#15
Ik zou het heel onrespectvol vinden van mezelf tegenover mezelf, tegenover mijn naasten, tegenover het leven, tegenover dat wat mij gemaakt heeft om op het moment van de dood mezelf vol te spuiten met drugs om nog even een laatste high te beleven. Het is imo een gebaar dat ik het leven zag als iets dat van zichzelf niet goed genoeg is. Nee, ik wil de dood zo nuchter en helder als het kan meemaken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
#16
Alcoholist? Het is nogal wat om jezelf dat stempel te geven. Ik ben het ook hoor, maar ik drink vaak veel en soms ook weer een week niets. Voor mij is alcohol voornamelijk de kers op de taart bij uppergebruik (en soms gewoon ook erg lekker). Echter, één drankje en ik drink er 20..Meh, ik ben wel benieuwd maar zou het niet aandurven. Heb teveel om voor te leven. Daarbij ben ik alcoholist (gestopt) dus dat soort geintjes waag ik me niet meer aan.
Maar als ik te horen krijg “Dirk, je gaat dood over een paar jaar” dan in injecteer ik mezelf met die troep als ezeltje prikje.
Wil je meer over je alcoholisme kwijt? Ben je nu bijvoorbeeld geheelonthouder?
#17
Ik vind eigenlijk alcoholist ook niet echt een woord wat ik graag uitspreek, ik zie mezelf eerder als “niet drinker”. Ik drink niet omdat ik het niet wil, en omdat het niet in mijn leven past. Daarom drink ik nooit meer. En dat is de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Op een rare manier voel ik me sterker dan voordat ik ooit gedronken heb. Ik heb ervan geproefd en ik weet nu wat het is. Het is een ervaring die ik heb moeten ondergaan en alle nare effecten hebben daarbij gehoord. Nu kan ik mijn leven in perspectief zien en kan ik bepalen hoe ik mijn leven wil indelen. Alcohol hoort daar niet meer bij. Net als sigaretten en blowen, exact hetzelfde, en nog steeds geheelonthouder en zal dat ook voor de rest van mijn leven blijven.Wil je meer over je alcoholisme kwijt? Ben je nu bijvoorbeeld geheelonthouder?
#18
Maar ben je dan ook echt diep gegaan met de alcohol? Dus bijvoorbeeld voor een lange tijd ieder dag 's ochtends om 10:00 uur al aan het bier (of wat voor drank dan ook)? Of heb je enkele nare ervaringen gehad met alcohol en ben je daardoor gestopt?Ik vind eigenlijk alcoholist ook niet echt een woord wat ik graag uitspreek, ik zie mezelf eerder als “niet drinker”. Ik drink niet omdat ik het niet wil, en omdat het niet in mijn leven past. Daarom drink ik nooit meer. En dat is de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Op een rare manier voel ik me sterker dan voordat ik ooit gedronken heb. Ik heb ervan geproefd en ik weet nu wat het is. Het is een ervaring die ik heb moeten ondergaan en alle nare effecten hebben daarbij gehoord. Nu kan ik mijn leven in perspectief zien en kan ik bepalen hoe ik mijn leven wil indelen. Alcohol hoort daar niet meer bij. Net als sigaretten en blowen, exact hetzelfde, en nog steeds geheelonthouder en zal dat ook voor de rest van mijn leven blijven.
Ik vind het knap, hoor! Alcohol is zo geïntegreerd in de samenleving. Als ik een borrel van het bedrijf heb, kan ik eigenlijk ook geen biertje afslaan. Als je dan zegt 'ik ben gestopt met drinken', sta je gelijk bekend als alcoholist..
#19
Ik geloof niet dat de graad van alcoholisme veel uitmaakt. De ene is natuurlijk zwaarder verslaafd dan de ander maar in mijn ogen ligt het kern van het probleem helemaal niet in de fysieke verslaving maar de mentale perceptie. Alcohol is vaak een tijdelijke oplossing van allerlei problemen die voortkomen uit een verkeerd beeld van alcohol. Alcohol dempt zintuigen en in mijn geval was het begonnen als een slaapmiddel, wat uiteindelijk uitmondde in dempen van emoties en gevoelens waardoor ik uiteindelijk niet zonder kon. Ik heb nooit het stadium bereikt dat ik om 10:00 in de ochtend al het geluid van opengetrokken blikjes hoorde. Maar het is ook niet zo dat ik een aantal nare ervaring en heb gehad en daardoor ben gestopt. Ik heb wel echt jarenlang structurele problemen gehad op sociaal, financieel en emotioneel gebied. Achteraf gezien is het een Gods wonder dat ik heb kunnen ontsnappen. Ik ben atheïst maar ik weet nog steeds niet wie ik anders heb moeten danken hiervoor. Mezelf? Ach ja, zo’n zelfpijperd ben ik ook wel, ik heb het zelf gedaan en ik ben er trots op.Maar ben je dan ook echt diep gegaan met de alcohol? Dus bijvoorbeeld voor een lange tijd ieder dag 's ochtends om 10:00 uur al aan het bier (of wat voor drank dan ook)? Of heb je enkele nare ervaringen gehad met alcohol en ben je daardoor gestopt?
#20
Al die mensen die God maar met de eer laten strijken van hun eigen, met bloed, zweet en tranen verkegen, successen.. Om gek van te worden! Aan jóu de eer!Ik geloof niet dat de graad van alcoholisme veel uitmaakt. De ene is natuurlijk zwaarder verslaafd dan de ander maar in mijn ogen ligt het kern van het probleem helemaal niet in de fysieke verslaving maar de mentale perceptie. Alcohol is vaak een tijdelijke oplossing van allerlei problemen die voortkomen uit een verkeerd beeld van alcohol. Alcohol dempt zintuigen en in mijn geval was het begonnen als een slaapmiddel, wat uiteindelijk uitmondde in dempen van emoties en gevoelens waardoor ik uiteindelijk niet zonder kon. Ik heb nooit het stadium bereikt dat ik om 10:00 in de ochtend al het geluid van opengetrokken blikjes hoorde. Maar het is ook niet zo dat ik een aantal nare ervaring en heb gehad en daardoor ben gestopt. Ik heb wel echt jarenlang structurele problemen gehad op sociaal, financieel en emotioneel gebied. Achteraf gezien is het een Gods wonder dat ik heb kunnen ontsnappen. Ik ben atheïst maar ik weet nog steeds niet wie ik anders heb moeten danken hiervoor. Mezelf? Ach ja, zo’n zelfpijperd ben ik ook wel, ik heb het zelf gedaan en ik ben er trots op.
Goed man, dat je al die shit te boven bent gekomen. En ja, problemen horen bij het leven en zullen nooit ophouden te komen. Maar actief je problemen oplossen, is wel de way-to-go. En af en toe ontsnappen aan de werkelijkheid is ook helemaal goed.
Ik hoor een songtekst in mijn hoofd:
'Het leven is te kort om nuchter te blijven
Dat zei m'n opa vroeger al en m'n opa had gelijk
Het leven is te kort om nuchter te blijven
En dat is dus de reden dat ik op m'n opa lijk…'.