#1
Dat maakt in deze situatie niet zoveel uit tochDatura bevat allerlei alkaloïden en dosering is heel moeilijk (net als met slaapbolzaden) want je weet nooit hoeveel werkzame stoffen er in zitten dus het kan dodelijk zijn.
Welke drug zou jij proberen op je sterfbed?
71 antwoorden
23 weergaven
18-5-2026
#2
Dodelijke dosering Datura zorgt denk ik ook wel voor een horrortrip voor je het loodje legt denk ik.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
#3
Dodelijke dosering Datura zorgt denk ik ook wel voor een horrortrip voor je het loodje legt denk ik.
Doe mij dan maar een infuus LSD dan met steeds hogere dosering om de tolerantie te counteren. Of geef me een ons DMT lol.
https://beckleyfoundation.org/2017/07/05/do-our-brains-produce-dmt-and-if-so-why/
Niet meer nodig denk ik, probeer anders maar een spuitje heroïne voor een lekker dutje.
#4
Ik dacht heel lang dat ik als ik nog 1 dag te leven had, ik wel heroïne of zo zou willen proberen. Inmiddels helemaal bijgesteld van die gedachte, als ik echt nog 1 dag zou hebben, zou ik de controle zeker niet uit handen willen geven door me aan een of andere drugs over te leveren. Zou het ook zo sneu voor mijn kinderen vinden...
#5
Ik zou het heel onrespectvol vinden van mezelf tegenover mezelf, tegenover mijn naasten, tegenover het leven, tegenover dat wat mij gemaakt heeft om op het moment van de dood mezelf vol te spuiten met drugs om nog even een laatste high te beleven. Het is imo een gebaar dat ik het leven zag als iets dat van zichzelf niet goed genoeg is. Nee, ik wil de dood zo nuchter en helder als het kan meemaken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
#6
@Mindless
Wow, dat vind ik nog eens mooi gezegd!
Wow, dat vind ik nog eens mooi gezegd!
#7
Meth, crack, heroine, ghb.
#8
lsd
#9
Ik zou het heel onrespectvol vinden van mezelf tegenover mezelf, tegenover mijn naasten, tegenover het leven, tegenover dat wat mij gemaakt heeft om op het moment van de dood mezelf vol te spuiten met drugs om nog even een laatste high te beleven. Het is imo een gebaar dat ik het leven zag als iets dat van zichzelf niet goed genoeg is. Nee, ik wil de dood zo nuchter en helder als het kan meemaken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
Mooie reactie inderdaad, maar ik weet niet of de TS letterlijk bedoelde ‘op je sterfbed’. Misschien eerder: als je weet dat je niet lang meer te leven hebt. Ik zou die laatste vraag zelf ook interessanter vinden, want wie wil het zijn familieleden wél aandoen om bewust helemaal gededrogeerd of trippend - dan heb ik het niet over pijn- of slaapmedicatie - de laatste momenten met hen te beleven? Ze zijn in de minderheid denk ik (no offense wijlen Albert Hofmann... dacht ik? wel een bazige actie though).
‘Aan het levenseinde’ is natuurlijk wel breder dan letterlijk het moment van je dood. Het gaat om een hele periode die afhankelijk van de situatie korter of langer kan duren.
#10
Aldous Huxley ook (met LSD).Mooie reactie inderdaad, maar ik weet niet of de TS letterlijk bedoelde ‘op je sterfbed’. Misschien eerder: als je weet dat je niet lang meer te leven hebt. Ik zou die laatste vraag zelf ook interessanter vinden, want wie wil het zijn familieleden wel aandoen om hard trippend de laatste momenten met hen te beleven? Ze zijn in de minderheid denk ik (no offense wijlen Albert Hofmann... dacht ik? wel een bazige actie though).
Heb dat nooit begrepen waarom iemand dat zou doen. Ik ben veel meer benieuwd naar wat de echte doods-ervaring zal zijn, dan een trip daar net voor. Ik vermoed dat de dood ultiem psychedelisch zal zijn. Immers, het nieuwe ervaren is psychedelisch. Reizen is psychedelisch, trippen is psychedelisch. De dood is de beëindiging van alles waar we bekend mee zijn en het begin van het onbekende, dus in die zin denk ik psychedelisch van zichzelf. Maar ik vind dat (psychedelica) nog wel heel wat anders dan jezelf platleggen met opiaten of compleet strak laat staan met methamfetamine ofzo, omdat 'je toch dood gaat'. Dat laatste zou ik echt geen goed gevoel bij hebben.
Dat is wel waar ja, ik was uitgegaan van letterlijk op je sterfbed liggen/bijna doodgaan.‘Nabij het levenseinde’ is natuurlijk wel breder dan letterlijk het moment van je dood. Het gaat om een periode die afhankelijk van de situatie korter of langer kan duren.
#11
Overigens zou ik zelf supergraag onderzoek doen naar de effecten van bijv. psilocybine bij palliatieve patiënten, maar helaas krijgen dit soort onderzoeken op wereldschaal heel moeilijk subsidie terwijl er misschien wel echt winst te behalen zou vallen. Het gaat dan uiteraard wel om lage dosissen met passende begeleiding en er moet net zoveel of zoniet nog meer oog zijn voor de eventuele risico’s of nadelen.
#12
Aldous Huxley ook (met LSD).
Heb dat nooit begrepen waarom iemand dat zou doen. Ik ben veel meer benieuwd naar wat de echte doods-ervaring zal zijn, dan een trip daar net voor. Ik vermoed dat de dood ultiem psychedelisch zal zijn. Immers, het nieuwe ervaren is psychedelisch. Reizen is psychedelisch, trippen is psychedelisch. De dood is de beëindiging van alles waar we bekend mee zijn en het begin van het onbekende, dus in die zin denk ik psychedelisch van zichzelf. Maar ik vind dat (psychedelica) nog wel heel wat anders dan jezelf platleggen met opiaten of compleet strak laat staan met methamfetamine ofzo, omdat 'je toch dood gaat'. Dat laatste zou ik echt geen goed gevoel bij hebben.
Dat is wel waar ja, ik was uitgegaan van letterlijk op je sterfbed liggen/bijna doodgaan.
Ah, Huxley! Thanks! Bijna goed.
#13
Ik heb alles wel gebruikt wat ik wou gebruiken.
Daar maakt de dood niet anders voor mij.
Ik zou wel gewoon aan de ghb gaan dan voel je jezelf goed en ga je niet zitten piekeren.
Met een goed gevoel de dood in gaan.
Daar maakt de dood niet anders voor mij.
Ik zou wel gewoon aan de ghb gaan dan voel je jezelf goed en ga je niet zitten piekeren.
Met een goed gevoel de dood in gaan.
#14
Ah dacht Hoffman ook, maar niet dus.
#15
Ah dacht Hoffman ook, maar niet dus.
Oh wel? Haha, misschien beide dan. Zo eens even googelen. (Heb cola over mijn oude toetsenbord - never forget - gegooid dus ben momenteel toevallig even een nieuwe aan het installeren, en mijn telefoon typt niet al te handig.)
Ik denk dat ik me verder helemaal in je standpunt kan vinden. Ik zou de dood geloof ik ook puur willen meemaken en niet onder invloed. Wel boeiend om over na te denken.
#16
Nee Hoffman niet las ik net. Hij overleed aan een hartaanval.
#17
Nee Hoffman niet las ik net. Hij overleed aan een hartaanval.
Aaaah oké. Thanks voor het opzoeken.
(Ik doe het even zo want voelde zo ongepast om die reactie te liken. :’D)
#18
Shit, bijna!Heroine
Dus die twee acetyl-groepen aan die pootjes maken het grote verschil..
#19
Soms kijk ik weleens met weemoed terug aan de tijd dat we niet steeds likes hoefden te geven op DF.Aaaah oké. Thanks voor het opzoeken.
(Ik doe het even zo want voelde zo ongepast om die reactie te liken. :’D)
#20
Helemaal mee eens!Ik zou het heel onrespectvol vinden van mezelf tegenover mezelf, tegenover mijn naasten, tegenover het leven, tegenover dat wat mij gemaakt heeft om op het moment van de dood mezelf vol te spuiten met drugs om nog even een laatste high te beleven. Het is imo een gebaar dat ik het leven zag als iets dat van zichzelf niet goed genoeg is. Nee, ik wil de dood zo nuchter en helder als het kan meemaken.
Daarnaast heb ik ook geen twijfel dat de dood ook egodood inhoudt en dat het ons aan niets zal ontbreken.
Maar als ik nog een periode te leven heb. Zeg een paar maanden... dan gaat er echt wel het 1 en ander geproefd en getest worden