#1
Weet niet of die hier tussen past maar kon geen ander topic vinden, en het is tenslotte een stuk bewustwording van je eigen gedrag :P iig een mooi boek
Geen idee... Waarover gaat het boek? Gruwelijke voorkant trouwens...![]()
Weet niet of die hier tussen past maar kon geen ander topic vinden, en het is tenslotte een stuk bewustwording van je eigen gedrag :P iig een mooi boek
Geen idee... Waarover gaat het boek? Gruwelijke voorkant trouwens...
Dus fictie? Lijkt me een leuk/interessant boek...Ziet u een verandering als een uitdaging of wordt u erdoor verlamd? De vier personages in 'Wie heeft mijn Kaas gepikt?' van Spencer Johnson worden geconfronteerd met ingrijpende veranderingen; elk reageert anders als zijn Kaas plotseling op is. Die Kaas is een metafoor voor wat we in het leven nastreven en waaraan we ons hechten: een interessante baan, een warme relatie, geld, een eigen huis, gezondheid, spiritueel evenwicht...
Hebben we onze Kaas gevonden, dan is de neiging groot ons eraan vast te klampen. Maar de Kaasvoorraad is niet onuitputtelijk: een bedrijf reorganiseert, een partner gaat ervandoor, ziekte slaat toe - zekerheden ontvallen ons.
Johnson laat zien wat voor angsten verandering teweegbrengt, hoe u die met succes kunt overwinnen en hoe u uit verandering nieuwe kansen schept. Wereldwijd werden van deze klassieker 26 miljoen exemplaren verkocht in 37 talen.
Kon t zelf wel proberen uit te leggen maar dit is beter. Een van de weinige boeken in dit soort die ik ook echt onthouden heb
Ik vind het juist best fijn lezen, maar mijn aandachtsspanne is gewoon te kort. Het is bij mij gebruikelijk dat ik het einde van een boek niet haal, zowel bij romans als meer informatieve boeken. En door mijn studie associeer ik lezen ook niet met ontspanning, maargoed heb me toch voorgenomen weer meer te gaan lezen. Misschien vanavond maar eens pihkal weer open slaan.Power of Now heb ik toevallig ook gelezen.Goed en toegankelijk boek ja, maar ondanks dat had ik hetzelfde probleem en kwam ik er maar moeilijk doorheen. Bij Eckhart Tolle kijk/luister ik veel liever naar hem, dan dat ik van hem lees.
Die dus ook gelezen (en ik heb dus echt niet veel gelezen!)Inkoppertje maar The Doors of Perception vond ik zeer de moeite.
Misschien handig om te vermelden dat er vele versies (vertalingen) van dit boek zijn, die soms flink van elkaar verschillen. Na de bijbel, schijnt dit het meest vertaalde boek ter wereld te zijn. Na onderzoek zag ik dat die waarvan ik de kaft hierboven plaatste (van Gia-fu Feng) bijvoorbeeld hoog aangeschreven staat. Misschien handig om op te letten.Ik heb ao Te Ching (Lao Tsu) op mijn lijstje gezet.
Ik zal de tip meenemen.Misschien handig om op te letten.
Je vergeet de IKEA catalogus. :PNa de bijbel, schijnt dit het meest vertaalde boek ter wereld te zijn.
Ik weet nog dat ik de eerste keer PIHKAL open sloeg en dat alle afkortingen namen en processen beschreven als Chinees waren voor mij. Een beetje zoals de Ilias en Odyssee wat na 4 hoofdstukken eindelijk leesbaar wordt omdat het in dichtvorm is geschreven. Toen ik PIKHAL een tweede keer doorbladerde was het alsof ik een ander boek aan het lezen was.Misschien vanavond maar eens pihkal weer open slaan.
O shit ja.Je vergeet de IKEA catalogus. :P
Ja, daar verschillen de meningen waarschijnlijk over. Voor mij definieer ik iets als spiritueel wanneer het gaat over het non-fenomenale. Non-fenomenaal in de zin van niet waar te nemen als afzonderlijke dingen en gebeurtenissen.Ik weet niet wanneer een boek precies spiritueel te noemen is?
Tja, soms moet je ook even door de vorm waarop het gebracht wordt heen kijken en zien wat er dieper gecommuniceerd wordt. Ik ben ook niet per se geïnteresseerd in meningen van guru's, maar als er in mezelf de herkenning is van waar de woorden naar verwijzen, dan weet ik dat diegene niet slechts maar wat zweverigheid uitslaat en ben ik bereid door te luisteren/lezen. Bij het vaker dit doen ontdek je ook wel dat de oprecht spirituele mensen allemaal eigenlijk naar hetzelfde verwijzen. Het is het zelf hebben van de inzichten waar het om gaat, niet deze aannemen van anderen.Ik vind spiritualiteit interessant, maar volledig op zichzelf dan ook weer niet interessant genoeg om er een heel boek over te lezen, dat is me iets te snel vaag en lijzig gebrabbel en dat stoort me dan. Wat de mening van een random spirituele leider uit een heilig gebergte is, gebaseerd op weinig, kan me niet zo boeien. (Sorry als ik nu een of andere serieus briljante sjamaan beledigd heb.) Er moet voor mij nog steeds wel een link zijn met drugs of met hersenen.
O ja Be Here Now heb ik ook nog liggen, maar nog niet aan toegekomen. Ook maar eens aan beginnen.Bij mijn aanschaffen (aanschafs?! twijfel ineens over het meervoud, klinkt beide voor geen meter) zitten o.a. The Doors of Perception, goede keuze dus lees ik hierboven, en Be here now (Ram Dass), die laatste niet alleen om de inhoud maar vooral ook omdat-ie massa’s trippende teksten en plaatjes bevat en dit leek me wel fascinerende input voor tijdens LSD-trips. Ik heb er snel even in gebladerd en ik ontwaarde o.a. tekeningen van abstracte lullen, dat belooft alvast wat. :’)
Als je iets als bijvoorbeeld de Tao Te Ching leest zie je wel dat er werken zijn die daar (zweverigheid/verhevenheid) niets mee van doen hebben en dat het echt wel tastbaar is, maar misschien op een andere manier dan je gewend bent.Ik ben dus nogal nieuw in spiritualiteitsland, weet nog niet wanneer ik de boeken ga lezen want weinig tijd, maar ben benieuwd wat ik ervan ga vinden. Spiritualiteit moet voor mij tastbaar blijven en niet te ver doorslaan in het zweverige, het komt op mij soms wat ‘verheven boven andere manieren van denken’ over en daar heb ik een hekel aan. Wel interessant om te ontdekken waar die grens voor mij ligt in literatuur.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."