Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Ik zal nu verklaren dat ook ik ooit wat poeder van het klassement 3mmc in een simpel vloeitje stopte. Verkreukelde... En het daarna oraal consumeerde.... Het was een aparte ervaring. Ik had geen nanoweegschaal bij mij maar ik schat de dosis op 100mg. Ik was teleurgesteld, diep triest. Niet alleen heb ik 100mg 3mmc geconsumeerd oraal. Ik voelde ook niks ervan. "Wat een kanker situatie" zei ik. En ik schopte tegen een steen aan dat onschuldig op de stoep lag. Maar na een half uur doelloos ronddwalen zoals ik altijd doe terwijl ik verward ben. Kwam ik erachter dat ik letterlijk op wolken liep. Maar dit was nog niet eens het beste nieuws. Ik was er ook van overtuigd dat ik in feite slechts 300 gram woog. En ik voelde mij licht zoals een TL-BUIS zich licht voelt. En toen ging ik rennen omdat mij oerinstinct dit zei tegen mij. Ja, mijn oerinstinct zei tegen mij: "Ga rennen man. Rennen heeft nooit iemand kwaad gedaan." En ik was overtuigd. Daarom ging ik ging rennen en rennen en rennen en toen was ik moe. Grapje, ik was niet moe. Het was slechts een stoplicht. Ik wou bijna door rood licht rennen. Maar ik ben geen crimineel. Dus rende ik zodra het licht groen was. Zoals een rechtvaardige burger onder invloed zal rennen. En ik kwam bij een bankje. En het was echt letterlijk super koud buiten toen. Midden in de winter. Mensen met sjalen en mutsen en spijt dat zij een hond aangeschaft hadden liepen voorbij mij. Terwijl ik op het bankje zat. En ik, HA! IK HAD HET WARM. Ik zei tegen iemand. "Goh, warm hé?" Terwijl ik mijn trui uittrok. "Nou, als jij het zegt" Zei die persoon. Maar het was al te laat. Ik had al lang een peuk opgestoken en nog geen moment later was mijn pakje peuken alweer leeg. En dit moment bleek drie uur te zijn. En toen had ik het ineens best koud. En ging ik naar huis. Lopend, niet rennend. Want mijn oerinstinct was ook weg. Net zoals mijn energie."
".... net zoals mijn peuken ...."
"Nou als het eruit ziet als het spul dat uit een verouderde batterij druipt. Donker geel en shit. Dat je denkt: "Gadverdamme wat is dat dan, oma?" Oorsmeer achtig, dik en drassig, ondroogbaar en slijkachtig. Wees niet teleurgesteld. Je hebt 4-FA in je bezit. Doe het in je neus. En ervaar het gevoel van brand in je eigen lichaam. Je zal denken: "AAAAAAAAAAAAAAH" Maar dat is slechts wat de 4-FA wilt dat je denkt. Want jij bent een man, en een man doet wat een man moet doen. Zelfs al betekend dat om tandarts fluoride speed ofzo nasaal te nemen. En je denkt dit is net als als speed alleen ben ik niet wakker. Ik ben niet echt gemotiveerd om mijn leven met optimale snelheid te benutten. En ik zal je uitleggen hoe dat komt. Dit komt omdat 4-FA niet echte speedy speed is. Het is laid back speed. Ja je denk van.... nou ik ben niet echt opgepe... BAM..... JE BENT NU ALWEER 48 UUR WAKKER. En dat is 4-FA. Tijd vliegt, maar jij bent best chill. Behalve dan dat je neus echt kanker pijn doet."
"Nou ik zal jou zeggen. Ikzelf heb 6-APB gehad maar het was geen poedervorm. Het was een flesje met paarse troep erin. Zag eruit als radioactief afval. Ik dronk het alsnog. Het bleek achteraf toch radioactief afval te te zijn..... nee grapje. Ik dacht dat ik een alien opgegeten had. Het was een rare ervaring. Ik was helder maar niet heus. Omdat ik een onbekend paars drankje had opgedronken. Het was erg vreemd. Het onbekende paarse drankje smaakte als huis tuin en keuken laboratorium. En een half uur later dacht ik dat de 6-APB een entiteit was. En entiteit dat ik geconsumeerd had. Ja, dit waren mijn gedachten. Ik was ervan overtuigd dat ik een alien had opgedronken. En wellicht had ik gelijk, de stof 6-APB klinkt niet echt organisch noch aards in mijn oren. Het was ok, ik heb die avond nog even snel keihard acht uur lang gefilosofeerd over het leven en willekeurige dingen opgeschreven die ik tot op de dag van vandaag niet meer terug kan vinden. Het is wel een heel apart stofje. Ik snap er vrij weinig van. EDIT: Hoe kan ik het gevoel van 6-APB het beste omschrijven?.. Het is niks, en dan even later, is het nog steeds niks. En dan ongeveer een half uur later, voel je nog steeds vrij weinig. 'Oh ja!' denk je. Neen het is het niet. En dan uit het niets voel je duizeligheid. En dan ga je denken. Vraag niet waarom of wanneer. Maar uit het niets vroeg ik mezelf af of alles daadwerkelijk is zoals ik zie dat alles in mijn ogen daadwerkelijk was of wellicht ben ik slechts degene die alles ervaart zoals alles is op mijn eigen manier. En dan lig je ineens op de grond ofzo, en denk je. Waar ben ik, of is alles om mij heen slechts hetgeen waar ik mijzelf in bevindt? Nou zodra dit moment komt, bereid je voor op geen slaap en dertien uur lang van dit soort nutteloze vragen."
"Ik ga nu met jullie allemaal delen hoe ik mijn 6-APB ervaren heb. Ik had 6-APB. Ik consumeerde de helft van de 6-APB dat ik had. Ik dronk een biertje. Ik was online op een of ander forum. Ik was verveeld. Ik dronk nog een kwart van de 6-APB. Ik was verveeld. Ik ging mijn kamer opruimen. De vuilnis buiten zetten. Ik kwam terug. Ik ging zitten. Ik opende word.... Ik schreef: Waarom heb ik zojuist een onbekend iets geconsumeerd. En waarom is hetgeen dat ik zojuist geconsumeerd heb paars in kleur? Donkerpaars zoals niks dat ik ooit eerder heb gezien behalve cassis? Trouwens... Ben ik nu waar ik zou willen wezen? Of is alles om mij heen slechts hetgeen dat zich om mij heen bevind terwijl ik als wezen wezenlijk ben in wezen?...n Dit waren allen dingen die ik mij afvroeg op dit moment, het was belangrijk. Maar er was één ding overduidelijk. De 6-APB dat ik momenten eerder geconsumeerd had.... Was eigenlijk een buitenaards wezen. Ja ik heb zojuist een buitenaards wezen opgedronken dacht ik. En even later kwam ik tot de conclusie. Dat de realiteit de realiteit is. Maar Ik vroeg mij af wat de realiteit was. En kwam tot de conclusie dat de realiteit slechts een conditie was En wat de realiteit is was de realiteit nooit. En deze gedachten waren bevredigend. En om de een of andere reden snapte ik het toen en nu niet. Maar ik moest lachen, en besloot te gaan praten met willekeurige mensen op het internet. Ik wou mensen in de maling nemen op omegle. Maar kreeg in plaats daarvan een serieus gesprek met iemand over het universum. Daarna heb ik uren lang mijzelf dingen afgevraagd. Terwijl ik mijzelf onthield van de rust die ik nodig had. Op ten duur lag ik op bed. Maar niet alleen lag ik op bed. Ik was het bed. Ja, en toen had ik een droom. En werd ik wakker. Met dikke hoofdpijn. Maar ik had nog een kwart 6-APB. Ja en toen. Dronk ik dat niet. Dat kwam later pas. En voelde vrij weinig daarvan."
"O als je echt een goed boek wilt lezen. LEES DE BHAGAVAD GITA. Het is een zeer goed boek."
"Ik begrijp elk woord dat jij schreef en mits ik ooit inspiratie nodig heb voor een gedicht ofzo zal ik wederkeren naar deze post om inspiratie te vergaren."
"Het is zooi, je weet niet wat er gebeurd. Dingen gaan er raar eruitzien waarschijnlijk. Alsof ze smelten ofzo. Het kan allemaal, het is gewoon aparte troep. Alles krijgt een gloed en ik vind het echt waardeloos."
"Ja ja iedereen heeft een derde oog. Dit is geen geheim. Wij noemen het het AJNA chakra. Maar omdat niemand mij begrijpt noem ik het gewoon आज्ञा. Nou, आज्ञा is bijzonder. Want iedereen heeft आज्ञा. Maar weinigen benutten आज्ञा. Inderdaad. Als je आज्ञा, geopend wordt. Dan voel je tintelingen tussen je wenkbrauwen. En uiteindelijk zal je gezichtsveld paars kleuren. Maak je geen zorgen je wordt niet kleurenblind. Het is tijdelijk. En zo niet, ga naar je dokter. Het duurt meestal niet langer dan één dag. Duurt het langer dan één dag... overweeg om naar de dokter te gaan... Bij een week, zeker weten naar de dokter. Anders... gefeliciteerd, je bent nu semi-helderziend. Klinkt allemaal vet cool en kleurrijk, maar wat is het आज्ञा? Waarom opent het आज्ञा zich op dit moment in het leven en waarom wist ik van te voren niet eens dat ik een आज्ञा had? Ik ga dit nu uitleggen aan jou. Je आज्ञा opent zich omdat je klaar bent voor extreme spirituele ervaringen, zonder drugs of dergelijke. Je lichaam verteld je dat je klaar bent om het spirituele te ervaren. En of je het nu wilt of niet, je आज्ञा is geopend. En nu ga ik spirituele dingen opschrijven waar je misschien wat aan hebt. Het आज्ञा is het oog dat zich opent wanneer jij je ogen sluit. Al zie jij niet, zie jij nog steeds. Sluit de ogen en neem je omgeving blind waar. Doe het, zie paars. Maar vermijdt de rode driehoek ALTIJD. Oh, dromen zul je ook krijgen. En je zult vreemde dingen ervaren. Maar wat er ook gebeurd, onthoud dit. Alles wat je meemaakt heeft met jouzelf te maken. Het duurt wellicht lang op dit moment om in meditatieve toestand te raken. maar met de jaren zal dit nog geen seconde duren. Want je आज्ञा wordt sterker met de tijd, en ziet alles dat je eerst niet zag. En je zal je doodschrikken, maar dat hoort er ook bij. En je denkt van nou ja, misschien is het drugs ofzo. Die tintelingen in het midden van mijn wenkbrauwen... is het hersenweefsel dat afsterft? Nee natuurlijk niet man gek anders was iedereen dood lol. ... Maak je geen zorgen. Wat betekend de आज्ञा? आज्ञा is een zegen. आज्ञा is een teken. आज्ञा is spiritueel. Maar आज्ञा is ook devotie. आज्ञा is opoffering. आज्ञा is verdriet, schaamte, pijn en leed. आज्ञा is openbaring, toewijding, ongeloof. आज्ञा is geloof, onderzoek en meditatie. Maar luister. आज्ञा is niet altijd de waarheid. आज्ञा kan een illusie zijn. आज्ञा is deel van jou. En het is misschien een beetje laat. Maar आज्ञा is pas echt nuttig als je ook सहस्रार hebt. ... ... ... Ja... je hebt het goed gehoord. Zonder सहस्रार is het आज्ञा zeer uniek. Willekeurig. Onbeheerst... Dus doe ook onderzoek naar सहस्रार."
"suc6"