#1
Anders ik wel😏en wil wel een potje knikkeren met die Camus
De mythe van S
90 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Maar, wat denken jullie van kraaien? Die verzamelen weleens glimmende dingen, gewoon om te hebben omdat ze het mooi vinden. Dat noem ik hebzucht (het willen hebben van dingen)
Uitbreiding van territorium zonder echte reden (vogels schijnen dit te doen) noem ik ook hebzucht.
Nee, dat is niet helemaal waar dacht ik. Vroeger werd er inderdaad gezegd dat kraaien achtigen alles verzamelden wat blinkte.
Maar kraaien achtigen zijn altijd nieuwsgierig en bekijken alles wat ze zien liggen. Glimmende dingen vallen gewoon meer op doordat de zon erin weerkaatst wordt.
#3
Woordgrap? Verklaar u nader.Woordgrap? Jij adonis jij
#4
Dan heeft instinct dus nog wel meer invloed op de hebzucht van de mens dan ik in eerste instantie schetste. Hoe meer je hebt hoe groter de kans op overleving in slechte tijden.Nu ben je misschien veilig en heb je toegang tot voedsel maar dat was vroeger natuurlijk niet zo vanzelfsprekend. Onthoud dat het nog maar 1945 was toen de oorlog afgelopen was. Wat is dat, ongeveer de lengte van 1 mensenleven?
#5
Hmm, verschillende bronnen op internet die elkaar tegenspreken. Over zowel kraaien als eksters.Nee, dat is niet helemaal waar dacht ik. Vroeger werd er inderdaad gezegd dat kraaien achtigen alles verzamelden wat blinkte.
Maar kraaien achtigen zijn altijd nieuwsgierig en bekijken alles wat ze zien liggen. Glimmende dingen vallen gewoon meer op doordat de zon erin weerkaatst wordt.
mee zullen het nooit echt zeker weten denk ik.
#6
Hmm wellicht. Er zijn een aantal mensen waarvan de hersenen echt kapot zijn en die nooit empathie kunnen voelen. Of iemand anders had wat gedaan met de onvrede, onzekerheid of verdeeldheid.Is het niet zo dat de wereld een betere plek zou zijn als sommige mensen er niet waren geweest?
Ik denk dat het meer ligt bij macht en wat er voor nodig is om de macht te houden. Denk aan brainwashing, propeganda, dom houden. Want macht over anderen laat jou heel veel doen met de.
Toch bizar hoe weinig we elkaar nog leren dat al onze gedachten er mogen zijn, dat we leren empathisch en te leren handelen vanuit (universele) normen en waarden. Dat we het leven niet zo serieus moeten nemen en leren accepteren dat het leven best grijs en vervelend ook kan zijn. Hoeveel je al wel niet in de hokjes moet leren kleuren als klein kind is imo echt bizar.
Nee, laten we volhouden dat het leven ontzettend maakbaar is, dat als je iets fout doet je straf krijgt en dat als je maar hard genoeg je best doet dingen lukken. Goed en slecht bestaat in feite niet. Noem een ding uit de natuur dat goed of slecht is.
#7
Ja lastig hè. Ik wil ook niet in termen van goed en fout denken, maar ik doe dat ondertussen toch steeds wel. Soms bewust, maar ook vaak zonder dat ik het door heb op dat moment. Net als dat ik niet wil discrimineren, maar dat toch wel onbewust doe.
De mens heeft als enige soort het vermogen om vooruit te denken en op onszelf te reflecteren. Misschien is het daarom dat we zo'n plaag geworden zijn, waardoor we samen met elkaar zo ongelooflijk machtig zijn en bizarre dingen voor elkaar krijgen.
Dan kun je je gaan afvragen hoe erg dat is. Ik heb er geen uitgesproken mening over. En ben ook niet filosofisch onderlegd. Dus ik kan alleen uit eigen ervaring putten. En dan denk ik: het is wat het is, ik kan er toch niets aan doen, dan kan ik maar beter genieten van de liefde die we elkaar kunnen geven.
De mens heeft als enige soort het vermogen om vooruit te denken en op onszelf te reflecteren. Misschien is het daarom dat we zo'n plaag geworden zijn, waardoor we samen met elkaar zo ongelooflijk machtig zijn en bizarre dingen voor elkaar krijgen.
Dan kun je je gaan afvragen hoe erg dat is. Ik heb er geen uitgesproken mening over. En ben ook niet filosofisch onderlegd. Dus ik kan alleen uit eigen ervaring putten. En dan denk ik: het is wat het is, ik kan er toch niets aan doen, dan kan ik maar beter genieten van de liefde die we elkaar kunnen geven.
#8
In mijn ogen willen we allemaal in het moment leven, maar dat is door ons brein en door alle regels en verwachtingen super lastig geworden.Ja lastig hè. Ik wil ook niet in termen van goed en fout denken, maar ik doe dat ondertussen toch steeds wel. Soms bewust, maar ook vaak zonder dat ik het door heb op dat moment. Net als dat ik niet wil discrimineren, maar dat toch wel onbewust doe.
De mens heeft als enige soort het vermogen om vooruit te denken en op onszelf te reflecteren. Misschien is het daarom dat we zo'n plaag geworden zijn, waardoor we samen met elkaar zo ongelooflijk machtig zijn en bizarre dingen voor elkaar krijgen.
Dan kun je je gaan afvragen hoe erg dat is. Ik heb er geen uitgesproken mening over. En ben ook niet filosofisch onderlegd. Dus ik kan alleen uit eigen ervaring putten. En dan denk ik: het is wat het is, ik kan er toch niets aan doen, dan kan ik maar beter genieten van de liefde die we elkaar kunnen geven.
#9
Oja dat is waar.Toch wel, de mythe van S. gaat over zinvol versus zinloos. Ik vind social media daar uitermate goed bij passen.
#10
Heel interessant essay!
Pssst Dirkjan, ik wil ook ruimte om mijn kleren kwijt te kunnen. Dit is je kans!
Wat dacht je van social media?
Iedereen zo bezig om 'hun beleving' voor de buitenwereld mooi te maken, dat ze vergeten de beleving te beleven.
Insta-ravers!
Maar verwachtingen spelen zeker ook een hele grote rol.
Ik heb het ook al geprobeerd, maar volgens mij is die gay.
Pssst Dirkjan, ik wil ook ruimte om mijn kleren kwijt te kunnen. Dit is je kans!
In mijn ogen willen we allemaal in het moment leven, maar dat is door ons brein en door alle regels en verwachtingen super lastig geworden.
Wat dacht je van social media?
Iedereen zo bezig om 'hun beleving' voor de buitenwereld mooi te maken, dat ze vergeten de beleving te beleven.
Insta-ravers!
Maar verwachtingen spelen zeker ook een hele grote rol.
#11
Social Mediajaja.
Zijnoot! Persoonlijke ergernis, mensen die tijdens een concert de boel staan te filmen voor later. Een herinnering moet je beleven voor je hem goed kan herinneren.
De manier waarop sociale media ingericht is om je er zo lang mogelijk mee bezig te laten zijn vind ik zum kotzen.
Ik heb alle social media afgeschaft, dat valt nog best tegen terwijl het tegelijkertijd een verademing is.
Zijnoot! Persoonlijke ergernis, mensen die tijdens een concert de boel staan te filmen voor later. Een herinnering moet je beleven voor je hem goed kan herinneren.
De manier waarop sociale media ingericht is om je er zo lang mogelijk mee bezig te laten zijn vind ik zum kotzen.
Ik heb alle social media afgeschaft, dat valt nog best tegen terwijl het tegelijkertijd een verademing is.
#12
Zijnoot! Persoonlijke ergernis, mensen die tijdens een concert de boel staan te filmen voor later. Een herinnering moet je beleven voor je hem goed kan herinneren.
Dat is precies waar.mijn term insta-ravers op slaat haha
Is ook een irritatie puntje bij mij.
Ernstig hoe alles draait om zoveel mogelijk schermtijd...De manier waarop sociale media ingericht is om je er zo lang mogelijk mee bezig te laten zijn vind ik zum kotzen.
Ik heb alle social media afgeschaft, dat valt nog best tegen terwijl het tegelijkertijd een verademing is.
Mensen bewust verslaafd maken. Het blijft mogelijk in deze wereld.
Ik vind het alleen jammer dat ik de festival agenda iets minder meekrijg. Verder kan ik het missen als kiespijn.
#13
Het gaat nu helemaal niet meer over de stelling van Dirk Jan. Maar ik vind het wel komisch, die haat liefde verhouding met Social media die we allemaal in meer of mindere mate ervaren. Autonomie vs veiligheid. (Erbij willen horen, maar ook jezelf willen zijn.)
#14
Ik heb geen Social media meer om die reden.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
#15
Toch wel, de mythe van S. gaat over zinvol versus zinloos. Ik vind social media daar uitermate goed bij passen.Het gaat nu helemaal niet meer over de stelling van Dirk Jan. Maar ik vind het wel komisch, die haat liefde verhouding met Social media die we allemaal in meer of mindere mate ervaren. Autonomie vs veiligheid. (Erbij willen horen, maar ook jezelf willen zijn.)
#16
Grappig, in eerste instantie associeerde ik insta met instant (ik heb nooit een Instagram account aangemaakt) en snapte ik niet precies wat je er mee bedoelde. Nu je het uitlegt zie ik dat het precies dat bij mij triggerde wat jij bedoelde.Dat is precies waar.mijn term insta-ravers op slaat haha
Is ook een irritatie puntje bij mij.
Instagram ravers
#17
Ik vind iets in jou zo bijzonder. Je zegt zoveel rake dingen in mijn optiek. Ik moest ook al steeds denken aan de opmerking dat iedereen eigenlijk in het moment wil leven, maar dat moeilijk vindt. Daar moet ik nog steeds over nadenken of ik dat volledig vind, maar ik vind de gedachtegang mooi.Ik heb geen Social media meer om die reden.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Bekijk bijlage 36436
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
Wat ik wil zeggen is dat ik het in grote lijnen met jou eens ben, en toch een andere beleving ervaar, omdat ik me vaak vrolijk vóel. Ondanks dat ik ook wel weet dat we de hele tijd bezig zijn om stenen omhoog te rollen. Maar ik vind het niet erg om te doen. Net als het bestaan van Social media. (Waar ik niets mee doe overigens, omdat het mij persoonlijk toevallig niet zo interesseert). We staan gewoon met z'n alle stenen naar boven te rollen. Boeie. Kan toch nog steeds gezellig zijn? Zoals hier op het forum bv.
#18
Voel wat je voelt en luister er naar, verdriet mag er zijn, laat je troosten, doe wat je leuk vindt, help/knuffel je vrienden, verzorg je stervende geliefde, ervaar de wereld zo nu en dan vanuit het perspectief van een jong kind, doe vandaag niet wat morgen kan en laat je vooral niet gek maken ![:wink:]()
.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
#19
S
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
Jeeesess. Als ik deze bijlage eens goed aanschouw, zou ik het bijna op een lopen zetten....en zo hard als mijn ouwe knoken dat nog aankunnen!
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
#20
Eigenlijk wel veelal hetzelfde met die van mij, maar meer vanuit acceptatie geschreven. Mooi.Voel wat je voelt en luister er naar, verdriet mag er zijn, laat je troosten, doe wat je leuk vindt, help/knuffel je vrienden, verzorg je stervende geliefde, ervaar de wereld zo nu en dan vanuit het perspectief van een jong kind, doe vandaag niet wat morgen kan en laat je vooral niet gek maken.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
Zolang je content bent met wat je doet, leef je jouw eigen leven. Daar is absoluut niets mis mee. Integendeel.We staan gewoon met z'n alle stenen naar boven te rollen. Boeie. Kan toch nog steeds gezellig zijn?
Wat maakt dat je het wellicht anders vind?Ik moest ook al steeds denken aan de opmerking dat iedereen eigenlijk in het moment wil leven, maar dat moeilijk vindt. Daar moet ik nog steeds over nadenken of ik dat volledig vind, maar ik vind de gedachtegang mooi.
Nou, ik voel mij ook vaak vrolijk hoor. Dit stukje was ook meer geschreven vanuit de frustratie die ik tot een paar jaar geleden ervoer.Wat ik wil zeggen is dat ik het in grote lijnen met jou eens ben, en toch een andere beleving ervaar, omdat ik me vaak vrolijk vóel.
Dat is het belangrijkste. Ik vind veel zaken ook niet erg om te doen. Dit stukje was ook vooral geschreven vanuit mijn idee dat er wel meer te behalen valt, maar dat dit een collectieve inspanning hoort te zijn. Daar ga ik alleen niet veel in kunnen betekenen, dus kijk ik vooral wat ik wel kan betekenen in het geheel. Ik denk dat ik dat aardig goed heb kunnen invullen met een levensmissie om anderen zo bewust mogelijk te maken van hun eigen leven, mindset en de keuzes maken vanuit diepgewortelde verlangens en behoeftes om zo zingeving aan het leven te geven.Maar ik vind het niet erg om te doen.