#1
🤣Chillen met Camus is echt kut, want bij alles wat je doet zegt ie: “maar wat heeft het voor zin?”
Sta je gewoon een tosti te bakken.
De mythe van S
90 antwoorden
36 weergaven
18-5-2026
#2
Grappig stukje. Ik kan er wel de humor van inzien.
#3
Vond ‘m zelf ook geestig.
Tik ik toch nog een paar lachsmileys erin voor dat ik vertrek
#4
Knijp je er stilletjes tussenuit?Vond ‘m zelf ook geestig.
Tik ik toch nog een paar lachsmileys erin voor dat ik vertrek
Bekijk bijlage 36321
#5
Vandaar knikkeren, daar snap ik toch niets van.Ik heb eigenlijk geen idee, dat zou best kunnen. Maar ik ben over het algemeen nogal een sad-sack. Ik zie dingen redelijk zwart.
Chillen met Camus is echt kut, want bij alles wat je doet zegt ie: “maar wat heeft het voor zin?”
Sta je gewoon een tosti te bakken.
#6
Waarom word ik hier geil van?Anders ik wel😏
#7
Het gaat nu helemaal niet meer over de stelling van Dirk Jan. Maar ik vind het wel komisch, die haat liefde verhouding met Social media die we allemaal in meer of mindere mate ervaren. Autonomie vs veiligheid. (Erbij willen horen, maar ook jezelf willen zijn.)
#8
Ik heb geen Social media meer om die reden.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
#9
Toch wel, de mythe van S. gaat over zinvol versus zinloos. Ik vind social media daar uitermate goed bij passen.Het gaat nu helemaal niet meer over de stelling van Dirk Jan. Maar ik vind het wel komisch, die haat liefde verhouding met Social media die we allemaal in meer of mindere mate ervaren. Autonomie vs veiligheid. (Erbij willen horen, maar ook jezelf willen zijn.)
#10
Grappig, in eerste instantie associeerde ik insta met instant (ik heb nooit een Instagram account aangemaakt) en snapte ik niet precies wat je er mee bedoelde. Nu je het uitlegt zie ik dat het precies dat bij mij triggerde wat jij bedoelde.Dat is precies waar.mijn term insta-ravers op slaat haha
Is ook een irritatie puntje bij mij.
Instagram ravers
#11
Ik vind iets in jou zo bijzonder. Je zegt zoveel rake dingen in mijn optiek. Ik moest ook al steeds denken aan de opmerking dat iedereen eigenlijk in het moment wil leven, maar dat moeilijk vindt. Daar moet ik nog steeds over nadenken of ik dat volledig vind, maar ik vind de gedachtegang mooi.Ik heb geen Social media meer om die reden.
Ik kijk ook zo weinig mogelijk nieuws, want nieuws is pas nieuws of 'clickable' als het heftig is. Imo vergif. Het kleurt gelijk jouw dag. Nieuws is bijna altijd negatief en extreem. Waardoor je gaat denken dat dat de wereld is en dus ook zo de wereld gaat waarnemen.
Terwijl we in feite aanvoelen dat de meesten oké zijn en we het prima met elkaar kunnen vinden. Ondertussen worden er zoveel meningen en verdeeldheid geprojecteerd op ons, waardoor mensen bang raken en gaan samenscholen, wantrouwen en vervolgens kom je in het ongelukkige alledaagse leven terecht waarin iedereen zich gestresst en bang voelt. Maar dat laten we niet zien, dus zetten we onze maskers op voor werk, slepen we ons naar alle verplichtingen en daarna ploffen we aan het eind van de dag op de bank om opnieuw de shit van de dag voorgeschoteld te krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Je bent werkelijk waar een randebiel in mijn ogen als je dit jezelf aandoet. Fuck Social media. Fuck al dat "nieuws", fuck al die kanker meningen. We leven met zijn allen op een aardkloot en daar moeten we het beste van maken. Niet kapot maken, verdelen, achtergesteld voelen en daardoor over elkaar en natuur heenstampen.
Maarja, dit soort teksten verkopen niet in de politiek. De meeste mensen laten zich veels te veel meeslepen in wat moet volgens anderen waardoor dit gewoon zal blijven. Psychische ziektes zullen alleen maar toenemen, de aarde gaat steeds sneller naar de klote en iedereen staat zo
Bekijk bijlage 36436
Dus ja. Val dan maar lekker dood hé mensen. Op deze manier gaat t m nie worde.
Ik had graag kinderen wel gewild, maar tegelijkertijd besef ik met de dag ook dat het helemaal niet oké is om leven op deze aarde te zetten als we zo door blijven gaan. En dat is vrij sombrero. Door dit besef was ik ook een tijd lang depressief, vermoeid en kwamen er zelfs zelfmoord gedachten opdagen. Want waarom zou ik willen leven in een wereld die niet verbeteren zal?
Maar daarna had ik zoiets van, tis allemaal leuk en aardig met jullie smerige vieze kuttekoppen. Ik wil niet dood en ga dat ook niet doen omdat de wereld het niet zal gaan begrijpen. Ik kan enkel bij mijzelf blijven en mijn stinkende best doen er het beste van te maken voor mij en iedereen die ik tegenkom. Laten zien dat elke dag een geschenk is.
Volgens mij kunnen we als mensheid kenkerveel bereiken. Maar dan moet er wel een saamhorigheid en gevoel van zingeving zijn. Dat is er eigenlijk al eeuwen niet. Veels te veel verdeling, onderdrukking en vooral tegenwoordig heel veel zinloosheid dat de dagen vult.
Wat ik wil zeggen is dat ik het in grote lijnen met jou eens ben, en toch een andere beleving ervaar, omdat ik me vaak vrolijk vóel. Ondanks dat ik ook wel weet dat we de hele tijd bezig zijn om stenen omhoog te rollen. Maar ik vind het niet erg om te doen. Net als het bestaan van Social media. (Waar ik niets mee doe overigens, omdat het mij persoonlijk toevallig niet zo interesseert). We staan gewoon met z'n alle stenen naar boven te rollen. Boeie. Kan toch nog steeds gezellig zijn? Zoals hier op het forum bv.
#12
Voel wat je voelt en luister er naar, verdriet mag er zijn, laat je troosten, doe wat je leuk vindt, help/knuffel je vrienden, verzorg je stervende geliefde, ervaar de wereld zo nu en dan vanuit het perspectief van een jong kind, doe vandaag niet wat morgen kan en laat je vooral niet gek maken ![:wink:]()
.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
#13
S
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
Jeeesess. Als ik deze bijlage eens goed aanschouw, zou ik het bijna op een lopen zetten....en zo hard als mijn ouwe knoken dat nog aankunnen!
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
#14
Eigenlijk wel veelal hetzelfde met die van mij, maar meer vanuit acceptatie geschreven. Mooi.Voel wat je voelt en luister er naar, verdriet mag er zijn, laat je troosten, doe wat je leuk vindt, help/knuffel je vrienden, verzorg je stervende geliefde, ervaar de wereld zo nu en dan vanuit het perspectief van een jong kind, doe vandaag niet wat morgen kan en laat je vooral niet gek maken.
Dat is wat mij betreft de zin van het leven.
Voor mij komt daar nog bij om het leven te beleven mét mijn kindjes.
Zolang je content bent met wat je doet, leef je jouw eigen leven. Daar is absoluut niets mis mee. Integendeel.We staan gewoon met z'n alle stenen naar boven te rollen. Boeie. Kan toch nog steeds gezellig zijn?
Wat maakt dat je het wellicht anders vind?Ik moest ook al steeds denken aan de opmerking dat iedereen eigenlijk in het moment wil leven, maar dat moeilijk vindt. Daar moet ik nog steeds over nadenken of ik dat volledig vind, maar ik vind de gedachtegang mooi.
Nou, ik voel mij ook vaak vrolijk hoor. Dit stukje was ook meer geschreven vanuit de frustratie die ik tot een paar jaar geleden ervoer.Wat ik wil zeggen is dat ik het in grote lijnen met jou eens ben, en toch een andere beleving ervaar, omdat ik me vaak vrolijk vóel.
Dat is het belangrijkste. Ik vind veel zaken ook niet erg om te doen. Dit stukje was ook vooral geschreven vanuit mijn idee dat er wel meer te behalen valt, maar dat dit een collectieve inspanning hoort te zijn. Daar ga ik alleen niet veel in kunnen betekenen, dus kijk ik vooral wat ik wel kan betekenen in het geheel. Ik denk dat ik dat aardig goed heb kunnen invullen met een levensmissie om anderen zo bewust mogelijk te maken van hun eigen leven, mindset en de keuzes maken vanuit diepgewortelde verlangens en behoeftes om zo zingeving aan het leven te geven.Maar ik vind het niet erg om te doen.
#15
Prachtig!Eigenlijk wel veelal hetzelfde met die van mij, maar meer vanuit acceptatie geschreven. Mooi.
Zolang je content bent met wat je doet, leef je jouw eigen leven. Daar is absoluut niets mis mee. Integendeel.
Wat maakt dat je het wellicht anders vind?
Nou, ik voel mij ook vaak vrolijk hoor. Dit stukje was ook meer geschreven vanuit de frustratie die ik tot een paar jaar geleden ervoer.
Dat is het belangrijkste. Ik vind veel zaken ook niet erg om te doen. Dit stukje was ook vooral geschreven vanuit mijn idee dat er wel meer te behalen valt, maar dat dit een collectieve inspanning hoort te zijn. Daar ga ik alleen niet veel in kunnen betekenen, dus kijk ik vooral wat ik wel kan betekenen in het geheel. Ik denk dat ik dat aardig goed heb kunnen invullen met een levensmissie om anderen zo bewust mogelijk te maken van hun eigen leven, mindset en de keuzes maken vanuit diepgewortelde verlangens en behoeftes om zo zingeving aan het leven te geven.
Ben je therapeut
Wat maakt dat ik het anders vind? Nouja, gebrek aan logica vooral. Waarom hebben we het vermogen vooruit te denken en te reflecteren als we eigenlijk alleen in het nu willen leven?
#16
Nee behandelaar. Maar wel veel over therapieën gelezen ook.je therapeut![:wink:]()
Ah, zo doelde ik er ook niet op. Meer dat veel mensen het verlangen hebben bewuster in het hier en nu te staan, maar dan veel bezig blijven met het verleden, de toekomst of alle gedachten die opkomen. Vaak niet de bewustwording om de switch te maken zich te focussen op het hier en nu. De consumptie maatschappij helpt daar ook niet aan bij.Nouja, gebrek aan logica vooral. Waarom hebben we het vermogen vooruit te denken en te reflecteren als we eigenlijk alleen in het nu willen leven?
Goede vraag, zonder dat we daar antwoord op kunnen vinden volgens mij. Wel kun je filosoferen waarom de mens dit bezit. Ik denk dat het bij een soort bewustwordingsproces icm de ruimte om daarmee bezig te zijn is. Als je moet overleven, ben je daar weer totaal niet mee bezig namelijk. En laag IQ ook een stuk minder. Die weten ook veel vaker in het hier en nu en vanuit gevoel te leven.
#17
Daar kan ik je niet bij helpen, ik ben zo onsubtiel als een aap. Ik zou vragen of ze niet een slanke vriendin heeft ofzo.S
Jeeesess. Als ik deze bijlage eens goed aanschouw, zou ik het bijna op een lopen zetten....en zo hard als mijn ouwe knoken dat nog aankunnen!
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
volgens mij kan je dit niet zonder kwetsen doen. Alleen direct zeggen dat je niet geïnteresseerd bent zonder gedoe met ‘signalen’
#18
Gewoon terugrollen de zee inS
Jeeesess. Als ik deze bijlage eens goed aanschouw, zou ik het bijna op een lopen zetten....en zo hard als mijn ouwe knoken dat nog aankunnen!
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!
#19
Het speelde zich af in Duitsland overigens.
#20
Er is een verschil tussen dik zijn en morbide obesitas. Ieder zijn smaak, ik ben zelf ook niet moeders mooiste hoeven we niet lullig om te doen, maar ik ben ten volste recht om zo iemand te weigeren, net zoals zo iemand ten volste recht is om dat bij mij te doen (wat ze niet doen want alles staat er verdomde strak bij voor mijn leeftijd al zeg ik het zelf)Jeeesess. Als ik deze bijlage eens goed aanschouw, zou ik het bijna op een lopen zetten....en zo hard als mijn ouwe knoken dat nog aankunnen!
Ieder het zijne, en op elk potje past wel een deksel....maar dit??! Nee dank u beleefd!
Het doet me even terug denken aan een avond in een zeer volle dancing voor 50 plussers, alwaar ik vertoefde en daar kwam ineens 150 kg op me afgestormd en zowaar, zij nam het voortouw in handen en hoezeer ik mijn best ook deed om deze dame niet te kwetsen, bleef zij me achtervolgen en liet duidelijk merken dat ze " in was voor meer"....zij was beslist niet mijn type. Hoe in vredesnaam kwam ik daar vanaf teneinde iets appetijtelijkers op te kunnen snatsen?!
Ik weet niet meer hoe ik dit gedaan heb en voor een eventuele volgende keer....hoe doe je dit.....zonder te kwetsen.
Graag hulp met zinvolle adviezen!