#1
Ik weet niet of deze in ‘spiritualiteit’ thuis hoort, want ik ben niet religieus of spiritueel. Toch vind ik de ‘symboliek’ van bepaalde elementen uit verschillende religies interessant.
Het beetje kennis dat ik van de Bijbel heb is dat er ‘demonen’ bestaan, puur gemaakt om mensen te martelen. Het pure kwaad, zeg maar. De ergste soort monsters die je verbeeldingskracht zou kunnen bedenken. Waarom? Ze weten precies wat je ergste angsten, pijn en verdriet zijn en er zit enkel haat en kwaad in ze, het enige doel van hun bestaan is om je te martelen, je pijn te doen en ellende aan te richten. (Zeg ik dit goed zo?)
Tot zover het ‘spirituele gedeelte’. Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen. Bij te veel speed-gebruik i.c.m. met meerdere nachten wakker blijven, ga ik (als ik niet op tijd stop) soms stemmen horen. Geen full-blown psychose, maar ik ga stemmen van belangrijke mensen uit m’n leven horen. Levensecht. Belangrijk kan soms ook negatief zijn overigens.
Het zijn echter niet echt die mensen, het zijn stemmen die zich voortdoen als hun. Echter je moet je voorstellen dat het de ‘demonen’ zoals ik hierboven beschrijf zijn, die dat doen. Ze zeggen/roepen dingen over je die je allerergste pestkop nog niet zou kunnen zeggen. Gebaseerd op je diepste angsten, onzekerheden en pijn. Van ‘gemeen’ tot heel heftig. De enige drijfveer van de dingen die je hoort zijn: jou raken, pijn doen, je martelen. Elke positieve gedachte die je dan over jezelf hebt, weten ze nog te draaien naar iets extreem negatiefs. Je grootste geliefden die ze de vreselijkste dingen naar je laten ‘roepen’ bijvoorbeeld. Dat doet zelfs pijn als je gewoon weet dat het die mensen niet zijn. Precies dus zoals de demonen in de bijbel ‘werken’.
De enige die jou zelf 100 % kent en jou dus de allermeeste pijn kan doen ben… je zelf. Het klinkt misschien gek, maar ik vind het ook een soort van interessant om te analyseren ‘achteraf’. Ik moet natuurlijk oppassen met m’n speedgebruik i.c.m. wakker blijven want stemmen horen is nooit gezond natuurlijk (ook al besef je dat het nep is) maar hoe kan je brein in staat zijn om je zelf zo te martelen en met zulke realistische auditieve hallucinaties? Zelfs met dingen uit je onderbewuste. Dus precies te zijn wat demonen zouden doen/zijn? Hoe kunnen chemicaliën en flink slaaptekort dit veroorzaken, en waarom?
Misschien is dit meer iets voor een psychologie-forum, maar ik denk dat hij hier ook wel thuis past. De hel en demonen bestaan. Maar niet diep ergens in de grond, maar in je eigen hoofd. Ik hoop dat ik dit goed uitleg.
Zijn er mensen die dit herkennen/snappen?
Het beetje kennis dat ik van de Bijbel heb is dat er ‘demonen’ bestaan, puur gemaakt om mensen te martelen. Het pure kwaad, zeg maar. De ergste soort monsters die je verbeeldingskracht zou kunnen bedenken. Waarom? Ze weten precies wat je ergste angsten, pijn en verdriet zijn en er zit enkel haat en kwaad in ze, het enige doel van hun bestaan is om je te martelen, je pijn te doen en ellende aan te richten. (Zeg ik dit goed zo?)
Tot zover het ‘spirituele gedeelte’. Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen. Bij te veel speed-gebruik i.c.m. met meerdere nachten wakker blijven, ga ik (als ik niet op tijd stop) soms stemmen horen. Geen full-blown psychose, maar ik ga stemmen van belangrijke mensen uit m’n leven horen. Levensecht. Belangrijk kan soms ook negatief zijn overigens.
Het zijn echter niet echt die mensen, het zijn stemmen die zich voortdoen als hun. Echter je moet je voorstellen dat het de ‘demonen’ zoals ik hierboven beschrijf zijn, die dat doen. Ze zeggen/roepen dingen over je die je allerergste pestkop nog niet zou kunnen zeggen. Gebaseerd op je diepste angsten, onzekerheden en pijn. Van ‘gemeen’ tot heel heftig. De enige drijfveer van de dingen die je hoort zijn: jou raken, pijn doen, je martelen. Elke positieve gedachte die je dan over jezelf hebt, weten ze nog te draaien naar iets extreem negatiefs. Je grootste geliefden die ze de vreselijkste dingen naar je laten ‘roepen’ bijvoorbeeld. Dat doet zelfs pijn als je gewoon weet dat het die mensen niet zijn. Precies dus zoals de demonen in de bijbel ‘werken’.
De enige die jou zelf 100 % kent en jou dus de allermeeste pijn kan doen ben… je zelf. Het klinkt misschien gek, maar ik vind het ook een soort van interessant om te analyseren ‘achteraf’. Ik moet natuurlijk oppassen met m’n speedgebruik i.c.m. wakker blijven want stemmen horen is nooit gezond natuurlijk (ook al besef je dat het nep is) maar hoe kan je brein in staat zijn om je zelf zo te martelen en met zulke realistische auditieve hallucinaties? Zelfs met dingen uit je onderbewuste. Dus precies te zijn wat demonen zouden doen/zijn? Hoe kunnen chemicaliën en flink slaaptekort dit veroorzaken, en waarom?
Misschien is dit meer iets voor een psychologie-forum, maar ik denk dat hij hier ook wel thuis past. De hel en demonen bestaan. Maar niet diep ergens in de grond, maar in je eigen hoofd. Ik hoop dat ik dit goed uitleg.
Zijn er mensen die dit herkennen/snappen?
