#1
Een hamvraag: Is er leven na de dood?
234 antwoorden
49 weergaven
18-5-2026
#2
Er is geen enkele andere oorzaak dat we zoveel mensen over de kling zijn gejaagd en nog steeds over de kling worden gejaagd, dan het geloof.
Dat was in de oudheid al zo, en zie eens tegenwoordig.....het gaat maar door!
Dat was in de oudheid al zo, en zie eens tegenwoordig.....het gaat maar door!
#3
Vinden jullie ook niet dat veel diep religieuze mensen bedreigend overkomen. Ik heb de laatste maanden 2 gesprekken gehad met religieuze mensen die dreigende taal spreken. Ik ken er wel meer maar die zijn minder opdringiger.
Die 2 gevallen waar ik het over heb zijn enerzijds christen en de andere joods, allebei vertelden ze me dat als ik hun geloof en regels niet volg ik na de dood zal afgewezen en bestraft worden door God. En die zijn daar echt van overtuigd.
Om nog maar te zwijgen over al die gekken die gewoon mensen vermoorden in naam van hun god. Aan één van die 2 vroeg ik dan hoe ik nu moet kunnen weten wie nu de waarheid spreekt en dat als ik echt voor God zou verschijnen hij er mij zou zeggen dat die persoon het mij verteld heeft maar ik twijfel aan wat hij me vertelde en God me aldus nog onverbiddelijk zonder genade zou straffen.
Aangezien het voor mij en letterlijk iedereen nooit zeker kan weten dan zijn die hun God gewoon een monster imo. Ik ben volgens hun verplicht om de juiste persoon zonder enige vorm van bewijs of overtuiging de juiste keuze te maken omdat ik anders in de hel terecht kom waar ik zal worden gefolterd tot het einde der tijden.
Dus iedereen die tijdens zijn leven op goed geluk af er niet voor kiest het juiste verhaal te geloven zal tot het einde der tijden worden uitgesloten en zelfs gefolterd.
Ik vind dat serieus dreigende taal en zorgwekkend dat zo veel mensen met dat idee rondlopen en soms zelfs zo hun kinderen opvoeden.
Conclusie: religie moet serieus gecontroleerd en aan banden gelegd worden want dat is een filosofie dat radicalisering in de hand werkt. Dat is gewoon gevaarlijk en is al meermaals bewezen, dat hebben we de laatste weken wel genoeg gezien in het nieuws. De religieuze hoge pieten zoals de paus en zijn collega's uit andere religies hebben serieus wat werk aan de winkel want ik wil wel geloven in een soort hiernamaals maar als ze mij bedreigen kunnen ze hun uitleg steken waar de zon niet komt. Hoe arrogant zijn die wel niet?
Die 2 gevallen waar ik het over heb zijn enerzijds christen en de andere joods, allebei vertelden ze me dat als ik hun geloof en regels niet volg ik na de dood zal afgewezen en bestraft worden door God. En die zijn daar echt van overtuigd.
Om nog maar te zwijgen over al die gekken die gewoon mensen vermoorden in naam van hun god. Aan één van die 2 vroeg ik dan hoe ik nu moet kunnen weten wie nu de waarheid spreekt en dat als ik echt voor God zou verschijnen hij er mij zou zeggen dat die persoon het mij verteld heeft maar ik twijfel aan wat hij me vertelde en God me aldus nog onverbiddelijk zonder genade zou straffen.
Aangezien het voor mij en letterlijk iedereen nooit zeker kan weten dan zijn die hun God gewoon een monster imo. Ik ben volgens hun verplicht om de juiste persoon zonder enige vorm van bewijs of overtuiging de juiste keuze te maken omdat ik anders in de hel terecht kom waar ik zal worden gefolterd tot het einde der tijden.
Dus iedereen die tijdens zijn leven op goed geluk af er niet voor kiest het juiste verhaal te geloven zal tot het einde der tijden worden uitgesloten en zelfs gefolterd.
Ik vind dat serieus dreigende taal en zorgwekkend dat zo veel mensen met dat idee rondlopen en soms zelfs zo hun kinderen opvoeden.
Conclusie: religie moet serieus gecontroleerd en aan banden gelegd worden want dat is een filosofie dat radicalisering in de hand werkt. Dat is gewoon gevaarlijk en is al meermaals bewezen, dat hebben we de laatste weken wel genoeg gezien in het nieuws. De religieuze hoge pieten zoals de paus en zijn collega's uit andere religies hebben serieus wat werk aan de winkel want ik wil wel geloven in een soort hiernamaals maar als ze mij bedreigen kunnen ze hun uitleg steken waar de zon niet komt. Hoe arrogant zijn die wel niet?
#4
Vinden jullie ook niet dat veel diep religieuze mensen bedreigend overkomen. Ik heb de laatste maanden 2 gesprekken gehad met religieuze mensen die dreigende taal spreken. Ik ken er wel meer maar die zijn minder opdringiger.
Die 2 gevallen waar ik het over heb zijn enerzijds christen en de andere joods, allebei vertelden ze me dat als ik hun geloof en regels niet volg ik na de dood zal afgewezen en bestraft worden door God. En die zijn daar echt van overtuigd.
Om nog maar te zwijgen over al die gekken die gewoon mensen vermoorden in naam van hun god. Aan één van die 2 vroeg ik dan hoe ik nu moet kunnen weten wie nu de waarheid spreekt en dat als ik echt voor God zou verschijnen hij er mij zou zeggen dat die persoon het mij verteld heeft maar ik twijfel aan wat hij me vertelde en God me aldus nog onverbiddelijk zonder genade zou straffen.
Aangezien het voor mij en letterlijk iedereen nooit zeker kan weten dan zijn die hun God gewoon een monster imo. Ik ben volgens hun verplicht om de juiste persoon zonder enige vorm van bewijs of overtuiging de juiste keuze te maken omdat ik anders in de hel terecht kom waar ik zal worden gefolterd tot het einde der tijden.
Dus iedereen die tijdens zijn leven op goed geluk af er niet voor kiest het juiste verhaal te geloven zal tot het einde der tijden worden uitgesloten en zelfs gefolterd.
Ik vind dat serieus dreigende taal en zorgwekkend dat zo veel mensen met dat idee rondlopen en soms zelfs zo hun kinderen opvoeden.
Conclusie: religie moet serieus gecontroleerd en aan banden gelegd worden want dat is een filosofie dat radicalisering in de hand werkt. Dat is gewoon gevaarlijk en is al meermaals bewezen, dat hebben we de laatste weken wel genoeg gezien in het nieuws. De religieuze hoge pieten zoals de paus en zijn collega's uit andere religies hebben serieus wat werk aan de winkel want ik wil wel geloven in een soort hiernamaals maar als ze mij bedreigen kunnen ze hun uitleg steken waar de zon niet komt. Hoe arrogant zijn die wel niet?
Geloof en religie moet gewoon verboden worden. 1 geloof voor wie wil geloven en al de rest naar de verdoemenis.
#5
Is religieuze 'overtuiging' niet ergens in DSM beschreven als psychische afwijking? Zou wel moeten denk ik.
Twijfelende gelovigen vind ik prima, maar mensen die volledig overtuigd zijn van één absolute waarheid, zijn niet gezond en zelfs gevaarlijk.
Twijfelende gelovigen vind ik prima, maar mensen die volledig overtuigd zijn van één absolute waarheid, zijn niet gezond en zelfs gevaarlijk.
#6
Religies zijn dan ook uitgevonden door de mens, als onderdeel en/of leidraad voor onderdrukking, macht, oorlog, genocides,...en waar voornamelijk monotheïstische religies, reeds veel dood en verderf hebben gezaaid op deze aarde.Vinden jullie ook niet dat veel diep religieuze mensen bedreigend overkomen. Ik heb de laatste maanden 2 gesprekken gehad met religieuze mensen die dreigende taal spreken. Ik ken er wel meer maar die zijn minder opdringiger.
Die 2 gevallen waar ik het over heb zijn enerzijds christen en de andere joods, allebei vertelden ze me dat als ik hun geloof en regels niet volg ik na de dood zal afgewezen en bestraft worden door God. En die zijn daar echt van overtuigd.
Om nog maar te zwijgen over al die gekken die gewoon mensen vermoorden in naam van hun god. Aan één van die 2 vroeg ik dan hoe ik nu moet kunnen weten wie nu de waarheid spreekt en dat als ik echt voor God zou verschijnen hij er mij zou zeggen dat die persoon het mij verteld heeft maar ik twijfel aan wat hij me vertelde en God me aldus nog onverbiddelijk zonder genade zou straffen.
Aangezien het voor mij en letterlijk iedereen nooit zeker kan weten dan zijn die hun God gewoon een monster imo. Ik ben volgens hun verplicht om de juiste persoon zonder enige vorm van bewijs of overtuiging de juiste keuze te maken omdat ik anders in de hel terecht kom waar ik zal worden gefolterd tot het einde der tijden.
Dus iedereen die tijdens zijn leven op goed geluk af er niet voor kiest het juiste verhaal te geloven zal tot het einde der tijden worden uitgesloten en zelfs gefolterd.
Ik vind dat serieus dreigende taal en zorgwekkend dat zo veel mensen met dat idee rondlopen en soms zelfs zo hun kinderen opvoeden.
Conclusie: religie moet serieus gecontroleerd en aan banden gelegd worden want dat is een filosofie dat radicalisering in de hand werkt. Dat is gewoon gevaarlijk en is al meermaals bewezen, dat hebben we de laatste weken wel genoeg gezien in het nieuws. De religieuze hoge pieten zoals de paus en zijn collega's uit andere religies hebben serieus wat werk aan de winkel want ik wil wel geloven in een soort hiernamaals maar als ze mij bedreigen kunnen ze hun uitleg steken waar de zon niet komt. Hoe arrogant zijn die wel niet?
Christenen, moslims, joden, Oosterse religies, zitten sinds mensenheugenis verwikkeld in de meest gruwelijke oorlogen, met de Europese godsdienstoorlogen, Ottomaanse oorlogen, Mongoolse Rijk en Dzjengis Khan's bloedvergieten, die zichzelf en zn medestrijders als het centrum en grootste vh heelal beschouwden en gesteund door de goden.
In het Westen, had het Christendom en voornamelijk het katholicisme een zeer grote macht en waren er oa de heksenvervolgingen (1450 - 1750) en ook vorige twee eeuwen, genoeg hun macht als "geestelijken" ferm misbruikt.
Ik was zelf als tiener/puber al sterk anti-christelijk/katholiek. Ook al zijn we totaal niet streng katholiek opgevoed, integendeel. Mn ma is katholiek, maar echt puur voor haar eigen, vind daar sterke in nzo en mn pa boeide da niks. Maar eind 80s en 90s en zeker in een dorp, was de kerk en de pastoor nog belangrijk en met wat macht.
Ik vond en vind da allemaal hypocrisie tem. Zeker met hun ontelbare gevallen van kindemisbruik en bijhorende doofpotten. Dit versterkte mijn anti-katholieke visie.
Ik denk al 18j, nu zijn we eindelijk vd macht die de katholieke kerk had, verlost, waar religie subjectief is en geen wet. Nu worden we hier in het Westen ook overdonderd en opgescheept met een veel radicalere religie, nl de islam en waar de kerken verder leegliepen, werden vollenbak moskeeën gebouwd en hebben de overheden de islam omarmt. En ja die groep gelovigen zijn grotendeels fundamenteler, want zelfs een gematigde moslim is globaal anti-homo, conservatief,...
Ook al de onderliggende conficten tussen verschillende stromingen binnen de islam spreekt boekdelen en het is veel meer dan een religie, het is wereldwijd de politieke vorm vd islam, nl het islamisme. De islam hanteert de koran (een volwassen sprookje), boven de grondwet, mensenrechten...
Dat vormt giga probleem.
#7
Er is geen enkele andere oorzaak dat we zoveel mensen over de kling zijn gejaagd en nog steeds over de kling worden gejaagd, dan het geloof.
Dat was in de oudheid al zo, en zie eens tegenwoordig.....het gaat maar door!
Dat is wat we onszelf wijsmaken.
We zijn een stel -af en toe- moordlustige apen... om te moorden hebben we geen reden nodig, maar we zoeken vaak wel een aanleiding om andere mensen dat te doen wat we zelf niet willen ervaren.
Om andere mensen ellende toe te brengen hebben we geen godsdienst nodig.
Maar het helpt soms wel.
#8
Denk je niet dat het nog minder is een 'diepe slaap'? Dood zijn lijkt mij namelijk precies hetzelfde als om niet geboren zijn.Als het bewustzijn " jij" bent, en dat dit niet net zoals het lichaam met de hersenen sterft en vergaat, dan is het zeer interessant om te weten waar dat " zijn" dan blijft?
Laten we dat "bewustzijn " entiteit noemen...
Ikzelf geloof dat de dood een eeuwige diepe slaap is. Zeer diep, je aardse lijf en bewustzijn verdwijnen, voorgoed, maar het gaat mij om de entiteit.
Wat daarmee gebeurt, weet ik pas als ikzelf aan de beurt ben geweest.
Eerder niet...
#9
En, ik heb mensen gekend, die, als er ook maar één mogelijkheid zou zijn, deze zouden absoluut op de een of andere manier contact met mij opgenomen hebben.
Dit is nooit gebeurd.
Dit geeft te denken.
Dit is nooit gebeurd.
Dit geeft te denken.
#10
Niet geboren zijn, is in mijn optiek iets anders, dan dood zijn.
Want in de eerste situatie heb je nog niet eens geleefd, geen levenservaring opgebouwd hebben, niets.
Je hebt veelal nog niet eens een naam..
Als je dood bent,van heb je iig geleefd.
Je naam is een feit.
Ook, wat je voor anderen betekend hebt.
Dus, ik vind deze twee begrippen zeer verschillend...
Want in de eerste situatie heb je nog niet eens geleefd, geen levenservaring opgebouwd hebben, niets.
Je hebt veelal nog niet eens een naam..
Als je dood bent,van heb je iig geleefd.
Je naam is een feit.
Ook, wat je voor anderen betekend hebt.
Dus, ik vind deze twee begrippen zeer verschillend...
#11
Nee ik zie het anders. Je raakt het bewustzijn van de wereld kwijt, niet bewustzijn zelf. Bewustzijn is het hier en nu, daarom is het áltijd hier en nu. Bewustzijn 'van de wereld' is die momentopname, wat een verschijning van percepties, sensaties en gedachten in bewustzijn (het hier en nu) is.Ik denk dat we het erover eens zijn dat bewustzijn slechts een momentopname is van het 'hier en nu'? We zijn niet het bewust zijn, we zijn bewust. We kunnen het bewustzijn weldegelijk tijdelijk of definitief kwijtraken (bijvoorbeeld door te sterven), maar we kunnen ons ook weer bewust worden (bijvoorbeeld als we bijkomen na een flinke klap op het hoofd).
Ja dat is de aanname waar ik het over had. Er is geen bewijs dat hersenen causaal zijn voor bewustzijn, maar alsnog geloven we dat.Mijn inziens is voor bewust zijn weldegelijk een goed werkend stel hersenen nodig. Aangezien het bewust zijn per persoon, en daarmee mijn inziens ook door ieders net iets verschillende hersenopbouw, vind ik het zeer onwaarschijnlijk dat er bewustzijn na de dood zou zijn. Je hersenen rotten of branden namelijk weg, zodra je 'dood' bent.
Ja je bent 'van de wereld'. Je bewustzijn 'van de wereld' is weg. Dat betekent niet dat bewustzijn zelf weg is.Met je laatste alinea ben ik het overigens niet eens. Het hebben en gebruiken van zintuigen is iets heel anders dan bewust zijn. Even twee voorbeelden, blijvend bij de mens (een dier pakken vind ik te makkelijk). Eén: je hebt écht veel teveel alcohol op. Maar écht veel dus. Je zintuigen nemen zaken waar en je reageert daarop. Dat is bijna instinctief te noemen. Je bent 'van de wereld' bent je bewustzijn verloren.
Maar dat is altijd vanuit tweede persoons perspectief. In de wereld van een ander ziet iemand jouw lichaam liggen. In je eigen ervaring (de enige ervaring die je hebt) verdwijnt de wereld + het lichaam en verschijnt daarna weer opnieuw, net zoals bij het wakker worden 's ochtends.Voorbeeld twee: psychedelica en egodood. Je bewustzijn is weg, maar je lichaam functioneert gewoon nog.
Als we compleet ultra realistische dromen met werelden en lichamen kunnen dromen, net zo gedetailleerd als wat we nu zien, waarom zou hetzelfde niet nu kunnen gebeuren? Vlak voordat je droomde was die droomwereld er ook niet, maar toen je begon te dromen was het er ineens.
Ik wil echt niet flauw doen, maar voor voelen is absoluut wel bewustzijn nodig. Er moet toch eerst bewustzijn zijn alvorens we ergens bewust ván kunnen zijn? Onze taal geeft hier al een hint naar: 'Ik ben bewust... van dit gevoel/deze perceptie/deze gedachte'. De 'Ik ben bewust' komt altijd vóór het waargenomene. Je zult eerst moeten weten 'Ik ben bewust' alvorens je weet 'Ik ben bewust... van...'Daarbij is zeker voor voelen geen bewustzijn nodig. Je kunt wel weer bewust worden, door te voelen. Denk maar aan het knijpen in nagelriemen en schouderspieren om mensen 'wakker' (bewust te maken).
Hoe kun je voelen en niet tegelijk bewust zijn? Als je voelt, ben je per definitie bewust. Misschien ben je niet aan het denken over wat je voelt, maar je bent bewust, anders kon je niet bewust zijn van het gevoel.
Nou ja, als je nu al ziet dat jij (bewustzijn) niet te lokaliseren bent in tijd en ruimte, maar alsnog onontkenbaar 'bent', dan ben je overal en nergens. Hier en nu. Waar zou "het" (jij) heen moeten gaan? Er is altijd alleen maar hier en nu.Als het bewustzijn " jij" bent, en dat dit niet net zoals het lichaam met de hersenen sterft en vergaat, dan is het zeer interessant om te weten waar dat " zijn" dan blijft?
Laten we dat "bewustzijn " entiteit noemen...
Ikzelf geloof dat de dood een eeuwige diepe slaap is. Zeer diep, je aardse lijf en bewustzijn verdwijnen, voorgoed, maar het gaat mij om de entiteit.
Wat daarmee gebeurt, weet ik pas als ikzelf aan de beurt ben geweest.
Eerder niet...
Maar dan zouden deze mensen nog als een entiteit met een individuele wil moeten bestaan. Misschien dat het voor kan komen dat sommige mensen zó sterk geloven een individuele entiteit te zijn, dat die energie voort blijft bestaan na de fysieke dood, wie weet. Dat is wat we ook wel geesten noemen. Maar misschien zijn die mensen teruggekeerd naar de essentie en in dat geval zijn ze overal en nergens, dat wat wij nu ook al zijn. Met andere woorden: zij zijn jou, jij bent hen. Ze zijn op de enige "plek" waar we ooit zijn geweest en zullen zijn: hier en nu. Althans, dat is mijn overtuiging.En, ik heb mensen gekend, die, als er ook maar één mogelijkheid zou zijn, deze zouden absoluut op de een of andere manier contact met mij opgenomen hebben.
Dit is nooit gebeurd.
Dit geeft te denken.
#12
Dit is echt moeilijk om te behappen...overal en nergens zijn.
Dat we in het nu zijn, niet in gisteren en ook niet morgen, dat klopt.
Het is het nu.
En vlak daarna.
Daar leven we in.
Het verleden is passé. Daar kunnen we niets meer aan veranderen.
Jammer genoeg...
Maar in het nu, en straks, daar hebben we wel degelijk invloed op!
Hoe dat na ons leven hier eruit gaat zien, daar komen we allemaal achter.
Maar we kunnen daar niets over doorgeven aan de nog levende mensheid.
Wanneer zijn we nou echt helemaal dood?
Is Dat als er geen meetbare hersen activiteiten meer zijn?
Zoals men medisch aangeeft?
Of is dat veel later pas?
Kun je zelf actief " uittreden", en weer terug in je lichaam komen?
Dat we in het nu zijn, niet in gisteren en ook niet morgen, dat klopt.
Het is het nu.
En vlak daarna.
Daar leven we in.
Het verleden is passé. Daar kunnen we niets meer aan veranderen.
Jammer genoeg...
Maar in het nu, en straks, daar hebben we wel degelijk invloed op!
Hoe dat na ons leven hier eruit gaat zien, daar komen we allemaal achter.
Maar we kunnen daar niets over doorgeven aan de nog levende mensheid.
Wanneer zijn we nou echt helemaal dood?
Is Dat als er geen meetbare hersen activiteiten meer zijn?
Zoals men medisch aangeeft?
Of is dat veel later pas?
Kun je zelf actief " uittreden", en weer terug in je lichaam komen?
#13
Je energie zal niet vergaan. Althans het ligt eraan hoeveel je je innerlijke energie heb laten groeien, denk ik. Ervaringen opgedaan, talenten uitgebreid en kennis vergaren en doorgeven schijnt best belangrijk deel daarvan te zijn....
#14
Omdat we al ons hele leven verteld worden dat we 'ergens' zijn, 'iemand' zijn, lokaliseerbaar in tijd en ruimte.Dit is echt moeilijk om te behappen...overal en nergens zijn.
Maar waar is 'ik'? Oftewel, jijzelf. Is 'ik' te lokaliseren in tijd en ruimte? Nee, 'ik' is hier en nu. Hier en nu is niet een plek in tijd en ruimte. Pas wanneer het verstand zijn interpretatie op onze ervaring loslaat, creëren we tijd en ruimte. We limiteren ons bewustzijn door ons denken. We maken van eeuwigheid tijd en van oneindigheid ruimte.
Als het verstand het hier moeilijk mee heeft om dit te behappen (visualiseren), prima. Het verstand kan dit ook niet echt begrijpen. Het verstand kan alleen lineair in tijd/ruimte denken. Maar wij (bewustzijn) kunnen dit toch zien? Je kunt toch zien dat het altijd alleen maar hier en nu is? Dit is geen verstandelijke redenatie, maar een simpel zien. Het is ook geen exclusief iets, alleen voor speciale mensen. Iedereen ziet toch dat het altijd alleen hier en nu is? We leggen er alleen vaak een laag van verstandelijke interpretatie overheen.
Wanneer we aangekomen zijn bij 'vlak daarna', of 'straks', is het nog steeds 'nu'. Wat er 'straks' gebeurt, hangt af van wat je 'nu' doet.Dat we in het nu zijn, niet in gisteren en ook niet morgen, dat klopt.
Het is het nu.
En vlak daarna.
Daar leven we in.
Het verleden is passé. Daar kunnen we niets meer aan veranderen.
Jammer genoeg...
Maar in het nu, en straks, daar hebben we wel degelijk invloed op!
We hebben nooit 'gisteren' meegemaakt, want toen was het 'nu'. We zullen nooit morgen meemaken, want dan zal het 'nu' zijn. Oftewel, het is altijd alleen maar (hier en) nu. Dit is onze ervaring.
Wat als je nooit 'in het lichaam' hebt gezeten? Dat het lichaam slechts een verschijning in bewustzijn is, wat onze ervaring ook is. Als je nu al niet echt 'in het lichaam' zit, wat maakt de dood van het lichaam dan uit voor jou?Hoe dat na ons leven hier eruit gaat zien, daar komen we allemaal achter.
Maar we kunnen daar niets over doorgeven aan de nog levende mensheid.
Wanneer zijn we nou echt helemaal dood?
Is Dat als er geen meetbare hersen activiteiten meer zijn?
Zoals men medisch aangeeft?
Of is dat veel later pas?
Kun je zelf actief " uittreden", en weer terug in je lichaam komen?
Natuurlijk, dit is een extreem onconventioneel en controversieel model/wereldbeeld, maar het beschrijft onze daadwerkelijke ervaring in mijn ogen een verdomd stuk beter dan wat ons geleerd is.
#15
Wat ons geleerd is, dat hebben ze op school tenmiste geprobeerd, wat was daar nou echt zinvol en nuttig voor later?
Wiskunde bijvoorbeeld?
Parabolen berekenen, met een snijlijn erdoorheen?
De getallen verzameling?
Ik heb er nooit iets aan gehad.
Behalve nachtmerries en trauma's van die Wiskunde.
En nog veel meer onzin.
Nee.
Waar je wel wat van leert, iedere dag, is de praktijk.
De harde leerschool.
Regelmatig op je bek gaan.
Maar ihkv dit topic, we kunnen niet terug vallen op de praktijk, er is eenmaal dood, geen weg terug.
Er is maar ( waarschijnlijk) slechts één man teruggekomen uit de dood, en dat was Jezus van Nazareth...
En over die ervaring heeft Hij maar weinig losgelaten!
Jammer maar helaas.
Al zou het kunnen, terugkeren uit de dood, ik wil het niet eens.
Aan alles komt een eind.
Ook aan het bestaan van de aarde, en het zonnestelsel en men zegt ook: aan het heelal.
Wiskunde bijvoorbeeld?
Parabolen berekenen, met een snijlijn erdoorheen?
De getallen verzameling?
Ik heb er nooit iets aan gehad.
Behalve nachtmerries en trauma's van die Wiskunde.
En nog veel meer onzin.
Nee.
Waar je wel wat van leert, iedere dag, is de praktijk.
De harde leerschool.
Regelmatig op je bek gaan.
Maar ihkv dit topic, we kunnen niet terug vallen op de praktijk, er is eenmaal dood, geen weg terug.
Er is maar ( waarschijnlijk) slechts één man teruggekomen uit de dood, en dat was Jezus van Nazareth...
En over die ervaring heeft Hij maar weinig losgelaten!
Jammer maar helaas.
Al zou het kunnen, terugkeren uit de dood, ik wil het niet eens.
Aan alles komt een eind.
Ook aan het bestaan van de aarde, en het zonnestelsel en men zegt ook: aan het heelal.
#16
SprookjesEr is maar ( waarschijnlijk) slechts één man teruggekomen uit de dood, en dat was Jezus van Nazareth...
Het zijn ook dat soort verhalen die "gewone mensen" gescheiden houden van de "bijzondere mensen". We plaatsen iemand op een voetstuk en zeggen: hij kon dat, wij gewone stervelingen niet. Daarom moeten we die ene speciale persoon aanbidden, want wij zelf zijn niets. Wij hebben diegene nodig. Het is zo ontkrachtend, zo machteloos makend. Miljoenen (miljarden?) lopen achter 1 of andere persoon aan die wel of niet 2000 jaar geleden heeft geleefd. De echte Jezus had waarschijnlijk zijn hoofd geschud om dit alles.
Dat is ook 1 van de dingen waarom ik zelf niets met de Abrahamitische religies (Christendom, Jodendom, Islam) heb. Ze ontnemen de kracht van het "gewone volk". Geef mij maar bijvoorbeeld Boeddhisme. Jij bent de Boeddha, ik ben de Boeddha, wij zijn allemaal Boeddha's. Allemaal even bijzonder of allemaal even gewoon, het is maar hoe je het bekijkt.
#17
Misschien is het hele verhaal van jesus wel een metafoor.
Jezus was een psychonaut. Hij tripte zo hard dat hij ego dood ervaarde en realiseerde dat hij god was. Na god te zijn was hij hergeboren wanneer hij uit zijn trip kwam en besloot dit te delen.
Maar omdat mensen in het weste al sins lang erg materialistisch gefocused zijn. Denk aan de grieken en hoe die al dachten aan atomen enzo. Hebben ze van jezus zijn spirituele reis een materialistische reis gemaakt om als verhaal te dienen om de massas mensen in onderdanen te transformeren.
Wie gelooft in materialisme word vanzelf een robot lijkt me. Want als het universum een mechanisme is dan is alles binnen het universum ook een mechanisme. Inclusief de zelf.
Het lijkt me dat een onderdeel van een groter geheel niet beter kan zijn dan dit grotere geheel.
Omgekeerd kun je dan ook bedenken dat als wij mensen als onderdeel van het universum er misschien maar beter van uit kunnen gaan dat het universum oneindig veel menselijker is dan alle mensen die er ooit zullen zijn gecombineerd.
Misschien is je lichaam niks anders dan een begrenzer van bewustzijn. Inplaats van een maker van bewustzijn.
En als deze begrenzer sterft, dan word je ongelimiteerd bewust van alles in alle oneindigheid die er is.
Dan denk je naar een eeuwigheid. Nou tijd voor nog een spelletje "leven" . Wie of wat zal ik dit keer spelen? Een aardappel? Broodrooster? Een planeet? Misschien weer zo een mens. Dat was een heerlijk drama de vorige keer ^^.
Jezus was een psychonaut. Hij tripte zo hard dat hij ego dood ervaarde en realiseerde dat hij god was. Na god te zijn was hij hergeboren wanneer hij uit zijn trip kwam en besloot dit te delen.
Maar omdat mensen in het weste al sins lang erg materialistisch gefocused zijn. Denk aan de grieken en hoe die al dachten aan atomen enzo. Hebben ze van jezus zijn spirituele reis een materialistische reis gemaakt om als verhaal te dienen om de massas mensen in onderdanen te transformeren.
Wie gelooft in materialisme word vanzelf een robot lijkt me. Want als het universum een mechanisme is dan is alles binnen het universum ook een mechanisme. Inclusief de zelf.
Het lijkt me dat een onderdeel van een groter geheel niet beter kan zijn dan dit grotere geheel.
Omgekeerd kun je dan ook bedenken dat als wij mensen als onderdeel van het universum er misschien maar beter van uit kunnen gaan dat het universum oneindig veel menselijker is dan alle mensen die er ooit zullen zijn gecombineerd.
Misschien is je lichaam niks anders dan een begrenzer van bewustzijn. Inplaats van een maker van bewustzijn.
En als deze begrenzer sterft, dan word je ongelimiteerd bewust van alles in alle oneindigheid die er is.
Dan denk je naar een eeuwigheid. Nou tijd voor nog een spelletje "leven" . Wie of wat zal ik dit keer spelen? Een aardappel? Broodrooster? Een planeet? Misschien weer zo een mens. Dat was een heerlijk drama de vorige keer ^^.
#18
Dit begint me echt te diep te gaan om via een forum en geschreven taal verder op in te kunnen gaan. Ik snap je punten echt wel, hoor! Maar we zijn het niet helemaal eens en ik krijg mijn gedachten ook niet meer lekker op papier, merk ik. Haha.Nee ik zie het anders. Je raakt het bewustzijn van de wereld kwijt, niet bewustzijn zelf. Bewustzijn is het hier en nu, daarom is het áltijd hier en nu. Bewustzijn 'van de wereld' is die momentopname, wat een verschijning van percepties, sensaties en gedachten in bewustzijn (het hier en nu) is.
Ja dat is de aanname waar ik het over had. Er is geen bewijs dat hersenen causaal zijn voor bewustzijn, maar alsnog geloven we dat.
Ja je bent 'van de wereld'. Je bewustzijn 'van de wereld' is weg. Dat betekent niet dat bewustzijn zelf weg is.
Maar dat is altijd vanuit tweede persoons perspectief. In de wereld van een ander ziet iemand jouw lichaam liggen. In je eigen ervaring (de enige ervaring die je hebt) verdwijnt de wereld + het lichaam en verschijnt daarna weer opnieuw, net zoals bij het wakker worden 's ochtends.
Als we compleet ultra realistische dromen met werelden en lichamen kunnen dromen, net zo gedetailleerd als wat we nu zien, waarom zou hetzelfde niet nu kunnen gebeuren? Vlak voordat je droomde was die droomwereld er ook niet, maar toen je begon te dromen was het er ineens.
Ik wil echt niet flauw doen, maar voor voelen is absoluut wel bewustzijn nodig. Er moet toch eerst bewustzijn zijn alvorens we ergens bewust ván kunnen zijn? Onze taal geeft hier al een hint naar: 'Ik ben bewust... van dit gevoel/deze perceptie/deze gedachte'. De 'Ik ben bewust' komt altijd vóór het waargenomene. Je zult eerst moeten weten 'Ik ben bewust' alvorens je weet 'Ik ben bewust... van...'
Hoe kun je voelen en niet tegelijk bewust zijn? Als je voelt, ben je per definitie bewust. Misschien ben je niet aan het denken over wat je voelt, maar je bent bewust, anders kon je niet bewust zijn van het gevoel.
Nou ja, als je nu al ziet dat jij (bewustzijn) niet te lokaliseren bent in tijd en ruimte, maar alsnog onontkenbaar 'bent', dan ben je overal en nergens. Hier en nu. Waar zou "het" (jij) heen moeten gaan? Er is altijd alleen maar hier en nu.
Maar dan zouden deze mensen nog als een entiteit met een individuele wil moeten bestaan. Misschien dat het voor kan komen dat sommige mensen zó sterk geloven een individuele entiteit te zijn, dat die energie voort blijft bestaan na de fysieke dood, wie weet. Dat is wat we ook wel geesten noemen. Maar misschien zijn die mensen teruggekeerd naar de essentie en in dat geval zijn ze overal en nergens, dat wat wij nu ook al zijn. Met andere woorden: zij zijn jou, jij bent hen. Ze zijn op de enige "plek" waar we ooit zijn geweest en zullen zijn: hier en nu. Althans, dat is mijn overtuiging.
Ik zou hier echt zo graag een keer een hele nacht met jou en Zandman over willen filosoferen, in het bijzijn van een gram goede cocaïne! Haha. Juist omdat we er net iets anders in staan, kan dit zulke mooie gesprekken en discussies (positief) op leveren!
#19
Haha is wiet daar niet geschikter voor? 😉Dit begint me echt te diep te gaan om via een forum en geschreven taal verder op in te kunnen gaan. Ik snap je punten echt wel, hoor! Maar we zijn het niet helemaal eens en ik krijg mijn gedachten ook niet meer lekker op papier, merk ik. Haha.
Ik zou hier echt zo graag een keer een hele nacht met jou en Zandman over willen filosoferen, in het bijzijn van een gram goede cocaïne! Haha. Juist omdat we er net iets anders in staan, kan dit zulke mooie gesprekken en discussies (positief) op leveren!
#20
Ehhh....nee. Voor mij geen thc meer.
Wiet beperkt mij enorm in mijn doen en laten.
Dat besef heeft mij langere tijd geleden doen besluiten, om dit spul niet meer te nemen.
In mijn geval zat ik er hélemaal aan vast...
Dus dit spulletje...voor mij een absolute no go.
Diep filosoferen? Dan is een gram goede perico het aangewezen middel!
Alhoewel ik het al meer dan 25 jaar niet meer gebruikt heb.
Om aan een goede batchje te kunnen komen is ook al verrekte moeilijk...
Maar de gedachte gang om over dit topic eens een nacht in te duiken, is wel verleidelijk!
Wiet beperkt mij enorm in mijn doen en laten.
Dat besef heeft mij langere tijd geleden doen besluiten, om dit spul niet meer te nemen.
In mijn geval zat ik er hélemaal aan vast...
Dus dit spulletje...voor mij een absolute no go.
Diep filosoferen? Dan is een gram goede perico het aangewezen middel!
Alhoewel ik het al meer dan 25 jaar niet meer gebruikt heb.
Om aan een goede batchje te kunnen komen is ook al verrekte moeilijk...
Maar de gedachte gang om over dit topic eens een nacht in te duiken, is wel verleidelijk!