Er is ook geen enkel bewijs voor dat wel of geen hersenactiviteit iets zegt over wel of geen bewustzijn. Dat hersenactiviteit causaal zou zijn aan bewustzijn. Dat is meer een heel hardnekkige aanname die leeft onder mensen.
Dat is denk ik ook de reden waarom zoveel mensen denken dat er niets is na de fysieke dood. Omdat hersenactiviteit min of meer gelijkgesteld wordt aan bewustzijn.
Ik zeg niet dat hersenactiviteit causaal is aan bewustzijn. Je kunt immers bijvoorbeeld ook 'out' gaan van de GHB. Of slapen. Je bent je dan niet bewust, maar je vertoont dan wel hersenactiviteit.
Andersom is hij toch wat lastiger. Bewustzijn is een zeer complex samenspel van alle informatie die er via onze zintuigen binnenkomt en verwerkt wordt. Ik zie een tafel, voel de mate van ruwheid en kleur en dat geeft een beeld. In mijn hersenen. Als ik die tafel wil natekenen, komt het beeld van die tafel uit mijn hersenen, naar mijn hand en naar mijn ogen. Maar de ogen zijn hier slechts ter verificatie of ik de tafel wel goed teken met mijn handen. Het beeld van de tafel komt volledig uit mijn hersenen. Als ik de tafel alleen had bekeken, of alleen had gevoeld, was het beeld van de tafel in mijn hersenen minder compleet. Ik zou de tafel in theorie dus minder goed kunnen natekenen. Dat komt omdat er bepaalde informatie in mijn hersenen mist, bijvoorbeeld de ruwheid, afmeting, ondersteltype, kleur etc.
Wat ik wil zeggen is dat we via onze zintuigen waarnemingen doen. Dit is bij mensen dermate complex ontwikkeld, dat we ons er 'bewust' van zijn. We hebben oma dood zien liggen in haar grafkist en hebben de informatie van anderen, via geluid (mond en oren) richting de hersenen, dat dat wel vaker gebeurt. Daaruit trekken wij conclusies. En die conclusie is in dit geval dat wij zelf ook wel eens dood zouden kunnen gaan.
Een organisme waar dit systeem van zintuigen en informatieopslag en -verwerking minder ontwikkeld zijn, bijvoorbeeld een vogel, weet dat hij uit de klauwen van beren moet blijven. Dat is niet omdat hij dat gezien of gehoord heeft, maar dat is instinct. Voorgeprogrammeerde informatie, die genetisch is doorgegeven, en dit soort levensvormen beschermt. Maar de vogel weet echt niet wat hem nu eigenlijk te wachten staat als hij door de beer verscheurd wordt. Die informatie heeft hij niet (of hij moet het toevallig zelf een keer bij een soortgenoot hebben moeten aanschouwen), maar zelfs dan betwijfel ik of het gevolg van het aan stukken scheuren de vogel de informatie heeft gegeven dat hij 'dood' kan gaan. Dat bewustzijn heeft hij niet.
Wij mensen zijn gezegend en verdoemd tegelijk met ons bewustzijn. We weten hierdoor onze tijd op deze aarde zo goed mogelijk in te vullen ('lekker bewust genieten'), maar we zijn ook de enige of één van de enige levensvormen die zich ervan bewust is dat die een keer doodgaat. En zolang je je niet kunt beseffen dat je ook dood kunt gaan (en dus leeft), heb je geen bewustzijn.