Huilen op de LSD is een revolutie ...

wie wil hier mededelen waarom je huilt en hoe het voelt ?

Ik heb nog nooit gehuild op LSD, alleen maar zo hard gelachen dat ik tranen in mijn ogen kreeg, maar dat was altijd heel leuk.
Ik heb wel één keer gehuild op paddo's, maar dat was een reactie op een hele heftige schrikreactie. Ik was héél erg geschrokken en toen het eenmaal opgelost was, en er geen probleem meer was ben ik even gaan huilen, als reactie op de schrik. Dat was niet geweldig.

Wel bijna gehuild, dat is als je je overwelmt voelt door hoe prachtig alles is. Dan ga je huilen uit onmacht (in mijn geval is het meer dat ik m'n spieren aanspan tot boven wat ik kan en dat ik dan 5 dagen spierpijn heb vanwege 5 minuten m'n spieren aanspannen :P)

Ik heb gehuild om mijn honden soms uit pijn soms uit innerlijke verbondenheid ..

Uit blijdschap gewoon omdat Blotje naast me zat en ik intens gelukkig word van haar...

Uit emoties die muziek en verhalen me geven ...

Uit wanhoop omdat ik geen dingen kon doen, simpele zaken moest verrichten maar het niet kon.

LSD is zoveel meer dan stampen op en GOA als je de dosis oppompt kom je in verschillende stadias terecht van heavy bodyloads to zware psychische verschuivingen gepaart gaan met extreme concentratie problemen.

Alleen thuis in je eigen relaxte omgeving kun je de LSD jezelf beter laten leren kennen.

Jah, ik heb gehuild op LSD, en dat is me wel een tikkie intens!!

Maar ik heb ook gehuild op LSD van het lachen! Zo herinner ik mij een lachkick op een WC, waar ik half huilend half lachend hysterisch op de grond lag. Dat was me toch een stuk fijner.

vode zei:

Jah, ik heb gehuild op LSD, en dat is me wel een tikkie intens!!

Maar ik heb ook gehuild op LSD van het lachen! Zo herinner ik mij een lachkick op een WC, waar ik half huilend half lachend hysterisch op de grond lag. Dat was me toch een stuk fijner.

Klik om te vergroten...

O ja bijna vergeten ik heb heel hard gejankt van de paniek, toen ik dacht dat ik gek zou blijven.

geen kleintje om zomaar te vergeten ...

Dikke ogen, maar een opgeluchte ziel.

Stonie

Jawel hoor.

Ik heb in mijn trips tot nu toe alleen nog maar blijdschap voor mijn gevoel gekent dus ik zou helaas niet weten hoe het is .



Flinter

Inderdaad.. huilen van blijdschap, op een portie hawaiaantjes.. Bij het nummer road trippin van the red hot chilli peppers

en ook na keta soort van liefdesverdriet??

ik heb wel is tranen in mijn ogen gekregen van paddo's door de mooiheid

thor zei:

Inderdaad.. huilen van blijdschap, op een portie hawaiaantjes.. Bij het nummer road trippin van the red hot chilli peppers

Klik om te vergroten...

Sluit ik me helemaal bij aan ... Ik huil nooit van verdriet met drugs op ... Soms komt er wel zo jank zweer door drugs maar ik verplaats dan altijd het onderwerp... lijkt me niet zo fijn om trippend verdrietig te zien

Riel zei:

ik heb wel is tranen in mijn ogen gekregen van paddo's door de mooiheid

Klik om te vergroten...

ik ook, de eerste keer, me ogen traanden van geluk, damn die gedroogde hawaiiaande waren chill

lysergine25 zei:

vode zei:

Jah, ik heb gehuild op LSD, en dat is me wel een tikkie intens!!

Maar ik heb ook gehuild op LSD van het lachen! Zo herinner ik mij een lachkick op een WC, waar ik half huilend half lachend hysterisch op de grond lag. Dat was me toch een stuk fijner.

Klik om te vergroten...

O ja bijna vergeten ik heb heel hard gejankt van de paniek, toen ik dacht dat ik gek zou blijven.

geen kleintje om zomaar te vergeten ...

Dikke ogen, maar een opgeluchte ziel.

Stonie

Klik om te vergroten...

ik controle kwijt op 60 gr paddo's eerste keer onmacht.. gek worden gewoon en als het uitgewerkt was huilen over de situaties waarin ik heb gezeten

Trip ten alle tijden alleen als een kluizenaar.

Heb weleens vol tranen in m'n ogen gezeten omdat ik op dat moment met een ego dood boven de wereld stond. Al m'n levensjaren tot m'n eerste LSD trip, was ik alsware niets meer dan een lichaam waarvan de geest nog niet geboren was. M'n eerste baby stappen heb ik toen gemaakt.

Ik liep heel voorzichtig en rustig door m'n kamer, omdat ik bang was dat ik de grond pijn zou doen met m'n gewicht. Toen de zon opkwam in de morgen, begreep ik wat leven was. Ik zag de deeltjes die reisde op de zonnestralen, de bladeren van de bomen zogen ze op.

Met 1 boom heb ik gesproken, hij was gezond en vervulde z'n rol in de voortplanting van de natuur en evolutie.

De ondergeschiktheid van mezelf als organisme aan moeder-natuur kreeg een onsterfelijke betekenis. Het ego speelde geen rol meer, het universum als geheel was de master-key tot alle materie en sterren.

Ik heb laatst gehuild op LSA, omdat ik zo veel van mijn ouders hield en ik realiseerde dat ik dat nog nooit zo tegen ze had gezegd. Ik werd er echt zo'n lief zijn voor elkaar hippie van :P

Nooit iemand gelachen en gehuild op hetzelfde moment tijdens een trip?

Ah, dacht al dat ik ziek in m'n hoofd was

Soma zei:

Ah, dacht al dat ik ziek in m'n hoofd was

Klik om te vergroten...

dat ben je ook jongentje je bent een ziekelijke droguée als je tript hangend tegen mijn nachtkastje

Ik verwachtte al ergens zo'n post van jou