Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsMelancholie na trips

Melancholie na trips

37 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
N
NiandraLadesLid
01-01-2024, 00:00
#1
Ik herken het wel. Vergeet ook niet dat je zintuigen en emotiebeleving nog hypergevoelig zijn na gebruik, dus heel normaal dat je snel emotioneel wordt.
Tijdens het trippen ervaar ik zo'n intens gevoel van 'oneness', en ben ik me bewust van hoe ontzettend klein ik zelf ben, hoe enorm weinig mijn leven voorstelt in het grote complexe geheel, en hoe onbelangrijk de fysieke materiële wereld is. Maar ik leef nu wel in die fysieke materiële wereld, dus ik moet er toch maar weer mee verder, terwijl ik eigenlijk gewoon wil dat mijn energie vrijkomt en ik weer één met alles word. Dat betekent niet dat ik altijd maar wil trippen, want na een stevige trip moet ik daar echt wel weer wat weken of soms maanden van bijkomen, maar wel dat de zin van het dagelijks leven steeds meer in contrast staat tot het grote geheel. Zeker omdat ik het niet eens ben met hoe de wereld zich aan het ontwikkelen is en ik me daar na het trippen weer extra bewust van word. Het voelt dan ook heel hopeloos want ik kan de maatschappij niet veranderen. Albert Hoffman schrijft hier heel mooi over in zijn boek 'LSD My Problem Child' (in de laatste hoofdstukken, hieronder heb ik een stuk geciteerd uit zijn boek, misschien is het wat offtopic maar voor mij zijn het wel redenen waarom ik me melancholisch voel na gebruik van psychedelica).

Spoiler: Fragment boek Albert Hoffman
In the southern part of our continent this concept of reality began to be formed. The Hellenistic-European agonistic principle of victory through effort, cunning, malice, talent, force, and later, European Darwinism and "superman," was instrumental in its formation. The ego emerged, dominated, fought; for this it needed instruments, material, power. It had a different relationship to matter, more removed sensually, but closer formally. It analyzed matter, tested, sorted: weapons, object of exchange, ransom money. It clarified matter through isolation, reduced it to formulas, took pieces out of it, divided it up. [Matter became] a concept which hung like a disaster over the West, with which the West fought, without grasping it, to which it sacrified enormous quantities of blood and happiness; a concept whose inner tension and fragmentations it was impossible to dissolve through a natural viewing or methodical insight into the inherent unity and peace of prelogical forms of being . . . instead the cataclysmic character of this idea became clearer and clearer . . . a state, a social organization, a public morality, for which life is economically usable life and which does not recognize the world of provoked life, cannot stop its destructive force. A society, whose hygiene and race cultivation as a modern ritual is founded solely on hollow biological statistics, can only represent the external viewpoint of the mass; for this point of view it can wage war, incessantly, for reality is simply raw material, but its metaphysical background remains forever obscured. [This excerpt from Benn's essay was taken from Ralph Metzner's translation "Provoked Life: An Essay on the Anthropology of the Ego," which was published in Psychedelic Review 1 (1): 47-54, 1963. Minor corrections in Metzner's text have been made by A. H.]

As Gottfried Benn formulates it in these sentences, a concept of reality that separates self and the world has decisively determined the evolutionary course of European intellectual history. Experience of the world as matter, as object, to which man stands opposed, has produced modern natural science and technology—creations of the Western mind that have changed the world. With their help human beings have subdued the world. Its wealth has been exploited in a manner that may be characterized as plundering, and the sublime accomplishment of technological civilization, the comfort of Western industrial society, stands face-to-face with a catastrophic destruction of the environment. Even to the heart of matter, to the nucleus of the atom and its splitting, this objective intellect has progressed and has unleashed energies that threaten all life on our planet. A misuse of knowledge and understanding, the products of searching intelligence, could not have emerged from a consciousness of reality in which human beings are not separated from the environment but rather exist as part of living nature and the universe.
(...)
Here the contrast between self and outer world becomes especially evident. Sensations of alienation, of loneliness, and of menace arise.
V
VchipLid
01-01-2024, 00:00
#2
Bij terug komst van lsd ben ik verre van melancholisch. Juist eerder diep connected. Ik kijk dan naar hoe de wind door de takken waait en hoe mooi de wereld eigenlijk wel niet is. Juist een week later begin ik wat melancholisch te worden, maar dat is meer seizoensgebonden; ik lijd aan winterdepressies.
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#3
M’n eerste plan was om dit in het ‘Wat gaat er nu door je hoofd’ topic te gooien maar ik besefte dat ik er eigenlijk beter gewoon een topic over kan maken. :wink:

Ik ben momenteel nog bij aan het komen van een weer erg bijzonder ALD-tripje (+/- 180-190 ug). :hearteyes: Thanks @Eik :tree: super tripmattie!

Vraag aan de psychedelicaliefhebbers: het is me nu al vaker opgevallen dat psychedelica (bij mij) een andere nawerking hebben dan andere middelen.

Bij sommige drugs zoals MDMA, ervaar ik de dag erna - ondanks de fysieke brakheid - vaak een positieve afterglow, die zich uit als een subtiel op de achtergrond aanwezige euforie. Na psychedelica komt dat ook wel sporadisch voor, maar wat vaker gebeurt, vooral na wat meer serieuze trips (LSD/ALD/psilo, hogere doseringen) is dat er juist een periode van ‘melancholie’ optreedt. Het kost me echt even wat moeite om te accepteren dat het voorbij is en dat ik weer verder moet in de gewone wereld. Dit begint vaak al in de late staart van de trip en kan een dag tot twee dagen aanhouden. Ik voel me dan niet echt down, want dankbaarheid voor een mooie trip overheerst, maar wel een beetje ‘meh’. Alsof ik mijn plek in het leven even moet hervinden. Ben ook overdreven emotioneel voor mijn doen, kan om kleine dingen janken. Melancholie is echt het juiste woord denk ik. Een soort onvervuld verlangen, al weet ik niet waarnaar.

Ik kan het nooit zo goed plaatsen want zeker een LSD/ALD-trip duurt toch royaal lang genoeg en ik zou het ook zeker niet vaker willen doen omdat het zo intens is. Ik vraag me af of dit emotionele/melancholische een algemeen bekend iets is na trippen en waar het mee te maken heeft. Het is voor zover ik weet niet direct terug te voeren naar een gebeurtenis in de trip of iets specifieks waar ik mee bezig ben geweest in gedachten, maar misschien dat het dat wel onbewust kan zijn? Dat je tijdelijk ‘opener’ bent voor emoties, dus ook de negatieve? Ontevredenheden over je eigen leven ofzo? Dat lijkt me waarschijnlijker dan dat het een gevolg zou zijn van ‘opgebruikte’ stofjes o.i.d.

Herkent iemand dit?

Toch blijft het ondanks bovenstaande toch een magisch mooi spulletje hoor. :twohearts:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Interessant en ook wel herkenbaar. Voorheen had ik dit nooit. Toen had ik na elke trip een positieve afterglow. Vooral de hele zware trips waar ik me echt doorheen moest werken en waarbij het aan het eind van de trip voelde alsof er een zware last van mijn schouders viel. Vaak bracht het me ook een gevoel van vertrouwen in dat het uiteindelijk allemaal goed komt. Echt een soort herboren gevoel en dat ook de volgende dag(en) nog. En dan anders dan de afterglow van MDMA waarbij je gewoon meer happy bent zonder een diep inzicht in waarom je happy bent. De positieve afterglow bij trips heb ik bij verreweg de meeste van mijn trips gehad (50+ denk ik).

Het is pas bij mijn laatste trips (minder dan 10 schat ik) zo dat ik soms ook dat melancholische gevoel heb. Of dat er eerst wel een positieve afterglow is en deze langzaam overgaat in melancholie. Het is alsof ik nu wel doorheb dat trippen maar een illusie is. Ik geloof nog steeds dat er wel degelijk hogere dimensies bestaan, maar de manier van trippen om deze te bereiken is in bepaalde zin hopeloos, omdat het je daar even brengt en dan moet je weer weg. Het ervaren van die eenheid (hemel op aarde) en het weten dat dat bestaat is dan blijkbaar soms toch niet meer voldoende om voldaan een trip achter me te laten, want de realiteit is dat ik weer neergedaald ben uit die eenheid naar de wereld van afgescheidenheid.

Misschien dat ik 50+ trips nodig had om iets te beseffen dat jij al na een paar trips doorhad Roze olifant. :wink:

O ja, krijgen we ook een reportje van je? Ben wel heel benieuwd. :)
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#5
Hahaha. Thanks voor je reactie! Tot nu hoor ik inderdaad van meerdere mensen dat ze dat herboren gevoel hebben, terwijl ik eigenlijk dus juist het tegenovergestelde voel. Typisch dat jij een switch daarin ervaren hebt.

Misschien hangt het er ook vanaf wat je precies hebt ervaren in je trips. Als je een probleem hebt weten te ontrafelen waarmee je het gevoel hebt nuchter iets te kunnen, dan kan ik me voorstellen dat je met een opgeruimder gevoel uit de trip komt dan wanneer je niet precies weet wat je nu bereikt hebt.

Ik weet ook niet zo goed of ik het gevoel nu moet vergelijken met een soort heimweegevoel als wanneer je weer aan het werk moet na een vakantie - eigenlijk wat jij zegt dus, tijdelijk de realiteit op een andere manier ervaren en dan weer genadeloos weggestuurd worden - of een soort ‘spijt’ van bepaalde wendingen in je leven die extra benadrukt worden door het trippen en die dan een beetje nazeuren. Ben er ook nog niet over uit of ik dat triestige gevoel als iets constructiefs moet kunnen zien. Wellicht als ik het volledig zou kunnen plaatsen.

Ik ben erover aan het denken om een reportje te schrijven over de vorige ALD-trip en deze samen. :) Het probleem is: tijd. :’) As usual... Misschien komend weekend!

P.S.: Is er iets te doen tegen de bodyload van ALD? Ik vind die toch flink op deze dosering. Vooral aan het begin van de piek is er erg veel spierspanning aanwezig, en aan het eind van de run heb ik serieus spierpijn in mijn schouders/rug. (Vandaag nog enigszins aanwezig.)
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ik wilde reageren maar heb alles weg gehaald. Ik kom later wel eens terug
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#7
Casaan zei:
Ik wilde reageren maar heb alles weg gehaald. Ik kom later wel eens terug
Klik om te vergroten...

Noooo! Per ongeluk ergens op geklikt? Herkenbaar probleem, overkomt mij ook regelmatig :unamused:
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#8
Meh.

Melancholie was het probleem, ik heb niet eens getript
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#9
Casaan zei:
Meh.

Melancholie was het probleem, ik heb niet eens getript
Klik om te vergroten...

Meh. :( Nog stommer. Zie je reactie nog wel een keer tegemoet dan, of niet, wat jij wil. Sterkte!
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#10
Roze olifant zei:
Misschien hangt het er ook vanaf wat je precies hebt ervaren in je trips. Als je een probleem hebt weten te ontrafelen waarmee je het gevoel hebt nuchter iets te kunnen, dan kan ik me voorstellen dat je met een opgeruimder gevoel uit de trip komt dan wanneer je niet precies weet wat je nu bereikt hebt.
Klik om te vergroten...
Ik denk dat het daarmee te maken heeft ja.:)

Roze olifant zei:
Ik weet ook niet zo goed of ik het gevoel nu moet vergelijken met een soort heimweegevoel als wanneer je weer aan het werk moet na een vakantie - eigenlijk wat jij zegt dus, tijdelijk de realiteit op een andere manier ervaren en dan weer genadeloos weggestuurd worden - of een soort ‘spijt’ van bepaalde wendingen in je leven die extra benadrukt worden door het trippen en die dan een beetje nazeuren. Ben er ook nog niet over uit of ik dat triestige gevoel als iets constructiefs moet kunnen zien. Wellicht als ik het volledig zou kunnen plaatsen.
Klik om te vergroten...
Voor mij is het precies dat eerste ja, dat heimwee gevoel.:tongueclosed: Het tweede misschien ook wel, maar daar kan ik me nu even niet een voorbeeld van herinneren.

Het triestige gevoel kun je misschien voor jezelf zien als een waarschuwing in de zin van: "ho, wacht. Je zit met je hoofd in het verleden. Kom in het nu." Ondanks dat ik me niet triest wil voelen heeft melancholie een bepaalde aantrekkingskracht. Je kunt er helemaal in blijven zwelgen. Net zoals nostalgie. Het is een mindtrick om je in het verleden te houden. Alles was vroeger beter... No it wasn't.:tonguewink:

Roze olifant zei:
Ik ben erover aan het denken om een reportje te schrijven over de vorige ALD-trip en deze samen. :) Het probleem is: tijd. :’) As usual... Misschien komend weekend!
Klik om te vergroten...
Nice!

Roze olifant zei:
P.S.: Is er iets te doen tegen de bodyload van ALD? Ik vind die toch flink op deze dosering. Vooral aan het begin van de piek is er erg veel spierspanning aanwezig, en aan het eind van de run heb ik serieus spierpijn in mijn schouders/rug. (Vandaag nog enigszins aanwezig.)
Klik om te vergroten...
Ik denk dat er wel wat tegen te doen is (benzo ofzo), maar dat dit dan ook invloed heeft op je trip. Misschien mdma erbij, zoals voorgesteld in dat andere topic.:wink: Al heeft dat dan natuurlijk ook invloed op je trip.

De spierspanning bij ALD is ook de reden dat ik het de afgelopen maanden niet gedaan heb. Ik heb al heel veel last van spanning in mijn nek/schouders/bovenrug de laatste tijd, dus ik durf het even niet aan om aan de ALD te gaan nu. Al moet ik wel zeggen, als je op de een of andere manier je energie kwijt kan, dan hoeft spierspanning niet zo'n groot probleem te zijn. Ik ben een paar keer wezen te fietsen tijdens (lichte) lsd/ald trips. Dan merk je weinig van die spierspanning. Of je gaat bijvoorbeeld te wandelen de natuur in of zo. Of je zorgt mbv meditatie dat je energie weg kan. Imo is het grotendeels een kwestie van teveel energie die op blijft hopen (in probleemgebieden in je lichaam) en niet weg kan. Toch, ik doe zelf even voorzichtig en wacht even met trippen. :wink:
n
ninjaLid
01-01-2024, 00:00
#11
Ik ben geboren met een been in deze wereld en een in de andere wordt me hele leven al gek verklaard en depri maar als ik lsd neem dan heb ik het gevoel als of ik thuis ben en met allebei me benen aan de zelfde kant sta dus als het uit begint te werken dan ken ik het gevoel van vk is over back 2 sucks town.
Maar bij mij .aakt het niet zo veel uit wat ik neem na een avond party party zeg maar ben ik idd altijd beetje emo.. ken dan ook alleen maar feel good movie's kijken van bv Disney en het liefst die ik al heb gezien zelf dan betrap ik me zelf crying like a b*#ch soms als ik weet welke scène er aan komt moet ik al een traantje weg pinken heb geen ervaring met ald en omdat die nieuwe shit ben ik heel voorzichtig had bijna besteld maar nu blij niet gedaan want die spierspanning lijkt me niet super chil maatje van me is een nier kwijt omdat ie toen de tijd los ging met mxe dus ik blijf liever achter in de rij als het om nieuw spul uit proberen gaat btw mxe na me.vrienden het 100 x hebben gedaan eindelijk ook x geprobeerd en was wel vet als.je ken doseren.. zeker voor film kijken 2 sleutel puntjes licht uit en je film wordt 5d je voelt ruikt alles je loopt als een soort extra mee in de film en na de film begint het al uit te werken.. Dus geen dikke lijnen nemen als of het een sos wedstrijd... May The force be with u
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#12
ninja zei:
Ik ben geboren met een been in deze wereld en een in de andere wordt me hele leven al gek verklaard en depri maar als ik lsd neem dan heb ik het gevoel als of ik thuis ben en met allebei me benen aan de zelfde kant sta dus als het uit begint te werken dan ken ik het gevoel van vk is over back 2 sucks town.
Maar bij mij .aakt het niet zo veel uit wat ik neem na een avond party party zeg maar ben ik idd altijd beetje emo.. ken dan ook alleen maar feel good movie's kijken van bv Disney en het liefst die ik al heb gezien zelf dan betrap ik me zelf crying like a b*#ch soms als ik weet welke scène er aan komt moet ik al een traantje weg pinken heb geen ervaring met ald en omdat die nieuwe shit ben ik heel voorzichtig had bijna besteld maar nu blij niet gedaan want die spierspanning lijkt me niet super chil maatje van me is een nier kwijt omdat ie toen de tijd los ging met mxe dus ik blijf liever achter in de rij als het om nieuw spul uit proberen gaat btw mxe na me.vrienden het 100 x hebben gedaan eindelijk ook x geprobeerd en was wel vet als.je ken doseren.. zeker voor film kijken 2 sleutel puntjes licht uit en je film wordt 5d je voelt ruikt alles je loopt als een soort extra mee in de film en na de film begint het al uit te werken.. Dus geen dikke lijnen nemen als of het een sos wedstrijd... May The force be with u
Klik om te vergroten...
lekker
n
ninjaLid
01-01-2024, 00:00
#13
Jep lsd is lekker
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#14
Ald-52 is dan wel nieuw maar het is praktisch lsd-25 moleculair gezien en er wordt zelfs gedacht dat het in lsd-25 wordt omgezet in het lichaam (dit is niet zeker). Maar goed dat je voorzichtig bent. Ik heb het in de regel ook niet op research chemicals, al is lsd ooit natuurlijk ook een rc geweest.

Spierspanning erop is bij mij ook niet meer dan bij echte lsd. De ene ervaart eerder spierspanning dan de ander. Ik zou ook niet kunnen zeggen welke wat is qua lichamelijk en geestelijk effect in een blinde test tussen ald-52 en lsd-25.
E
EikLid
01-01-2024, 00:00
#15
Hoi tripmaatje! @Roze olifant ,

Ik heb nog even na kunnen denken over de vraag die je hier stelt. Net als jij vind ik onze tripjes super! Ik geniet er enorm van. Soms ervaar ik wel eens "heimwee" momentjes tijdens de staart van de trip, net na de piek. Dan voel je dat het meest magische van de trip voorbij is en dat je weer richting 'baseline' gaat. Ook heb ik best wel moeite om de dagen erna me weer bezig te houden met praktische zaken (vooral werk). Ik mis dan de vrijheid, het bijzondere en de inzichten die ik had tijdens de trip.

Toch gaan deze dagen bij mij meestal vooral gepaard met een diep gevoel van dankbaarheid en positiviteit. Echte "melancholie" heb ik meestal niet. Ik besef tijdens een trip hoeveel geluk ik heb gehad in mijn leventje en dat ik dat geluk moet koesteren. Ik heb ook zo mijn dingetjes waar ik niet 100% tevreden over ben maar ben toch overwegend gelukkig in mijn dagelijkse bestaan. Ik kan me goed voorstellen dat het lastiger "terugkomen" is als je minder tevreden bent over je normale leventje.

Ondanks het dankbare, positieve gevoel ben ik vaak wel minder productief in de eerste dagen na een trip. Het voelt alsof er een enorme schoonmaak heeft plaatsgevonden in mijn 'bovenkamertje'. Alle rommel in mijn geest is losgeweekt en kan nu opgeruimd worden. Dat opruimen kost gewoon nog wat energie maar geeft uiteindelijk een heerlijk opgeruimd en positief gevoel dat soms wel een paar weken aan kan houden.

Olifantje... nogmaals bedankt voor alweer een warme, liefdevolle trip!

P.S. Ja die spierspanning blijft wel irritant bij ALD-52/LSD maar is voor mij geen reden om het niet te doen. Op hogere doseringen heb ik er met name aan het einde van de trip wel last van mijn kaken en/of schouders. Een beetje wiet of een lichte benzo helpt dan wel als je wilt gaan slapen.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#16
Mooie quote! Nooit eerder wat van Hoffman gelezen, misschien maar eens doen.

En ja, we zijn compleet de verkeerde kant opgegaan door onszelf los te maken van het zogenaamde materiële universum. Met dat idee word je grootgebracht en daarom is het zo moeilijk om niet op die manier naar dingen te kijken. Maar er knaagt iets bij mensen. Er zit iets niet goed in de wereld en mensen krijgen de behoefte naar waarheid.

Aan de ene kant heb je denk ik helemaal gelijk dat we nu wel in de fysieke wereld leven en daarmee hebben te dealen. Aan de andere kant: hoe fysiek is die zogenaamde materiële wereld? Is dat niet een leugen die we constant in leven houden? Houdt de eenheid op wanneer de trip eindigt? Of houden slechts de mentale en perceptuele effecten op.
N
NiandraLadesLid
01-01-2024, 00:00
#17
De eenheid houdt inderdaad niet op. Ik kan hem vaak alleen niet vinden, kan het niet bereiken. Mijn ego staat weer op en maakt zich los, mede door de heersende ideologie van de maatschappij.

Ik zou het boek zeker aanraden, het is vrij verkrijgbaar in PDF vorm. Hoffman pleit er ook voor dat ieder mens zich elke dag een uur of op z'n minst een paar minuten toewijdt aan meditatie, juist om het leren afschaffen van de ik-jij barriere, het samensmelten van zender en ontvanger, objectieve realiteit en the 'self'. En hij denkt dat psychedelica hier een aanvulling op kunnen zijn.

Ik vind het moeilijk, ook als ik zie hoe ver anderen van dit gedachtengoed afstaan. En dat maakt melancholisch.
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#18
Hmmm, heb het topic doorgelezen...

Ik heb geen enkele melancholie na het trippen of het moet zijn dat ik een paddo-trip best wel kort vind maar voor de rest dus helemaal niks op dat gebied. De lengte van een LSD trip bevalt me wat beter, dus daar al helemaal geen heimwee of iets dergelijks.
Misschien komt dat omdat ik het zo goed naam mijn zin heb al nuchter zijnde in het hier en nu, dus ik heb geen behoefte meer aan enige vorm van escapisme. Want dat is het volgens mij, kortstondig ontsnappen uit de werkelijkheid en daar naar terugverlangen omdat je niet gelukkig bent in de realiteit.

Wel heb ik net zoals @Eik dat positieve en dankbare gevoel na een trip alsmede het gevoel dat ik 'gereset' ben, en er weer even tegenaan kan, het tegenovergestelde dus.

Anders gezegd: ik ervaar alleen maar positiviteit na een trip.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#19
@NiandraLades
Het is niet makkelijk nee. Je wordt wakker in een wereld die door wil slapen. Je zoekt waarheid in een wereld die anti-waarheid is.

@acht.zes
Als je gereset bent na een trip en er weer 'tegenaan' kan, dan ben je normaliter misschien niet zo gelukkig en in de realiteit als je denkt. De realiteit waar je er 'tegenaan' moet is denk ik nou net niet de realiteit. Dat is de gespleten realiteit van ik tegen de wereld waar het hierboven over gaat.

Een hoop mensen zijn "gelukkig". Mijn ouders zijn gelukkig. En ik ben oprecht blij voor ze dat ze dat zijn. Maar ik denk ook dat zij hun ogen sluiten voor heel veel dingen die aandacht nodig hebben. Veel dingen worden genegeerd om het opgebouwde gelukkige leven niet teveel aan het wankelen te krijgen. Kan men zijn/haar leven op die manier min of meer gelukkig leven? Ik denk van wel. Maar ik denk dat het ook op vele manieren in de weg staat van waarheid en daarmee een potentieel veel dieper geluk.

Vergeef me aub mijn directheid en misschien wel lompheid, maar ik stel de hoogste eisen aan geluk en waarheid. Als ik er 'tegenaan' moet, dan ga ik me afvragen wat er hier mis is. Betekent niet dat er niet zoiets bestaat als moeite maar in de realiteit leven geeft energie en vereist niet een reset om op te laden.

Psychedelica verhogen de lat en dwingen tot reflectie (de ene meer dan de andere). Ontevredenheid met een leven waar waarheid niet absoluut nagestreefd wordt is imo geen slecht iets.
E
EikLid
01-01-2024, 00:00
#20
@NiandraLades

Bedankt voor de tip dat het boek van Albert Hofmann in pdf vorm gratis beschikbaar is. Interessant leesvoer hoor! Ik maak meteen even gebruik van de gelegenheid om ook een stukje te citeren:

"Meditation begins at the limits of objective reality, at the farthest point yet reached by rational knowledge and perception. Meditation thus does not mean rejection of objective reality; on the contrary, it consists of a penetration to deeper dimensions of reality. It is not escape into an imaginary dream world; rather it seeks after the comprehensive truth of objective reality, by simultaneous, stereoscopic contemplation of its surfaces and depths."

Hij geeft hier aan dat wetenschap en medidatie complementair zijn en goed samengaan. Dat is exact wat ik ook geloof. Medidatie, en daar reken ik gemakshalve dan ook psychedelica gebruik/spiritualiteit bij, vullen de harde objectieve wetenschap volgens mij prima aan.

Met andere woorden; ik geloof in wat onze wetenschap ons leert. Maar ik geloof ook dat onze wetenschap nog maar een zeer beperkt deel van de totale waarheid doorgrond. Dat deel waar de wetenschap (nog) niet bij kan is voor mij het domein van meditatie en spiritualiteit. Psychedelica vormt hierbij volgens mij belangrijk gereedschap voor het verkennen van dit domein.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."