Dat zijn weer mooie uitgebreide antwoorden waar ik zeker wat mee kan. Ik heroverweeg nu toch een beetje mijn eerdere voorkeur voor 4F-MPH vanwege de zwaardere comedown en fysieke bijwerkingen. De meest ideale MPH analoog voldoet aan de volgende criteria die ik hieronder
in willekeurige volgorde opsom. Ze zijn niet allemaal even belangrijk: het functionele potentieel staat boven de hedonistische waarde.
- Kosteneffectief, dus lage prijs per dosis;
- Makkelijk verkrijgbaar;
- Lange werkingsduur;
- In lage dosis functioneel (noötropicum);
- In hogere dosis recreatief (stemmingsverbetering/euforie);
- Weinig onaangename bijwerkingen bij zowel lage als hoge doseringen;
- Acceptabele comedown
- Weinig opbouw van tolerantie en daardoor geschikt voor langduriger/frequenter gebruik.
@Jmths:
In de rest van deze post ga ik steeds uit van een orale toedieningsmethode. Als ik dit topic en andere recensies op internet over de nuances tussen de verschillende analogen doorlees, krijg ik de volgende vermoedens.
1) 4F-MPH zou dichter bij MPH liggen en 4F-EPH dichter bij EPH.
2) 4F-MPH is sterker dan en vooral vergelijkbaar met MPH.
3) 4F-EPH is sterker dan en vooral vergelijkbaar met EPH.
4) 4F-MPH is bij lage dosering prima functioneel, maar in hoge dosering ongeschikt als recreatief middel wegens de fysieke bijwerkingen.
5) 4F-EPH is bij lage dosering redelijk functioneel (doch minder dan 4F-MPH) en bij hogere dosering recreatief met relatief minder/weinig fysieke bijwerkingen.
Kloppen de bovenstaande vijf punten? Wat klopt eventueel niet?
Wat is bij oraal gebruik de werkingsduur van zowel de functionele effecten als de euforie/stemmingsverbetering van EPH, IPH, 4F-EPH en 4F-MPH?
Klopt de volgende rangschikking van het middel met de meest fysieke bijwerkingen naar de minst?
4F-MPH ± MPH > 4F-EPH ± EPH > IPH? Het teken ± betekent hier "ongeveer gelijk aan" en IPH geeft de minste fysieke bijwerkingen.
Welk van EPH, IPH, 4F-EPH en 4F-MPH heeft de hoogste noötropische waarde, of is daar onderling weinig tot geen verschil in? Als ik
op deze pagina bij cognitieve effecten kijk, blijken functionele effecten zoals verhoogd analytisch vermogen en focus bij 4F-EPH erg inconsistent aanwezig te zijn. Dit geeft mij het vermoeden dat 4F-EPH minder functioneel is.
Op psychonautwiki wordt
"thought organization" aan 4F-MPH toegeschreven, terwijl dat niet bij de andere analogen van MPH vermeld staat. Vooral hierdoor heb ik het vermoeden dat 4F-MPH het meest functioneel is.
Heb je bij EPH, IPH en 4F-EPH ook gedachtenorganizatie ervaren?
Wat zijn de onderlinge verschillen tussen IPH, 4F-MPH en 4F-EPH? Ik heb het vermoeden dat 4F-MPH een beetje met amfetamine vergelijkbaar is qua lichamelijke effecten en twijfel daarom tussen 4F-MPH en IPH.
4F-EPH lijkt minder functioneel zoals ik hierboven toelichtte.
Welk effect hebben deze vier middelen op de snelheid waarmee tijd beleefd wordt? Welk middel heeft daar de grootste invloed op en welk middel de minste?
Ik vond het ook erg op elkaar lijken maar op de ethylfenidaat ging ik harder, methylfenidaat vind ik subtieler. Maar inname verschilde dus misschien moet ik nog een paar keer ethylfenidaat proberen om wat meer te kunnen onderscheiden.
Kun je misschien wat uitgebreider omschrijven wat je bedoelde met "harder gaan"? Was dat bijv. meer cognitief, fysiek of beiden?
Vond je het functioneel, of heb je geen functionele dosissen geprobeerd?
Ethylfenidaat is veel euforischer, en wat opfokkender imo, ook bij respectabele orale doseringen.
Vond het redelijk opgefokt en ergens wel chill maar merkte er niet extreem veel van qua euforie.
Ik interpreteer hier "opgefokt" als iets meer gestimuleerd dan je zou willen en daarbij wat prikkelbaar.
Interpreteer ik dat goed? Was die opgefoktheid vooral mentaal, fysiek of misschien beide?