ALD-52

Bedankt voor de reminder. Zie idd dat mijn vraag geinterpreteerd kan worden als zodanig, wat in strijd is met de laatste regel van t forumbeleid.

Ik ga t gewoon proberen. En dan met een kwart zegeltje.

dacide zei:

Sterker nog; testen was niet mogelijk. Stond niet op de lijst van stoffen die ze kunnen testen.

Ik denk dat ik dan maar zelf proefpersoon word.

Beginnen met een kwart zegeltje. Zou dan theoretisch rond de 25 mcgr moeten zitten. Eens zien hoe we dat ervaren.

(Edit)

Klik om te vergroten...

Konden ze het ook niet opsturen naar het lab? Bij het jellinek in Amsterdam doen ze dat wel, ik heb daar zelf al eens ALD-52 en nog vele andere rcs laten opsturen voor testen.

Zoals ik het begreep niet. Deze stof stomd niet op hun lijstjes.

Maar goed, toch gisteren een halve zegel gepakt om 16.00u... jeetje, heerlijk
Pas rond een uur of 1 snachts jad ik t idee dat t wel redelijk uitgewerkt was.

Wat me t meest opviel; de enorm lichte opbouw, echt heel fijn. Geen tot amper bodyload. Overigens ook amper visuals/verkleuringen/vervormingen. Maar dat mocht de pret echt niet drukken. Volgende keer een hele zegel proberen.

Op t eerste gezicht lijkt me dit veel toegankelijker dan truffels/paddos. Het voelt minder zwaar.

Wel duurt t een stuk langer.

Ik ben fan

Mooi dat het goed bevallen is dacide.

Jazekers. Ben ik ook blij om.

Nu heb ik natuurlijk pas het topje van de ijsberg ontdekt, met een halve zegel (dus 50mcgr). Maar gevoelsmatig lijkt me dit nog interessanter dan psilo's. In die zin, dat het v.w.b. therapeutische doeleinden gemakkelijker is. Truffels of paddo's zijn wat meer onberekenbaar, soms wat donkerder, en het komt veel meer op met golven.

De volgende keer wil ik een hele zegel ald-52 proberen. Wat kan ik verwachten qua intensiteit? Echt vele malen heftiger? Of valt dat nog mee? (anders wellicht 2/3e zegel proberen).

En qua visuals... bij truffeltjes heb ik bij 10gr echt wel wat visuals (nee geen hallucinaties, maar wel golvende patronen etc...) Is dit ook te verwachten bij een zegel ald-52? Of moet ik dan toch echt (nog) hoger in de dosering zitten?

Terwijl ik dit tik, heb ik trouwens een 1/8e zegel achter de kiezen (microdosing). Dit middel lijkt zich beter te lenen daarvoor, dan truffels (veel moeilijker om daarmee de spot-on dosering te vinden voor microdosing).

In de regel hebben doseringen psychedelica een intensiteit die net wat 'scherper' loopt dan linear. Daarmee bedoel ik dat een hele zegel iets zwaarder zal vallen dan tweemaal een halve zegel bij elkaar opgeteld.

Met één zegel zul je zeker een aardig verschil merken ten opzichte van een halve zegel, maar het zal ook geen extreem effect opleveren.

dacide zei:

Nu heb ik natuurlijk pas het topje van de ijsberg ontdekt, met een halve zegel (dus 50mcgr). Maar gevoelsmatig lijkt me dit nog interessanter dan psilo's. In die zin, dat het v.w.b. therapeutische doeleinden gemakkelijker is. Truffels of paddo's zijn wat meer onberekenbaar, soms wat donkerder, en het komt veel meer op met golven.
.

Klik om te vergroten...

Interessant. Ik vind juist het onberekenbare en de donkere kanten van paddo's het meest leerzaam. Bij 4-aco-dmt, wat ik weer een stuk makkelijker vind, is in mijn ogen juist minder leerzaam maar wel makkelijker en soms dus leuker.
Erg benieuw naar ald-52 of 1p-lsd

Psilo dwingt je wel om naar je meest diepe angsten en duistere kanten van jezelf te kijken. En het gaat daarmee bij mij ook veel sneller voorbij het persoonlijke, naar het existentiële.

Ik begrijp het wel als je zegt dat LSD en aanverwanten therapeutisch gezien geschikter zijn, op een bepaalde manier zijn ze dat ook. Maar psilo heeft me al zo vaak ruw uit m'n comfort zone geschopt en achteraf was dat altijd precies wat ik nodig had.

Mindless zei:

Psilo dwingt je wel om naar je meest diepe angsten en duistere kanten van jezelf te kijken. En het gaat daarmee bij mij ook veel sneller voorbij het persoonlijke, naar het existentiële.

Ik begrijp het wel als je zegt dat LSD en aanverwanten therapeutisch gezien geschikter zijn, op een bepaalde manier zijn ze dat ook. Maar psilo heeft me al zo vaak ruw uit m'n comfort zone geschopt en achteraf was dat altijd precies wat ik nodig had.

Klik om te vergroten...

Ik vind beide kanten wel therapeutische waarde hebben eerlijk gezegd. Psilo heeft mij vaak op een zeer duistere manier met mijn neus op de feiten gedrukt, echter was dit soms op zo'n duistere manier dat ik er niet altijd direct wat mee kon in het dagelijks leven. LSD wijst mij altijd op dezelfde dingen als psilo, maar dan op een stuk vriendelijkere manier. Door die wat meer vriendelijke manier kan ik er in het dagelijks leven meestal makkelijker werk van maken.

@Psychedelibee Ik ben dus niet de enige die paddo's/ trufffels/ Psilo duisterder en donker vind. Waar ik met LSD of ALD 52 het juist gekleurd zie , en mijn hele stemming is ook beter. Ieder brein is weer anders , paar anderen hier vinden paddo's juist perfect en LSD minder vrolijk/leuk. Het is vriendelijker misschien doordat ik me wat 'relaxter' voel tijdens een LSD of de ALD 52 trip in vergelijking met psilo.

De reden dat ik zei dat ik ALD-52 (in de regel) meer geschikt vind voor therapeutische doeleinden dan truffels/paddo's, is met name omdat het meer berekenbaar/voorspelbaar is. Bij therapeuisch gebruik liggen er (doorgaans) vaker psychologische problemen ten grondslag (depressies, angst- en paniekstoornissen, PTSS etc)... en juist in die context lijkt het cleane en voorspelbare van ALD-52 beter (lees: minder risicovol) dan psilo's.

Maar ik kan heel goed begrijpen dat sommige mensen juist eerder paddo's preferen, dit vanwege de doorgaans meer mystieke ervaring.

Het is niet zozeer de mystieke ervaring (voor mij dan). Het is meer dat sommige onderliggende problemen (en dat kan imo voorbij het persoonlijke gaan) zó diep en zó pijnlijk kunnen zijn, dat er no way is dat je die bewust op zoekt. Bij LSD en dergelijke sta je nog redelijk zelf aan het roer en zul je de trip de richting op willen sturen naar wat fijn voelt en wat jij wilt dat je onder ogen komt. Iets als psilocybine daarentegen zegt fuck jou, ik geef je niet wat je wilt, ik geef je wat je nodig hebt. In die zin vind ik de laatste dus veel meer een echt geneesmiddel. Misschien dat het met LSD en aanverwanten ook lukt, maar ik heb het idee dat de natuurlijke middelen dieper graven en je meer laten zien/verwerken dan je zelf bereid bent onder ogen te komen. Verder niets tegen LSD en zo. Ik vind dat ook fantastische tripmiddelen met grote therapeutische waarde. Ze geven je meer de ruimte om zelf de boel te sturen en ook dat heeft natuurlijk zijn goede kanten, maar dus ook zeker zijn tekortkomingen denk ik.

Interessant wat je daar zegt. Ik begrijp je standpunt.
Ik heb zelf nooit met hoge psilo doseringen gewerkt (meestal net geen hele portie ofzo. 10gr truffels ofzo). Dus wellicht dat het bij hogere doseringen er anders aan toe gaat.

Zoals jij het nu vertelt, zie ik veel raakvlakken met ayahuasca. Daar krijg je ook wat je nodig hebt. Zo bam! in your face!

Maandag de 24e ga ik trouwens weer voor een aya ceremonie. Dit maal onder begeleiding van Gino Renzo Cocchella Frisanco, een zeer bekwame sjamaan uit Peru. Ben zeer benieuwd hoe dat uitpakt. Dus geen relaxte dromerige muziek op de achtergrond, maar volop icaro's en gewapper met bananenbladeren. (en wellicht ook rapé en tabak).

Interessant! Ik heb dat zelf nooit meegemaakt en eerlijk gezegd ben ik ook meer een solo tripper, maar ik blijf benieuwd naar hoe zo'n ayahuasca ervaring zou zijn.

Psilocybine is voor mij trouwens echt een middel waar je in mee groeit. Net zoals psychedelibee hier eerder al eens zei: alsof je volgende trip de draad weer oppakt en daar verder gaat. Ik doe al lang geen hoge doseringen meer, maar mijn trips zijn er niet minder heftig op geworden. Iets als LSD is (voor mij althans) meer dosering-gevoelig heb ik het idee.