#1
je toont dan zelf aan dat je weken zonder kan...
Na lang 3MMC gebruik niet meer euforie als toen.
31 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
er zijn mensen die jaren zonder kunnen en vinden zichzelf nog steeds verslaafd...je toont dan zelf aan dat je weken zonder kan...
#3
het is niet omdat je uzelf verslaafd vindt, dat dit zo is?er zijn mensen die jaren zonder kunnen en vinden zichzelf nog steeds verslaafd...
imo.
#4
verslaafd? nee hoor, net als sporadisch, een ruim begriphet is niet omdat je uzelf verslaafd vindt, dat dit zo is?
imo.
#5
sporadischeDisagree.
het is niet omdat je sporadisch op terugkerende basis iets doet dat je verslaafd bent.
wat vind jij kwa tijd dat er tussen moet zitten om iets geen verslaving te vinden ,,als een verslaving al gebonden is aan tijd
#6
als je af en toe gebruikt ben je toch niet verslaafd? want dat is wat jullie schrijven...sporadische
wat vind jij kwa tijd dat er tussen moet zitten om iets geen verslaving te vinden ,,als een verslaving al gebonden is aan tijd
#7
Ik beduul. Ik rook wiet toch zeker een paar keer per maand met een passie. Ik kan er best lang van afblijven, maar er komt altijd een punt dat ik er toch weer van neem. En ik vind dat ook totaal niet erg.
Die zelfde relatie heb ik ook met chocolade repen xD.
Maar ja, wat noem je dat?
Die zelfde relatie heb ik ook met chocolade repen xD.
Maar ja, wat noem je dat?
#8
het is maar net hoe je naar die 2 woorden kijkt sporadisch is in mijn ogen heel af en toe ,dan denk ik aan oudjaars dag effe los gaanals je af en toe gebruikt ben je toch niet verslaafd? want dat is wat jullie schrijven...
of je komt op een verjaardag en iemand gooit een zak pillen op tafel en je neemt er dan 1
of zoiets als laten we een keertje gek doen 1 keer in de 3 maanden ofzo
maar mij mening over verslaafd zijn begint bewijs van spreken bij vrijdag naar de kroeg en na drie biertjes begin je al naar de huis dealer te zoeken ook al is het maar voor een half grammetje ,en dat dan elke vrijdag weer
het is maar 1 keer in de week ,maar ik vindt dat tog al meer een verslaving die je heb dan..
dan hebben we het over verslaving middelengebruik
over verslaving in het algemeen
om maar een extreem voorbeeld te geven
een serie moordenaar die een rush krijgt van het vermoorde van iemand en daarna nog even een wippie ermee maakt
kan zijn verslaving effe goed los laten gaan en er 5 in een week doen
en daarna weer na 10 jaar bewijs van spreken
maar hij blijft verslaafd aan die rush
omdat hij zich 10 jaar kon beheersen of verlangen ,drang kon onder drukken maakt hem voor mij geen sporadisch ..ja hoe noem je zo iemand
in mijn ogen ,zolang je de drang heb of de dwang voelt om tog weer te grijpen naar een substantie om je fysiek of mentaal naar een andere staat te brengenIk beduul. Ik rook wiet toch zeker een paar keer per maand met een passie. Ik kan er best lang van afblijven, maar er komt altijd een punt dat ik er toch weer van neem. En ik vind dat ook totaal niet erg.
Die zelfde relatie heb ik ook met chocolade repen xD.
Maar ja, wat noem je dat?
is het een verslaving
en daar is totaal niks mis mee als je het zelf prima vind
chocolade is weer een verslaving die uit de wiet verslaving komt denk ik zo
#9
Een verslaving is een toestand waarin men aan een stof, middel of gedraging hunkert naar de volgende rush, en men de controle op de hoeveelheid alsook de frequentie van gebruiken volkomen kwijt is. Men functioneert niet meer
"zonder".
"zonder".
#10
Voor mij is verslaving; slaaf zijn van...
Meer en vaker gebruiken dan voorgenomen omdat ik m'n impulsen niet kan beheersen. Zelfs tegen m'n zin in gebruiken. Het middel heeft dan de controle en niet ik.
Hoeveel invloed het op m'n functioneren heeft, telt ook wel mee. Als ik er lichamelijk en geestelijk nadelen aan ondervind, m'n sociale contacten, m'n werk, m'n huishouden etc. eronder lijden, dan is dat ook een signaal.
Maar er zijn ook verslavingen waar ik prima mee kan functioneren, toch zijn het verslavingen.
Meer en vaker gebruiken dan voorgenomen omdat ik m'n impulsen niet kan beheersen. Zelfs tegen m'n zin in gebruiken. Het middel heeft dan de controle en niet ik.
Hoeveel invloed het op m'n functioneren heeft, telt ook wel mee. Als ik er lichamelijk en geestelijk nadelen aan ondervind, m'n sociale contacten, m'n werk, m'n huishouden etc. eronder lijden, dan is dat ook een signaal.
Maar er zijn ook verslavingen waar ik prima mee kan functioneren, toch zijn het verslavingen.
#11
Normalisering is ook wel een dingetje in mijn beleving hoor, jup, ik gebruik drugs, 3 van de 4 weekenden 1,2 of 3 door of/ tijdens elkaar en ja, i;'m a junkie maar wel een Badassjunkie, In mijn ogen is dit krap, net oke. m.a.w ik heb er vrede mee.
Vertel in tegen mijn familie dat ik 3 van de 4 weekenden drugs gebruik is het huis te klein, wordt dat echt wel tijd voor een kliniek en met leven beteren.
Van anderen zie ik, wauw, die gebruiken meer als mij, maar daar probeer ik niet naar te kijken. uiteindelijk is iedereen zelf verantwoordelijk toch.
Vertel in tegen mijn familie dat ik 3 van de 4 weekenden drugs gebruik is het huis te klein, wordt dat echt wel tijd voor een kliniek en met leven beteren.
Van anderen zie ik, wauw, die gebruiken meer als mij, maar daar probeer ik niet naar te kijken. uiteindelijk is iedereen zelf verantwoordelijk toch.
#12
Zo simpel is het denk ik.Voor mij is verslaving; slaaf zijn van...
Meer en vaker gebruiken dan voorgenomen omdat ik m'n impulsen niet kan beheersen. Zelfs tegen m'n zin in gebruiken. Het middel heeft dan de controle en niet ik.
Deze zijn denk ik secundair aan/in een verslaving, want:Hoeveel invloed het op m'n functioneren heeft, telt ook wel mee. Als ik er lichamelijk en geestelijk nadelen aan ondervind, m'n sociale contacten, m'n werk, m'n huishouden etc. eronder lijden, dan is dat ook een signaal.
Ze zijn dus optioneel.Maar er zijn ook verslavingen waar ik prima mee kan functioneren, toch zijn het verslavingen.
De eigenlijke verslaving zelf is het tegen je wil in toch iets doen/gebruiken. Niet de baas zijn over je handelingen, letterlijk een slaaf zijn van je impulsen/driften.