Je lichaam is de hele tijd homeostase aan het nastreven: dat alles in het lichaam balanceert rond hetzelfde punt. Als er iets in de omgeving of binnenin je lichaam verandert, dan doet je lichaam allerlei aanpassingen om die verandering weer tegen te gaan zodat alles hetzelfde blijft (=homeostase). Drugs kun je zien als zo'n externe en interne verandering. Je bent de chemie van je zenuwstelsel en brein aan het veranderen. Het lichaam reageert daarop met tolerantie. Receptoren voor dopamine en serotonine kunnen zich terugtrekken in de zenuwcel; waardoor ze minder gevoelig worden voor het stimulerende effect van 3-MMC. Daardoor kun je minder plezierige effecten merken van de 3-MMC, maar meestal blijft de kans op bijwerkingen of risico's wel redelijk hetzelfde.
Daarnaast kunnen zenuwcellen ook beschadigd raken door overstimulatie. Dan krijg je ook tolerantie; maar een permanente vorm ervan omdat de meeste schade zich niet herstelt. Die schade aan zenuwcellen kan ook in het dagelijks leven problemen opleveren. Het vervelende is dat we van 3-MMC geen idee hebben hoe neurotoxisch het is en welke klachten je daarvan krijgt, omdat het een research chemical is waarnaar haast geen onderzoek is gedaan (zeker niet naar chronische gezondheidseffecten). Bij andere stimulerende middelen zie je dat mensen last kunnen krijgen van concentratiestoornissen, impulsief gedrag, geheugenklachten, sterk schommelende emoties, verstoringen in het gezichtsveld (HPPD) en ongeremde motoriek. Of dat ook voor 3-MMC geldt; dat kunnen we alleen aannemen gezien het middel vergelijkbare structuur en effecten heeft. Maar mogelijk kan je er ook heel andere cognitieve problemen door oplopen.
Heel goed dat je het probleem erkent en hulp hebt gezocht!
Ik denk dat het belangrijk is dat je voor jezelf nagaat waarom je zo vaak graag onder invloed bent. Tuurlijk, 3-MMC kan een lekker gevoel geven. Maar als je blijft doorgebruiken ondanks dat je eigenlijk niet wil, dan is er meestal wat meer aan de hand. Vaak zitten er gevoelens onder die je uit de weg probeert te gaan. Het is heel belangrijk dat je daarnaar op zoek gaat. Ik denk dat je daar ook wat hulp bij kan gebruiken; want we hebben van onszelf niet altijd goed door waarom we dingen doen (ookal denken we altijd van onszelf dat we dat heel precies weten). Ik zou dus adviseren om even naar de huisarts te gaan en daar je verhaal te vertellen. Die kan je doorverwijzen naar de juiste behandelaar. Daar krijg je dan allerlei tips hoe je kunt omgaan met zin in 3-MMC, en je krijgt ook gelijk hulp bij het ontdekken wat voor gevoelens je nou allemaal probeert weg te slikken en snuiven.
Wat me alleen niet zo heel constructief lijkt is het stukje 'raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft'.
Zoals ik hierboven al zeg wordt de drang om drugs te gebruiken vaak veroorzaakt door verstopte en onverwerkte emoties die vluchtgedrag veroorzaken. Als je de hele tijd de vrees hebt dat de gevoelens die je hebt (zoals zin om 3-MMC te gebruiken) zullen leiden tot ruzie met je familie en misschien zelfs heftige consequenties die daaraan verbonden zijn, dan is dat een belangrijke factor voor het krijgen van stress. En stress is weer een belangrijke trigger om te gaan gebruiken. Hoewel de zorgen van je familie natuurlijk goed bedoeld zijn, kan zo'n ultimatum van 'als je nog ƩƩn keer gebruikt dan vertrouwen we je nooit meer' dus juist averechts werken. Beter is het als je familie consequent probeert om te begrijpen wat er nou precies met je aan de hand is.
Je zegt zelf dat je verslaafd bent (heel goed dat je dat erkent!). Bij verslaving hoort vallen en opstaan. Terugvallen in gebruik is onderdeel van het leerproces. Je moet gaan ontdekken in welke situaties je precies zin krijgt in 3-MMC (of andere drugs) en je moet leren wat voor jou handige trucjes zijn waarmee je die zin kunt wegwuiven. Bij leren hoort ook fouten maken. Je kunt niet alles in een keer goed doen. Daarmee wil ik je geen vrijbrief geven om weer 3-MMC te gebruiken. Maar stel, het lukt niet om ervan af te blijven: zie het dan als een leermoment. Ga na wat er precies is gebeurd dat je zin kreeg in 3-MMC en waarom het niet lukte om wat anders te gaan doen. Dat is veel constructiever dan de hele tijd kwaad zijn op jezelf dat je toch weer hebt gebruikt. Als je familie slim is dan ondersteunen ze je bij dat proces. Kort gezegd: support, don't punish. Gebruik hoeft zeker niet goedgekeurd of ondersteund te worden (integendeel), maar een te felle anti-drugshouding kan ook neveneffecten hebben.
Op drugsinfo.nl lees je meer tips voor je familie over het gesprek aangaan. Laat je familie die pagina's even doorlezen en bespreek dat gewoon openlijk met elkaar. Dat zou echt een heel goed begin zijn!
Maak je je zorgen om het gebruik van iemand? Op deze pagina vind je hulp, tips en advies.
www.drugsinfo.nl
Ook op de website changingperspective.info vind je een Gids voor een goed gesprek met je ouders.
Praten over harddrugs is binnen veel gezinnen nog taboe. Hoe kun je een goed gesprek over drugs het beste in gang zetten?
www.changingperspective.info